30 november 2025 eagles, weven, knot

                                   
We waren gisteravond in ParkstadLimburgTheater. Een concert van de Dutch Eagles, een band die al 20 jaar langs theaters en festivals toert, in binnen- en buitenland. Het was weer de moeite waard. We hadden ze al eens aan het werk gezien in het openluchttheater in Valkenburg. Bekend en minder bekend repertoire kwam langs.

Het begint een aanzienlijke rol stof te worden. Tot nu toe heb ik 14 meter geweven. De afgelopen week was ik erg vlijtig en dat vertaalt zich in hogere productie. Als je ziet hoe de lap groeit stimuleert dat weer de zin om verder te gaan.

Het concert was uitverkocht. Van alle bezoekers was er maar een dame die haar haren opgestoken had tot een wiebelende knot. En waar zat zij? Jawel!, in de rij voor mij op de stoel voor de mijne. Dat was nog niet voldoende, ze bewoog ook nog eens mee met de muziek. Dat werd dus linksom of rechtsom kijken naar de muzikanten. Had je net een goede kijk, hopla, daar zwaaide het kapsel weer naar de andere kant! Het kostte vier opnames voordat ik er één enigszins scherp op het beeld kreeg. Ik had nog willen vragen: " Kunt U het konijn niet terug in zijn kooi stoppen?", ik heb het maar niet gedaan.
"Er zijn ergere dingen.", zei ik tegen de buurvrouw, die vond dat ik wel een heel goeie plek had.