Blog van hans

15 mei 2022 weven wandelen yamato

Om met het laatste te beginnen, gisteravond hadden we het geluk om een concert-voorstelling-presentatie bij te wonen van deze Japanse groep, 6 mannen, 4 vrouwen. We zagen en hoorden, dat vooral!, ze al eerder. Het was weer van een grandioze kwaliteit. Niet alleen ritme en toch muzikaliteit, ook fysieke topconditie leverden een show waar je geen genoeg van krijgt. Je zou aan het eind van de avond blij zijn dat het voorbij is, zo vermoeiend is het om alles te ondergaan.

Vanmiddag hebben we een flinke wandeling gemaakt over het plateau dat naast de deur begint, zo ongeveer. Met een ruime lunchpauze waren we ruim 3 uur onderweg. Vaak heel warm, soms een lekkere bries, niet overdreven druk, alles bij elkaar heel geslaagd en zeker nog een keer opnieuw te lopen. 

En nu heb ik het weefgetouw opnieuw geordend om een begin te maken met het doorhalen van de ketting, bestemd voor de kussens op de eetkamerstoelen. De eerste acht draden zijn doorgehaald, het is de zelfkant. Links en rechts.

12 mei 2022 marktplaats

Ja, marktplaats.
Al heel lang hebben we een schommelstoel in de kamer staan. Afkomstig uit de erfenis van mijn grootouders in Duitsland. Zij kregen deze stoel bij gelegenheid van hun huwelijk in 1898!
Het was een geschenk van de familie waar oma tot dan gewerkt had. De stoel heeft twee wereldoorlogen meegemaakt en goed doorstaan. Toen de inboedel verdeeld werd viel de stoel toe aan de jongste
van het gezin, mijn moeder. En omdat ik weer de jongste van ons gezin ben, bedacht ik dat het logisch zou zijn als ik dan nieuwe eigenaar zou worden. Aldus geschiedde.
De originele leren bekleding werd in de jaren '60 van de vorige eeuw vervangen door borduurwerk dat nu nog rug en zit bekleedt.
Sinds gisteren staat dit meubelstuk onder antiek op marktplaats. En er is belangstelling voor.

8 mei 2022 weven

Categorie: 

Alle handelingen die nodig zijn om het opbomen via directe schering mogelijk te maken zijn verricht.
150 ruiters in de kettingboom gestoken, 16 klosjes op het klossenrek, 16 draden door de spanningbox, 16x een draad door het riet gehaald, de kettingroede vastgezet, de ketting geknoopt aan de roede, twee omwentelingen als proef opgewonden op de kettingboom en het lijkt allemaal in orde te zijn. Alles op één foto.
   

6 mei 2022 weven

 Een bijzonder garen!
Helemaal gesponnen van gerecycled materiaal. Een samengestelde draad met 48% katoen, 47% polyester en 5% rest. En dat is dan bewerkt pet-flessen materiaal. Ik ga dit garen gebruiken om er 6 kussens van te weven, bedoeld voor de eetkamerstoelen, die al meer dan 50 jaar aan onze even oude tafel staan én dagelijks gebruikt worden.

Voor het eerst sinds heel lang ga ik de ketting op de garenboom brengen door middel van directe schering. Mogelijk gemaakt door de reparatie die Thomas uit Gent uitvoerde. Het is wennen, maar gaandeweg komen alle handelingen weer terug in de herinnering.

 Gisteravond heeft een vriend alle gereedschap dat hij heeft in de auto geladen en heeft het borduurwerk een definitieve plek gegeven. En dat is dan in de hal. Bij binnenkomst zie je het werk meteen hangen.Er kwam heel wat bij kijken om het werk perfect op te hangen. Heel wat materiaal werd gebruikt: 1 haakje met schroefdraad en
1 passende plug. En dat verdient het helemaal. Ik heb het ondertussen al aan diverse mensen laten zien en de bewondering voor alleen al de technische kant kent geen grenzen. De complimenten voor de borduur-ster stapelen zich op. Terecht.

2 mei 2022 schopschijf

Na heel wat pogingen om een pottenbakkersschijf te slijten, heb ik vandaag tenslotte een ijzerhandel gevraagd om de hele zaak op te halen en te verhandelen. De mensen die ik aanbood om ze over te nemen, zonder kosten, waren na aanvankelijk enthousiasme terughoudender als het op een beslissing aankwam.
Ik begrijp het wel.
Het lijkt zo mooi om zelf potten te draaien, maar er staat dan wel een apparaat in huis of werkplaats of berging dat minstens een vierkante meter ruimte vraagt. En om telkens heen en weer te schuiven, dat is ondoenlijk. Bovendien moet je de techniek wel in de vingers krijgen. En dat vraagt om oefenen. Maar dan heb je wat gedraaid en afgewerkt, ja, dan moet het gebakken worden, eerst bisquit en dan nog een keer met een glazuurlaag. Een kleioven! Waar kan ik laten bakken? Nogal aan de prijzige kant! Dan maar niet.  
Nu ben ik best wel opgelucht dat de hele handel opgeruimd is.
Nu kan de grote zolder een stevige schoonmaakbeurt ondergaan, nieuw ingericht worden en we gaan proberen om niet over een half jaar te verzuchten:" Daar heb ik echt geen plaats voor op zolder!"
      

1 mei 2022 eindelijk...

Gisteren was het zover.
Een goed bewaard geheim kon eindelijk opgelost worden.
Een hele tijd geleden zag ik een aanbieding van een borduurwerk, voorstellend Rome. Met in het achterhoofd de zorg dat we er nooit meer zouden komen dacht ik:"Als wij niet naar Rome kunnen, kan Rome wel naar ons!" Eerst heb ik onze sportvriendin (zegt ze zelf) gevraagd of zij voor mij een borduurwerk wilde maken. Ze hoefde er niet over na te denken, zei meteen "JA!". De bestelling werd geplaatst, het pakket werd naar haar verzonden. En meteen een noodroep per mail: 119 kleuren!. Gewerkt moest er op linnen van een heel fijne kwaliteit. Een razend moeilijk telpatroon! Maar zij begon vol goede moed. En die zakte haar wel eens in de schoenen. Het enthousiasme dat ze hoorde van vriendinnen en familie zette haar aan om verder te gaan. Af en toe kreeg ik een foto van de vorderingen. En ik kwam tot het besef dat ik iets gevraagd had waarvan ik de omvang he-le-maal volledig onderschat had.
Ik zou niet gevraagd hebben als ik geweten had wat ik nu weet. Maar ik zag wel dat het héél mooi ging worden. 
Vorige week dinsdag bracht ik het werk naar de inlijsterij. De keuzes van lijst, glaswerk, afwerking werd besproken en overeengekomen.
Gisteren heb ik het opgehaald! 
Een schot in de roos.
Mijn betere helft wist meteen wie dit werk geborduurd had. We hebben een mooie plaats gevonden, in de hal. Zodra je binnen komt zie je het hangen.
   

29 april 2022 "...neet breid me laaaaank."

Dat gaat natuurlijk over de hoofdstad van Limburg en dan meer speciaal over de taalles die WillemAlexander kreeg van uzze Aaandré. Maar Maastricht is natuurlijk meer.
We waren vandaag na lange tijd weer eens in de stad. Een paar boekenbonnen, thee van Blanche, een kaarsje bij O.L.Vrouw in de basiliek en tenslotte lunch bij wat vroeger d'Artagnan heette. Terug naar de auto langs de bakker voor wat broodjes en brood, en zij verkopen tompouces met banketbakkersroom gevuld, in plaats van een of ander opgeklopt schuim. Het was druk, wekelijkse markt. Dat lokt Belgen en Duitsers, Limburgers en alllochtonen uit alle windstreken.
  Een moment van bezinning in de Mariakapel. Een platgetreden rund na de drukte van het koninklijk bezoek.

25 april 2022 merel

 "Heb je een paar weken lekker warm en beschut in een schaal gezeten, je bent gegroeid,
gaat die kleine woning kapot breken om je wat-zijn-dat-voor-uitsteeksels- uit te slaan, je kijkt eens voorzichtig over de rand van de ruimere behuizing, je hoort wat gepiep en gekerm naast je, oei, wat een lelijkerds!, en voor je het weet donder je naar beneden en komt op een harde onderkant terecht. En daar zit je dan. 

Nauwelijks bekomen van de schrik, het was wel hoog en diep, hoor ik allerlei geluiden van grote kwetterende vogels op lange pootjes! Als ze mij zien zitten is het een ogenblik stil, ze kijken nog eens en lopen door. Even later komt één terug, blijft weer staan, zegt:" Ha, Moppie, en nu, ben je voorzichtig?" en loopt door. Moppie! Dan is het rustig. Ik kruip weg onder allerlei spul op de plek waar ik terecht gekomen ben."

22april 2022 gingko

Om een extra retourrit naar huis te besparen zouden we na het bloedprikken bij Adelante, ik moest me nuchter aanbieden, doorrijden naar de Zweedse meubelgigant. Na heel lange tijd wilden we er ontbijten. Het was redelijk druk, maar niet onoverzienbaar. Al met al is het gebodene niet echt onverteerbaar, het sap is zelfs heel goed, de koffie en thee nodigen uit om nog een kop te tappen. Bovendien krijg je een doorsnede van de Limburgse en grensoverschrijdende bevolking, bezig aan het ontbijt. Niet allemaal even verheffend.
Na de laatste slok koffie wil mijn betere helft wel nog wat door de magazijnen en toonkamers drentelen. Er zijn steeds nieuwe onmisbare artikelen in de showrooms te vinden. We kiezen de pijlen, "zo zie je alles", om een of andere reden lopen we tegen de draad in, spookrijders dus, maar tot ongevallen komt het niet.
Op de glasafdeling is het raak. Glazen versierd met een gingko-motief. "Die passen helemaal bij de cake van de koffietafel na de crematiedienst!", waag ik op te merken. Wat jaren geleden al weefde ik de wade in groen-blauw met een applicatie van drie gingkobladeren! Even verder staan warempel ook nog koffiekoppen met hetzelfde motief. Ik doe er het zwijgen toe. We wilden alleen maar wat rondlopen en kijken.
Bij de kassa bewijst zich de formule van het goedkope ontbijt gecombineerd met een wandeling door de Zweedse winkelgangen.
Een rek om het beeldscherm van de pc hoger te zetten, twee keer drie voorraaddozen van een net ander formaat, een rol inpakpapier, een afvalbakje voor de keuken.

16 april 2022 paasweekend

Het zal geen groots en uitbundig paasfeest gaan worden. Een paar vaste gebruiken worden gehandhaafd.
Het verven van wat eieren om te "tietsje", kijken wie zijn of haar ei het langste in de wedstrijd houdt.
Het weekend begon met een controle van mijn ogen. Al met al ziet het er goed uit. Een herhaalde controle over zes weken.
Flitsen en webben moeten in de gaten gehouden worden.
Vrienden die al 50 jaar in dat kringetje thuishoren kwamen alsnog de verjaardag van Tiny vieren.
Het zijn van die vrienden die je niet iedere week moet zien of horen. Ook na een halfjarige afwezigheid pak je de draad op waar je gebleven was.
Vanmorgen het eierverven dus. Vijf kleuren, de restverf heb ik gebruikt om wat strengetjes katoen te verven. 

Pagina's