3 november 2018 Hubertus

Vandaag zou je het feest van de H.Hubertus kunnen vieren.
De patroonheilige van mijn betere helft.
"Vroeger" gingen we met onze boterham naar de kerk, waar dit brood gezegend werd door pastoor of kapelaan
Dat is de heilige die in een woud op jacht ging.

Hij verdwaalde en zag geen enkele mogelijkheid om de weg terug te vinden.
Er ging een zucht wind langs zijn ogen en op enkele meters afstand stond een groot hert.
Hij was een jager en wilde zijn kuisboog al aanleggen toen er plots een wonderbaarlijke verandering plaats vond.
Het hert droeg tussen de takken van het gewei een lichtend kruis.
Toen durfde Hubertus niet te schieten, hij viel op zijn knieën en bad.
Even plotseling als het hert hem verschenen was, loste het op in nevelen.
Zonder aarzelen wist Hubertus thuis te komen, vervuld van de verschijning die hij ontmoet had.

We hebben het feest iets minder vroom gevierd.
In Herzogenrath hebben we bij Konditorei Heep Kaffee und Kuchen genoten.
Erdbeertorte mit Schlagoberst, heel lekker!

Via allerlei nieuwe en vernieuwde wegen kwamen we uiteindelijk toch thuis.
Dat had niets te doen met een Hubertushert, maar wel met de aanleg van de Parkstadbuitenring.
 

Reactie toevoegen