24 juli 2018 Vught

Na het ontbijt vanmorgen zijn we vertrokken om door te rijden naar Nationaal Monument Kamp Vught.
Indrukwekkend, ondanks het kleinschalige van het geheel. Vooral gefunctioneerd als doorgangslager.
Maar toch, de gruwelijkheden van het regime waren ook hier aan de orde van de dag.
Een momument voor 1300 kinderen die weggevoerd werden om plaats te maken voor nieuwe gevangenen.
   
Vóór de zuilen ligt speelgoed, in brons gegoten. Alle namen van de kinderen zijn in de platen uitgezaagd,
hier en daar een vlinder.
Op het voetstuk liggen stenen, Joods gebruik om van ergens, waar je aan iemand dacht, mee te brengen om op
het graf neer te leggen. 
Na het momument zijn we naar de fusilladeplaats gelopen. Ergens in de omringende bossen.
Het was een heel eind, de slachtoffers wisten dat dit hun laatste gang zou zijn....
  
Dit is het monument ter nagedachtenis aan de slachtoffers.
Op de platen in de muur zijn de namen gebeiteld van degenen die gefusilleerd werden op deze plek.
Niet te bevatten dat dit monument meerdere keren beklad werd.
De laatste keer met pek, nauwelijks schoon te maken.
Met veel moeite is toch een poging gedaan, de platen werden uit de muur gehaald,
ze staan nu in twee kratten op de binnenplaats van kamp Vught. De bekladde delen nog goed zichtbaar.
De tekst werd door "iemand" meteen na de bekladding geschreven. En is nu op een muur in het gebouw vastgelegd.

Indrukwekkend.

Reactie toevoegen