12 juni 2020 weven...en meer

Het loopt nu snel af, de laatste centimeters staan onder spanning, in afwachting van het moment dat de inslagdraad hen zal verbinden.
Klinkt plechtig, ik weef door tot het bittere einde. Zoals al aangegeven, dit lapje wordt voorraad in de restendoos.
   
Mijn betere helft is meer van het ordenen dan dat ik dat ben. Dat kan soms wel wat heftig toegaan dan.
Zoals nu, de groene kist ging niet meer dicht, ik zei terloops dat ik nieuw moest inruimen, "als ik tijd heb".
En omdat ze even iets meer wilde dan lezen of tuinwerk heeft ze de box van Pandora opengetrokken!
Ongekende schatten komen te voorschijn, juwelen van weefkunst lichten op in het zonlicht, aankopen op 
exotische markten stralen al nooit tevoren.
De andere kant van deze ontdekkingsreis is "om moedeloos van te worden!". 
Van veel werk weet ik niet meer waar, waarvoor, waarom het ooit gekocht werd, of geweven.
Vaak voor een doel, ook even vaak voor de mooi. 
Maar soms kijkt ze verbaasd, sprakeloos als ik weet dat dit klompennageltje gebruikt is om de lus, die aan de extralade zit,
vast te timmeren, zodat je die lade gemakkelijker uit de kist kunt tillen.

Reactie toevoegen