Weblog

25 oktober 2020 opruimen

Regen nodigt steeds uit om ergens in huis een of ander uit te pluizen en wat dan ook op te ruimen. Zo ook vrijdag.
De weefzolder, "mijn zolder", moest er aan geloven.
In één van de dozen vonden we een werkstuk van zo'n 20 - 25 jaar geleden. Ik had een flinke lap mindere kwaliteit wol geweven en die via de wasmachine en de droger veranderd in een stevige lap vilt. Een lap van 70 breed was gekrompen tot 40 cm! De lengte weet ik nu niet meer. 
De weefkring Zuid-Limburg, waar ik toen nog actief lid was, organiseerde de jaarlijkse regionale weefdag. Een manifestatie voor de weefkringen van de drie zuidelijke provincies, heel origineel ZeBraLim gedoopt. Met een groep van de kring hadden we een presentatie gemaakt die gebaseerd was op het Andersen sprookje
"De nieuwe kleren van de Keizer".
De bewaker van de Keizer had ik gemaakt en daar gebruikte ik de gevilte lap voor.
 
De helm die erbij hoort is al eerder geofferd, helemaal uiteen gevallen. Fragment, een orde of een rangaanduiding?
Later heb ik dit geval nog een keer geëxposeerd op een expositie hier in Grijzegrubben.
Maar vrijdag is de soldaat dan toch "gevallen". Hij stierf voor vorst en vaderland. 

25 oktober 2020 herfst

Gisteren profiteerden we nog een keer van het aangenaam herfstweer. Voor een paar boodschappen liepen we naar het dorp. Weliswaar over de verharde weg, na de stortbuien van de dagen eerder is het lopen langs de Platsbeek niet echt gemakkelijk. Zeker niet als je traint om spieren en gewrichten weer op oud niveau te brengen.
Onderweg kom je dan menigeen tegen die ook allemaal profiteren van de herfst. En dan moet natuurlijk verslag gedaan worden van de vooruitgang die ze maakt, mijn betere helft. 
Bij de visvijvers zaten heel wat mannetjes-eenden te wachten tot een vrouwtje zich in het water waagde. Maar ze kwam er genadig van af. De mannetjes bleven met onderkoelde hormonen op de kant zitten.

En na de boodschappen weer huiswaarts. Al met al hadden we een uur gelopen, weer langer dan de keer er voor.

Om nog meer profijt te trekken van het weer, snel omgekleed in tuinplunje en gewapend met hark en bezem de tuin in.
De paden en terrassen lagen vol bladeren, noten en -bolsters. Binnen de kortste keren was de container helemaal vol.
 

19 oktober 2020 noot-zakelijk

Vanmorgen hadden we bezoek. Twee kleuters en twee wat ouder jong grut kwamen met opa noten rapen. Voor opa is dat jaarlijkse traditie geworden, hij ontbijt elke morgen met een schaal noten en meer, in vaste hoeveelheden gemengd. De kinderen kwamen vorig jaar voor het eerst mee. 
Dikke pret, je kunt zo maar in een wei en tuin noten zoeken en rapen, zo veel als je maar wil.

De oogst is dit jaar werkelijk overvloedig. Onze voorraad voor komend jaar was al royaal gedekt, opa kon verzamelen zoveel hij wilde.
Hij deelt de oogst met zijn familie.
De tegenprestatie is traditioneel vastgelegd: twee potten zelfgestookte advocaat, een kwaliteit die je vergeefs in een slijterij zoekt.
En bovendien hou je zo contact met elkaar. De kennismaking stamt uit 1962 - 1963.

20 oktober 2020 weven

Het top-secret project ligt even stil. Het vraagt nogal wat planning qua schachten, onder- of bovenketting, hoeveel inslagen, welke materialen.
En dan ook nog eens welke blokken worden gecombineerd. Wat komt boven , wat onder.
Om dat allemaal te plannen moet je veel tijd hebben. En hoe wonderlijk het ook klinkt, de dagen zitten vol!
Om de spieren te trainen lopen we dagelijks een steeds meer uitdijende ronde door het veld en langs holle wegen.
Zelfs vandaag bij dreigende druilerige regen.

14 oktober 2020 stoelen

Categorie: 

We wachtten vanmorgen op een telefoongesprek met Zuyderland.
Als dan de bel overgaat verwacht je niets anders.
Maar hoe anders kan het zijn. Een dag of veertien geleden werden de stoelen opgehaald die opnieuw bekleed moesten worden met een zelfgeweven linnen stof. De telefoon was van de stoffeerder." De stoelen zijn klaar, kan ik ze komen brengen?" Dat kon.
Een kwartiertje later staan twee fraai beklede stoelen in de hal. 
De binding, gelijkzijdige keper, de kleuren, blauw en bruin, het wisselende licht zorgen voor een verrassend effect.
  
We zijn er heel blij mee.

Inmiddels is het gesprek met Zuyderland geweest. Alles in orde, geen afwijkingen, bloed oké, botten sterk genoeg!
Dat maakt de dag helemaal goed.

Nu vanavond nog de goulashsoep van oma Annie.

13 oktober 2020 mondkapje

Om elf uur hadden we een afspraak bij de audioloog in Heerlen. Dat werd ons eerste uitstapje na vele weken. Om helemaal gewapend te zijn gingen we met mondkapjes over neus en mond de straat op. Het went snel, alleen moet ik wennen aan het beslaan van de bril, dat voelt niet prettig. Je kunt niet alles hebben. Ik werd geholpen door een nieuwe medewerker, de andere, waarmee ik tot nu toe werkte is met pensioen. De gebruikelijke luistertests, knopje drukken, goed luisteren, het verloopt langs bekende lijnen. Mijn wens om een volledig in-het-oor-knopje te nemen wordt me afgeraden. Een erfenis van de vorige deskundige. Dus ik kies voor een achter-het-oor-geval in graphite grey, passend bij het donkere brilmontuur dat ik draag.
Een mens sjouwt wat mee op zijn neus, in en achter de oren, op zijn kale bölles.
Over veertien dagen kan ik het nieuwe snufje ophalen en dragen.
Met de mondkapjes op liepen we door de stad, op weg naar een lunch-adres. Je ziet toch steeds meer mensen zó lopen. Pas als we een tafel hebben gaan de versierselen af.
Omdat we na de -lekkere- lunch nog verder wilden naar de grootgrutter, hielden we de kapjes ook in de auto op. En maar goed, een medewerker lette bij de ingang van het voedselparadijs op of alle maatregelen opgevolgd werden. Ontsmetten, iedere klant een eigen kar, afstand bewaren, niet rommelen in de onverpakte groenten. Neem je drie paprika's, en een plastic zakje om ze te vervoeren, krijg dan zo'n zakje maar eens open. Uiteindelijk frommel ik mijn duim onder het kapje, lik er even langs en dan plakt het superdunne plastic aan de duim en gaat open. Het zal wel niet coronagerecht zijn, maar ja...
We laden de veroverde voeding over in een doos, in de kofferbvak en rijden huiswaarts.
"Nou, dat was toch een uitstap zeg, vin-je-niet?"
 

11 oktober 2020 weven

Categorie: 

Tussen alle bedrijven door ben ik aan een nieuw project begonnen. Hoe dat uiteindelijk van het getouw, uit de was en uit de droger komen zal, het is ook voor mij nog een grote verrassing. Wat wel zeker is, een hele hoop resten garen heb ik al in de ketting verwerkt. Allerlei kwaliteiten, kleuren, leeftijden moeten samenwerken om tot een goed resultaat te komen. 
We zullen zien.

11 oktober 2020 oog, rug, scheenbeen...

"I can see clearly now...", dat geldt voor het geopereerde og.
De breuk in het scheenbeen is genezen.
En de lastige rug is duidelijk verbeterd.
We gaan de goeie kant op.

10 oktober 2020 anderhalf uur

Vrijdagavond 19.00 uur.

"Spring maar achterop bij mij,,,"
Met dit deuntje start de spinningles van de vrijdag- en sinds kort ook die van de donderdagavond.
We hebben het geweten!
Na de tour hingen er een paar deelnemers, veel jonger dan ik, aangeslagen in de touwen, zogezegd.
"Het laatste halfuur viel wel weer mee!", meende de een. "Maar we hebben wel wat gedáán!", vond de ander.
En dat hadden we, zeker. Ik had zelf enig moment de neiging om af te stappen, ben toen een tandje minder gaan draaien en was daarna blij dat ik niet opgegeven had. Master F. houdt nogal van stevige snelheden, staand te trappen. En daar ben ik nou helemaal geen vriend van.
En die hele klus duurde anderhalf uur! We waren gewaarschuwd.
En om wat zout in de zweterige wonden te strooien komt hij dan nog met de mededeling dat in december maar 3 vrijdagavonden zijn om te spinnen. 
"En daarom dacht ik, vinden jullie dat ook wat, om die laatste vrijdag van dit jaar twee uur te spinnen!!" Brede grijns...
Er valt een doodse stilte. Dit moet even bezinken. Hier en daar wordt al instemmend geknikt. Zo ver ben ik nog niet.
We zullen zien.

8 oktober 2020. een week verder

Na de scheenbeencontrole kwam de ellende van haar rug in alle hevigheid terug.
Met veel pijn en moeite naar boven of naar beneden, moeilijk in en uit bed kunnen, hulp nodig met aankleden, schoenen passen,
Al de zaken die je normaal gesproken zonder nadenken kunt doen, vragen nu om hulp.
De staar-operatie is goed gegaan. We kunnen nu elkaar om de beurt druppelen.
Vanmiddag heeft mijn betere helft een leesbrilletje gekocht om zó wat gamakkelijker te kunnen lezen.
En haar rug begint tekenen van herstel te vertonen.
 

Pagina's