Weven

26 december 2016. weven, maar dan..

Categorie: 

De eerste geboortedoek is van het getouw!!
En gewassen, gedroogd in de droger, nu volgt nog het strijken.
Dat is het werk van mijn betere helft.
Donderdag a.s. komt mijn klant om zijn opdracht te zien.
Pas daarna komen er wat foto's in de blog.

18 december 2016. weven, maar dan...

Categorie: 

Een mailtje van mijn opdrachtgever. Hij wil heel graag eens komen kijken naar de vorderingen.
De datum ligt vast, de tijd is nog even moeilijk.
Maar er is wel zó veel ruimte dat ik de eerste doek dan van het getouw heb gehaald.
En dat zou toch geweldig zijn!

Deze uitgesproken kleuren staan voor den Haag, voor ADO, een ooievaartje inweven lukt helaas niet.
De rechter foto is een "luchtopname" richting zee.
Er komt nog een strook strand op een warme zomerdag, veelkleurig en druk, daarna duiken we de Noordzee in om tenslotte de lucht in te gaan.

16 december 2016. weven, maar dan...

Je merkt het aan veel zaken, aan de drukte in de winkels, aan de vriendelijkheid van de mensen,
of meen ik dat maar?, het gaat richting Kerstmis.
De brievenbesteller moet dagelijks niet alleen voorbijgaan, hij gooit ook nog eens wat post in de bus.
Ik ben ook al weer begonnen aan onze nieuwjaarswens voor 2017.
Het idee is er, het materiaal ook, nu nog alles samenvoegen tot een Kerst- en Nieuwjaarsgeheel.

En tussendoor zit ik ook nog heel wat uren op zolder te weven.
De eerste doek groeit gestaag, ik ben op 125 cm.

De resterende centimeters gaan op aan het verbeelden van strand, drukte, zee en lucht.
Ik hou u op de hoogte.

12 december 2016. weven, maar dan...

Categorie: 

Vanmorgen ben ik over de helft van het eerste doek gekomen.
101 Centimeter!
En daarom een macroopname van een stukje van het weefsel.
 

Ik had geprobeerd om een stukje terug te draaien om te zien hoe het hele doek uitziet, maar dat ging te moeilijk,
ik kreeg het daarna pas met veel moeite weer goed op de plaats.
Bewaren we de nieuwsgierigheid maar tot later.

5 december 2016. weven, maar dan...

Categorie: 

Vanmorgen heb ik de "schade" ingehaald. Niet zozeer in centimeters weefsel,
wel in speciaal werk, speciaal voor deze doek, speciaal omdat het een bijzondere dag verbeeldt,
speciaal omdat het een andere binding is.
Zeer speciaal vanwege de tijdrovende inslagen.
Die moest ik telkens handmatig aanschuiven om de ketting helemaal te bedekken.
Het kost wat, maar dan heb je ook wat!

Met kleuren en bindingen heb ik Prinsjesdag in het weefsel verbeeld.
Eerst een aantal inslagen met een heel kleurige, veelkleurige draad, de bont uitgedoste menigte
die langs de route staat.
Dan het Rood-Wit-Blauw, de nationale driekleur.
Een oranje draad met veel goud, de gouden koets die de majesteiten naar het Binnenhof brengt.
Opnieuw het Rood-Wit-Blauw, de bonte menigte en dan volgt de doek weer de gewone binding.
 

Nu valt dit stukje natuurlijk heel erg op, als het doek helemaal klaar is zal dat veel minder zijn.
En bovendien, het blijft toch een speciale dag, die volledig in de stad én dus in het doek thuishoort.

26 november 2016. weven, maar dan...

Categorie: 

Na een paar drukke dagen, volgepland met allerlei bezigheden, ben ik vanmorgen weer aan de slag gegaan op zolder.
En ik heb een heel interessant stuk geweven, vind ik zelf.
Heel arbeidsintensief, maar dat geeft wel voldoening.
 

Waarom was het heel arbeidsintensief?
Het hele doek gaat een "vertaling" worden van de streek en stad waar het doek naar toe gaat, na afwerking.
Het eerste deel is in allerlei groene kleuren geweven, met hier en daar een accent ineen andere kleur.
Zogezegd het voorland richting stad.
Vandaag heb ik het begin van "de stad" geweven.
Allerlei bonte kleuren, rood in verschillende tinten, geel, oranje, donkerblauw, hier en daar gecombineerd met 
een zilverdraadje. En net die kleine spikkel in het geheel geeft het beeld meer leven.
Als ik een uur gewerkt heb, zijn we weer een 10 centimeter verder. 
Ongeveer.
Afhankelijk van het aantal wisselingen van kleuren.
Heel bevredigend om te doen!

21 november 2016. weven, maar dan...

Categorie: 

Het heeft langer geduurd dan ik gedacht had, maar vandaag ben ik dan toch "voor de echt"
aan het werk gegaan.
Na wat proefjes, na weer wennen aan dit getouw, aan de kleinere sprong, aan de afmeting,
heb ik de eerste centimeters geweven.
Het resultaat.
 

Het is een schijnpatroon, d.w.z. dat je iets anders ziet dan dat je weeft.
Dat bereik je door, in dit geval, op regelmatige afstand twee inslagen in dezelfde kleur te weven.

Het zal nog even duren voor deze doek van het getouw komt.

16 november 2016. weven, maar dan...

Categorie: 

Vanmiddag, na de lezing over Bildung, literatuur, verbanden tussen toen en nu, 
dat alles onder de naam Grand Tour, ben ik richting Ubachsberg gereden om bij Venne 
de bestelling op te halen.
 

Vroege Sinterklaas? Nog maar de bovenste laag! Snuffelen wat eronder zit.
 
Wat meer licht in de doos. De hele voorraad uitgestald!  

 

14 november 2016. weven, maar dan...

Categorie: 

Het is zover!
Na de "goedkeuring " van mijn opdrachtgever ben ik meteen aan de slag gegaan met garens
die ik nog over had van de ketting.

De eerste inslagen zijn gemaakt...                                                          ... en een close up, waarbij de binding goed te zien is.

Een uurtje geleden heb ik de benodigde garens besteld bij Venne, woensdag kan ik ze ophalen.
En dan is het WERKEN!! 

 

8 november 2016. weven, maar dan...

Herfst in de tuin, op de paden, op de vijver, op perken en terrassen.
Liriodendron, walnoot, gingko, doodshoofdbeenderenboom, en verder het lager groeiend spul
strooit kwistig met dood blad.
Om het bij te houden moeten we geregeld met harken de zaak enigszins in toom houden.
Tiny veegt bladeren op hanteerbare hopen, ik verzamel ze in een stoffen container
en breng ze in de wei, in de wal die we daar vormen van afgeknipte planten, kleinere takken, en dus...bladeren.
Vanmiddag was de oogst weer zes volle bakken .

Na een kop koffie, ben ik daarna naar de zolder getogen om verder te werken.
Alle ketting is door de hevels gehaald, en ik heb al een begin gemaakt met het aanknopen aan de doekboom.
 

Vanuit het midden knoop ik telkens twee bundels om de lat, die verbonden is aan de doekboom.
Als alle bundels vastgezet zijn, ga ik ze op gelijke spanning brengen,
dat is de voorwaarde voor een gelijkmatig weefsel. 
De tweede foto is weer eens een overzicht van het hele werk.

Pagina's