23 juli 2018 weekendje weg

We zijn terug van een weekend naar Deurne. Geen speciale reden om net daar heen te gaan.
Hoogstens het feit dat we er nog niet eerder waren.
We namen onze intrek in Hotel Willibrordhaege, een voormalig missiehuis. Groot, op een ruim terrein gebouwd,
even buiten het dorp.
Dat speelt telkens door je hoofd, het tuinpad van mijn vader. Het is er nog steeds, met een plaquette om te memoriseren.
Deurne heeft duidelijk een streekfunctie, alle ketens zijn vertegenwoordigd. Het is ook een streek waar je kunt fietsen.
Vlak, rustig, de ebikes-generatie is ruim vertegenwoordigd. Ook in het hotel. Elke tweede auto zeult wel zo'n fietsdrager mee.
Beekman en Beekman, een tweeling uit het gelijknamige boek van Toon Kortooms, hebben hun naam gegeven aan een leuk café,
met een groot terras. Het was er goed toeven.
 
Een courgettesoep, drie kleine sandwiches met lekker beleg vormden een smakelijke lunch. We hadden toen zo'n 4 uur gelopen.
Deels door bos, deels door een zanderig, zonnig heel warm open gebied. Het was bijna 30 graden! Thuis waren we niet gaan wandelen.
De namiddag, vooravond, brachten we op bed door. En na een douche weer op het terras, nu van ons onderkomen.
Tot laat in de avond.
 Met een lekkere zachte Chardonay aan de lippen werd het stilaan bedtijd.
 

Reactie toevoegen