Overige onderwerpen

7 februari 2017. lichtje

Een sportvriendin van bij Gitek is nogal bezig met hout. Wandelen betekent bijna altijd thuiskomen
met een mooie tak, een stronk, een grillig gevormde niet te zware struik.
Ze vroeg of wij in de wei misschien hout hadden liggen, waar we niets mee doen.
Hadden wij.
Bij haar bezorgd, ze zag al allerlei mogelijkheden. En ging meteen aan de slag.
Zondagmorgen, na de spinning, grabbelt ze in haar tas en haalt er een zelf-gebundelde koker uit.
Samengebonden met henneptouw. In de  bundel een kaars.
"Voor het hout.", klinkt het, bijna verlegen. " Het riet komt uit Spanje, daar sjouw ik ook steeds met van alles."
 
 

Dit is het lichtje, brandend op de vensterbank, naast een zeer slank, bijna niet te zien manspersoon.
 

20 januari 2017 facebook

Een dag of wat geleden kreeg ik een mail van een fervente facebook gebruikster, ook nog eens een lieve Gitekse vriendin. "Op facebook stond dít bericht, leuk!!!!!"  Wat zie ik tot mijn verbazing? Een blog die ik op 26 november geplaatst had, op de dag dat " Mineke wordt sneeuwpop" gepresenteerd werd, was nu bijna letterlijk overgenomen door iemand die wél op dit medium zit. En waarom niet? Het is een leuk verhaal, mooie illustraties, er is met veel liefde aan gewerkt.

De Duitse vertaling die ik samen met Simone gemaakt heb, is ondertussen ook klaar en is al in Oostenrijk aangekomen. Het boek is bedoeld voor de enkelin van Renate, werkzaam in de Alte Krone, in Mittelberg, Kleinwalsertal, Oostenrijkse enclave in Duitsland.
 De trotse en blije " Grossmutter" met het voorlees- en kijkboek.

Zij was zichtbaar ontroerd en blij met het boek. Dankzij de vertaling kan ze met Hanna, de kleindochter, heel wat uurtjes doorbrengen, met voorlezen en met plaatjes kijken. Ze heeft vast beloofd een paar foto's te sturen als ze in Salzburg is. We zitten dan al in mei! Geduld!

16 januari 2017. Foto's

Omdat het nog steeds niet lukt om foto's op een behoorlijke manier in de blog in te voegen, heb ik hulp ingeroepen van SeniorWeb. Een heel uitgebreide uitleg kreeg ik gistermorgen. Helaas, met zó veel informatie kan ik geen kant op. Het laatste advies dat de vriendelijke mevrouw gaf zal ik waarschijnlijk opvolgen. Vraag je webmaster om advies! 

Een en ander betekent dat ik slechts verslag kan doen zonder afbeeldingen. Het tweede doek vordert gestaag. Ik heb alweer bijna 60 cm geweven. Vrijdag heb ik nog wat andere kleuren gekocht, die iets meer in dit doek passen.

8 januari 2017.winter

Het was gisteren en het is vandaag ook nog zo winters dat we vanmorgen niet naar Gitek zijn geweest om te spinnen.
Limburg had nog fase oranje, een voet buiten de deur leverde al heel gauw slip- en glijtaferelen op.
Het probleem met het plaatsen van foto's, waarvoor je niet op je kop moet staan om ze goed te zien, is nog niet opgelost.
Dus nog even geen foto's.

Dat wil niet zeggen dat ik niet gewerkt heb aan het tweede doek. Gelukkig wel, niet zo snel, maar het gaat vooruit.
De reacties van de ouders waren al even positief als die van opa.
En dat is wel bemoedigend. Ik ben daar heel blij om.

Het is een grijze winterse dag, geschikt om alle kerstspullen op te ruimen. Lampjes, ballen, emmer, kleed, kruk,
het is weer terug op de plaats waar ieder jaar gewacht wordt op het grote moment van uitpakken.
Ook de engelen zijn opgeborgen in hun repetitielokalen. 
En de boom? Die had zijn finest hour en wacht nu op de ophaaldienst.

16 december 2016. weven, maar dan...

Je merkt het aan veel zaken, aan de drukte in de winkels, aan de vriendelijkheid van de mensen,
of meen ik dat maar?, het gaat richting Kerstmis.
De brievenbesteller moet dagelijks niet alleen voorbijgaan, hij gooit ook nog eens wat post in de bus.
Ik ben ook al weer begonnen aan onze nieuwjaarswens voor 2017.
Het idee is er, het materiaal ook, nu nog alles samenvoegen tot een Kerst- en Nieuwjaarsgeheel.

En tussendoor zit ik ook nog heel wat uren op zolder te weven.
De eerste doek groeit gestaag, ik ben op 125 cm.

De resterende centimeters gaan op aan het verbeelden van strand, drukte, zee en lucht.
Ik hou u op de hoogte.

4 december 2016. druk

En vraag niet waarom het zo druk is, ik kan het niet zo oplepelen.
Een surprise maken met een bijpassend gedicht, weven, de verjaardag van een vriendin,
ook nog de laatste bladeren bij elkaar geharkt, koken met Guus, bij hem thuis, fitness,een dag in Aken naar de Weihnachtsmarkt, 
het boek over Mineke vertalen in het Duits, nog steeds weven, in Valkenburg voor een nieuwe DVD-speler, er is gewoonweg te weinig tijd.
Maar goed dat het om leuke zaken gaat.

26 november 2016. Boekpresentatie

Alweer een week?, twee weken? geleden presenteerde een oud-collega haar eerste kinderboek.
Zelf een notoire carnavalsvierster heeft zij een verhaal bedacht dat over een carnavalspakje gaat.
En hoe iedereen meewerkt om er iets moois van te maken.
En dat is gelukt!
Niet alleen in het verhaal, ook de uitvoering en de illustraties zijn met veel zorg en liefde getekend
en gemaakt. Best wel complexe tekeningen, er is heel veel te zien!, die op ingenieuze wijze tot
illustraties zijn bewerkt.
Handwerk, uren handwerk zitten in die platen.
 

Mineke wordt sneeuwpop, de titel van het boek. Voor alle duidelijkheid: Mineke wordt sneeuwpop.
Met de trotse bezitter, die al een bestemming heeft voor het tweede exemplaar.
Vóór ik kon pronken moest er eerst betaald worden!!

8 november 2016. weven, maar dan...

Herfst in de tuin, op de paden, op de vijver, op perken en terrassen.
Liriodendron, walnoot, gingko, doodshoofdbeenderenboom, en verder het lager groeiend spul
strooit kwistig met dood blad.
Om het bij te houden moeten we geregeld met harken de zaak enigszins in toom houden.
Tiny veegt bladeren op hanteerbare hopen, ik verzamel ze in een stoffen container
en breng ze in de wei, in de wal die we daar vormen van afgeknipte planten, kleinere takken, en dus...bladeren.
Vanmiddag was de oogst weer zes volle bakken .

Na een kop koffie, ben ik daarna naar de zolder getogen om verder te werken.
Alle ketting is door de hevels gehaald, en ik heb al een begin gemaakt met het aanknopen aan de doekboom.
 

Vanuit het midden knoop ik telkens twee bundels om de lat, die verbonden is aan de doekboom.
Als alle bundels vastgezet zijn, ga ik ze op gelijke spanning brengen,
dat is de voorwaarde voor een gelijkmatig weefsel. 
De tweede foto is weer eens een overzicht van het hele werk.

29 oktober 2016. weven, maar dan...

Het zou weer zo'n grijze herfstdag worden. 
Geen zon, in de verte mistvelden, niet echt een dag om erop uit te gaan.
Om de melancholie van de dag te onderstrepen zocht ik in de dozen
met L.P.'s de Gregoriaanse Gezangen voor de requiemdiensten.
Gezongen door het koor van de Abdij van Solemnes.
Met dat op de achtergrond heb ik de ketting over de evenaar verdeeld.
Dat moet precies gebeuren, rustig, dan komen er geen fouten.

Alle binddraden zitten nog in de delen van de ketting. De hele ketting op een schone doek.De hele ketting is verdeeld  Het opbomen kan beginnen.
Vier van de zes delen zijn verdeeld in de evenaar.

De middag werd zonniger. 
Er moest een tak uit een acer, esdoorn, gezaagd worden om een  mooiere vorm te krijgen.
Toen ook maar meteen de Cocrosmia's aan de grond afgeknipt. Met zijn tweeën gaat dat efficiënter.
"De bladeren zijn nu droog, misschien kunnen we ook nog met de blazer alvast älles bij elkaar blazen."
Gezegd, gedaan. 
En dan ben je zó een paar uur verder.

28 oktober 2016. we doen weer mee!

Het heeft een kleine week gekost, maar we zijn er weer bovenop.
Een griepje of iets van dien aard belette me om ook maar iets te ondernemen.
Geringe inspanning was al genoeg om onder de veren te kruipen en...te slapen.
Geen fitness, geen spinning, nauwelijks iets aan de weverij gedaan, gewoon moe!

Vandaag weer eens wat tuinwerk verricht, de pluimhortensia's zien er na de zomer niet uit.
Gewoon onder aan de wortel afbreken, "dubbelvouwen" en in de wei in de  wal deponeren.
Nu begint het grote bladerenvallen. Je kunt zomaar iedere dag met de grasbezem paden, grind, 
perken nalopen en schoonharken.
Om bij beëindiging te zien dat het niet geholpen heeft.
Morgen weer een dag!

Pagina's