Weven

24 april 2021 linnen.

Categorie: 

Alle draden zijn door de hevels gehaald, door de rietopeningen getrokken, aangebonden
en een eerste proef in linnenbinding geweven.
Helaas, op één plek heb ik een verkeerde doorhaling door de hevels gemaakt.
Dat betekent dat ik een stuk moet uithalen en opnieuw moet "hevelen" om zonder weeffout te kunnen werken.
Een paar hevels bijknopen is meestal een goede oplossing van het probleem.
En als dat niet lukt, ja dan wordt het vanaf de fout uithalen en opnieuw aan het werk!

21 april 2021 bezige woensdag

We hebben twee lampjes gekocht die gevoed worden met zonlicht, voorzien van een verklikker als je in het donker voorbij loopt. De hoek waar de vuilnisbakken staan is zo'n donkere hoek. Na het opladen ga ik op zoek naar de mogelijkheden om licht in de duisternis te krijgen. Dat valt nog niet mee.
Tiny gaat op tijd naar de pianoles. Ik maak gebruik van de tijd om de linnen ketting verder door de hevels te halen. Dat gaat redelijk snel en zonder problemen van in elkaar verstrikte draden. Ik maak dan ook nog maar een begin met het doorhalen door het riet. Na twintig draden is het genoeg, ik ga naar beneden om de krant verder te lezen en het cryptogram op te lossen. Deze keer lukt dat niet. 

Als mijn muzikale andere helft terug is wordt de tafel gedekt voor de lunch. Achter in de tuin haal ik een aardenwerken pot tevoorschijn om daar wat zaaigoed in te strooien. Werk voor mijn tuinvrouw. Gewapend met een kleine schop loop ik door de tuin en steek opkomende paardenbloemen uit, om zodoende de eerste bloei te verhinderen. Er wacht nog zo'n klusje. De oprit van de buren loopt langs onze voortuin. In de helling liggen een paar stapstenen, dat maakt het werken iets makkelijker. Maar de eerste steen ligt op dezelfde hoogte als de onderkant van het autoportier. Beschadiging is niet denkbeeldig. Daarom diep ik het gat uit, verruim de doorsnede en leg de tegel weer terug, nu wel een cm of vijf lager. Weer iemand gelukkig gemaakt.
En omdat ik de werkkleding draag ga ik verder met het vervangen van houten paaltjes die hun beste tijd al lang gehad hebben. Deze keer komen er geen paaltjes terug, ik gebruik betonnen tegels, dat gaat weliswaar sneller, maar is ook zwaarder om te doen. De resten van de paaltjes wurm ik uit de grond, nivelleer zo veel mogelijk en zet twee tegels rechtop om de border af te bakenen. Alles opruimen, dan is het tijd om een verjaarsvisite te doen. We hebben geluk, er is verder niemand, we kunnen buiten zitten. Heel gezellig, koffie, thee, vla een praatje, een grapje, alweer een jaar ouder. 

Weer thuis wordt het stilaan tijd om voor het eten te zorgen. Een nieuw recept, gevonden op internet. Vegetarisch, aardappel, wortel, witte kool. De hele handel raspen, mengen, olie erbij, geklopte eieren en paneermeel eronder kneden. De hele massa op een bakblik verdelen, op een bakpapier en dan 25 minuten in de voorverwarmde oven. 200 graden Celsius. Het resultaat was alleszins smakelijk en voedzaam.

Na het acht uur journaal is het donker genoeg om de geprogrammeerde lampen te testen. Het blijken nogal eigenwijze en eigenzinnige exemplaren te zijn. Op goed geluk een verblindende lichtflits, duisternis!
En tenslotte heb ik nog tachtig draden door het riet gehaald om daarna dit verhaal neer te pennen.

16 april 2021 linnen

Vanmorgen heb ik de helft van 540 draden door de hevels gehaald. 
Verdeeld over 12 schachten kan ik een gevarieerde "Eifeler Damast" weven. Telkens blokjes van 2 x 2 cm, per blokje een ander motiefje.
En voor de rest van de verlopen dagen: wandelen, huiswerk, een heel klein beetje fitness, boodschappen, een enkel familiebezoek, en veel geduld opbrengen om door de opgelegde restricties te komen. Het is al heel wat om dan met kwalitatief super linnen te kunnen werken. 

Vanmiddag moeten we naar Kerkrade, we zijn aan de beurt om gevaccineerd te worden, bescherming tegen covid-19.
 Om de moed er in te houden moet je om dit beeld heen rijden voor je naar de parkeerplaats kunt. Bij de inrit stond vanmiddag een jonge gast, staart, cap, baard, helemaal compleet, zwierig te wuiven en aanwijzingen te geven waar je rijden moest. Het maakt het allemaal zoveel vrolijker! Het was druk. Maar een plekje was snel gevonden. En er was nog tijd om een foto te maken van het grote beeld. Je wordt er helemaal blij van! En er is zó veel te doen geweest. Vooral over de kosten! Het is het helemaal waard. En mijn kleine neefje kan dit echt niet maken. De vaccinatie verliep zonder probleem.

Bij het wegrijden werden we met een diepe buiging door dezelfde lakei in de goede richting gewezen. 
 

8 april 2021 collector's item

Het moest er maar eens van komen. Onze "ouderwetse" correspondentie met papieren post is wel niet meer zo frequent als vóor internet, soms wil je iemand een plezier doen met een fysieke, handgemaakte felicitatie. Het kan ook om een blijk van medeleven gaan bij een overlijden van een dierbare.
Dat je je de moeite getroost om iets te maken dat dicht bij de geadresseerde komt, wordt steeds gewaardeerd. En nu komt daar dan, dankzij een actie van KPN, de mogelijkheid van een persoonlijke postzegel boven op. De afbeelding is het meest recente weefwerk dat ik maakte, de inzending voor de wedstrijd van Weefnetwerk.

Inmiddels zijn de eerste drie zegels geplakt en verzonden. Morgen moeten ze bezorgd worden.

7 april 2021 nog steeds voorjaarswinter

Foto's die ik zou maken vertonen nog steeds hetzelfde beeld. Fikse sneeuwbuien, stralende zon, windvlagen, hagelbuitje en dat kan nog een paar dagen doorgaan.
Vanmorgen waren we al bij de praktijkondersteunerin op afspraak. Als je de uitslagen van diverse prik- en andere sessies hoort denk je dat er een jong stelletje zit te luisteren. En geen oudjes van tegen de tachtig. We mogen blij zijn.

De eerste handelingen aan het getouw zijn verricht. Een aantal hevels moet terzijde geschoven worden, op andere schachten moeten er hevels bij. En dat is niet direct mijn lievelingsbezigheid. Eigenlijk het enige minpunt aan dit getouw. Jammer.

28 maart 2021 weven wandelen

De ketting voor de theedoeken heb ik in de evenaar gelegd, vergrendeld en een draai op de kettingboom gelegd. Om ze helemaal op te draaien heb ik hulp nodig van mijn andere helft. Misschien vanavond, misschien morgen.

We moesten een brief bezorgen in een brievenbus die morgen rond vijf uur gelicht wordt. Dat is dan bestelling van dinsdag! We kozen de bus in de buurt van Makro, en we kozen om te voet te gaan. Wandelen in het mergelland of rond Valkenburg is op zondag echt geen aardigheid, dus rondom Nuth maar weer. We liepen naar Nuther kruis, het hoogste punt van de gemeente. Je hebt van hier een heel fraai panoramisch vergezicht over DSM, Geleen, Schinnen, Hoensbroek, Nuth, Heerlen, de windmolens over de grens, Wijnandsrade, Hulsberg, Schimmert, Spaubeek en dan ben je  rond. Vandaar liepen we verder de Wiënweg door, een echte holle weg, helaas aangepast aan de breedte van de hedendaagse landbouwmachines. Maar het is een holle weg. Niet geasfalteerd, bij regen een modderbaan en omdat hij daalt stroomt het regenwater naar de Kamp. Buffers en extra riolen proberen het overtollige water op te vangen.

"Ik zou wel eens willen weten waar het pad heen loopt als je op de Kamp bent. Daar gaat een weg naar links."
"Dat is te proberen, ik weet niet wat je bedoelt.", is mijn antwoord. Als we bij de afslag komen, zie ik dat er een mountain bike route aangegeven is. Dan moet je door kunnen lopen. We nemen het pad, het versmalt al heel gauw tot een eenpersoons breed pad. Het slingert wat, buigt dan af naar links en je ziet door de jonge aanplant rechts het industrieterrein, links de weilanden van de Kamp. Een draai naar rechts,een stevige klim, weer naar links, het blijft een eensporig paadje. Links zie je de boomtoppen van de Wiënweg, rechts nog steeds Industrie.
"Nou, dat schiet wel lekker op zo, dadelijk staan we weer in de holle weg.", vermoed ik. 
En jawel hoor! We staan bij een poort die alleen voor voetgangers bedoeld is. Het wandelgebied waar we vorig najaar een keer gelopen hebben. We gaan rechts naar omlaag. In de richting van de eerste hallen van "de Horsel". Hier is ook een eenpersoonssluis, waar je alleen te voet door kunt. Zelfs verboden voor honden. Met een fiets kom je al gauw klem te zitten. We lopen richting Makro, richting brievenbus, posten onze brief en lopen voor een sanitaire stop even naar binnen. Het is heel druk.
Weer buiten treffen we een sportvriendin met dochter. Een openthoud van een twintig minuten. Dan gaan we verder richting autoweg, maar slaan voor de brug rechtsaf om het pad onder het kerkhof te volgen. Steken de straat over, vervolgen het pad langs de beek, knuppelpaadje, vijvers, langs het dierenparkje, weer de beek, richting Grijzegrubben, even links, dan rechts de Hole Weg in. Aan het eind niet rechts naar huis, maar rechtdoor de zwarte weg, steken de straat over, lopen richting Thermiek, eerste weg rechts naar de boerderij, weer rechts de weg volgen naar de kapel, links,
10 voor 2.

Bijna twee en een half uur onderweg. 
Lekkere temperatuur, wel stevige wind.

23 maart 2021 weven

Vanmiddag heb ik de ketting voor de poleerdoeken tot het einde geschoren. 
Nu begint dan de zich herhalende activiteit van opbomen, door de hevels halen, door het riet trekken, aanbinden en proefdraaien.
We zijn dan wel weer een paar dagen verder. 

Nog twee nachtjes slapen....dan ben ik welkom in Kerkrade om de eerste vaccinatie te krijgen. Ik ben heel benieuwd of het goed zal verlopen.
Je hoort zoveel verschillende berichten, wel, niet, toch maar wel, de richtlijnen blijven gehandhaafd, reizen naar het buitenland worden afgeraden tot half mei.
"Versoepeling" is afgedwongen door de vele geleerden en deskundigen van evenzoveel commissies om tegemoet te komen aan de overbrugging naar de zomertijd, een uur langer licht!, een uur later avondklok!
Nou, dat zal een opluchting zijn!

19 maart 20121 weven

Categorie: 

Wakkere volgertjes die deze, of een soortgelijke, foto zien, weten het al. Er komt iets nieuws op het getouw te staan. In dit geval iets van een wit garen, nog beter, wit linnen! Een grote klos voorraad betekent niets meer of minder dan dat er een aantal minder of meer dezelfde doeken geweven gaan worden. En ze hebben gelijk. Na de vorige serie linnen poleerdoeken, die onverwacht snel verhuisde naar andere adressen, kwam opnieuw de vraag naar deze doeken. Het worden er geen twintig deze keer. 

Gisteren heb ik de inzending voor de wedstrijd van Weefnetwerk verstuurd. Het was toch wel een speciaal moment, ik ben niet zo van de wedstrijden. Ik ben heel benieuwd hoe mijn inspanning bekeken en eventueel beloond gaat worden. Ik hou u op de hoogte.

Na lange tijd ben ik weer begonnen met me te verdiepen in het tekenprogramma WINWEEF. Ik heb het ooit gekocht, er ook geregeld mee gewerkt, maar er kwam een periode dat ik werk maakte waar het programma niets aan toevoegde. En het is weer heel goed lezen en uitvoeren. 

15 maart 2021 wedstrijd weven

Categorie: 

Mijn inzending is klaar, alles werd in gereedheid gebracht om het geheel via de digitale snelweg te versturen, Luc moest er nog een keer zijn schouders onder zetten en toen kwam er een mail van Weefnetwerk. Het geweven stuk mag je(!) fysiek insturen. Dat heeft natuurlijk te maken met alle beperkingen die tegenwoordig gelden.
Om het werk zo goed mogelijk te versturen had ik een speciale envelop nodig. Die was niet in voorraad in huis. Omdat we toch elke dag een stuk willen lopen was het besluit gauw genomen: we lopen naar Office Center, industrieterrein in Nuth. Je kunt er een leuke natuurwandeling van maken, maar de regen van de afgelopen dagen maakte de paden nogal modderig. Om dan ergens binnen te stappen, nee dus. Via de directe verbinding loopt het niet zo ontspannen. Stukje trottoir, op de weg, langs een kiezelig weggetje, stuk stoep en veel verkeer.
Nou ja.

De terugweg ging langs dezelfde route en voor de eerste keer tijdens de wandelingen in coronatijd werden we overvallen door een regenbui. Niet echt lang, maar wel stevig. Gewoon doorlopen, geen gedoe, niet schuilen, door! 200 Meter van huis scheen alweer volop de zon. Maartse buien.

De boodschap was geslaagd, het werk past perfect, morgen komt de ICT-man me wegwijs maken hoe te handelen om e.e.a. digitaal te verhuizen. 
Als ik weblog bijwerk, probeert mijn betere helft ook zinnig werk uit te voeren. Een kast opruimen, bijvoorbeeld. Dat begint met uitruimen, bekijken wat het allemaal voorstelt en dan terugleggen...

Vandaag weer even mijn gedachten laten gaan naar mijn lieve zus, Ulla, die vandaag haar verjaardag zou vieren. Begin mei gedenken we haar vijfde sterfdag!

 

12 maart 2021 voorjaarspoets weven

 Je ziet het bijna niet, maar de 16 laadjes zijn terug op hun plek! Spic en Span. Deze foto had ik doorgestuurd, krijg ik als commentaar:" En nu de volgende klus!!" Dat houdt de moed erin.

Tussen de bedrijven door heb ik nog een aantal pogingen gedaan om via het weefprogramma het weefplan op het scherm te krijgen. Daarvoor is heel wat werk verricht. Luc, die toch wel bijdehand is op IT-gebied, heeft Microsoft geïnstalleerd. Dat is nodig om in het weefprogramma te werken. En het overbrengen van iets van het een naar het ander laat ik aan hem over. En dan kan de hele inzending verstuurd worden.

Pagina's