Weblog

21 januari 2022 meat loaf

Een kort berichtje in de updates van de krant.
Meat loaf, de toch wel lijvige zanger, is na een ziekbed op 74-jarige leeftijd overleden.

En de herinnering aan het concert binnen de last night of the proms in Antwerpen stond meteen bovenaan.
Een optreden van 3 of 4 nummers, met als afsluiter Paradise by the dashboardlights.
Nadat een jaar eerder het dak er al letterlijk afwaaide, "Ge moet dat niet paniekeere!", kreunde en kraakte het sportpaleis
bij dit geweld in al zijn voegen. Bij de eerste tonen stond het hele publiek al als één mens op en brulde mee!

Via een link kon je de clip downloaden en nog eens meeleven met de twee performers.
Niet met de tengere tegenpool,Karla DeVito, die  Ellen Foley playbackte, maar met "waardige" vervangsters.
De clip laat ook nu, zoveel jaren verder, niets te wensen over.
Nu, vandaag, zou dat niet meer kunnen. De MeToo-beweging zou over hem heen vallen en verscheuren.
Seksisme van de bovenste plank.
Maar het blijft een beregoed nummer.
God hebbe zijn ziel, hij ruste in vrede.

21 januari 2022 spinning

Gisteren.
De eerste keer na de derde lockdown dat we weer op de fiets mochten! En het was meteen goed raak.
De ervaren senior spinning-master had een oudje van de plank gehaald. Niets mis mee, we trapten een stevig eind weg.
En de belangstelling was naar verwachting heel behoorlijk. De waardering evenzo.
Het geeft een voldaan gevoel dat het nog allemaal te doen is, minder actief, klimmen der jaren, alles telt mee of af.
Het is maar hoe je de situatie bekijkt.

Vanavond hoop ik ook weer  mee te spinnen in de vaste vrijdagavond-happening.
"Een uur en vier minuten, wat gaan we doen? Fietsen op muziek!"
Meestal is dit uur volledig volgeboekt, ik ben benieuwd hoeveel enthousiastelingen vanavond aanwezig zijn.

18 januari 2022 fitness

En vandaag hebben we dan weer kunnen trainen, fitnessen, bijpraten, koffiedrinken, en verlate nieuwjaarswensen kunnen uitwisselen.
De deur van Gitek staat weer open. En we zijn blij dat we weer kunnen.
Regelmaat weer een beetje terug in de afloop van de week.
Laten we hopen dat het voor lange tijd is, deze versoepeling. 
Jammer dat je niet naar de film kunt, niet in een museum je kunt vergapen aan kunst, het theater niet kunt bevolken,
cultuur en wat daar mee te maken heeft is het sluitstuk van de begroting, lijkt het wel.

14 januari 2022 voorjaar


De allereerste voorboden van het komend voorjaar hebben zich alweer door de bovenlaag gewerkt om aan te kondigen dat het wel weer lente wordt.
Ieder jaar meer, groeien en bloeien de sneeuwklokjes uitbundiger. En dan is het traditie dat de eerste exemplaren bij de foto's van onze dierbaren
gezet worden. Met een lichtje een mooie manier om ze te gedenken, vinden wij.
De galerie is alweer met één persoon uitgebreid, helaas.

14 januari 2022 wandeling

De schilder kwam wat voorwerk doen. Nu het dak, op verzoek en "eis" van de verzekering, hersteld is, - de dakdekker vond het niet nodig- , kan de schilder aan het werk.
De plekken waar het vocht bruine sporen had achtergelaten moeten voorbehandeld worden voordat het echte werk er op losgelaten wordt.
Hij was aan de vroege kant van de middag. Dat was een voordeel, nu konden we nog profiteren van het heel goede weer.
Strakblauwe lucht, nauwelijks wind, ideaal om een flinke trip te maken.
We kozen een bekende route, richting Naamse Steen. Je kon er terecht voor koffie-en-zo-to-go-zonder-verblijf en je kon gebruik maken van het toilet.
En vooral dat laatste is een uitkomst!
De maïsvelden liggen braak of zijn ingezaaid met groenbemesting, je kunt niet even wegduiken naar de vierde of vijfde rij om veilig....enfin.
Vandaar achter Hellebroek om naar Boschweg, langs de molen en Bronkweg terug.
Al met al bijna tweeëneenhalfuur.
 
 

 

11 januari 2022 weven

Categorie: 

Ja, eindelijk weer eens een stukje over waar deze blog ooit om begonnen was, het weven.
 Bij het opruimen op zolder vond ik een ketting van wit katoen, nogal dik van draad, maar gebruiksklaar. Die ketting had ik al gedeeltelijk opgeboomd op het getouw op zolder. Maar de werkzaamheden aan dat apparaat liggen helemaal stil, dit getouw gaat verhuizen, maar wacht op een geschikte datum. Toen ik verder ging met opruimen vond ik in een plastic zak een grote voorraad katoenen perlgaren, in wit, ecru en beige. Voor de fotograaf hier in Grijzegrubben wilde ik een weefsel op het getouw zetten waarbij alle 24 schachten gebruikt konden worden. Het éen combineren met het ander, een binding gezocht, de ketting opgeboomd, doorgehaald, aangebonden en beginnen met weven. De inslag wordt gevormd door twee soorten katoen, een dikkere pluizige en een dunnere, gemerceriseerde kwaliteit. De dunnere is een cadeau van een kennis die er niets mee kan. Ik wel dus. Ondertussen heb ik al ruim 75cm geweven.
  
En nu staat dit getouw goed ingepakt te wachten op de dingen die komen gaan. Morgen beginnen de dakdekkers aan de dakkapel. Nog steeds de uitloper van de wateroverlast, ergens in oktober van vorig jaar. Ik hoop dat het werk voorspoedig zal lopen. Er is goed winterweer voorspeld, dus het zou moeten lukken.

9 januari 2022 wandeling

Het beloofde een mooie winterdag te worden. Het zag er veelbelovend uit.
En omdat binnenzitten nog altijd kan, kozen we voor wandelschoenen, winterjacks met capuchon, muts en gingen wandelen.
Met deze schoenen hoef je niet geselecteerd te lopen, een plasje of een streepje modder, het kan allemaal. 
En daarom hadden we een gevarieerd traject. Mijn betere helft had de route al in haar hoofd gelopen, dat was duidelijk.
Voor de tijd van de dag en de beperkingen die we ondergaan was het toch aardig druk. 
We vertrokken om kwart over elf, konden nergens een pauze pakken, want alles is dicht, twee uur en twintig minuten later waren we weer thuis.
Niet eens echt moe, maar wel voldaan. Al was het soms wel héél modderig.
 

7 januari 2022 een drukke dag

Dat was het gisteren.
We hadden al afgesproken met vrienden uit Maastricht om in de omgeving van Grijzegrubben een eindje te wandelen. Dat is iets dat we al jaren samen doen. Niet op vaste tijden of dagen, maar wel vaak genoeg om van zekere regelmaat te spreken. Op het kaartje met nieuwjaarswensen stond nog als extra: " We missen jullie." Tja, Covid in allerlei varianten legt het maatschappelijk leven plat. En we volgen de instructies, dringende verzoeken, eisen, verboden en wat meer is toch wel goed op. Het beloofde een mooie dag te worden. En daar profiteerden we van.
's Morgens hadden we al op zolder allerlei kerstspul gesorteerd. Wat bewaren we, wat gaat naar de kringloop? Met kamers en zolders die vol staan met spullen en dozen die van de te vernieuwen werkkamer komen en dus leeg moet zijn is het opruimen een gebed zonder einde. Maar we zijn weer wat verder gekomen.
De wandeling verliep rustig, op plekken wel een vinnige wind, maar daar zijn we tegen gewapend.
En toen we aan de koffie zaten, voldaan dat we weer eens samen gelopen hadden, klingelde de deurbel.
Een oud-collega van Tiny met haar man. "Hebben jullie bezoek?" "Ja, twee personen, drie keer gevaccineerd. Kom binnen." "Ja, wij ook. Kunnen we toch binnen?" "Vier man mag."
Schoenen uit, op afstand goeiendag, "We kennen elkaar van een feest of zo?", de nieuwkomers aan de eettafel worden voorzien van koffie en thee, de reeds aanwezigen waren toch al van plan op te stappen.
Er wordt over en weer wat gemopperd over de beperkingen, over online les voor de kinderen, kleinkinderen, het weer, hamertenen, het gebruikelijke riedeltje wordt afgewerkt.
Om niet helemaal in het donker naar huis te moeten blijft de tweede bezoek niet langer. 
Een welkome onderbreking van toch wel saaie dagen.

Onze fysiotherapeut en vriend is in quarantaine. Via zijn app deelt hij mee dat het wel goed vooruit gaat, hij wil maandag weer aan het werk. "En nu gaan we het tweede deel van Leonardo kijken!" Een groot opgezette serie over dat genie in Italië, met kunst, bouwwerken, literatuur. De aankondigingen had ik al gezien, maar dat we dat ook konden volgen was nieuw. Met wat geschuif en knoppendrukkerij had ik de zender gevonden. Een fraai ogend spektakel.
Het rijksmuseum stuurde in een nieuwsbrief een link waarmee je de Nachtwacht heel, heel dichtbij kunt halen. Een parel kun je opblazen tot schermgrootte en dan is het een volkomen abstract schilderij. Al even fascinerend.

Het was een welgevulde dag met onverwachte activiteiten.
Zo mogen er meer volgen.

4 januari 2022 marktplaats

Ooit, jaren geleden, kreeg ik van mijn betere helft een geweldig kerstcadeau. Een cursus hoeden maken!
Een vloedgolf aan nostalgie spoelde over me heen toen ik de envelop opende en las waar het voor bedoeld was.
De voorkamer in het huis waar we toen woonden, in en direct na de tweede grote oorlog, was ingericht als winkel waar mijn moeder haar handel dreef.
Zij was modiste, had het vak in Krefeld geleerd en begon de zaak omdat in Nuth niet zo'n winkel was.
En met succes.
Dagelijks waren er wel dames die voor een hoofddeksel kwamen. Vaak een nieuwe, maar even vaak ook met oud spul, dat dan "gemoderniseerd" moest worden.
Er was weinig materiaal te krijgen, van twee oude hoeden maakte ze één nieuwe. Met veel vlechtwerk werkte ze net zo lang tot er een acceptabel hoedje klaar stond.
Toen, ik was 4, 5 jaar, heeft ze me de basistechniek van mooi regelmatig vlechtwerk geleerd. Ook met vijf of zelfs zeven delen.
Feestdagen moesten gevierd worden met een nieuwe hoed om in de kerk te pronken, in de processies liep je -avant la lettre- de catwalk.
Het is nooit overgegaan!
In 1947 moest zij noodgedwongen stoppen, het lange werken, vaak tot laat in de nacht, eiste zijn tol.
Hartklachten.
Terug naar nu.
De cursus die ik volgde bracht heel veel herinnering naar boven. 
"Ja, zo deed mijn moeder dat ook!"
"En ook die handbeweging om de vleug in één richting te leggen, ik zie het zo voor me!"
Er werden mallen aangeschaft, materiaal gekocht, gereedschap verworven.
Het weven werd toch belangrijker voor mij, hoeden waren praktisch helemaal uit.
Jarenlang stonden de hoedenmallen op het rek, er werd niets mee gedaan.

Tot vandaag.
Op marktplaats gezet, kwamen er al heel gauw reacties. En al heel gauw resultaat. Vandaag werd de hele handel opgehaald.
De eerste reactie?
"Ik ben er erg blij mee, ik zal ze zeker kunnen gebruiken. En er was ook nog een boek bij!"
Weer iets om blij van te worden.
   

1 januari 2022 what's another year?

Wat gaat het nieuwe jaar brengen?
Ik weet het niet en ik wil het ook niet weten!
Wat heb je eraan als je nu zou weten dat je bij de volgende trekking van de loterij de hoofdprijs gaat winnen?
Zes, zeven maanden prakkizeren wat ga ik met al dat geld doen? Wie geef ik ook wat? Wie zeker niet?
Of je zou weten dat je ernstig ziek gaat worden! Niets meer durven want misschien... Hoe gezond moet je leven om geen gevaar te lopen?
Laten we accepteren wat op ons pad komt, het moeilijke, het makkelijke, het verdrietige, het aangename, het eindige, het eeuwige.
We ontkomen er toch niet aan.
En of dat wel of niet in de sterren staat, mijn geopereerde ogen kunnen zó ver niet lezen!
Ik hoop van harte dat het een zinvol, mooi, gelukkig, gezond jaar zal worden.
En voor iedereen die ik geen kaartje gestuurd heb, alsnog een zalig nieuwjaar!

Pagina's