Overige onderwerpen

27 februari 2017. lege muren, kale vlakten..

Omdat een plaatje meer zegt dan duizend woorden, zeggen ze, zó ziet onze stulp er sinds de werkzaamheden uit.
Niet voor lang, morgen wordt er weer verder gewerkt, worden de kale plekken weer aangekleed.
Het was stevig aanpakken, de laatste dagen. Eerst alles naar boven, nu weer naar beneden, zo gaat dat.
Tussendoor nog twee keer een heftige griepaanval overleefd, vandaag was ik weer helemaal in orde.
We hebben vanmiddag, dwars tegen de wind in, een uurtje door het veld gelopen.
Een frisse neus halen, noemen ze dat.

De weverij ligt al ruim een week plat, gewoon geen tijd om te werken. Maar dat haal ik snel in.
Er is niet meer zo heel veel ruimte meer op de ketting. Een laatste serieuze sessie zou voldoende kunnen zijn.

 

25 februari 2017. een jaar ouder...

Er is niet aan te ontkomen, sinds maandag 20 februari ben ik 75 jaar!
Ik heb er weinig moeite mee.
We hebben de dag doorgebracht in Carolus Terme in Aken, om vandaar door te rijden naar 
Holland Casino Valkenburg. Daar hebben we gegeten, de eenarmige bandiet wat euro's afgetroggeld,
en op tijd naar huis.
De bediening had voor vuurwerk gezorgd bij het nagerecht.

Tja, en dinsdagmiddag was het goed mis. Alle lekkernijen kwamen retour!
Wat had ik het koud! Blij dat ik in bed kon kruipen, onder de veren om het wat warm te krijgen.
Dat heeft twee dagen geduurd, nu gaat het wel weer.

Van weven is al een week niets gekomen, dat zal vandaag ook niet, we hebben de schilder in huis.
Gisteren de kamer uitgeruimd, schilderijen naar boven gesjouwd, meubels aan de kant, 
het moet niet te vaak gebeuren. Over de schilder niets dan goeds.

18 februari 2017. foto's

Dankzij de hulp van de webmaster kan ik zo hier en daar weer wat foto's toevoegen.
Bijvoorbeeld van de overdracht van het boek voor Renate in Mittelberg.
Even opzoeken!

17 februari 2017. foto's

Het probleem met de foto's die niet op de goede manier getoond worden, lijkt opgelost.
Ten laatste heb ik de webmaster ingeschakeld. Die heeft me op een simpele manier
uitgelegd wat er aan de hand is en hoe ik het kan corrigeren. De foto van de vorige blog,
van het houtblok, is een eerste proberen of ik het nu wél kan tonen op de goede wijze.
 

Dit is een pláátje, in Kleinwalsertal in januari van dit jaar.        Met de kabinelift naar de top van de Söllereckbahn en dan te voet naar Riezlern.
 

17 februari 2017. stammetje

Waar kun je een mens al gelukkig mee maken?
Onze fitnessvriendin knutselt heel wat af met gevonden hout.
Takken, ze wordt al liefkozend " takkenwijf" genoemd, allerlei vondsten
die ze op haar wandel- en fietstochten vindt, gaan mee naar huis.
 

Dit stammetje vond ik in de bak met te stoken houtresten.
Een mailtje naar de zoekende en jawel, heel graag! Gistermiddag, na de spinning,
vond de overdracht plaats. Veel plezier ermee!
 

7 februari 2017. lichtje

Een sportvriendin van bij Gitek is nogal bezig met hout. Wandelen betekent bijna altijd thuiskomen
met een mooie tak, een stronk, een grillig gevormde niet te zware struik.
Ze vroeg of wij in de wei misschien hout hadden liggen, waar we niets mee doen.
Hadden wij.
Bij haar bezorgd, ze zag al allerlei mogelijkheden. En ging meteen aan de slag.
Zondagmorgen, na de spinning, grabbelt ze in haar tas en haalt er een zelf-gebundelde koker uit.
Samengebonden met henneptouw. In de  bundel een kaars.
"Voor het hout.", klinkt het, bijna verlegen. " Het riet komt uit Spanje, daar sjouw ik ook steeds met van alles."
 
 

Dit is het lichtje, brandend op de vensterbank, naast een zeer slank, bijna niet te zien manspersoon.
 

20 januari 2017 facebook

Een dag of wat geleden kreeg ik een mail van een fervente facebook gebruikster, ook nog eens een lieve Gitekse vriendin. "Op facebook stond dít bericht, leuk!!!!!"  Wat zie ik tot mijn verbazing? Een blog die ik op 26 november geplaatst had, op de dag dat " Mineke wordt sneeuwpop" gepresenteerd werd, was nu bijna letterlijk overgenomen door iemand die wél op dit medium zit. En waarom niet? Het is een leuk verhaal, mooie illustraties, er is met veel liefde aan gewerkt.

De Duitse vertaling die ik samen met Simone gemaakt heb, is ondertussen ook klaar en is al in Oostenrijk aangekomen. Het boek is bedoeld voor de enkelin van Renate, werkzaam in de Alte Krone, in Mittelberg, Kleinwalsertal, Oostenrijkse enclave in Duitsland.
 De trotse en blije " Grossmutter" met het voorlees- en kijkboek.

Zij was zichtbaar ontroerd en blij met het boek. Dankzij de vertaling kan ze met Hanna, de kleindochter, heel wat uurtjes doorbrengen, met voorlezen en met plaatjes kijken. Ze heeft vast beloofd een paar foto's te sturen als ze in Salzburg is. We zitten dan al in mei! Geduld!

16 januari 2017. Foto's

Omdat het nog steeds niet lukt om foto's op een behoorlijke manier in de blog in te voegen, heb ik hulp ingeroepen van SeniorWeb. Een heel uitgebreide uitleg kreeg ik gistermorgen. Helaas, met zó veel informatie kan ik geen kant op. Het laatste advies dat de vriendelijke mevrouw gaf zal ik waarschijnlijk opvolgen. Vraag je webmaster om advies! 

Een en ander betekent dat ik slechts verslag kan doen zonder afbeeldingen. Het tweede doek vordert gestaag. Ik heb alweer bijna 60 cm geweven. Vrijdag heb ik nog wat andere kleuren gekocht, die iets meer in dit doek passen.

8 januari 2017.winter

Het was gisteren en het is vandaag ook nog zo winters dat we vanmorgen niet naar Gitek zijn geweest om te spinnen.
Limburg had nog fase oranje, een voet buiten de deur leverde al heel gauw slip- en glijtaferelen op.
Het probleem met het plaatsen van foto's, waarvoor je niet op je kop moet staan om ze goed te zien, is nog niet opgelost.
Dus nog even geen foto's.

Dat wil niet zeggen dat ik niet gewerkt heb aan het tweede doek. Gelukkig wel, niet zo snel, maar het gaat vooruit.
De reacties van de ouders waren al even positief als die van opa.
En dat is wel bemoedigend. Ik ben daar heel blij om.

Het is een grijze winterse dag, geschikt om alle kerstspullen op te ruimen. Lampjes, ballen, emmer, kleed, kruk,
het is weer terug op de plaats waar ieder jaar gewacht wordt op het grote moment van uitpakken.
Ook de engelen zijn opgeborgen in hun repetitielokalen. 
En de boom? Die had zijn finest hour en wacht nu op de ophaaldienst.

16 december 2016. weven, maar dan...

Je merkt het aan veel zaken, aan de drukte in de winkels, aan de vriendelijkheid van de mensen,
of meen ik dat maar?, het gaat richting Kerstmis.
De brievenbesteller moet dagelijks niet alleen voorbijgaan, hij gooit ook nog eens wat post in de bus.
Ik ben ook al weer begonnen aan onze nieuwjaarswens voor 2017.
Het idee is er, het materiaal ook, nu nog alles samenvoegen tot een Kerst- en Nieuwjaarsgeheel.

En tussendoor zit ik ook nog heel wat uren op zolder te weven.
De eerste doek groeit gestaag, ik ben op 125 cm.

De resterende centimeters gaan op aan het verbeelden van strand, drukte, zee en lucht.
Ik hou u op de hoogte.

Pagina's