Overige onderwerpen

6 december 2017 advent

Verleden zondag had ik al een berichtje geplaatst over het naderend kerstfeest.
En hoe dat in huis gestalte krijgt.
Maar om een of andere reden, ik zou het niet weten welke, is dat niet gelukt.
 
Het orkest is weer bij elkaar geroepen om de repetities voor Weihnachten te hervatten.

Vandaag waren we in Aken.
Er zijn wat jaarlijks terugkerende zaken die we dan tot een geslaagd einde brengen.
Een aantal porseleinen kerstballen, Bruchprinten met pure chocolade en hazelnoten, 
Mayersche Buchhandlung met de handjes op de rug, een assortiment Deutsche Brötchen,
een kaarsje in de Aachener Dom voor alle dierbaren,
en....

Reibekuchen!
 
Bij het genieten van die lekkernij knijp je vanzelf de oogjes dicht!

Tja, en wat is de Kerstmarkt verder?
Heel veel van hetzelfde, heel veel kramen en kraampjes vol al of niet zelfgeprutste kitsch, of import uit Northern Philipines of Vietnam of.. 
En gelegenheden om ongebreideld te eten en te drinken.
Erg druk, talloze klassen die helemaal los gaan, weer een dag geen les!,
groepen huisvrouwen, de tas stijf onder de arm geklemd, de wollen gebreide muts over het permanentje getrokken,
met männele op eerbiedige afstand erachter sjokkend om op commando ja of nee te knikken en te mompelen.
En ondertussen lonken naar een saftige Krakauer an Ketchup, Curry und Mayonaise met knoflook.
Het is niet echt onze voorkeur, maar ja..die Reibekuchen, Reifkoeken zoals Roy van de Ziepe ze noemt.

3 december 2017 advent

En dan is het zover... eerste adventszondag. Kerstmis nadert met rasse schreden.

De muzikanten zijn vanmiddag gearriveerd.

3 december 2017 advent

En dan is het zover... eerste adventszondag. Kerstmis nadert met rasse schreden.

De muzikanten zijn vanmiddag gearriveerd.

3 december 2017 back to front

Vrijdagavond, 1 december, heb ik na 4 maanden weer de spinningdraad opgepakt.
Falko had de twijfelachtige eer om mij te begroeten.
En hij had zelfs rekening gehouden met favoriete muziek van deze ouwe knar.
Springsteen, Knopfler, Stones, the dark knight(?) plus nog wat andere deuntjes.
Zonder mankeren ruim een uur gefietst.
En vanmorgen mocht Bert het verder afmaken. En dat duurde nog wat langer, een uur en 17 minuten.
Maar geen problemen ondervonden.
Wel dat gevoel van: het gaat nog steeds en het gaat goed!

2 december 2017 shawl

Nadat ik de vorige blog geplaatst had, een uurtje later, telefoon.
Zandvoort, ik herkende het nummer.
En ja, mijn shawl was gevonden, de manager on duty had hem voor zich liggen.
Sprak nog even over gebreid. Dat heb ik meteen verbeterd.

Handgeweven!!

Mijn shawl zou gisteren nog per post opgestuurd worden!
Een mededeling waar ik erg blij mee ben.
Ik heb direct een bedankje op klacht.nl gezet.

19.31 uur.
Per post bezorgd, ik ben aangenaam verrast!
 

1 december 2017 shawl

Toen we bijna drie weken geleden in Zandvoort waren, hebben we een bezoek aan het Holland Casino gebracht.
Voor mijn betere helft gunstiger verlopen dan voor mij.
Ik gaf mijn jas af aan de garderobe. Mijn shawl, die ik alweer heel wat jaren draag, stopte ik in de mouw.
Toen we terug naar het hotel wilden, ik de jassen vroeg, bleek dat mijn shawl niet meer in de mouw zat!
Alles nagezocht, nog eens opnieuw, zelfs de vloer nagekeken, niets.
Weg!
De garderobejuffrouw zou haar uiterste best doen om ze terug te vinden. Telefoonnummer opgegeven en naar het hotel.
Niets meer gehoord.
Gisteravond heb ik contact gezocht met het casino. De " manager on duty" gaat vandaag op zoek om uit te vinden hoe
het mogelijk is dat zoiets kan gebeuren. 
Tja, en mijn reserveshawl is gisteren, onverwacht, van eigenaar en nek verwisseld!

23 november 2017 weven

Gisteravond is de lap van het getouw gekomen die bedoeld is om er een jasje of zo van te naaien.
Bijna viereneenhalve meter.
 
De beide zijden van de lap zijn evenwaardig. Welke kant naar buiten gebruikt wordt moet nog bekeken worden.
Maar daar gaan de hogere goden over. 
Met andere garens ga ik nu een stuk weven, bedoeld om de nieuwjaarswensen op te vrolijken.
Het is al bijna december.

Je merkt het aan de hoeveelheid reclamespul met speelgoed, electronica, knuffels en snoepgoed.
Om van de vele variaties in pepernoten maar te zwijgen. Die bleven trouwens altijd tot het allerlaatste
op het "snoepbord van de goedheiligman" achter. Ik heb ze nooit lekker gevonden, net als de marsepeinen
aardappeltjes, een bolletje marsepein gedompeld in cacao. In de winkels hoor je de uitgekauwde, doorgekookte
liedjes jengelen door een of ander kinderkoortje.
En natuurlijk de onzinnige discussie of Piet nu wel of niet zwart mag zijn. 

20 november 2017 weekend

Omdat we eens per jaar de zee willen zien, hebben we het weekend doorgebracht in Zandvoort aan Zee.
Geen flitsende badplaats, weinig gedoe, maar wel een gewone leuke plaats. Een mooi strand.
Het hotel ligt ongeveer op het strand, grenst aan de wandelboulevard.
En dat hebben we ook gedaan, lopen langs de vloedlijn, tegen de wind, fris, maar heerlijk om te doen.

Vrijdagmiddag was het zonnig, de zee was onrustig, veel lopers met honden.
Een paar vaste paviljoens boden van alles en nog wat te eten en te drinken aan.

We vonden een goeie Italiaan, een beetje een idee van een trattoria, zo'n familiebedrijfje dat in een 
betrekkelijk kleine locatie allerlei heerlijk bereide schotels op tafel zet.
 
De rest van de avond brachten we in het Holland Casino door.

Zaterdagmorgen hebben we een tweede stevige strandwandeling gemaakt.
Nu naar het noorden. Er stond een stevige wind, het zand joeg over de weg, in je haren, je ogen.

Toen we terugliepen naar Zandvoort begon het te regenen.
We kozen voor Haarlem, met de bus, treinen reden niet wegens werkzaamheden.
Het was druk. Droog. Veel winkels, veel publiek.
Omdat het toch echt begon te regenen, besloten we om naar het Frans Halsmuseum te gaan.
Er was een speciale expositie, de lach in het schilderij.
Heel boeiend.
 
Als er iemand is die de kunst van het lachen beheerst, dan ......
Trompe l'oeuil is ook een vorm van humor. Dit kindje dat zo vredig lijkt te slapen in de stoel,
is een plat geschilderd tafereel, alsof het uitgezaagd is uit een paneel.

3 november 2018 Hubertus

Vandaag zou je het feest van de H.Hubertus kunnen vieren.
De patroonheilige van mijn betere helft.
"Vroeger" gingen we met onze boterham naar de kerk, waar dit brood gezegend werd door pastoor of kapelaan
Dat is de heilige die in een woud op jacht ging.

Hij verdwaalde en zag geen enkele mogelijkheid om de weg terug te vinden.
Er ging een zucht wind langs zijn ogen en op enkele meters afstand stond een groot hert.
Hij was een jager en wilde zijn kuisboog al aanleggen toen er plots een wonderbaarlijke verandering plaats vond.
Het hert droeg tussen de takken van het gewei een lichtend kruis.
Toen durfde Hubertus niet te schieten, hij viel op zijn knieën en bad.
Even plotseling als het hert hem verschenen was, loste het op in nevelen.
Zonder aarzelen wist Hubertus thuis te komen, vervuld van de verschijning die hij ontmoet had.

We hebben het feest iets minder vroom gevierd.
In Herzogenrath hebben we bij Konditorei Heep Kaffee und Kuchen genoten.
Erdbeertorte mit Schlagoberst, heel lekker!

Via allerlei nieuwe en vernieuwde wegen kwamen we uiteindelijk toch thuis.
Dat had niets te doen met een Hubertushert, maar wel met de aanleg van de Parkstadbuitenring.
 

23 oktober 2018 hechtingen 1

Vanmorgen, om kwart voor negen, had ik een afspraak in het Zuyderland om daar door een deskundige de hechtingen uit 
de geopereerde hand te laten plukken. We waren ruimschoots op tijd. Om twintig over acht werd ik al binnen geroepen.
Drie draadjes, samen zes hechtpunten.
En om zes minuutjes voor half negen stond ik al weer in de wachtruimte. Gebeurd!
Met een nieuw pleister op de wond moet ik nog een week rustig aan doen, geen overdreven druk met de linkerhand.

Daar wordt nauwlettend op gecontroleerd.

Pagina's