8 november 2016. weven, maar dan...

Herfst in de tuin, op de paden, op de vijver, op perken en terrassen.
Liriodendron, walnoot, gingko, doodshoofdbeenderenboom, en verder het lager groeiend spul
strooit kwistig met dood blad.
Om het bij te houden moeten we geregeld met harken de zaak enigszins in toom houden.
Tiny veegt bladeren op hanteerbare hopen, ik verzamel ze in een stoffen container
en breng ze in de wei, in de wal die we daar vormen van afgeknipte planten, kleinere takken, en dus...bladeren.
Vanmiddag was de oogst weer zes volle bakken .

Na een kop koffie, ben ik daarna naar de zolder getogen om verder te werken.
Alle ketting is door de hevels gehaald, en ik heb al een begin gemaakt met het aanknopen aan de doekboom.
 

Vanuit het midden knoop ik telkens twee bundels om de lat, die verbonden is aan de doekboom.
Als alle bundels vastgezet zijn, ga ik ze op gelijke spanning brengen,
dat is de voorwaarde voor een gelijkmatig weefsel. 
De tweede foto is weer eens een overzicht van het hele werk.

Reactie toevoegen