23 mei 2021 We mogen weer!

Het was niet de bedoeling. Wat we wel wilden, nog profiteren van het redelijk goede weer. Een wandeling door de bekende contreien.
Via het kerkhof in Nuth, over de autoweg, onder de afgesloten weg door richting verwarmingsbedrijf. Nu niet de weg die geasfalteerd is, maar het pad dat rechts van de beek hier begint. Een leuke wandeling, minder geordend dan die aan de andere kant van de beek. Uiteindelijk kwamen we terecht op het terras van de uitspanning, die met een groot terras de gasten nodigde om plaats te nemen. We hadden al anderhalf uur lopen erop zitten. Onder een grote parasol was een tafel vrij. We wilden wat drinken, de lunchkaart zag er aantrekkelijk uit. Uiensoep, zoals die behoort te zijn! Dat leek wel wat. En het was ook wat. Stevige, pittige, goed gevulde hete bouillon, twee kleine knapperige broodjes erbij, kuipje boter, in één woord voortreffelijk!
De huiseigen poes, duidelijk op haar gemak, liep quasi nonchalant, kwispelend over het terras! Nou, dat viel écht verkeerd bij de aangelijnde honden.
Het concert van alledaagse honden, van getraumatiseerde coronaköters, van loslopende restantenvierpoters kregen we er gratis bij.
Het duurde wel even voor de laatste hond zich had neergelegd bij deze schaamteloze wandeling van de rooie.
Het vervolg van de wandeling hebben we wat ingekort, alles bij elkaar toch twee en een half uur gelopen.
Vanaf de overweg in Schinnen gaat de weg stilletjes omhoog, tot op het plateau. En dat voel je!

Reactie toevoegen