Overige onderwerpen

23 oktober 2016. 18 minuten...

We hebben zo'n grijze-plaag-kaart van de spoorwegen.
Eens per twee maanden mag je dan een dag vrij reizen. We gebruiken die kaart vooral om het Rijksmuseum, 
Stedelijk, Gemeentemuseum, Boymans van Beuningen of een andere bestemming te bereiken.
Verleden woensdag kon ik niet beschikken over onze auto, Tiny had een afspraak bij de kapper in Geleen.
Ik moest naar Heerlen waar ik op woensdagmorgen een aamtal lezingen volg over literatuur, links tussen vroeger en nu.
"Grand Tour" heet de cursus., naar de reizen die in vroeger jaren gemaakt werden om de opleiding af te ronden van, 
meestal, welgestelde jongeren.
Dat ging dan richting Italië of Griekenland, bakermat van onze beschaving.

Ik ging met Tiny mee naar Geleen Oost, laadde de beide kaarten op voor de reizen van oktober en november, liep het perron op,
checkte in bij de betreffende paal, lees op het display: vrije reisdag oktober-november!
Als mijn trein komt, de boemel naar Heerlen, vraag ik de conducteur hoe dat zit. Of ik mijn vrije reisdag nu besteed.
Ja, inderdaad. 
Dus ik ben die vrije dag nu kwijt?
Ja.
18 minuten reizen!
 

21 oktober 2016.

Menigeen zal de wenkbrauwen fronsen, de schouders ophalen en niet weten waar het over gaat.
Vandaag is de feestdag van de heilige Ursula en haar x-duizend volgelingen.
Maar vooral de naamdag van onze zus, Ulla, die al bijna zes maanden geleden zo plotseling overleed.
Op deze dag is ze meer dan anders in mijn gedachten. Het was ons ritueel om zo vroeg mogelijk op te bellen om te feliciteren.
Vroeger vierden wij geen verjaardag thuis, maar naamfeest. Daarvandaan dat we dat zo goed onthouden hebben.

Venne is verhuisd.
En hoe!
Wat een verbetering qua ruimte en parkeerplekken, de service is hetzelfde gebleven.
De heer directeur heeft ons met gepaste trots, heel terecht!, persoonlijk rondgeleid. 
Hij is heel blij dat hij dit pand kan benutten als uitvalsbasis voor de activiteiten van VenneColcoton.
Een welgemeende gelukwens en veel succes in het nieuwe onderkomen is hier op zijn plaats.
Ze hebben er met z'n allen hard voor gewerkt!

Waarom we bij Venne waren?
"Het bestelde garen staat gereed, dat kun je woensdag komen halen.", aldus Misja.
En dat is het garen voor de dekens die ik mag weven.
Ik ben dan ook meteen aan de slag gegaan met het scheren van de ketting. Een zesde deel is al klaar.

11 oktober 2016. hiel, artrose...weven, maar dan....

De last die ik ondervind van de Achillespeesblessure, - een echt scrabblewoord-, is duidelijk aan het minderen.
Ik heb alweer een paar spinninglessen meegefietst en daar hield ik niets aan over.
Alleen voldoening dat ik weer mee kan doen. 5 Juli is de ellende begonnen.
De fysiotherapeutische behandeling gaat wel nog door.

Het weefwerk ligt nog steeds stil.
De verhuizing van VenneColcoton is bijna afgerond..
Zaterdag waren we op Eyserheide, Gerda van de Venne had een expositie van eigen werk.
Daar heb ik nog even met Renee kunnen praten.

6 oktober 2016. Almabtrieb

Soms heb je geluk. Je hebt je fototoestel bijdehand,
het miezert, de koeien hebben al wat kilometers afgelegd, zijn totaal volgeflaterd,
en dan worden ze bij dit bord gestald.
Hoe de dames aan de Gebührenpflicht voldoen laat zich raden!

Dat kun je niet bedenken!

3 oktober 2016.kleinwalsertal 2016

Het was een van de buitengewoon geslaagde nazomervakantie's die we hier genoten hebben.
Na een aanvankelijk regenachtig begin, scheen de zon veertien dagen lang, niet gehinderd door wolken of, nog erger, regen of zelfs sneeuw.
Het was warm, zeker als je de berg óp loopt, vaak in de zon, maar zelfs in het bos in de schaduw.

Heel bijzonder was het meemaken van de Almabtrieb en de Viehscheid, jaarlijks in september.
Het vee dat drie maanden op de alm gegraasd heeft, wordt teruggebracht naar het dorp en vandaar verdeeld naar de eigenaren.
En net bij dat spektakel regende het, onafgebroken, de Hirten zagen er niet uit! 

Volle tribunes Folklore zang en dans Alphorenblzaers
Eind van het festival, 150 blazers Almabtrieb in Riezlern Alle ruimte was nodig
Naar de verdeelplaats Een overdekte houten brug Na gedane wandeling....

Een vrij willekeurige greep uit de vele punten uit het Alphornfestival en de Almabtrieb.
En twee keer de wandelaars, ook na een portie spaghetti Bolognese, seniorteller, bij Gasthof Alpenblick.

28 september 2016. Verhuizing

Het is gelukkig niet de verhuizing van ons huishouden. Venne Colcoton in Voerendaal gaat verhuizen. Niet heel ver weg, maar ik zou wel problemen krijgen om een bedrijf met zó veel arikelen, garens, weefbenodigheden, paketten en wat niet allemaal te verhuizen. En dat terwijl de zaak en de bestellingen gewoon doorlopen. Ik wens de firma veel succes op het nieuwe adres, veel sterkte met verhuizen en alle goeds voor de toekomst.

20 september 2016. Weven, maar dan...

Om een dekentje te weven dat zo dicht mogelijk bij de originelen ligt, moet ik diverse proeflapjes maken. Eerst moet ik uitzoeken hoeveel draden per bundel nodig zijn, dan welke combinaties ik kan maken en, vooral, welke kleuren ga ik kiezen.

En daar ben ik de afgelopen dagen heel druk mee bezig geweest. Er is veel snoeiwerk in de tuin, de eerste walnoten vallen, " es gibt manches zu tun, packen wir's an!" 

11 september 2016....

In stomme verbazing zagen we hoe een vliegtuig zich in één van de twee torens van twintowers boorde.
"Dat kan toch niet..., wat heb ik nu gezien?...
De beelden bleven die dag niet alleen op het TV scherm voorbijkomen, ze werden ook in het geheugen gebrand.
En dat is nu al 15 jaar geleden....

7 september 2016. gladjannes

Het is alweer een hele tijd geleden, 25 november 2014, dat ik een serie gladjannessen presenteerde.
Deze vakantie, in Rome, was het twee keer gelukt.
 

Nieuwe "gladjannessen", met vermelding wáár ze gevonden zijn, altijd welkom!

4 september 2016. glanzende kiemcel

Om wat minder onderhoud in de tuin te hebben, worden perken volgeplant met royaal groeiende heesters en planten, 
struiken en bodembedekkers. Vanmorgen, na het ontbijt, heb ik een grote hosta met een heel lichtgroen blad opnieuw
geplant. Ze heeft als naam : honey bell, bloeit met witte bloemen.
Het is een vrij donker stuk tuin, de lichte kleur van de hosta geeft wat extra's aan dat perk.
Als ik in dat deel van de tuin kom, veeg ik altijd spinnenwebben en ongerechtigheden van het beeld  "glanzende kiemcel" weg.
Nu ook.
Tot mijn grote verbazing zag ik dat één oogholte helemaal dichtzat met een leemachtige substantie.
Dat had ik er zeker niet ingepropt.
Ik probeerde het weg te halen, er braken wat brokjes weg en wat ik toen zag...
  

In de holte van het oog hadden een aantal groene rupsjes onderdak gevonden. 
Een nogal lugubere aanblik.
Onze buurman vond dit echt iets voor de site.
Bij deze.

Pagina's