Weblog

25 augustus 2012. Amsterdam

Het is al bijna een week geleden dat we twee dagen in Amsterdam waren.
Het waren twee heel bijzondere dagen.
De eerste reden was het concert van Leonard Cohen. Een belevenis! Kippenvel bij tal van songs. 15000 bezoekers die zogezegd ademloos luisterden en meezongen, neurieden, klapten en dansten.
Zijn stem was beter dan wat ik gewend ben van CD's, een klein orkest met gepassioneerde muzikanten, drie achtergrondzangeressen met precies de goeie stemmen om de begeleiding te doen.
Hij begon om acht uur, om half tien was er een pauze van twintig minuten en dan, weer verder. Om half twaalf moest hij stoppen, om geen last te krijgen met voorschriften van geluidsoverlast.
Bijna verlegen nam hij de hulde in ontvangst, die hem gebracht werd aan het einde.



 

 

 

 

 

 

 

 

 Een andere reden was het bezoek aan familie IJff. De vriendelijke mensen die hier op bezoek waren en die problemen hadden met hun getouw.
Wat ben ik blij dat ik ze heb kunnen helpen.
Na het  "werkbezoek" bezochten we de Portugeesche Synagoge.

En wat een geweldige tegenprestatie kregen we aangeboden. We hebben een rondvaart door de grachten gemaakt van ruim twee en een half uur.
Op plekken waar een reguliere rondvaartboot nooit zal komen en soms niet kán komen, omdat de brug te laag is.
Achter het Centraal Station werden we afgezet, om dan gemakkelijk naar de trein te kunnen.
Omdat het nog vroeg was, hebben we een bezoek gebracht aan de bibliotheek. Vanuit het café op de hoogste etage heb je een fantastisch uitzicht over de stad.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Onze gastheer en gastvrouw.

Rond acht uur waren we weer thuis, de reis verliep zonder haperen. Twee heel bijzondere dagen.
 

 

13 augustus 2012.

Zaterdag waren we in Maaseik, België.
In een oude kerk, in het centrum, loopt nog tot in oktober een kleine expositie over China's gouden eeuw, tijdens de Tang-Dynastie.
Het was er heel rustig, je hebt alle tijd om de tentoongestelde werken te bekijken en te bewonderen.
Met de koptelefoon op de oren en van een recorder voorzien kon je heel op je eigen tempo alles beluisteren.
Het commentaar was in het Belgisch Limburgs, met voldoende luchtigheid om het aantrekkelijk te houden.
Veel terra cotta beelden, al of niet beschilderd of geglazuurd, sieraden, en veel informatie over de wisselwerking tussen China en het Westen.
Ook de zijderoute kwam ter sprake.
Daarna hebben we aan de Maas op een terras een koffie en een Grimbergen genomen.

Leuke middag!

7 augustus 2012. Opnieuw!

 

 

 

 

 

Nadat ik gisteren de werktekening op papier had uitgeteld en heel vaak gecontroleerd had, is het er vandaag eindelijk van gekomen.
De eerste inslagen van de keperbinding 1 / 3 of 3 / 1 zijn gemaakt. Omdat ik blauw garen gebruikte is goed te controleren of alle inslagen volgens plan uitgevoerd worden.
Het is maar een klein stukje, maar het is zonder fout!
Epke kan niet blijer zijn!

5 augustus 2012. Opnieuw!

Terwijl de gazellen en hinden in de regen zich een weg zochten door een druilerig London om de marathon af te leggen,
heb ik een ander soort marathon afgewerkt.
Ik heb 2000 draden twee keer één voor één in mijn handen gehad. Eerst door de hevels, toen met bundels van vier door het riet.
De ketting is aangeknoopt, de linnenbinding is geprogrammeerd en de eerste inslagen zijn gelegd.
Zo te zien: foutloos!
Dat geeft de burger moed.

Het garen kleeft wel wat, dat betekent dat je iedere nieuwe sprong moet controleren of er geen draad blijft haken aan de onderlaag.
Ik verwacht dat dit euvel gaandeweg zichzelf zal opheffen.

 

3 augustus 2012. Opnieuw!

2000 draadjes zijn door even zovele hevels gehaald. Na de beginstrubbelingen liep het weer als vanouds.
Nu ben ik al bezig met bundels van 4 draden door het riet te halen.
Dat wordt dan werk voor de komende dagen.

30 juli 2012. Opnieuw!

Vanmiddag ben ik dan eindelijk begonnen met het opnieuw doorhalen van 2000 draadjes door de hevels van 16 schachten.

Met andere woorden, het veelgenoemde tafelkleed is aan de beurt. En het lijkt wel of je een heleboel handelingen weer opnieuw moet leren.
Ik was al op gang toen ik bedacht dat ik op de gehanteerde manier geen blokken kan weven. Dus: uithalen en opnieuw aan de slag.
Gaandeweg komen de handelingen wel weer terug in het geheugen en worden ze routine.
Ik heb twee keer tien centimeter doorgehaald, plus twee keer één centimeter voor de zelfkanten, links en rechts.
In dit tempo zou ik er gedurende tien dagen aan moeten werken, dat kan sneller. Maar dan moet het weer meewerken.
Meewerken voor mij is tegenwerken voor iedereen anders, een buitje is een goed excuus om binnen te blijven en door te halen.
We zien wel.
Ik hou U op de hoogte.

28 juli 2012. aan het werk!

Vanmiddag is een eind gemaakt aan het werk!
De laatste centimeters heb ik in de diverse kleuren geweven, die ook in de rest van de shawl voorkomen.
De plooitjes aan deze kant heb ik bewust anders geweven dan aan het begin.
Van het getouw heb ik er twee foto's van gemaakt.

      De linkerfoto is een combinatie van alle aanzichten van de lap.
      De suikerroze  bovenkant, de kaneeltonige onderkant, de plooien aan het begin
      en de plooitjes aan het eind van het geheel.
      

       Op de rechterafbeelding is met wat moeite te zien dat de eerste plooien groter
        zijn dan de laatste.
        Bovendien zijn de eerste helemaal plat gedrukt door het oprollen op de doekboom.
        Ik verwacht dat door het wassen en nabewerken de hele lap soepeler zal        
        aanvoelen.

        

26 juli 2012.

Op 19 mei 2012 heb ik gereageerd op een oproep van de redactie van het weefblad WEVEN.
Men vroeg foto's in te sturen van kleurrijk, feestelijk werk, want het georganiseerd weven bestaat 50 jaar!
Ik heb dat toen meteen gedaan.
Ik had een foto gestuurd van de lappen die we weefden toen weefkring Zuid LImburg de regiodag organiseerde.

Vandaag kreeg ik het blad van dit kwartaal toegestuurd.
En ja, mijn werk is afgebeeld in de portfolio van het blad.
Als zo'n verzameling werk bij ekaar gepresenteerd wordt, zie je dat er veel moois geweven wordt in Nederland.
De rechterfoto, zie 19 mei 2012, is gekozen.

23 juli 2012. zomer

De hele ochtend en een deel van de middag is opgegaan aan tuinwerk.
Snoeien, alg uit de vijver, bamboe bijknippen, paden vrijmaken, volop gewasbescherming toepassen,
in de wei achtergebleven netels spuiten, opharken na het onkruidvrij maken van de perken, het blijft maar doorgaan.
Wat weer betekent dat het weven op een laag pitje staat.
Een moment rust bij de vijver op de bank, toen het etenstijd was. Maar dan gauw verder!

Dit is weliswaar een foto van een paar jaar geleden,
het is ondertussen niet minder geworden!
De boompjes links en rechts achter en terzijde van de vijver zijn naar elkaar gegroeid,
zij houden ieder jaar wedstrijd wie de meeste bladeren laat vallen.
Ook rond de vijver is er een en ander veranderd.
"Om wat minder werk te hebben."

Het is natuurlijk wel steeds leuk om te horen dat de tuin er zo mooi bijligt.
Het moet maar weer eens gezegd: de verdienste van mijn betere helft,
niet meer en niet minder.

                                                                                                                       

 

 

                                                                                     

 

 

 

 

 

                                                                                      En bij alle werkzaamheden worden we                                                                                             
                                                                                      door deze jongeheer nauwlettend in        
                                                                                      de gaten gehouden.
                                                                                      Extra lange pauze? ..Vergeet het maar!

                                                                                      Wil je wat drinken, het is warm... zorg er zelf maar voor!
                                                                                      Hij is heel hard voor zijn personeel.

 

 

 

Pagina's