Overige onderwerpen

9 juni 2017 Caecilia, gevallen vrouw

Bijna een jaar geleden, op 29 juni 2016, berichtte ik dat Caecilia van haar plekje aan de muur zich had losgemaakt.
Met een hemelse zucht zakte zij omlaag, tussen wat beelden van een blote kerel en meer...

Wim Sonneveld zou gezegd hebben:" Je bent wel heilig, maar niet van betong!"
En tot vandaag heeft ze met onthechte blik gekeken wie er binnentrad in het boekenspektakel.
Met mijn hulp heeft de ramenwasser haar weer opgehangen aan het haar toebedeelde haakje.
 
Met nog meer overgave blikt zij naar hemelse verten, hoort wellicht d'engelen zingen.
 

6 juni 2017 nog een keer , wandelen

Bij de wandeling van gisteren, die nog langer duurde dan ik eerst dacht, kwamen we in delen van 
de omliggende gemeenten, waar we nog niet eerder waren en die toch zó dichtbij zijn.
 
De schamele resten van wat ooit het openluchttheater in het bos van Spaubeek was....
Deze locatie was wel bekend, met neef Luc waren we hier vaak om te spelen, in de jaren '80 van de vorige eeuw.
                         
Familie Brand - Gans met hun kroost stapte net uit het water.            De mooie, maar gevaarlijke bereklauw.
 

5 juni 2017 een welbestede dag

Na een tijdig, maar wel rustig ontbijt en na de laatste slok koffie, vroeg mijn betere helft
of ik zin had om een stukje te lopen. Daar hoefde ik niet over na te denken.
Wilde ik zelf al voorgesteld hebben, maar was te laat.
Even na half elf vertrokken we, richting Thermiek en verder naar Spaubeek.
Het stukje werd een stuk, werd een groter stuk, werd een wandeling van ruim 4 uur!

zwart-wit, onheilspellend, geen reden  `hier waren we pas onderweg langs de Geleenbeek, natuurschoon de oude kerk, nu Mariakapel
       

En dank zij de sociale media word je op de hoogte gehouden van allerlei nieuwigheidjes.
Nu was het een serie foto's van mijn "leerling weven" die zonder pauze aan het werk is.
Zo lijkt het althans.

de derde doek in een serie van vier duidelijke versprongen gelijkzijdige keper totaaloverzicht, vier schachten, zes trappers

 

4 juni 2017 memorial day

De dag zelf, verleden zondag, hebben we niet meebeleefd op het kerkhof in Margraten.
Een betrokken kennis, vriend, was er wél.
En hij heeft o.a. deze foto gemaakt. Dank je wel voor het afstaan.
 
Bij elk van de kruisen en sterren waren de Amerikaanse en Nederlandse vlag geplant.

31 mei 2017 ...bang?

Nee, ik was er niet bang voor.
Wel heel benieuwd hoe deze uitvoering van het stuk zou bevallen.
Een ronkende bespreking in het Dagblad zegt lang niet altijd alles.
Maar deze keer had hij gelijk.
Wie is er bang voor Virginia Woolf? werd subliem vertolkt.
Niet het onderkoelde van echtpaar Burton-Taylor uit de jaren zestig, maar gelukkig 
niet helemaal naar deze tijd gebracht. Het stuk is van álle tijden.
Het was een zeer geslaagde avond.

26 mei 2017 memorial weekend

Vandaag zijn we weer eens naar Margraten geweest om een bezoek met bloemen aan het graf van
"onze" soldaat te brengen. Om de echte drukte voor te zijn planden we het bezoek vandaag.
Dat idee hadden meer bezoekers.
 
Tiny heeft uit onze tuin een boeket bloemen gesneden. Een "wild" boeket, maar met liefde samengesteld.
Na het bezoek maakten we een ronde over de hele " akkers van Margraten". 
" Sag wo die Soldaten sind, wo sind sie geblieben....", zong Marlene Dietrich ooit. Hier wordt de waarheid getoond
in kruisen en sterren. Een mevrouw sprak ons aan, of we het kruis met bladgoud ook bezocht hadden.
Zij meende dat er drie kruisen staan, waar de naam van de gesneuvelde met bladgoud ingelegd was.
Die eer is voorbehouden aan een soldaat die de hoogste militaire orde verdiend heeft, the medal of honor.
En dat is dan ook ingekapt in het verticale deel van het kruis. 
Al pratend liepen we met haar naar dat kruis, dichtbij het graf dat zij bezocht.
Hoe vaak je er ook komt, het blijft een heel speciale plek, het stemt tot nadenken en bezinning.

22 mei 2017 kunstroute

Na de spinning, na enkele boodschappen, na de lunch, zijn we op pad gegaan om een deel van de kunstroute
in Wijnandsrade na te lopen.
Bij bekenden, bij oud-collega's, bij mensen waar je van weet dat er mooi werk staat.
Op twee adressen staat werk dat ik ooit maakte in opdracht.
  

Links een in memorie beeld, rechts een jubileumbeeld, vol verwijzingen naar de eigen interesses.

Het aanbod op de diverse adressen is nogal van verschillend niveau, de ene keer heel spannend,
de andere keer: wat jammer van het mooie materiaal.
Belangrijk is natuurlijk het plezier dat de maker of maakster heeft beleefd bij het vormen of schilderen.
Hier en daar zou wat zelfkritiek wel op zijn plaats zijn.

18 mei 2017 nepmail

Vandaag vond ik in de mailbox een brief van Ziggo.
Het handelt over een, jammer, jammer, sorry, sorry, een per abuis verkeerd geplaatst telefoonnummer.
Ons openbaar nummer, waar we al 45 jaar mee in de gids staan.
En al een paar jaar dus bij Ziggo.
Om het te herstellen moest ik een link aanklikken....
Er klopt iets niet, was het eerste wat ik dacht.

Ziggo gebeld.
En wat ik vermoedde bleek juist: het was nepmail waarmee men probeert gegevens los te peuteren.
Bij argeloze lezers.
Als dank mag ik nu een maand Film 1 kijken. 
Ik zou zeggen, let even op als je je mails nakijkt.

11 mei 2017 nieuwe glazen

Morgen krijg ik een controle van mijn ogen bij de opticien.
Zelf heb ik de indruk dat mijn ogen minder worden. Dan is een serieuze beurt heel zinnig.
Nu loop ik met de vorige bril, en dat valt heel erg mee.
Waarom?
Het huidige montuur is nog voldoende bij de tijd om weer wat jaren te dienen.
Trouwens, wie let er op een ouwe man?
Nou dan!
Dus...

7 mei 2017 jaardienst

Vanmorgen hebben we de eerste jaardienst bijgewoond in een andere kerk dan de kerk waar de uitvaart was. Alweer een jaar geleden moesten we onverwacht afscheid nemen van onze zus, Ulla. Het blijft nog steeds een lege plek, die niet op te vullen is. Er gaat nauwelijks een dag voorbij of er wordt even aan haar herinnerd, over haar gesproken, een zegswijze herhaald, even naar de foto gekeken. Een kaarsje brandt regelmatig bij de foto's van alle dierbare overledenen. 
Na de dienst zijn we naar hun woning gegaan om een kop koffie te drinken met een stuk vla of Linzer Torte. Die was vrijdag gebakken. Voor zover je kunt zeggen, het was best gezellig. Je ziet de andere familie weer eens en kunt dan bijpraten.

Pagina's