Overige onderwerpen

18 maart 2024 Rome V

Toen we aan het verblijf in Rome begonnen hadden we in eerste instantie de St.Pieter niet op de "boodschappenlijst" gezet. De lange wachtrijen, de warmte, de drukte, alles bij elkaar woog dat niet op tegen een bezoek aan dit centrum van het geloof. Maar naarmate de dag van vertrek dichterbij kwam, werd de wens om tóch nog een bezoek te brengen intenser. En uiteindelijk hadden we een dag gekozen. Dat viel behoorlijk tegen. Terwijl we naar ons doel liepen, viel het op dat er grote groepen met gele rugzakjes en gele petten, gele vlaggen ook in onze voetsporen traden, of wij in de hunne.
Ik had al op diverse plekken in de stad gelezen dat deze dag "Giornata delle Libertad" was. De gedenkdag dat de tweede wereldoorlog voorbij was. En al de gele petten en zo, dat waren Italiaanse katholieke jongeren die een assemblee hadden, in aanwezigheid van de paus. Het grote plein was in de vrije gedeelten helemaal vol! Er galmde een pop-achtige band over de massa. Pop on Peter, zou je het kunnen noemen. Pas toen de grote poort van de basiliek openzwaaide werd het stil. Van waar we stonden zag je een aantal kleurige figuurtjes naar buiten komen. Zij omringden een figuur in wit gekleed, gezeten in een rolstoel. 
DE PAUS!
Het kon net zo goed ieder ander zijn. Maar een luid gejuich verwelkomde de groep. Gelukkig zijn er grote schermen geplaatst, zo zie je tenminste nog iets. Een lange toespraak volgde, afgesloten met de pauselijke zegen. De stoet liep weer terug naar binnen, de poort ging dicht en dat was het voor die dag. 

  

   Een paar indrukken van de drukte op het plein. 
Helaas bleef de basiliek voor de rest van de dag gesloten! Niet lang blijven hangen, er was niets meer te doen, behalve dringende massa's die door veel te kleine poortjes van het plein af konden lopen. De Friezenkerk, ook op loopafstand, was gesloten.  We liepen terug naar het centrum, begeleid door petjes, rugzakken, vlaggen in het geel van de kerkelijke kleuren.Tiny weet dan zonder twijfel een alternatieve route , waar je ongestoord, maar net zo vlug op een gewenste plek komt. We vonden een bekend terras, "Polese", een beetje verstopt achter heggen, maar nog in goede herinnering van vorige keren. Daar hebben we geluncht en na beraadslaging besloten om het morgen nog een keer te proberen. Maar dan wel vroeg vertrekken.                                                                             

 

14 mei 2024 tuin

Na 23 dagen in Rome, "Wat? Hoe lang? Wat doe je daar dan?", zijn we stilaan weer een beetje thuis. Allerlei zaken oppakken, telefoons beantwoorden, fitness weer opstarten, kijken hoe de tuin erbij ligt en staat. En vooral dat laatste heeft wel een extra beurt nodig. Alles bloeit en groeit, heesters staan volop in blad en bloem, jarig goed is al verbloeid, het voorjaar wijkt voor de zomertuin. Mijn betere helft gaat met veel enthousiasme aan het werk om hier en daar uitgebloeid spul op te ruimen. Een grote Rd4-bak is in een mum van tijd vol! 
Op enkele plaatsen heeft zich siergras genesteld en geworteld. Daar moet hulp bij ingeroepen worden. Met de mestvork uit de erfenis van pap, die daar het Valkenburgerwegkippenhok mee uitmestte, ga ik aan de slag.
Heel hardnekkige groeier, met een wirwar van wortels. Eigenlijk zijn het een groot aantal kleinere planten die samen een groot bed vormen. En stevig in de grond staan. Het wordt wrikken en draaien, tillen en insteken.
Het is een prachtige zomerdag, de zon schijnt volop en het zweet loopt langs het schriele lijfje, via de rug en de hotpants, langs mijn benen regelrecht in de werkschoenen.
Maar uiteindelijk hebben we de hele kluit uit de grond gekregen, in partijen naar de afvalcontainer gebracht en daarmee het hoofdstuk tuin voor een keer afgesloten.
Volgt een grondige was- en douchebeurt, schoon hemmetje en nieuwe broek.
En dan...is er koffie!

12mei 2024 Rome IV

Een programma op TV toonde beelden van een oude kerk in Rome, iets buiten het oude centrum. 
San Stefano alla Rotonda. De fundamenten en enkele muren staan nog overeind, uit de zesde eeuw. 
Tiny wilde die kerk persé bezoeken. Ze wordt ook genoemd in een boek, Dineren in Rome van .Viestadt.
De extra reden voor een bezoek is de naam van de kerk. San Stefano, Sint Stefanus. Hij zou de eerste martelaar voor het nieuwe geloof zijn.
Bovendien de naamgever van de basisschool in Wijnandsrade, tevens patroonheilige van de parochie en de kerk. Dat schept een band!

De steniging die de dood voltrok werd op een fresco op één van de muren getoond.
We waren maar liefst drie keer bij deze kerk. De eerste keer waren we op een verkeerd tijdstip, het zou nog ruim een uur duren voor ze open zou gaan, na de middagpauze.
Volgens de informatie op de website zou ze op zondag wel doorlopend open zijn. Weer tevergeefs!
Maar de volhouder wint, dat bleek nu dus ook weer.
Je loopt om het Colosseum heen en kunt dan de Via Claudia omhoog lopen. Een straat waar bustouristen gelost worden en weer opgepikt, na het maken van de nodige selfies.
Een aardige klim. De dorstige touristen laten hun drank- en etensresten zonder probleem achter in en bij de overvolle bakken.
                                                  

De ronde kerk ligt verscholen achter een poort die uitnodigend open staat. Het voorplein wordt gebruikt als parkeerplaats voor werklieden en bewoners van het bijbehorend klooster.
Het koor met een halve koepel,  een processie van heiligen.Op de muren weer fresco's van martelingen, die heel realistisch zijn geschilderd.
Dit tafereel toont de steniging van Sint Stefanus, de naamgever van deze kerk.
Een volgende gruwelijke scene.De martelaressen worden in kokend water en/of olie ter dood gebracht. Opvallend is hoe vroom en lijdzaam de slachtoffers hun vonnis verdragen.

6 mei 2024 Rome III

  Toen we een van de vorige keren in Rome waren, bezochten we de doopkapel bij St Jan van Lateranen, De toegang tot het doopbekken is omzoomd door een aantal zuiltjes die eindigen in een marmeren bol. Omdat ik mijn pet kwijt moest om een foto te maken zette ik die op zo'n bol. Paste perfect! En sindsdien maak ik, als de gelegenheid zich voordoet een passende foto. Deze is recent gemaakt, ergens op straat. Deze paaltjes bakenen het gedeelte van de weg af voor voetgangers, is iets veiliger dan aan de andere kant van de ketting die meestal van paal naar paal loopt. Hier toevallig niet.

In Trastevere is de basilica van San Cecilia, één van de kerken die we steeds opnieuw bezoeken, maar die ook steeds weer een zoektocht vraagt om ze te vinden. De kerk is gewijd aan Cecile, dochter van een Romein, die van haar eiste dat ze trouwde met een, heidense, Romein. Zij weigerde dat. Pa, zeer ontstemd, gooide haar in een van de verfpotten die in de werkplaats van het huis stonden. Pa was leerlooier. Het wonder was dat Cecile dit overleefde. Dan maar onthoofden! Het beeld is een heel verstilde gedaante, gekapt in marmer.

Dit is wel één van de meest touristische trekpleisters in de stad: La bocca della verita. De mond van de waarheid.
Wie liegt en zijn hand in de mond steekt zal die nooit meer kunnen gebruike, de mond hapt ze op. Weer een meterslange rij van allerlei nationaliteiten wacht tot je aan de beurt bent. Menigeen vindt dat hij of zij iets leuks moet doen, een schreeuw, een sprong, de hand in de mouw verstoppen, dat werk. Om de orde te bewaren staat nu een gemeenteambtenaar bij hetbeeld. Hij maakt op verzoek een foto van wie aan de beurt is. Vandaar.
We hebben allebei onze handen nog....

4 mei 2024 ROME II

Weer een aflevering.
                                                          

Omdat we praktisch alles per pedes apostelorum aflegden moesten er ook heel wat heuvels op en af gelopen worden. En als je dan boven bent wordt je beloond met weidse uitzichten over weer een deel van deze stad, die nooit verveelt, die steeds weer met iets nieuws komt, je verrast met nog een nieuwe wijk waarvan je het bestaan en de charme nog niet kende.

Dit is 10 april. Luc is jarig en dat wordt gevierd met een eten(tje) in Hard Rock Café Roma! Luc is de vaak genoemde neef die me over alle digitale problemen heen helpt. Altijd vriendelijk, behulpzaam, vol grapjes, welbespraakt, op schrift inventief. We mochten écht niet zingen, hij zou opstappen! Hier helpt hij me met de telefoon.

Zo maar een zonnetje, in de verte de muren van Circo Maximo.

Dit is één van de acht roosters die aangebracht zijn in de vloer van de doopkapel die hoort bij St. Jan van Lateranen, achter het colosseum de weg naar boven. In totaal zijn er acht roosters.

2 mei 2024 prijs

Het sportcentrum waar we al bijna 25 jaar twee keer per week komen om een beetje fit te blijven had iets leuks bedacht,
Een foto van het Gitek-team van de eerste dagen werd tentoongesteld met het verzoek, uitdaging, wens, om zo veel mogelijk juiste namen te noemen, te noteren en in de bijgeplaatste bus te stoppen.
Vandaag werd de uitslag bekend gemaakt.
En wat denk je?
Mijn betere helft was de winnaar van deze wedstrijd!
Over de prijs was nagedacht. Een"tablet" met zakjes thee, een fraaie beker met opdruk Gitek, gevuld met chocolaadjes. 
            Proficiat
en dat je nog menig jaar kunt blijven sporten.

30 april 2024 ROMA 2024 I

Ruim 3 weken waren we in Rome. Overvol, heel warm, maar ook weer de moeite waard!
Eerst maar eens een paar foto's. Voordat ik kan plaatsen moeten alle foto's van HEIC naar JPEG veranderd worden. Dat zal even duren.
   

    
Zoals beloofd, eerst een paar foto's. Het wachten op Zaventem werd besteed aan het drinken van koffie, thee en het eten van een Brusselse wafel. Smaakt altijd, er zijn betere exemplaren te koop. 
Dan volgt een overzicht van Piazza Navone, het hart van het oude Rome, hernieuwde kennismaking met een vertrouwd beeld. Het is zaterdagavond, we zijn in ons appartement geweest, hebben de bagage neergezet en gingen op pad. We wonen de komende weken op een straatlengte afstand van dit plein.
Een overzicht over Rome, vanaf de toegang tot het park dat aansluit aan Piazza dell' Popolo. 
Kruidenierszaken zijn tot laat in de avond open, een voordeel als je wat basisprodukten wil kopen. Die winkel varen veelal onder de vlag van Carrefour en zijn in de breedte en lengte uitgerekte Tante Emma Laden, een wirwar van hokje, kamers, gangetjes, trappen waar je voorlopig met moeite vindt wat je nodig hebt.
Een rustpunt. Op talrijke borden wordt "SPRITZ" aangeboden. Al of niet tijdens een happy hour. Dan horen daareen paar hapjes bij, bedoeld om de eerste honger weg te werken. Italië eet laat.
Een stevige wandeling over de Pincio voert naar het standbeeld van Garibaldi.
Een andere dag, we wilden naar het Plein en de Basiliek van Petrus, het centrum van de katholieke wereld. Het blijft indrukwekkend, de grootte en de verhoudingen van Plein, Colonnade, Gebouw. Zó perfect in harmonie dat het in eerste instantie "tegenvalt". Maar als je begint te lopen naar de kerk ervaar je pas de afstand.
Tot zover, wordt vervolgd.

9 april jarig

Vandaag staan we op de drempel van maar liefst drie dagen dat er mensen jarig zijn.  Niet zo maar willekeurig, nee familie of vriendin en ex-collega's.
We beginnen vandaag met een vriendin, een vriendschap die dateert uit 1967! 
Dan vieren we morgen de verjaardag van onze neef, Luc, hij wordt 52! Om het niet al te druk te hebben zijn ze, met z'n tweeën een paar dagen weg. 
Feliciteren via internet.
Nog een dag later mijn betere helft. Houdt het graag beperkt en omdat des jarigen wil wet is, voldoen we daar aan.
En samen met haar vieren twee ex-collega's hun jaardag, ieder op eigen manier.

Ik kan niet anders dan  van harte gefeliciteerd zeggen.
BIj deze!

3 april 2024 weven

Het getouw staat leeg, zonder ketting- of inslaggarens.
De linnen omslagdoek is klaar, afgewerkt, gewassen, gestreken en verpakt in de bekende stoffen draagtas.
Nu is het wachten op de opdrachtgeefster. Tot nu toe nog geen antwoord op mijn mail. We wachten af.
 Het meest sprekende deel van de omslagdoek.
En voorlopig heb ik nog niets nieuws op het programma staan. Dat geeft ruimte om af en toe wat in de tuin te helpen.
Niet mijn meest favoriete bezigheid, maar allà. zolang het een beetje grof snoeiwerk is wil ik wel helpen.
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                          De kunstenaar die in Suriname een werk uitgevoerd heeft, is weer terug in Nuth. Zijn werk is af.
Nu gaat hij op diverse plaatsen in de omtrek verslag doen van het hele project.
O.a. bij fitnesscentrum Gitek in Nuth-Beekdaelen!
Komende zaterdag 6 april om 15.30 uur.
Heel benieuwd hoe hij zijn verhaal heeft ingepakt. Er is live muziek....

We maakten een afspraak met een oud-collega van Tiny, en een "kwekeling" van mij.
Toen er kinderen kwamen, heb ik voor de borelingetjes wat geweven.
Ze zijn ondertussen in de twintig, de weefsels leven nog steeds.
 

22 maart 2024 weven

De aankleding van ons dorpke is verleden zaterdag succesvol verlopen. En zoals dat gebruikelijk is, komen er ook de eerste bezwaren over hoe het allemaal gegaan is. Woorden als "inspraakronde", "transparantie", "niet breed gedragen", "onvoldoende bediscussieerd" en zo maar door, staan in de buurtapp te lezen! Een breed uitvergroot verslag van een bijna-aanrijding, het niet meer kunnen keren "om het kapelletje" is een doorn in het plaatselijk oog.
Je moet wel wat meer uitkijken als er tijdens het uitrijden van de oprit plots toch een auto achter je staat die om de hoek kwamm aanstuiven.
En de talloze hobbyfietsers én de belegen e-bikers hebben er een nieuw traject bij, slalom om de bakken!
Los van alle perikelen die nu voor hevige discussie zorgen, het was een gezellige dag. Er was goed gezorgd voor een natje en een droogje, de jeu de boules baan werd volop aangesproken, ook door genodigden van elders.
Jammer dat het nogal koud was.
De eerste toeschouwers bespreken de situatie ter plekke. Er kwam zelfs een meetlint aan te pas!

En ondertussen gaat het weven van de zwart-linnen shawl rustig verder. Vooral rustig, want het zwart is nogal vermoeiend voor gekwelde ogen. Daarom heb ik vanmiddag een nieuwe tl buis gekocht, met meer lumen. Ze moet nog geïnstalleerd worden, het wachten is op mijn neef.
De veelkleurige blokjes-sjaal heb ik geweven toen ik wachtte op het linnen garen, een idee van mijn betere helft. Een goed idee, mag ik wel zeggen.
De franjes zijn gedraaid, de uitstekende draadjes ingestopt, nu nog strijken.

Pagina's