Overige onderwerpen

4 december 2016. druk

En vraag niet waarom het zo druk is, ik kan het niet zo oplepelen.
Een surprise maken met een bijpassend gedicht, weven, de verjaardag van een vriendin,
ook nog de laatste bladeren bij elkaar geharkt, koken met Guus, bij hem thuis, fitness,een dag in Aken naar de Weihnachtsmarkt, 
het boek over Mineke vertalen in het Duits, nog steeds weven, in Valkenburg voor een nieuwe DVD-speler, er is gewoonweg te weinig tijd.
Maar goed dat het om leuke zaken gaat.

26 november 2016. Boekpresentatie

Alweer een week?, twee weken? geleden presenteerde een oud-collega haar eerste kinderboek.
Zelf een notoire carnavalsvierster heeft zij een verhaal bedacht dat over een carnavalspakje gaat.
En hoe iedereen meewerkt om er iets moois van te maken.
En dat is gelukt!
Niet alleen in het verhaal, ook de uitvoering en de illustraties zijn met veel zorg en liefde getekend
en gemaakt. Best wel complexe tekeningen, er is heel veel te zien!, die op ingenieuze wijze tot
illustraties zijn bewerkt.
Handwerk, uren handwerk zitten in die platen.
 

Mineke wordt sneeuwpop, de titel van het boek. Voor alle duidelijkheid: Mineke wordt sneeuwpop.
Met de trotse bezitter, die al een bestemming heeft voor het tweede exemplaar.
Vóór ik kon pronken moest er eerst betaald worden!!

8 november 2016. weven, maar dan...

Herfst in de tuin, op de paden, op de vijver, op perken en terrassen.
Liriodendron, walnoot, gingko, doodshoofdbeenderenboom, en verder het lager groeiend spul
strooit kwistig met dood blad.
Om het bij te houden moeten we geregeld met harken de zaak enigszins in toom houden.
Tiny veegt bladeren op hanteerbare hopen, ik verzamel ze in een stoffen container
en breng ze in de wei, in de wal die we daar vormen van afgeknipte planten, kleinere takken, en dus...bladeren.
Vanmiddag was de oogst weer zes volle bakken .

Na een kop koffie, ben ik daarna naar de zolder getogen om verder te werken.
Alle ketting is door de hevels gehaald, en ik heb al een begin gemaakt met het aanknopen aan de doekboom.
 

Vanuit het midden knoop ik telkens twee bundels om de lat, die verbonden is aan de doekboom.
Als alle bundels vastgezet zijn, ga ik ze op gelijke spanning brengen,
dat is de voorwaarde voor een gelijkmatig weefsel. 
De tweede foto is weer eens een overzicht van het hele werk.

29 oktober 2016. weven, maar dan...

Het zou weer zo'n grijze herfstdag worden. 
Geen zon, in de verte mistvelden, niet echt een dag om erop uit te gaan.
Om de melancholie van de dag te onderstrepen zocht ik in de dozen
met L.P.'s de Gregoriaanse Gezangen voor de requiemdiensten.
Gezongen door het koor van de Abdij van Solemnes.
Met dat op de achtergrond heb ik de ketting over de evenaar verdeeld.
Dat moet precies gebeuren, rustig, dan komen er geen fouten.

Alle binddraden zitten nog in de delen van de ketting. De hele ketting op een schone doek.De hele ketting is verdeeld  Het opbomen kan beginnen.
Vier van de zes delen zijn verdeeld in de evenaar.

De middag werd zonniger. 
Er moest een tak uit een acer, esdoorn, gezaagd worden om een  mooiere vorm te krijgen.
Toen ook maar meteen de Cocrosmia's aan de grond afgeknipt. Met zijn tweeën gaat dat efficiënter.
"De bladeren zijn nu droog, misschien kunnen we ook nog met de blazer alvast älles bij elkaar blazen."
Gezegd, gedaan. 
En dan ben je zó een paar uur verder.

28 oktober 2016. we doen weer mee!

Het heeft een kleine week gekost, maar we zijn er weer bovenop.
Een griepje of iets van dien aard belette me om ook maar iets te ondernemen.
Geringe inspanning was al genoeg om onder de veren te kruipen en...te slapen.
Geen fitness, geen spinning, nauwelijks iets aan de weverij gedaan, gewoon moe!

Vandaag weer eens wat tuinwerk verricht, de pluimhortensia's zien er na de zomer niet uit.
Gewoon onder aan de wortel afbreken, "dubbelvouwen" en in de wei in de  wal deponeren.
Nu begint het grote bladerenvallen. Je kunt zomaar iedere dag met de grasbezem paden, grind, 
perken nalopen en schoonharken.
Om bij beëindiging te zien dat het niet geholpen heeft.
Morgen weer een dag!

23 oktober 2016. 18 minuten...

We hebben zo'n grijze-plaag-kaart van de spoorwegen.
Eens per twee maanden mag je dan een dag vrij reizen. We gebruiken die kaart vooral om het Rijksmuseum, 
Stedelijk, Gemeentemuseum, Boymans van Beuningen of een andere bestemming te bereiken.
Verleden woensdag kon ik niet beschikken over onze auto, Tiny had een afspraak bij de kapper in Geleen.
Ik moest naar Heerlen waar ik op woensdagmorgen een aamtal lezingen volg over literatuur, links tussen vroeger en nu.
"Grand Tour" heet de cursus., naar de reizen die in vroeger jaren gemaakt werden om de opleiding af te ronden van, 
meestal, welgestelde jongeren.
Dat ging dan richting Italië of Griekenland, bakermat van onze beschaving.

Ik ging met Tiny mee naar Geleen Oost, laadde de beide kaarten op voor de reizen van oktober en november, liep het perron op,
checkte in bij de betreffende paal, lees op het display: vrije reisdag oktober-november!
Als mijn trein komt, de boemel naar Heerlen, vraag ik de conducteur hoe dat zit. Of ik mijn vrije reisdag nu besteed.
Ja, inderdaad. 
Dus ik ben die vrije dag nu kwijt?
Ja.
18 minuten reizen!
 

21 oktober 2016.

Menigeen zal de wenkbrauwen fronsen, de schouders ophalen en niet weten waar het over gaat.
Vandaag is de feestdag van de heilige Ursula en haar x-duizend volgelingen.
Maar vooral de naamdag van onze zus, Ulla, die al bijna zes maanden geleden zo plotseling overleed.
Op deze dag is ze meer dan anders in mijn gedachten. Het was ons ritueel om zo vroeg mogelijk op te bellen om te feliciteren.
Vroeger vierden wij geen verjaardag thuis, maar naamfeest. Daarvandaan dat we dat zo goed onthouden hebben.

Venne is verhuisd.
En hoe!
Wat een verbetering qua ruimte en parkeerplekken, de service is hetzelfde gebleven.
De heer directeur heeft ons met gepaste trots, heel terecht!, persoonlijk rondgeleid. 
Hij is heel blij dat hij dit pand kan benutten als uitvalsbasis voor de activiteiten van VenneColcoton.
Een welgemeende gelukwens en veel succes in het nieuwe onderkomen is hier op zijn plaats.
Ze hebben er met z'n allen hard voor gewerkt!

Waarom we bij Venne waren?
"Het bestelde garen staat gereed, dat kun je woensdag komen halen.", aldus Misja.
En dat is het garen voor de dekens die ik mag weven.
Ik ben dan ook meteen aan de slag gegaan met het scheren van de ketting. Een zesde deel is al klaar.

11 oktober 2016. hiel, artrose...weven, maar dan....

De last die ik ondervind van de Achillespeesblessure, - een echt scrabblewoord-, is duidelijk aan het minderen.
Ik heb alweer een paar spinninglessen meegefietst en daar hield ik niets aan over.
Alleen voldoening dat ik weer mee kan doen. 5 Juli is de ellende begonnen.
De fysiotherapeutische behandeling gaat wel nog door.

Het weefwerk ligt nog steeds stil.
De verhuizing van VenneColcoton is bijna afgerond..
Zaterdag waren we op Eyserheide, Gerda van de Venne had een expositie van eigen werk.
Daar heb ik nog even met Renee kunnen praten.

6 oktober 2016. Almabtrieb

Soms heb je geluk. Je hebt je fototoestel bijdehand,
het miezert, de koeien hebben al wat kilometers afgelegd, zijn totaal volgeflaterd,
en dan worden ze bij dit bord gestald.
Hoe de dames aan de Gebührenpflicht voldoen laat zich raden!

Dat kun je niet bedenken!

3 oktober 2016.kleinwalsertal 2016

Het was een van de buitengewoon geslaagde nazomervakantie's die we hier genoten hebben.
Na een aanvankelijk regenachtig begin, scheen de zon veertien dagen lang, niet gehinderd door wolken of, nog erger, regen of zelfs sneeuw.
Het was warm, zeker als je de berg óp loopt, vaak in de zon, maar zelfs in het bos in de schaduw.

Heel bijzonder was het meemaken van de Almabtrieb en de Viehscheid, jaarlijks in september.
Het vee dat drie maanden op de alm gegraasd heeft, wordt teruggebracht naar het dorp en vandaar verdeeld naar de eigenaren.
En net bij dat spektakel regende het, onafgebroken, de Hirten zagen er niet uit! 

Volle tribunes Folklore zang en dans Alphorenblzaers
Eind van het festival, 150 blazers Almabtrieb in Riezlern Alle ruimte was nodig
Naar de verdeelplaats Een overdekte houten brug Na gedane wandeling....

Een vrij willekeurige greep uit de vele punten uit het Alphornfestival en de Almabtrieb.
En twee keer de wandelaars, ook na een portie spaghetti Bolognese, seniorteller, bij Gasthof Alpenblick.

Pagina's