Weblog

24 mei 2020 uit de oude doos...

Categorie: 

We woonden nog Boschweg 12 toen we het eerste weefgetouw kochten.
Een groot woord voor wat het was. Een weefraam waarbij het riet ook de aanslag was.
WeViTi, het staat voor Weduwe Vinks Tilburg. Nu zou je zeggen: "Wat een onding!",
toen was ik er erg blij mee. Helemaal zonder enige ervaring aan de slag. Dat wordt een kunstwerk.
 Zonder blozen een meeslepende naam:
Le quattro Stagione, ik weet het, niet te bescheiden zijn.
Van links boven, waar de lente begint, naar beneden naar de zomer.
De tweede lap vergaat van de zomer in herfst, de derde verbeeldt de herfst overgaand in winter,
en tenslotte de winter die in de lente opgaat.
Daarmee is de cyclus rond.

Een andere vondst.
 Zonder titel.
Fijne ongetwijnde wollen draad in combinatie met handgesponnen wol, plantaardig geverfd met meekrap.
Dat levert het rood-oranje op. De andere kleuren komen uit een tube.
De lap was bedoeld om over een tafel te leggen, een eettafel. Maar is ook soepel genoeg om als omslagdoek te dienen.
Afmeting 175 x 46 cm.

23 mei 2020 tuin

Het was weer prijs.
Gisteren en vandaag was weer tuinwerk te doen.
Gisteren moest de nieuwe laag grind vermengd worden met de oude, dus, harken!
Vandaag werd een hoekje van de tuin onderhanden genomen.
Aan de tuinkant van kippenhok en schapenstal, tegen de muur van de hondenren is zo'n plek waar van alles en nog wat terecht komt.
Het staat en ligt niemand in de weg, maar nu werd het toch tijd dat er opgeruimd werd. Er liggen klinkers, tegels, een cementspeciekuip vol zand, wat paaltjes, sommige al zo lang op de grond dat ze half vergaan zijn, bloempotten met en zonder barsten, en een stapel pannen, opgeslagen toen ze over waren, na het aanbrengen van een dakkapel. Dan liggen er wat in elkaar getrapte resten draad, roestig, prikkeldraad zonder doel en een rol nog bruikbaar draad. Het geheel werd onttrokken aan het oog door een hazelaar die naar willekeur gesnoeid wordt en daarom alle kanten uitgroeit, vooral hinderlijk.
De metselkuip heb ik eerst onderhanden genomen.
Het zand met een schop eruit gehaald, dat verstrooid tussen de bloembedden, toen de lastigste takken van de hazelaar geknipt, die naar de berm in de wei gebracht, en daarmee was er ruimte om te zien wat nog meer op te ruimen viel. De ouwe draad heb ik zo veel mogelijk nog meer in elkaar gebogen en tot kleinere pakketjes gevouwen. Maandag kan ik dat op de stoep leggen, met wat geluk komt een oudijzerhandelaar langs. Tiny was ondertussen al een tijd bezig met het uit de zachte bodem halen van allerlei soorten stenen. Een paar bakken droge bladeren, wat kleinere twijgen, alles naar de afscheiding tussen ons en de buurman.
Een uur of zo later was dat deel van de tuin "netjes"! 
Voor zo lang als 't duurt.
 De metselkuip is leeg, je ziet nauwelijks dat het zand verdeeld is.

21 mei 2020 jubileum

Via LinkedIn kreeg ik een felicitatie van een oud-leerling. Ik vierde mijn 45-jarig weversjubileum.
Ik sta er zelf van te kijken.
En prompt volgen dan nog een aantal lezers die me gelukwensen en me nog heel wat jaren werkzaamheid gunnen.
En dan hoor en zie ik dat de mannen van  "NORMAAL", net als ik 45 jaar bezig zijn. Het heeft hen waarschijnlijk meer opgebracht dan mij.
En we gaan gewoon dóór. We zullen doorgaan, zong Shaffy ooit.
 

 

Een willekeurige greep. geen chronologische selectie van wat er in de afgelopen jaren geknutseld is.

21 mei 2020 dolce far niente

Wat een dag!
Het acht uur journaal toonde uitgebreid hoe druk het overal was. Rijen publiek dat wacht op toelating in het Vondelpark. Files van gasten die naar het strand willen. Vaarten, rivieren, kanalen vol varensgasten die met te veel passagiers het koele nat opzoeken.
Aangesproken door de BOA's op het land, ter zee en in de lucht willen ze wel plaats maken, maar die is er even niet.
Het was de eerste zomerse dag, temperaturen tot 28 graden.
Niets van dat allles.
We hebben de dag in volledige rust doorgebracht. Bij de vijver, in de schaduw, af en toe om de beurt naar binnen voor een hapje of drankje.
Geen gedwongen werkzaamheden, geen bezoek, nergens naar toe, genieten.
 De stille genietster zit helemaal achter in het hoekje op het grindterras.
 De stille genieter benut de binnenruimte.

 

19 mei 2020 tuin

De laatste vrachtjes grind zijn gisteren gehaald bij het bouwcentrum.
Naar de tuin gedragen, verdeeld neergelegd, open gesneden en verdeeld op de plek waar nog wat bijgeharkt kon worden.
Het ziet goed uit. Ik zal nog wel wat keren moeten harken om oneffenheden weg te werken, dat is een klusje om tussendoor te doen.
32 zakken grind à 25 kg heb ik vervoerd. Dat merk je pas 's anderendaags. De spieren staan wat stram, je beweegt wat ongemakkelijker, je voelt meer vermoeidheid.
En dan 32 x, vanaf de oprit, door de garage, over het terras, trappen op, paadje langs, neer met de handel.


Vandaag toch weer een "hersteltraining" gedaan. Te voet naar de groothandel om wat kleinigheden te kopen. Via het Platsbeekdalpad en de Hole weg terug naar huis.
In de tuin wat geholpen. Het slangekruid schiet als het ware door de vijver, woekert, en vraagt om geknipt te worden. Ik was er niet op gekleed, het is maar gebrekkig, maar het heeft wel al geholpen.

17 mei 2020 tuin, wandeling

Gistermorgen hebben we de volgende lading grind gehaald.
Nu zie je al dat diverse "kale" plekken weer bedekt zijn en het ziet er beter uit.
Maar het is nog niet voldoende, morgen komt de volgende rit en verdeling aan de beurt.

Vanmorgen maakten we een kleine wandeling. De holle wegen die zo open waren, groeien langzamerhand weer dicht.
Brandnetels, dove netel, salomonszegel, gevlekte aronskelk, fluitekruid, boterbloem, koekoeksbloem, rattenstaart, kleefkruid,
het kan niet op. Paardenbloemen zijn over het hoogtepunt heen, alleen de grijzig-witte pluizebollen wachten op een zucht wind om volgende jaar weer op een nieuwe plek wortel te schieten en te bloeien om dan te verworden tot een pluizebol die door een windvlaag verwaaid wordt om...
Speenkruid is weer terug in de grond, narcissen zijn volledig uitgebloeid, allerlei grassen groeien welig.
Vaak kun je nog maar een smal paadje belopen, achter elkaar, bukkend onder laaggroeiende takken, het is een heel ander landschap dan voorheen.
Het blijft mooi.

 

14 mei 2020 tuin

Het plan lag er al heel lang.
In de loop van vele jaren is het grind nogal de grond ingetrapt.
Op sommige plaatsen is alleen nog zand of klei te zien. Daar moet nieuw grind overheen.
Daarom zijn we vanmiddag naar een bouwcentrum gegaan
om daar alvast een begin in te kopen. Zes zakken à 25 kg. 
Die heb ik naar achter in de tuin gedragen, opengesneden, uitgestort en verdeeld.
Het is nauwelijks te zien, maar 't is er wél!
Dat worden nog wel een aantal ritten. Weer eens wat anders te doen.

12 mei 2020 wandeling

Vanmorgen hebben we weer een alternatieve fitnessochtend ervan gemaakt.
De winterbanden werden ingewisseld voor de zomereditie en vanaf dat punt vertrok een route van 10 km.
In een gebied dat je al een beetje kent, maar lopend ervaar je dat toch anders.
Van Amstenrade naar Merkelbeek, door naar Douvergenhout, over het plateau terug naar het uitgangspunt,
met als toetje een rondweg door het grafelijk park.

Onderweg een onderdoorgang, versierd met, in de passende kleuren, een herinnering aan de "mijnstreek" 

11 mei 2020 weefgetouw 4

Categorie: 

Het moet niet gekker worden!
NU ik met het opnieuw inrichten van het getouw zó ver ben dat ik de schachten en de trappers kan verbinden, weet ik toch werkelijk niet hoe dat aan te pakken. korte eindjes, lange einden, korte schemels of dwarstrappers, lange schemels of dwarstrappers, wat moet waar en hoe moet dat koord in die haak? Om alles op één hoogte te krijgen heb ik een dwarsligger onder de trappers gelegd.
Ten einde raad heb ik het handboek HANDWEVEN van A.Gerritsen-Veen erbij gehaald. Met opdracht voorin, gekregen toen ik aan de studie-opleiding in Gent begon.
8 September 1984, 36 jaar geleden! Mijn betere helft wenst me veel succes. Het heeft geholpen.
Met dat boek en de duidelijke platen kom ik nu wel vooruit.
    
                                                                                        De eerste verbindingen tussen schacht en trapper

9 mei 2020 tuin

Ooit, lang geleden kochten we een bank die om de walnotenboom bij de vijver moest komen.
Het werd nooit een geweldig succes, de wortels van de boom kwamen omhoog, de bank ging mee omhoog.
Het zitten werd niet echt een genoegen, je wipte op en neer, al naar gelang een poot de grond wel of  niet raakte.
De twee delen van de bank kregen een nieuwe plek, ook niet ideaal als de perken bewerkt moesten worden.
 
Vanaf vandaag is dat opgelost. Een groot blok laurierkers is nu de rugdekking voor als je daar wil zitten.
Er was nog zand over van een eerder project, her en der lagen tegels en plavuizen, betonklinkers en blokken.
Alles bij elkaar was het voldoende om er een hechte zitplaats van te maken.
Waarschijnlijk ga ik de kussens gebruiken die geweven werden voor de tuinmeubelen op het benedenterras.
Maar daar gaat de ballotagecommissie over.
 De commissie is op dit moment in beraad.

Pagina's