Blog van hans

4 juni 2019 cadeau

Vanmiddag heeft mijn betere helft een sierrandje gestikt langs het weefsel dat ik maakte voor de jongelui in Kleinwalsertal, bij gelegenheid van hun trouwen. Diana en Florian, beiden in dienst bij Alte Krone, zijn ondertussen al lang getrouwd, maar ik was nog niet klaar met het weven van deze lap.
 
De garens heb ik plantaardig geverfd op de jubileumdagen van VenneColcoton.
Ik gebruikte uienschillen, meekrap en walnootblad en -bolster.
De ketting is afwisselend katoen, linnen en cottolin, een menggaren.
De inslag is wol.
Ik hoop dat ze het waarderen.

3 juni 2019 gobelin

Categorie: 

Het werk aan het gobelingetouw ligt even stil. Het vloerkleed vraagt veel tijd en aandacht.
Dat er toch iets te melden is, is dan mooi meegenomen.
Om wat minder "hoog" te moeten werken heb ik het geweven deel een paar centimeter laten zakken.
Maar je werk blijft wel op ooghoogte, dat is nodig om geen vertekend beeld te weven.

2 juni 2019 Textielmuseum

Categorie: 

Een dag later, weer thuis na een probleemloze treinreis.
Er was nog een aardige "attractie" in het TextielLab.
Een weefgetouw dat je kunt bedienen via een fietstrap-mechanisme.
En je mocht het zonder meer bedienen. Dat viel erg mee, als je trapte weefde het getouw vanzelf.
   
Een tafelkleed in dit patroon en kleur hebben we al heel lang, soms, op tafel liggen!

1 juni 2019 Textielmuseum

Categorie: 

Bauhaus werd 100 jaar geleden als centrum voor een stroming begonnen.
Het streven was om alle kunsten onder te brengen onder één paraplu.
Produkten moesten functioneel zijn, niet decoratief of alleen maar mooi.
Ook architectuur, meubels, verlichting moesten aan die eis voldoen.
Vrouwen die aan het instituut wilden studeren werden niet echt serieus genomen. 
Wilde je archtectuur doen, dan was weven ook wel voldoende.
Kitty van der Mijl-Dekker, Lisbeth Oestreicher, Otti Berger, Greten Neter-Kähler zijn enkele
Nederlandse studenten die er studeerden en hun studie afrondden met een "Meisterbrief".
En aan deze  vier weefsters is de expo in het textielmuseum vooral gewijd.

Saskia Noor van Imhoff, Marijn van Krey, Koen Taselaar, Krijn de Koning werden uitgenodigd
om in het kader van deze mijlpaal in het textiellab aan de slag te gaan.
  
Een Bauhaus vloerkleed.         Interpretatie van "oude" wandkleden.
De beroemde glasdoeken van Kitty van der Mijl-Dekker zijn er te zien en te voelen,
zelfs te koop. Bij een eerder bezoek kochten we zo'n handdoek. En gebruikten 'm
tot het echt niet meer kon.


Een apart onderdeel is de mogelijkheid om zélf aan de slag te gaan met ontwerpen.
Via computerprogramma's kun je keuzes maken voor bindingen, inslagen, ketting en kleuren van de "garens".
Het resultaat zie je op wandgrootte afgebeeld.

en dan nog een foto:
 
Ik ben nog niet gevraagd om het ontwerp uit te weven!!


 

26 mei 2019 vrije dag

We waren in Maastricht.Wanneer het voor mij de laatste keer was, ik weet het niet, maar er was weer heel wat veranderd, afgebroken, bijgebouwd, omgelegd, het gaat maar door en het gaat maar door. We gingen eerst naar Lumiere, het filmhuis annex café. We adden een arrangement geboekt, ontbijt, rondleiding en film.
Een alles-op-één-bord-ontbijt, nogal klungelig geserveerd door studentikoos personeel. Maar niet slecht van kwaliteit en voor ons was het voldoende.
De rondleiding stelde echt niks voor, na tien minuten was de rondleider aan het eind van zijn verhaal.
Tenslotte de film. The man who stole Banksy. Een documentaire-achtig verhaal over de graffiti-kunstenaar Banksy, die in Bthlehem diverse werken op de muren achterliet. En een groot werk, een soldaat controleert de papieren van een ezel, werd uit de muur gezaagd en verscheept naar overzee, galerie, om tenslotte niet verkocht te worden via een venduhuis. Al met al, vooral ook het verhaal van winstbejag door galeriehouders.

In Valkenburg was een klein popfestival: pop on top.
En waar kun je dat beter meebeleven dan on top? Juist, via het terras van het casino keek je zó uit over het hele terrein.
Daar hebben we dan ook even van "genoten".

24 mei 2019 weven

Vandaag werd de bestelling bezorgd! Ik kan aan de slag.

Maar tussendoor waren er tuinwerkzaamheden, die ik dank zij het goede weer gedaan heb.
Gesjouw met grote grindtegels van achter uit de tuin naar voren om onder het zijraam te leggen.
Dat was al weer heel lang geleden dat ik zoiets deed.
Maar dankzij een ijzeren conditie verloopt zo'n werkje "of je 'n emmer leeg gooit!" 
En dat heb ik ook letterlijk gedaan. Er was zand nodig om het pad te effenen. En die moest eveneens
van achter naar voren gedragen worden.

Zo'n karwei wekt de indruk dat de tuin steeds groter wordt!


 

23 mei 2019 weven

Categorie: 

We zijn gestart!
De eerste zelfkant van ecru katoenkoord is geweven.
Nu moet ik wachten op het materiaal, dat uit Portugal komt.
Ik hoop dat het iets sneller dan met een ezelskar zal gaan.

20 mei 2019 weven

Categorie: 

Vanmiddag heb ik het weefsel van de plantaardig geverfde garens losgedraaid om een beeld te krijgen van het geheel.
Het ziet er goed uit. Voor- en achterkant verschillen duidelijk van elkaar.
Het geheel werkt kleurrijk zonder kakelbont te worden.
Dit deel van de totale lap is bedoeld voor het jonge paar in Mittelberg.
 
Voor- en achterkant, waarbij de keuze nogal moeilijk is. Beide kanten zijn gelijkwaardig.

18 mei 2019 weven

Categorie: 

Terwijl ik op het getouw beneden verder werk, is er voor het getouw op zolder weer opnieuw werk aan de winkel.
Weer een vloerkleed. En net als je daarmee begint breekt het wiel aan de kettingboom opnieuw in tweeën.
Het gebeurde al eerder, maar de reparatie van toen was zeker niet voldoende. Nu heb ik de twee helften verbonden met 
vier ijzeren stripjes, maar pas toen ik de stukken gelijmd had. Nu maar afwachten of dit afdoende is.
 De ketting is opgeboomd, het doorrijgwerk kan beginnen. 
Maar dat is iets voor de komende dagen.
 

12 mei 2019 moederdag

Om nog één keer iets over de wedstrijd te zeggen.
Het is ze, AJAX,  niet gelukt om de finale te halen. In de allerlaatste minuut van blessuretijd maakt de tegenpartij de beslissende goal.
Droom spat uiteen.
Zo gaat dat.

We waren een paar dagen aan zee, in Zeeland, op Walcheren, vlak bij Vlissingen.
Het verwachte en voorspelde minder goede weer werd volledig aan de kant geveegd.
Het was zonnig, wel fris, in de zon achter glas was het zelfs warm. 
Donderdag was een heel mooie dag. We vertrokken om kwart voor tien uit ons hotel, om kwart voor vijf stapten we weer naar binnen. Twee pauzes van samen een dik uur was alles wat we ons gunden. 

Tja, en dan moederdag.
Dat gaat aan onze deur voorbij. Zelfs het oubollige rijmpje, "niet gebaard, toch een taart!" was niet van toepassing.
 

Pagina's