Overige onderwerpen

24 juni 2017 Johannes

Niet dat het veel voorstelt, maar vandaag was het de dag van mijn naamfeest. Genoemd naar de Doper,
die zijn hoofd verloor omdat hij niet wilde ingaan op de wensen van de echtgenote van Herodus.
Zij bedacht een list. Haar dochter, Salome, moest Herodus zo gek krijgen dat hij haar iedere wens zou in willigen.
Daarvoor danste zij haar zeven sluiers van het lijf.
Haar wens: het hoofd van Johannes, die in de gevangenis zat vanwege opruiende preken.
Aldus geschiedde.
Ik heb mijn bölles nog op de plek waar hij thuishoort: op mijn nek.

Mijn betere helft heeft de dag benut met het opruimen van de garage, althans een deel ervan.
Er kwam van alles te voorschijn.
Oude lappen, harde klei, een nooit afgemaakt beeld in was, voor de helft in een mal.
Stukjes inpakplastic, een kleine torso, een krat, het is zo'n hoek waar zich van alles verzamelt dat niet meer nodig is.
En een grote torso, die bedoeld was om als vijverbeeld te dienen.
Met gestrekte armen zou het zo'n 50 cm hoog worden.
  
De voorkant en de achterkant. Die achterkant is helemaal ingedrukt, er heeft allerlei zwaar spul op gelegen.
In het lijf vond ik nog twee kleine torso's, wel de moeite waard om af te werken.

21 juni 2017 zomer

Vandaag begint de zomer, zoals we dat vroeger leerden.
21 juni, punt.
Als we de weersomstandigheden bekijken, dan is die zomer al een aantal dagen in alle hevigheid bezig.
Tropische temperaturen, zonnestralingswaarschuwingen, watertekorten, brandgevaar in bos en op de heide,
smeren met factor 50, niet zonder hoofddeksel in de zon, veel drinken ( ook iets positiefs!), geen overdreven
inspanningen, lichte kost. 

17 juni 2017 uitbreiding in de familie

 
Mijn broer is overgrootvader geworden! Maikel, de oudste van Karen
is vader geworden van een zoon. Welkom Kyan, in deze onvoorspelbare wereld,
die vanaf 10 juni ook de jouwe is. 

En dan ben ik vanaf nu overoudoom! Het moet niet veel gekker worden.

9 juni 2017 Caecilia, gevallen vrouw

Bijna een jaar geleden, op 29 juni 2016, berichtte ik dat Caecilia van haar plekje aan de muur zich had losgemaakt.
Met een hemelse zucht zakte zij omlaag, tussen wat beelden van een blote kerel en meer...

Wim Sonneveld zou gezegd hebben:" Je bent wel heilig, maar niet van betong!"
En tot vandaag heeft ze met onthechte blik gekeken wie er binnentrad in het boekenspektakel.
Met mijn hulp heeft de ramenwasser haar weer opgehangen aan het haar toebedeelde haakje.
 
Met nog meer overgave blikt zij naar hemelse verten, hoort wellicht d'engelen zingen.
 

6 juni 2017 nog een keer , wandelen

Bij de wandeling van gisteren, die nog langer duurde dan ik eerst dacht, kwamen we in delen van 
de omliggende gemeenten, waar we nog niet eerder waren en die toch zó dichtbij zijn.
 
De schamele resten van wat ooit het openluchttheater in het bos van Spaubeek was....
Deze locatie was wel bekend, met neef Luc waren we hier vaak om te spelen, in de jaren '80 van de vorige eeuw.
                         
Familie Brand - Gans met hun kroost stapte net uit het water.            De mooie, maar gevaarlijke bereklauw.
 

5 juni 2017 een welbestede dag

Na een tijdig, maar wel rustig ontbijt en na de laatste slok koffie, vroeg mijn betere helft
of ik zin had om een stukje te lopen. Daar hoefde ik niet over na te denken.
Wilde ik zelf al voorgesteld hebben, maar was te laat.
Even na half elf vertrokken we, richting Thermiek en verder naar Spaubeek.
Het stukje werd een stuk, werd een groter stuk, werd een wandeling van ruim 4 uur!

zwart-wit, onheilspellend, geen reden  `hier waren we pas onderweg langs de Geleenbeek, natuurschoon de oude kerk, nu Mariakapel
       

En dank zij de sociale media word je op de hoogte gehouden van allerlei nieuwigheidjes.
Nu was het een serie foto's van mijn "leerling weven" die zonder pauze aan het werk is.
Zo lijkt het althans.

de derde doek in een serie van vier duidelijke versprongen gelijkzijdige keper totaaloverzicht, vier schachten, zes trappers

 

4 juni 2017 memorial day

De dag zelf, verleden zondag, hebben we niet meebeleefd op het kerkhof in Margraten.
Een betrokken kennis, vriend, was er wél.
En hij heeft o.a. deze foto gemaakt. Dank je wel voor het afstaan.
 
Bij elk van de kruisen en sterren waren de Amerikaanse en Nederlandse vlag geplant.

31 mei 2017 ...bang?

Nee, ik was er niet bang voor.
Wel heel benieuwd hoe deze uitvoering van het stuk zou bevallen.
Een ronkende bespreking in het Dagblad zegt lang niet altijd alles.
Maar deze keer had hij gelijk.
Wie is er bang voor Virginia Woolf? werd subliem vertolkt.
Niet het onderkoelde van echtpaar Burton-Taylor uit de jaren zestig, maar gelukkig 
niet helemaal naar deze tijd gebracht. Het stuk is van álle tijden.
Het was een zeer geslaagde avond.

26 mei 2017 memorial weekend

Vandaag zijn we weer eens naar Margraten geweest om een bezoek met bloemen aan het graf van
"onze" soldaat te brengen. Om de echte drukte voor te zijn planden we het bezoek vandaag.
Dat idee hadden meer bezoekers.
 
Tiny heeft uit onze tuin een boeket bloemen gesneden. Een "wild" boeket, maar met liefde samengesteld.
Na het bezoek maakten we een ronde over de hele " akkers van Margraten". 
" Sag wo die Soldaten sind, wo sind sie geblieben....", zong Marlene Dietrich ooit. Hier wordt de waarheid getoond
in kruisen en sterren. Een mevrouw sprak ons aan, of we het kruis met bladgoud ook bezocht hadden.
Zij meende dat er drie kruisen staan, waar de naam van de gesneuvelde met bladgoud ingelegd was.
Die eer is voorbehouden aan een soldaat die de hoogste militaire orde verdiend heeft, the medal of honor.
En dat is dan ook ingekapt in het verticale deel van het kruis. 
Al pratend liepen we met haar naar dat kruis, dichtbij het graf dat zij bezocht.
Hoe vaak je er ook komt, het blijft een heel speciale plek, het stemt tot nadenken en bezinning.

22 mei 2017 kunstroute

Na de spinning, na enkele boodschappen, na de lunch, zijn we op pad gegaan om een deel van de kunstroute
in Wijnandsrade na te lopen.
Bij bekenden, bij oud-collega's, bij mensen waar je van weet dat er mooi werk staat.
Op twee adressen staat werk dat ik ooit maakte in opdracht.
  

Links een in memorie beeld, rechts een jubileumbeeld, vol verwijzingen naar de eigen interesses.

Het aanbod op de diverse adressen is nogal van verschillend niveau, de ene keer heel spannend,
de andere keer: wat jammer van het mooie materiaal.
Belangrijk is natuurlijk het plezier dat de maker of maakster heeft beleefd bij het vormen of schilderen.
Hier en daar zou wat zelfkritiek wel op zijn plaats zijn.

Pagina's