7 januari 2022 een drukke dag

Dat was het gisteren.
We hadden al afgesproken met vrienden uit Maastricht om in de omgeving van Grijzegrubben een eindje te wandelen. Dat is iets dat we al jaren samen doen. Niet op vaste tijden of dagen, maar wel vaak genoeg om van zekere regelmaat te spreken. Op het kaartje met nieuwjaarswensen stond nog als extra: " We missen jullie." Tja, Covid in allerlei varianten legt het maatschappelijk leven plat. En we volgen de instructies, dringende verzoeken, eisen, verboden en wat meer is toch wel goed op. Het beloofde een mooie dag te worden. En daar profiteerden we van.
's Morgens hadden we al op zolder allerlei kerstspul gesorteerd. Wat bewaren we, wat gaat naar de kringloop? Met kamers en zolders die vol staan met spullen en dozen die van de te vernieuwen werkkamer komen en dus leeg moet zijn is het opruimen een gebed zonder einde. Maar we zijn weer wat verder gekomen.
De wandeling verliep rustig, op plekken wel een vinnige wind, maar daar zijn we tegen gewapend.
En toen we aan de koffie zaten, voldaan dat we weer eens samen gelopen hadden, klingelde de deurbel.
Een oud-collega van Tiny met haar man. "Hebben jullie bezoek?" "Ja, twee personen, drie keer gevaccineerd. Kom binnen." "Ja, wij ook. Kunnen we toch binnen?" "Vier man mag."
Schoenen uit, op afstand goeiendag, "We kennen elkaar van een feest of zo?", de nieuwkomers aan de eettafel worden voorzien van koffie en thee, de reeds aanwezigen waren toch al van plan op te stappen.
Er wordt over en weer wat gemopperd over de beperkingen, over online les voor de kinderen, kleinkinderen, het weer, hamertenen, het gebruikelijke riedeltje wordt afgewerkt.
Om niet helemaal in het donker naar huis te moeten blijft de tweede bezoek niet langer. 
Een welkome onderbreking van toch wel saaie dagen.

Onze fysiotherapeut en vriend is in quarantaine. Via zijn app deelt hij mee dat het wel goed vooruit gaat, hij wil maandag weer aan het werk. "En nu gaan we het tweede deel van Leonardo kijken!" Een groot opgezette serie over dat genie in Italië, met kunst, bouwwerken, literatuur. De aankondigingen had ik al gezien, maar dat we dat ook konden volgen was nieuw. Met wat geschuif en knoppendrukkerij had ik de zender gevonden. Een fraai ogend spektakel.
Het rijksmuseum stuurde in een nieuwsbrief een link waarmee je de Nachtwacht heel, heel dichtbij kunt halen. Een parel kun je opblazen tot schermgrootte en dan is het een volkomen abstract schilderij. Al even fascinerend.

Het was een welgevulde dag met onverwachte activiteiten.
Zo mogen er meer volgen.

Reactie toevoegen