Uitvaart, crematie, wade

13 mei 2014. wade

Vanavond heb ik weer twee lange draden doorgeregen. En daarbij goed op de tijd gelet.
In totaal heb ik gisteren en vandaag ruim 700 cm2 bewerkt. En dat heeft zo'n 4 1/2 uur gekost.
Dat is iets minder dan een half uur per vierkante decimeter. En het waren gemakkelijke stukken, met duidelijke weeflijnen,
die moeiteloos te rijgen zijn. 
Als ik daar de tijd bij optel die nodig is om draden te selecteren, het samenstellen van de garens, het draaien van de bollen van de klossen,
dan kan ik zeggen dat per uur één dm gedaan wordt. Nu nog meten hoeveel dm2 er in het totale doek zitten, dan kun je berekenen
hoeveel tijd ik besteed aan dit werk.

En dan is het weven van de basisdoek er nog niet bij opgeteld!

Dit zijn de drie stukken. 

12 mei 2014. Wade

Na een druk weekend met bezoek en op bezoek, met eters en met koffiedrinken, had ik gehoopt dat ik vandaag weer eens een flink stuk zou kunnen doorrijgen. Maar het liep alweer anders. 
Eerst zijn we op zoek gegaan naar een nieuwe koffiezetmachine, zo een waar je alle variaties in kunt zetten, ja, dan weet je het even niet meer.
Daarna moest ik mijn kookkunsten demonstreren, ook al voor morgen.
Want morgenmiddag, na de fitness, ga ik naar mijn zwager, assistentie verlenen bij het corrigeren en opmaken van een boek, hij heeft zijn jeugdherinneringen tot twaalf dertien jaar in boekvorm gevat.
En nu moet dat doorgestuurd worden naar de uitgever/drukker.
Al met al was het na half negen, voor dat ik aan het werk kon. 
Maar ik heb wel een heel lange draad verwerkt. 

4 mei 2014. wade

Vanmiddag heb ik weer eens een mijlpaal bereikt.
Nadat ik eerst de buitenste randen had ingevuld, heb ik daarna het middenveld bewerkt.
Vandaag bereikte ik, van boven naar beneden, of van beneden naar boven, van links naar rechts, van rechts naar links,
het moment dat de beide zijden elkaar raakten.
Over de hele breedte of lengte is weer een baan vol-geregen. 
Bovendien is de voorraad afgewikkelde draden op. En de nieuwe voorraad is al gemaakt. 

 

Een aantal draden, voldoende voor een week of drie werk........

Ik kan nu nog niet bepalen hoe de doek gewikkeld wordt.
Dat laat ik aan de erfgenamen over.

29 april 2014. wade

Vanmiddag heb ik weer eens goed doorgewerkt aan het rijgwerk van miijn wade.
En een paar foto's gemaakt.

   

De stoelen moesten aan de kant, zelf moet ik op een stoel, en dan nog levert het geen totaalbeeld op.
De vooruitgang sinds de laatste foto's is wel duidelijk.
Zoek maar eens  29 maart 2014 op, dan kunt U vergelijken.

15 april 2014 wade

Terwijl de dagen voorbij gaan en ik regelmatig een draad of meer doorhaal,

hoor ik zo af en toe nog wat reactie op de open dag van het crematorium. Soms ongeloof, maar vaker begrip en instemming dat het eigenlijk niet zó vreemd is om in een doek begraven of gecremeerd te worden. Eén reactie combineert doek en begraven, maar dan begraven op een plek binnen een natuurbegraafplaats. En wel zo simpel mogelijk. Laat de natuur zijn gang gaan. Of: nu kan ik de natuur wat teruggeven van wat ik in mijn leven heb genomen van die natuur. Die gedachte was nog niet eerder bij mij opgekomen. Ik vind ze wel heel mooi. 

Echte, directe reacties, of, meer nog, rechtstreekse opdrachten zijn er niet gekomen. Waarbij ik uitdrukkelijk moet zeggen dat dat op geen enkel ogenblik de bedoeling is geweest. Ik ben wel een ervaring rijker en rijg rustig verder. Er komt wel weer een foto, die laat zien dat het werk voortgaat.

8 april 2014.wade

Vanavond heb ik weer een aantal draden geregen.
Zou ik alle werk aan één kant bij elkaar voegen dan denk ik dat de helft overschreden is.
Daarom ben ik eens gaan "bladeren" in de blog.
30 Juli 2013 is de eerste vermelding van "wade" . Het verhaal wordt frequent gevolgd. Er zijn hoofdstukken bij,
die meer dan 1200 keer gelezen zijn. Jammer, dat er zo weinig reacties geschreven worden.

Naar aanleiding van het krantenberichtje over de open dag, met mijn naamvermelding, kwamen vanmorgen
twee belangstellenden op de fitness met wat vragen. Een doek sprak wel aan.
En ook dat je er op tijd over moet denken.

6 april 2014. crematorium

 

De open dag in de crematoria in Nederland, naar aanleiding van het herdenken van 100 jaar cremeren in Nederland.
Ruim op tijd hadden we alles binnen uitgestald. Talrijke gastvrouwen en -heren liepen rond om de belangstellenden te woord te staan.
Natuurlijk was het bij de oven het drukst. Het was ook wel de moeite waard om eens te zien hoe cremeren in zijn werk gaat.


Met de waden erbij was het gemakkelijker vertellen. Vooral dat je op tijd moet beslissen of je wel of niet zo'n doek wil hebben werd duidelijk.
Mijn eigen wade sprak wat werkuren betreft wel heel erg tot de verbeelding. "Monnikenwerk, wat een werk, engelengeduld!"
Met een wade die ik 17 jaar geleden al weefde, en die nu nog steeds niet gebruikt is, kon ik aantonen dat op tijd erbij zijn geen loze kreet is.
"Nooit van mijn leven, zoiets!", was ook een reactie. 
Al met al was het een dag waar voor een aantal mensen deze mogelijkheid om de uitvaart te ondergaan ging leven.

 

2 april 2014. open deur dag crematorium

Gisteren kreeg ik de definitieve mail dat de geplande dag in Schifferheide doorgaat.
Vanaf elf uur zijn belangstellenden welkom.
Ik mag prominent in de ontvangsthal zitten met mijn handel....
Eén van de waden die ik kan laten zien zal op een "baarplank" gevouwen worden.
Mijn eigen lap neem ik mee om er aan te werken. Kunnen geïnteresseerden zien dat een prijs niet zo maar bedacht wordt.
Dat er heel veel uren in zitten.

Ik ben heel benieuwd.

17 maart 2014. wade

Het karwei is volbracht.
Om tien voor negen vanavond legde Tiny de laatste hand aan haar wade,  de laatste centimeters werden gestikt.
We zijn allebei tevreden met het resultaat. 
Het ging nog niet echt van een leien dakje. Vooral de dubbele stukken waren behoorlijk dik en zwaar om te naaien.
Terwijl Tiny zorgde dat de naad recht bleef, hield ik het hele pak stof vast en leidde het over de tafel langs de naaimachine.

En toen was er het grote moment, het dichtvouwen volgens het idee.

De foto's zijn "atelierfoto's", let daarom even niet op wat er zoal rondom staat en ligt.
Al naargelang het licht over de bladeren schijnt verandert de kleur van het groen. Dat is het resultaat van de satijnbinding, lange vlotters vangen veel licht.
 

De wade kan mee naar de opendag in Crematorium Schifferheide, Kerkrade.

17 maart 2014. wade

Alle uren dat we thuis waren en er niets anders te doen viel, hebben we besteed aan het afwerken van de wade.
En we hebben flink resultaat geboekt. 
De gingkobladeren zitten op hun plaats, nu heeft Tiny de stelen bevestigd. Dat moet natuurlijk "blind" gebeuren.
De overgang van steel naar blad hebben we door uitpluizen bereikt.

Het begin gaat heel moeizaam, dan kun je het materiaal gemakkelijker uit elkaar pluizen. 

Dan merk je meteen hoe sterk gevilt materiaal is.
 

Het volgende karwei is het aan elkaar stikken van de drie delen. En tenslotte het uitrafelen van de einden.......

Pagina's