Weblog

De tweede maand van wat nog pas het nieuwe jaar genoemd werd.En al snel niet te onderscheiden was van het vorige jaar.
Ook de maand waarin ik weer een jaar mag bijtellen, van 83 rustigjes aan naar 84. 
  Gisteren heb ik een hele tijd besteed aan het afhechten en wegknippen van overtollige draadjes. Op de linker foto nog te zien. Tijdens het weven laat ik de teruggestopte eindjes zitten. Pas als de productie van het getouw is ga ik het afwerken. En netjes oprollen, dat maakt het vervoer handelbaarder. Een heel karwei, in totaal toch zo'n 64 meter die je nauwkeurig bekijkt en bewerkt. Hier en daar is het nodig om een draadje niet af te knippen, maar in te stoppen. Een draadbreuk kan nu hersteld worden.
Voor morgen heb ik een afspraak met een stoffeerder die een optie geeft over kosten en duur van het naaien en plooien van de stof tot gordijn.
Ik ben heel benieuwd.

Na een maandenlange zit aan het getouw en het eindeloos doorhalen van inslagen, kwam gisteren het product van de doekboom.
Her en der vlogen regelmatig de pluizen over de vloer, zetten zich vast in het getouw, tussen de schachten.
Nu was het tijd voor een fikse schoonmaak.
Mijn betere helft bood zich spontaan aan om dat karwei te klaren.
  
En als aangekondigd wordt: "Poetsen!", nou, dan wordt er ook gepoetst.
 

Vandaag, vooral vanmiddag stond in het teken van de gordijnen. De rest was praktisch verwerkt, het werd tijd dat de schaar in het weefsel ging. Dat is dan vooral het losknippen van de resterende ketting die op gegeven moment niet meer verder doorgedraaid kan worden. En dan is er die rol stof, zo'n 32 meter! Met veel pijn en moeite hebben we door te vouwen de hele lap van de doekboom gehaald. 
Wat een gewicht!
6600 gram!
 
Een paar indrukken van het in plooien en golven liggende stof.
Ondertussen heeft een vriendin me attent gemaakt op een bekwame naaister, die zeker de lappen tot gordijnen kan bewerken.
Daar ga ik binnenkort contact mee maken.

 Je kijkt tegen de lege achterkant van het getouw!! Hetgeen niet meer of minder betekent dat ik de partij gordijnstof geweven heb. Omdat ik vorige week of zo een paar bundels moest aanknopen, kan ik nu niet tot het bittere einde doorgaan. Er zouden zichtbare knopen te zien zijn.
Nu heb ik een stukje doorgedraaid, om daar een "restlap" van te weven. Daar kies ik dan alle garens voor die nog op klosjes zitten, allerlei kleuren, verschillende materialen, diverse diktes, het wordt een heel gevarieerde lap.
En die gebruik ik om er kaarten van te maken, voor verjaardagen, condeleance en andere gelegenheden waar we acte de presence geven.
De inslag wordt een variatie van de nu gebruikte.
We gaan het zien.

Pas wanneer je de laatste meter kettinggaren afrolt om te verweven, merk je dat er fouten in de telling gemaakt zijn. Een keer 'n slag te weinig, een keer 'n slag te veel.
En dat kun je opvangen door de bewuste sectie los te knopen van de kettingboom en dan de 16 draden van die groep aanknopen aan 16 toegevoegde draden. Wel enigszins ruim meten, dat vergemakkelijkt het aanknopen.
Als je een slag teveel gemaakt hebt is het met minder werk te herstellen. Je knipt de secties royaal door en knoopt dat nieuwe einde aan de kettingboom.
Dat was mijn taak vanmorgen.
Nu kan ik nog ongeveer een meter verder weven, ik zal uitkomen op 32 meter, verwacht ik. 

Een uurtje extra aan het getouw levert direct zichtbare vooruitgang op. Op dit moment heb ik 30 meter eneen beetje geweven. Het wordt een indrukwekkende rol stof. Als het een beetje meezit haal ik wel 33 meter. Dat ligt eraan of ik nergens een telfout heb gemaakt toen ik opboomde. Dat zal zich nu wreken. Eén ronde gemist betekent dat over de hele breedte 1 meter minder geweven kan worden. W at dan mogelijk is, een ronde bijknopen! Niet echt mooi, maar wel besparing van materiaal. 

We zullen zien. Morgenmiddag gaat het werk verder. Mijn doel is om nu dagelijks 50 cm vooruit te komen. Dan moet er wel niets tussen komen.

Zoals een telefoon die niet meer werkt. De vaste aansluiting gaf steeds maar de bezettoon, mobiel naar het vaste nummer leverde ook al niets op. 
"Geen aansluiting onder dit nummer.", was de vriendelijke stem van de medewerker.
Wat bleek? Na bezoek vanmorgen aan de winkel waar ik de telefoon kocht, werd me geadviseerd om "TE RESETTEN!" Alles uittrekken, wachten, weer aansluiten, wachten tot alle lichtjes branden.
En jawel hoor! Als vanouds waren we weer verbonden met de buitenwereld.
 

28 meter, nog pakweg 5 meter te gaan. Elkwe vrije tijd die ik heb wordt besteed aan ...weven!
Enerzijds geen probleem om de tijd zo te vullen, anderszijds blijft er weinig over voor andere zaken.
Gauw wat boodschappen doen, een enkele keer een kleine wandeling. 
Gelukkig ben ik niet zo'n verslaafde TV-kijker, ik kan dagen zonder. 

Zoëven kwam een bericht binnen van de wel-en-wee-app van ons dorpke aan de Pletsjbèèk.
Een vernieuwde website Grijzegrubben.nl . Een korte blik toont allerlei nieuwtjes, programma, "moele en boele", een aanvulling op de "roddelrubriek" met persoonlijk blijde berichten en klaagzangen over verdwenen poezen of weggelopen honden, oudejaarsgeknal en meer van dit burengepraat. 
Gelukkig geen scheldpartijen of klinkklare onzin.

Wat we al dachten, het was een niet zo rustige overgang naar het nieuwe jaar. Nieuwe bewoners, nieuwe methoden. Tot lang na middernacht bleven de vuurwerkers maar doorgaan. "Siervuurwerk", noemt dat. Kabaal is het!
Vandaag is opgegaan aan van alles. De allerlaatste wenskaart is af. 
Maar ook aan weven. 23 Meter. Het gaat echt naar het einde toe. Ik krijg nu iets van: " Nu wil ik het afhebben!" 

Gisteren passeerde ik de 22 metergrens, vandaag liet ik een paar foto's zien aan onze overbuurvrouw toen we nog op Boschweg 12 woonden. Inmiddels 47 jaar geleden.
Ze was wel onder de indruk, vond het heel mooi. Leuk om te horen.
Vanmorgen hebben we de laatste fitness gedaan in 2025. 
Tegenwoordig begin ik met e gym, training op 9 apparaten die afgesteld zijn op het vermogen dat je liet vastleggen als eerste inschrijving en "intake". Ongeveer in een kwartier werk je de apparaten af, maakt twee rondes. Met een klein half uur heb je alle grote groepen spieren getraind.
En na enkele weken voel je duidelijk resultaat. Er is veel belangstelling voor.

Na de training is het vaste gewoonte dat we koffie drinken. Omdat Kerst en oud- en nieuwjaar gevierd werden en worden was er Kerstbrood. Stevige, dikke sneeën royaal besmeerd met boter.
En dat vindt gretig aftrek.
Bij het vertrek naar huis wensen we elkaar " 'n goeie roetsj!", waarmee we bedoelen dat de overgang naar 2026 goed zal verlopen. Voor ons gaat het een rustige passage zijn.
Stokbrood, enkele kazen, paté, zoutjes en een fles prosecco.
Als die leeg is, is dat ook voorlopig de laatste alcohol die we drinken. 
"Dry January". 

De week waarin we Kerstmis vieren is begonnen. De festiviteiten rond dit feest beperken zich hier tot nauwelijks andere werkzaamheden dan de voorbereiding voor om het even welk feest. 
We hebben nog nooit meegedaan aan het versieren van het huis met honderden lampjes in de vorm van sterren, slingers, verlichte bomen, hertjes met en zonder arreslee, raamomlijstingen, imitaties van druipsteengrotten, van binnenuit verlichte kerststalfiguren, kerstbomen die metershoog de lucht in groeien, opgeblazen SantaClaus-poppen, figuren die door het jaar in allerlei smakeloze variaties voortuinen bevolken omdat er weer iemand 50 geworden is. 
We steken een kaars meer aan, het engelenorkest heeft zijn plek weer ingenomen, een mooi geborduurd tafelkleed siert de eettafel en dat is het dan wel zo'n beetje.
Wat eten betreft, kook maar gewoon, dan is het lekker genoeg.

Gisteren heb ik 21 meter bereikt. Alle spoeltjes zijn op, de komende dagen besteed ik aan het aanleggen van nieuwe voorraad. 
Ik heb uitgerekend dat ik voor een meter stof 1300 meter garen nodig heb. Uiteindelijk weef ik pakweg 32 - 33 meter, dat betekent dat er 42000 meter cottoline verwerkt wordt!
Cottoline is de soortnaam van het Venne garen dat ik gebruik voor dit project. Een menggaren van 60% katoen en 40% linnen.