Overige onderwerpen

18 april 2017 jureren

Ieder jaar wordt in de aanloop naar dodenherdenking en bevrijdingsdag een wedstrijd
uitgeschreven voor alle leerlingen van alle basisscholen van Groot-Nuth, dat na 2018
Beekdaelen zal gaan heten.
Voor de groepen 1 tot en met 4 is dat een kleurplaat, voor groep 5 en 6 een eigen tekening
en de groepen 7 en 8 kunnen zich uitleven in een gedicht.
Om het aantrekkelijk te maken zijn er prijsjes aan verbonden.
De gekozen gedichten worden gedrukt in het programmaboekje van 4 mei. Bovendien
lezen de dichters hun eigen werk voor tijdens de herdenking bij het gemeentehuis.

En vanmiddag hebben we dan weer de mooiste, origineelste, creatiefste werken gekozen
en gehonoreerd. Dat doe ik niet alleen, we zijn een jury van drie personen, alle drie met ervaring
in het basisonderwijs.
Je besteedt er toch een hele middag aan. Het moet wel serieus gedaan worden.
De "voorzitter" van de jury heeft veel meer tijd nodig om alles goed te regelen. 

15 april 2017 paaszaterdag

De hele week is opgegaan aan werkzaamheden van allerlei soort.
Natuurlijk was er de verjaardag van Tiny, die we rustig vierden. Daags daarna
was het vroeg appèl: de wei in en paale laaieeh!!, een term uit de diensttijd.
Er werd dan wel heel wat anders bedoeld. 
's Middags en vooravond gingen helemaal op aan bakken voor de traktatie bij Gitek.
Een Linzer Torte met abrikozen en een appeltaart. Een plaat vol.
Tiny zorgde voor keurig gesneden stukjes appel, ik kookte de banketbakkersroom, 
kneedde het deeg, mengde de kruimels en vulde de grootste springvorm die we hebben.
Donderdag heb ik geen fitness gedaan, ik was niet fit genoeg om me op de apparatuur te hijsen.
De middag ging voorbij met het ophalen van een nieuwe telefoon, met alle heisa eromheen.
De oude heeft het na vijf jaar opgegeven.
Vrijdag stonden weer de wei en het plaatsen van palen en draad op de agenda, 
maar geheel onvoorziene zaken slokten de tijd op.
En nu is het Paaszaterdag, ik realiseer me dat ik de hele week niet op zolder geweest ben
en er verder gewerkt heb.

15 april 2017 paaszaterdag

Het is natuurlijk de dag vóór Pasen, het belangrijkste feest in de kerk met de verrijzenis van Christus.
Maar voor minstens 15000 amateur-wielrenners en zo'n kleine 5000 Kennedymarslopers heeft deze dag
een heel andere betekenis en invulling. 
Het is de dag van de tourversie van de Amstel Gold Race, die morgen verreden wordt in het Heuvelland.
En al die 15000 mannen en vrouwen komen door Grijzegrubben. Uitrijden met de auto wordt een kunststukje
met veel risico.
Een deel van het peleton waant zich " king of the Road "! en zo gedragen ze zich ook.
 

Er kunnen nog tientallen foto's toegevoegd worden, zo loopt het de hele dag door.
Een enkele deelnemer neemt het woord letterlijk. Die trapt heel rustig de kilometers weg,
heeft tijd om rond te kijken, geniet van verzorgde tuinen, weet vanavond waar huizen te koop staan,
kan straks veel vertellen over de tocht die zij of hij maakte vandaag.

11 april 2017 er is er een jarig....

Jaa, jarig, weer een jaar erbij!
En dat is niemand minder dan mijn betere, andere helft.
Tiny wordt vandaag 71. 
 

De jarige van vandaag, bezig met haar favoriete bezigheid, op één na.
Hier moeten de overwinterde hortensia's er aan geloven.
 

1 april 2017 trio hellenique

Na de marathon heb ik een foto geplaatst van de drie spinningmasters die de drie uur leidden.
Aan het eind van de laatste tocht, richting Griekenland, had Bert het trio Hellenique op laten draven.
Met hun wel bekendste nummer, " ev'rijbody dance the sirtaki!"
En daarom leek het me wel gepast om onder de foto de naam van het trio te zetten. In aangepaste vorm.
Vandaag heb ik er nog een letter aan toegevoegd.
20 maart.....

26 maart 2017 zaterdag

Het is alweer zondag, we leven weer in zomertijd, de nacht was een uurtje korter.
De zin van deze operatie zorgt steeds voor veel discussie tussen voor- en tegenstanders van de verschuiving.
Zelf heb ik geen last van het nieuwe ritme, je moet even wennen aan de langere lichtere avond.

We waren gisteren in den Bosch, het museum lokte met een aantal tentoonstellingen die we wilden zien.
" Verspijkerd en verzaagd" is de eerste. Het gaat over het "hergebruik" van heiligenbeelden.
Jacques Frenken was de eerste die de beelden ging hergebruiken. In de tijd na het eerste Vaticaans Concilie 
was deze bewerking van zo'n beeld heiligschennis. Hij vertelde in een filmpje hoeveel kritiek en modder over hem heengingen.
Het is geenszins spottend bedoeld, het zet wel aan tot nadenken en relativeren. 

  
In zijn spoor hebben jongere kunstenaars op allerlei manieren beelden bewerkt tot, soms, grote installaties.  

De tweede expo was werk van twee jonge designers, Kranen/Gille.
Hun uitgangspunt is zwaar industrieel materiaal, kranen, heftrucks, zeppelins, tot booreilanden toe.
Het lijnenspel brengen zij terug tot dragers, poten, altijd samengesteld onder een hoek van 45 graden.
Zo ontstaan banken, tafels, luchters, lampen en meer.
 

Een derde presentatie was een jonge kunstenares, die met deze expo gelegenheid kreeg zich in een museum te presenteren.
Pleunie Buyink. Ze heeft al diverse presentaties gehad, ook in het buitenland.

Een ingewikkeld proces leidde tot "juwelen" van groot formaat die onder invloed van het licht wisselden van kleur en stemming.
Boeiend om te zien, niet om te hebben. Vonden wij.

Tenslotte ook nog een heel ander onderwerp. Archeologie uit de wereldoorlog. Vondsten uit schuilplaatsen, opgravingen, afbraak.
Veel alledaagse gebruiksvoorwerpen, maar ook helmen, geweren en ook kostbaarheden die in de grond begraven waren.

20 maart 2017 marathon

De eerste foto's die beschikbaar waren, kan ik onmogelijk plaatsen. 
Jammer.
Vandaag kreeg ik via Spanje twee duidelijkere plaatjes.

 
De spinningmasters die de marathon regelden......                     ...tableau de la troupe, ná drie uur trappen.
          Trio Helleniquex 3.0

19 maart 2017 marathon

Gisteren werd weer eens een keer een mini-marathon verreden bij Gitek. Het aantal deelnemers was royaal,
de spinningmasters en -miss hadden er duidelijk zin in. Het werd een heerlijke happening.
Ik had een paar keer verstek laten gaan, nu was ik er weer bij. 
En vanmorgen was dan bedoeld als hersteltraining, maar niet iedereen had dat nodig.
We namen afscheid van Bert. Niet voorgoed, hopen we, maar drie maanden gaat hij in zijn functie
naar het Griekse eiland Chio om daar te assisteren bij de registratie van vluchtelingen die op het eiland
een voorlopige opvang gevonden hebben.
We wensen hem veel succes en een veilige thuiskomst.

Bij wijze van afscheid had ik weer eens een Gitekstje geschreven, helemaal op zijn manier van lesgeven geënt.
Het was wel succesvol, toen ik het voorlas, ná de les, vóór de rek- en strekoefeningen.

4 maart 2017. weven, maar dan...

De geboortedoek is van het getouw. 
Is al gewassen en Tiny zorgt voor een perfect gestreken eindresultaat.
Alle eindjes zijn weggewerkt, afgeknipt, nu alleen nog het logo.

Over het logo ben ik in onderhandeling met een hobbyist om er stoffen tassen mee te sieren.
Het zou eindelijk er van komen. Deze man maakt elk logo in vinyl en
kan dat op elke ondergrond hechten.
Volgende week krijg ik materiaal te zien.

4 maart 2017. archief...

Mijn neef Eric, nu 51, heeft bij mij in de eerste klas gezeten. Daar leerde hij rekenen,
lezen, schrijven. In een of andere les heb ik verteld over vissen, van allerlei soort.
Dat maakte kennelijk zoveel indruk dat hij er een tekening van maakte.
En die tekening heb ik ooit eens gebruikt als basis om er een " gobelin" van te weven.
Zelfgesponnen wol, deels plantaardig geverfd.
Dat weefsel hangt nog steeds op, op de plaats waar het ooit zijn bestemming kreeg. 
Ware grootte, een A-4 vel.

Pagina's