Uitvaart, crematie, wade

12 april 2016. Wade

Bij de post die zaterdag en dinsdag bezorgd werd, zat een dikke envelop uit België.
Bie, één van de vriendinen uit Gent, heeft haar bijdrage aan mijn wade per post laten bezorgen.
Een veelkleurige cirkel, met daarbij de passende tekst.

Dank je wel!

11 maart 2016. weven en meer...

Ja, dat damastweven.
Het was een heel vruchtbare middag bij Thecla.
Mijn ontwerp was dus omgezet in een werktekening, na wat uitleg moest ik maar aan de slag.
En gaandeweg werd steeds duidelijker hoe het systeem werkt.

De werktekening, met kleuren die overeenkomen met de draden die getrokken moeten worden.
Rechts het garen dat ik gekozen heb en al op spoeltjes gedraaid heb.

Na een sportieve inspanning op woensdagavond, het had met spinning te maken!, heb ik donderdagmorgen besteed aan boodschappen doen.
Ik was jarig geweest en dan is de gewoonte gegroeid dat je trakteert bij Gitek Sportcentrum.
Meestal bak ik zelf, soms bestel ik bij de "huisbakker", deze keer had ik besteld bij die bakker, die dié vlaai het beste bakt.
Voor rijstevlaai een andere dan voor oogstvlaai en kruimeltjes met pudding ook een eigen adres.
Aan het eind van de morgen waren nog drie stukjes over!

En donderdagmiddag hebben we een crematie bijgewoond.
Echtgenoot van een spinningpartner, ook ouders van oud-leerlingen,
is heel plotseling overleden.
Hersenbloeding, waar niets aan te doen viel. Helaas.
Een mooie, sobere dienst, warme in-memories van een buur en van hun dochter.
Op uitnodiging van een meeliftster zijn we in Schimmert beland en hebben daar koffie en een glas wijn gedronken.
Op Armand en op het leven.

En dan gaat alles "gewoon" verder.
Ik ben weer verder gegaan met de linnen shawl voor Tiny. Ik hoop het af te hebben vóór haar verjaardag.
We zien wel.

Heel vaag is te zien dat ik heb ingeslagen met een iets donkerder garen. Als het werk heet gewassen is, stevig onderhanden genomen,
"wreed geknuppeld" noemden ze dat in Gent, dan zal het uiteindelijk gekozen motief te zien zijn.
Zolang moeten we geduld hebben.

8 december 2015. wade

Vanmorgen kwam een vriend zijn bijdrage brengen.
Dat is wel een heel bijzondere.
Vorige week heeft een ander zijn tekst geleverd op een stukje fietsshirt dat ik ooit van hem kreeg.
De volgende bijdrage is een kapot gesneden armbandje dat door een stukje stof geregen is.
De laatste in deze reeks is een volgetekende handdoek. Dat wordt het kussentje.

En dan is er nog een afbeelding op stof, een miniatuurweefsel, een steen(tje bijdragen).

4 november 2015. wade

Af en toe komt weer een bijdrage aan mijn wade deze kant op. Gisteren heeft Tiny een bijdrage geschikt gemaakt,
uit een oud versleten fietsshirt heeft zij een deel gelockt. Daar wordt door de "bijdrager" iets op geschreven.
En dan vouw ik dat zó dat de tekst niet leesbaar is.

Gisteren werd de naamdag van Hubertus gevierd, geen broodzegening in de kerk, wel een eenvoudige hap aan de kirk.
Dat omdat mijn betere helft haar naam ontleent aan die heilige.
Je moet toch wat te vieren hebben!
 

19 oktober 2015. wade

Gisteren, na de spinning, werd ik aangeklampt door een medewerkster van Gitek.
Hoe het toch moest met haar bijdrage voor mijn wade.
Zij heeft er moeite mee, want ze wil wel iets geven wat voor haar belangrijk is.
Dat heeft ze gevonden, maar weet niet hoe het te presenteren.
Daarom heb ik haar een suggestie aan de hand gedaan, althans, dat gebeurt morgen.

Het is slechts een voorbeeld van hoe zij haar bijdrage kan bevestigen op een lapje stof.
 

14 oktober 2015. wade

Vanavond kwam een ander dierbaar familielid zijn bijdrage leveren aan mijn wade.
Ik zou ze graag per foto willen tonen, maar het is zó persoonlijk, daar begrijpt niemand iets van.
Superkitsch, maar ik vind het heel leuk.
Zo kan er ook nog eens gelachen worden.
Veel te groot, maar ik heb al een functie bedacht.
Hierop leg ik het moede hoofd ter ruste.

6 september 2015. spinning, weven, wade, barbecue

September, het winterrooster van het fitnesscenter is weer begonnen. Dan begint ook weer de spinning op zondag. Dat zal dit seizoen verzorgd worden door Bert. De eerste les was al meteen een stevige. Veel, mij te veel, combogedoe. Ik zou hem wel Combobertje willen noemen, maar ik weet niet of me dat in dank afgenomen wordt.
De uren tussen lunch en barbecue heb ik opgevuld met weven. De sjaal meet nu 175 cm.

Vanmorgen, nog vóór we naar Gitek gingen stond onze buurman al te kloppen.
Ik zag dat hij iets in zijn hand hield, kon niet meteen zien wat.
Het is de bijdrage aan mijn wade. Een combinatie van breien, punniken, haken en applicatie.

Het moge duidelijk zijn. Huisnummers, kipje, schaapje op plantaardig geverfde wol,handgesponnen en getwijnd.
                                                                       Links vol in de zon, rechts in de schaduw.

 

En dan is het straks, over een uur, tijd voor de jaarlijkse buurt-barbecue. Het zou druk worden heeft de voorzitter ons al verklapt.
En die barbecue was heel geslaagd. Kwaliteitsvlees, lekkere salades, Stimmung via Oktoberfestmusik, hier een praatje,
daar een goeiedag, het bestuur had het weer goed geregeld.
Compliment.

30 juli 2015. wade

Het bezoek van gisteravond had een speciaal doel.
"Zij" is de naaijuf van Tiny. Ze heeft de geweven stof geknipt waar de gingkobladeren van gevormd zijn op de wade van Tiny.
Belangeloos.
Dat had tot gevolg dat ik hen beiden nog steeds wilde uitnodigen voor een avond in Grijzegrubben.
Een telefoon dat de naaimachine gerepareerd was vormde de aanleiding om ze uit te nodigen.
Mét machine.
Na het eten hebben we de beide waden weer eens uitgevouwen. En bekeken. Bewonderd.
Het was een geslaagde avond.

10 juli 2015. wade

Vanmorgen heb ik de volgende bijdrage opgehaald bij Copy Centre.
Zoals gewoonlijk hadden ze weer hun best gedaan om een zo goed mogelijk resultaat te halen.
En dat is gelukt!

Ook met plooien volgt het embleem de ondergrond.

 

29 juni 2015. wade weven

De bijdrage van mijn neef heb ik vanmiddag naar Office Centre gebracht.
Het LOGO met de Aap Noot Mies tekst wordt in originele grootte overgebracht op
flockenmateriaal, een stofachtig, fluwelig spul dat op zelfklevende ondergrond zit.
Uitgeknipt wordt het dan op mijn zelfgeweven lap gestreken. En dat gebruik ik dan om de wade te verfraaien.
Ik hou u op de hoogte.

Inmiddels heb ik rustig doorgeweven. De lichtblauwe sjaal nadert het einde.
Vanavond ben ik tot 194 cm gekomen. Dat is tien keer het rapport, is 160 inslagen, is 14 cm.
Nog 26 cm te gaan.

Pagina's