4 mei 2019 4 mei 2019

Ieder jaar opnieuw een wat vreemde dag. Op TV word je volgestopt met interviews, films, documentaires, verslagen
die over de tweede wereldoorlog gaan. Dan nog wat speelfilms die jaarlijks herhaald worden.
En mijn betere helft is zeer geïnteresseerd in dat stuk geschiedenis en volgt het vol belangstelling.
Ik heb dat veel minder.
Eén ding hebben we gemeenzaam, we gaan naar Margraten naar het graf van onze soldaat en brengen een bloemenhulde.
  

Het was al aardig druk. Alle adoptanten voelen datzelfde in deze herdenkingsdagen, even stilstaan bij een verspild leven.

Ik heb de tijd anders beteed. Na de Nationale herdenking heb ik op zolder verder gewerkt aan het gobelin.
Een belangrijk punt bereikt.
 
Deze punt is de scheidslijn tussen twee weilanden. Naar links glooiend omlaag, naar rechts komt een geploegde akker
in een bruin melangekleur.

Reactie toevoegen