Overige onderwerpen

9 april 2018 wandelen

Gisteren was het de eerste lentedag, althans volgens de deskundigen die het weer bijhouden.
We hebben er meteen gebruik van gemaakt. Vanuit Noorbeek zijn we, wilden we, planden we, via de zwarte route
richting Voerstreek gelopen.
Na vier paaltjes zwart waren we de route al kwijt. Wel groen, rose, bruin, blauw, geen zwart.
Tiny heeft dan een veel beter oriëntatievermogen dan ik heb, we zijn er toch gekomen. De binnenplaats van de uitspanning
was nog maar matig bezet, we hadden zonder moeite een tafeltje gevonden.
Koffie, thee en een stuk vlaai, je kunt het slechter treffen!
Na deze verkwikking en rust verder en terug naar Noorbeek, maar het liep weer mis.
Een omweg van zo'n vier kilometer was nodig om op het vertrekpunt aan te komen.

  
Na de wandeling worden sokken en schoenen gewisseld, dat voelt weldadig aan. En dan rjden we richting Margraten.
Bij Chriske maken we weer een pauze, om iets te eten. Een vegetarische speltbol, royaal belegd en gegratineerd met Val Dieu kaas.
Om de dag af te ronden reden we door naar Welten. Bij de chocolaterie verkopen ze ook ijs.
Een rij tot buiten, alle banken bezet, maar de moeite van het aansluiten en wachten waard. En vandaar huiswaarts.

Een geslaagde dag!

7 april 2018. Wel fiets, maar niet zo maar iets

De spinninginstructeur van de vrijdagavond had zich halfomhalf aangekondigd voor vanmiddag.
In de latere namiddag kwam hij aan, op zijn fiets.
Zelf zegt hij dat " Ik zo blij als een kind ben!"
Nu we de nieuwe aanwinst gezien hebben, kunnen we daar helemaal in mee voelen.
Het gevoel toen hier op mijn kamer het nieuwe getouw opgebouwd werd, bijna 30 jaar geleden!
 
Daar word je als piano wel even stil van. En Bob kijkt zijn ogen uit. Rekent hoeveel hasj zo'n karretje oplevert...
Het ziet er geweldig mooi uit. Een heel bijzondere kleur metallic rood, rosso metallica, op zijn Italiaans.
Ik hoop dat hij er heel lang heel erg van kan genieten.

7 april 2018 donderdag

" We hadden nog een vrije reisdag! ", die wilden we niet verloren laten gaan.
We kozen voor Eindhoven. Het vernieuwde station, het oude Philipsterrein, dat een nieuwe bestemming krijgt,
Strijp-S, we wilden het gewoon eens gaan zien.
Het was koud, regenachtig, niet echt uitnodigend. maar dan ontmoeten we in één van de gebouwen 
een Afrikaanse vrouw, die hier haar winkel heeft. 
MukaCariza. www.MukaCariza.com 
Zij maakt van kalfsleer grotere tassen, die versierd worden met geprinte stof.
Binnen een mum waren we in een geanimeerd gesprek.
Een heel bijzondere ontmoeting. Interesse van beide kanten over elkaars werk, zij ging zeker mijn website bekijken.

We ontdekten een heel nieuw gedeelte, een winkelgebied én het Philipsmuseum. Echt de moeite waard.
Natuurlijk veel nostalgie bij het zien van de vele producten die ooit gefabriceerd werden en die we in huis hadden.
Maar ook op het gebied van geneeskunde, vooruitstrevend. 
 
Resultaat van je onderwerpen aan een apparaat dat je ontleedde tot in de allerkleinste cel, daarbij het DNA "zichtbaar" maakte.
We hebben er een hele tijd doorgebracht.
In dit gebied ontdekten we ook Piere boeken. Van oudsher een BOEKENZAAK! Maar nu, niet te geloven!
Je zou er kwijlend blijven rondlopen, zonder een keuze te kunnen maken, zó veel.
We hebben niet eens alles gehad.
In de koffiecorner zaten Cecile en Annie, daar hebben we ons zelf uitgenodigd en koffie en latte gedronken. Blanche Dael!

4 april 2018 uitslag

Vanmiddag kwam het bericht van de huisarts over de bloed- en urine testen.
"Perfect, perfect, ideaal, helemaal in orde, niet te meten..." en zo ging hij maar door.
Alles wat onderzocht was, is helemaal in orde.
Maar ik moet wel veel naar buiten! Vitamine D opdoen.
En vis, vooral vette vis eten.

Ik had eigenlijk niets anders verwacht aan uitslagen, maar ben toch heel opgelucht.

1 april 2018 Pasen

Op een dag die gewoonlijk gebruikt wordt om een meer of minder geslaagde aprilgrap te lanceren....
Er is heel veel afgeknabbeld van het Roomse Paasfeest, zoals dat in mijn kinderjaren beleefd en gevierd werd.
Een overdaad aan kerkbezoek, de vastentijd beeindigd, je mocht weer snoepen.
En, natuurlijk, de fabel dat de klokken uit Rome terug gekomen zijn. 
Volgeladen met gekleurde eieren!

Een schamele opbrengst, ik heb dan ook niet echt lopen zoeken waar de haas de eitjes verstopt heeft.
Maar vanmorgen, bij het ontbijt, waren ze wel lekker. Ik heb met "köppe" of "tietsje" gewonnen.

We hopen dat iedereen een paar fijne dagen beleeft, al of niet gekoppeld aan de gedachte van de Verrijzenis van Christus.
Zo dadelijk zal de paus weer " Danke voor de bloeme." ,zeggen.

29 maart 2018 spinning

Vanmorgen heb ik weer eens meegedaan met de spinningles van tien uur.
Het was alweer een hele tijd geleden dat ik had meegefietst.
Niet echt een tegenvaller, maar ik moest er wel weer inkomen.
En nu, in de namiddag, merk ik dat het meer inspanning was dan dat ik de laatste weken verricht heb.
Maar wel het voldane gevoel dat ik er bij was.

Ook vanmorgen.
Op verzoek van de huisarts bloed en urine ingeleverd om een laatste controle uit te voeren.
Het zal volgende week zijn dat ik daar van hoor.

27 maart 2018 korstje

Vanmorgen, na de douche, liet eindelijk het laatste korstje op mijn knie los.
Het restant van de valpartij, vlak voor we naar Rome zouden vertrekken.
Morgen heb ik een laatste evaluerend gesprek met de huisarts en dan verklaar ik mezelf weer in orde.

27 maart 2018 terug

Vandaag was ik voor het eerst na alle zieke ellende en vakantie weer terug bij Gitek Sportcentrum.
En dat is de reden dat ik maar weinig gesport heb.
De aanwezigen vroegen vooral hoe het nu met me gaat. "Goed!"
En hoe is de vakantie geweest? "Heel leuk."
Dan natuurlijk over het weer.... en of we ook veel gezien hebben.

 
We zagen de Trevi fontein en de extase van de H.Theresa, een beeld van Bernini.
Alle vorige keren was de kerk gesloten, nu lukte het eindelijk. De fontein is de monding
van een aquaduct vanuit de bergen om Rome van water te voorzien.
 
Deze keer waren we op de goeie dag naar Ostia Antica, een indrukwekkende havenstad uit de oudheid.
Tiny staat hier op de tribunes van het amphitheater.
Maar ook bij de piramide van Cestio, een Romein die een piramide als graf wilde. Om de erfgenamen aan te zetten
tot doorwerken bepaalde hij dat het werk binnen een jaar voltooid moest zijn. Anders geen erfenis.
Nu was er door de hoge kosten van het bouwwerk nauwelijks nog wat over!
  
De slagroomtaart, zoals het nationaal monument voor Vittorio Emmanuele oneerbiedig genoemd wordt. 's Avonds is het wel 
indrukwekkend, er kwam toevallig geen verkeer voorbijgeraasd. Overdag krioelt het er van toeristen, die via trap of lift
naar het bovenste deel willen.
Het Centrale deel voor het grafmonument voor paus Julius II, een vertoornde Mozes die afdaalt van de berg Thabor met de tafelen,
waarop de tien geboden gegrift staan.
De engelenburcht, markant van welke kant je het gebouw bekijkt. Voor het eerst liepen we om het geheel heen, door een parkje,
waar overal op en onder de banken getuigen lagen van overnachtingen door daklozen.

24 maart 2018 home again

Na drie weken Rome zijn we vandaag eerst veilig gevlogen en geland, om daarna even veilig thuis gebracht
te zijn door de bestelde taxi. Het waren drie enerverende weken, veel nieuwe zaken in een oude stad bezocht en gezien,
ook bekende punten opnieuw bezocht.
 
Aan zo'n vakantie moet je stevig beginnen. Dat hebben we dan ook gedaan. Het oudste caffè in Rome opgezocht.
Caffè il Grecco. Heel sjiek, obers in slipjas en strikje, elk onderdeel wordt apart geserveerd.
Het heeft wel wat, terwijl de klandizie er heel gewoon gekleed bij zit.
Het was een heerlijke lunch! Maar niet voor elke dag....
 
Om maar bij het smikkelen te blijven, Hard Rock Café Roma staat ook steeds op het programma.
Een overdaad aan lekkers. Deze keer een soort Burger, zonder tomaat, met gefrituurde uienringen,
én bovendien een royale zak patates frites! Ketchup staat standaard op tafel.
Moet je ook niet iedere dag doen.
  
Deze keer was het helemaal niet de bedoeling. In een museum, met een expo van Cesare Tacchi,
gingen we naar het restaurant.
Eigenlijk kon je er alleen maar lunchen. Maar op ons verzoek kregen we dan toch een thee en koffie.
De bediening die dat wel erg weinig vond, bracht toen een bordje met twee stukken wortelcake en een puntje " riestevlaai". 
De klandizie was duidelijk uit de zakenwereld, banken, kantoorbusiness.
 
Het kost me geen moeite om voor de avondmaaltijd iets te koken, maar uiteten hoort erbij.
We hebben een "gewoon" ristorante pizzeria gevonden in de buurt van ons verblijf en dus in de buurt van het Pantheon

Denk nu niet dat we alleen maar gegeten hebben.
 
Maar ik was niet alleen, toen we dit ijsje verorberden. De fotograaf hield het hare wijselijk wég!
" Mann gönnt sich ja sonst nichts!" 

13 maart 2018 korstje

Vanavond had ik zo maar het laatste beschermende korstje rond mijn oog in de hand. Niet gekrabt of stiekem losgepeuterd, het jeukte een beetje en liet spontaan los. Nu is er nog een nauwelijks zichtbaar restje over. Zonder bril wordt de leeftijd wel heel duidelijk onderstreept. Bovendien heeft de bloeduitstorting ervoor gezorgd dat de huid enigszins in plooien hangt. Misschien een goede hydraterende nachtcrême aanbrengen? (Kosmetisch grapje!)

Pagina's