23 november 2020 - 1970

Heel lang gold in het Limburg van het rijke roomse leven de uitspraak:
"Eerst voor de wet, dan voor het bed!" 

En daarmee werd dan gewezen op de regel dat je niet met je wettige echtgenoot of echtgenote het bed deelde vanaf de trouw voor die wet.
Alhoewel...menig paartje zocht een bedstede weg van de controlerende ogen van de clerus, de ouders, de sociale lijnen, het kerkelijk huwelijk. Maar er was steeds wel een korenveld in volle rijping, een maïsakker die beschutting bood, dichtbegroeide bossen waar je niet betrapt werd.
Berucht was een kapelaan in Nuth die op zijn scooter het veld in trok om zijn heilzame boodschap te onderstrepen met opgeheven vinger, om betrapte paartjes tot bekering te brengen. Je ging biechten en je was weer schoongewassen tot de volgende keer. Niet alleen het bloed kroop waar het niet gaan kon........

Vijftig jaar geleden gaven we voor de ambtenaar van de burgerlijke stand, "Jan va Cobbe", elkaar het ja-woord, met andere woorden, vandaag zijn we een gouden bruidspaar!
De kerkelijke bevestiging volgt volgend jaar. De viering ook, als, mits, eventueel, er niets tussen komt.
Om het gepast te vieren zaten we al om half negen bij de bloedprikdienst, onze jaarlijkse controle bij de huisarts.
Het feest verliep verder langs de bakker, en de slager om wat anders dan anders aan maaltijden te halen.
Het feestelijke ontbijt hebben we al genoten.

Reactie toevoegen