Overige onderwerpen

13 januari 2014. Kussens

Vanmorgen waren we al aardig bijtijds in Herzogenrath. Daar hebben we het hele pak kussens, verrassing en extraatje in een postpakket verpakt en nu ligt het aan de Bundespost of alles aankomt op het goeie adres. Ik ben heel benieuwd hoe ze reageren op de onverwachte zaken die ik mee stuur. Daarom verwacht ik heel snel een mail.

12 januari 2014. Gedichten

De webmaster had beloofd in het nieuwe jaar te kijken naar het item gedichten. En dat heeft hij nu gedaan.
De indeling is iets anders geworden. Als U op gedichten klikt, komt U op een nieuwe bladzijde.
Daarop staan de titels van het verzameld werk, ook de beginregel van ieder gedicht of liedje. In de vorige versie waren de titels rechts gerangschikt, ze zijn nu verhuisd naar links.
Daar hebben ze wat meer plaats.
Door op de titel te klikken kunt U het passende gedicht lezen.
Jammer is wel, maar onvermijdelijk denk ik, dat de oude telling weggevallen is. 

Dat heeft ook een symbolische betekenis: ben je klaar met een weefsel, kun je opnieuw beginnen met tellen van draden voor een nieuwe ketting.

2 januari 2014.

De kaarten geschreven en verstuurd, er druppelt nog wat achterstallig werk binnen, 2014 is van start.
Geen beschouwingen, geen goede voornemens, geen buitenissigheden, we gaan gewoon verder.
De lappen voor de kussens zijn gewassen en gestreken, nu komt het naaiwerk.

En nu is er tijd om ander werk op te pakken.
Gisteravond heb ik het getouw op zolder weer ingericht, weefklaar gemaakt met de dikke ketting om er tassen van te weven. Of vloerkleden.
Dat schiet lekker op.
Weven is één reden, een andere is het aangekondigd bezoek van een geïnteresseerde.
Weliswaar pas in februari, maar ik wil dan wel wat op de getouwen hebben staan.
En als ik niets meer heb, kan ik weer verder aan mijn wade, daar zitten nog wel wat uren werk aan vast.

27 december 2013.

Kerstmis voorbij, maar niet slechts doorgebracht met het zingen van liederen en devoot kijken naar het stalletje.
De eerste dag waren we uitgenodigd bij een vriend. Hij wilde koken, doet dat heel goed en lekker.
Dus er is niet veel nodig om mij over te halen de benen onder andermans tafel te steken.
De tweede dag is gevuld met van alles en nog wat. 
De stoffen voor de kussens zijn geweven, ze zitten nog op het getouw.
Een deel van de dag heb ik besteed aan het maken van Kerst- en Nieuwjaarswensen, we waren zó door de voorraad heen.
En vandaag moest ik weer knippen, plakken, schrijven en naar de brievenbus brengen.

Zoals elk jaar heb ik met hetzelfde formaat gewerkt. Op dezelfde manier weefsels geplakt, er een letterbakwijsheid aan toe gevoegd,
en op dezelfde manier ondertekend. Voor de Duitse familie en vrienden vertaal ik dit meesterwerk.

Enkele ontvangers hebben het al over een verzameling, collectie.
Ik hoor ook vaak: "Ik heb ze nog allemaal, ik vind het zó leuk. En ik ben elk jaar weer benieuwd wat je nu weer bedacht hebt."
Nou, dit dus.
En alle kaarten en adressen met de vulpen geschreven!

19 december 2013. straat

Vanmiddag werden we uitgenodigd door de bedrijven die de laatste maanden in Grijzegrubben
gewerkt hebben. De mannen die iedere dag weer opnieuw in de weer waren met  karren, stenen, grijpers, 
pijpen, riolen, schoppen, steenknippers, zand, broodjes, koffie en de  inwoners van het "geplaagde dorp"
vonden elkaar in het café, dat voor deze gelegenheid geopend was.
Het was een heel gezellige bijeenkomst, we werden royaal getrakteerd op drank en dik belegde boterhammen.
De stenenlegger die ik op de foto gezet had, was heel erg te spreken over mijn commentaar.
Ere wie ere toe komt: dat heb je verdiend!
Hij heeft beloofd een reactie te schrijven.

16 december 2013. straat

Vanmorgen hebben we een "verstotene" geholpen. Zo noemde hij zichzelf, want hij werkt alleen.
Op de vraag of hij koffie wilde, "ja, graag", hebben we hem uit de aarde opgetild.
Hij werkt aan een oprit die gelegd werd in zijn geboortejaar! 35 jaar geleden!
Wat moet die man nog lang werken. Hij legt de oprit van de buren.
En moet daarbij zo veel mogelijk het patroon volgen. Interessant om te zien hoe hij elk blokje keurt
en past op de plek waar hij werkt.
Een ambacht dat zal uitsterven.

Een uitstervend ras...in die zin voel ik wel wat verwantschap, wie weeft nog handmatig over 25 jaar?

En ze werken actief mee aan het uitsterven: ze roken de hele dag! Jammer.

11 december 2013. straat

Je zou bijna gewend raken aan het ongemak van laarzen - schoenen - laarzen - schoenen om ergens naar toe te kunnen en weer naar huis.
Maar bij alle andere werk in huis, een weekje weg, blijven de mannen van de straatfirma's doorwerken.
En het werk schiet op, zij zijn onze oprit voorbij, de aansluiting is gemaakt.
Met wat moeite kunnen we weer vanaf onze oprit vertrekken. 
Zo hier en daar staan nog wat obstakels, een stapel stenen, wat pallets, een hoop zand, planken.
En het resultaat?

Dat mag gezien worden!

Vanuit het zolderraam .

9 december 2013. Heinrich Heine

We zaten aan de bar van ons hotel in het Sauerland.
Onze "buren" knoopten een gesprek aan.
Koetjes en Kälbchen.
Ook over mijn uit de kluiten gewassen hobby. Wat is het geval?
Hij  is de kleinzoon en zoon van wevers, zij stamt uit een familie van wevers! Het gesprek gaat verder.
We komen op de Weberaufstände in de 19e eeuw in Silezië. Onderbetaalde arbeid in mensonterende omstandigheden.
En vandaar naar Heine's gedicht:" die Schlesische Weber" is maar een stapje.
Als ik 's avonds de i pad raadpleeg, vind ik daar een andere versie van dit gedicht dan die in de gedichtenafdeling opgenomen is.
Zelfs een strofe meer.  
Er komt een herplaatsing. Ik hou U op de hoogte.

En ik hou me aanbevolen voor nieuwe gedichten rond weven en spinnen.

6 december 2013. Sinterklaas

Ja, voor het eerst in jaren hoef ik dit jaar niet op een schimmel, niet in een huifkar, noch in de friture,ook niet bij Paula te "overnachten", ik ben Piet niet kwijt, heb allebei mijn schoenen nog, Piet is niet op de andere Piet, het ontbijt in de bistro op het kasteel gaat langs mijn neus, er zijn geen schilderijen gestolen, kortom, Sinterklaas is mijn huisje voorbij gegaan!

Ook wel een lekker gevoel. geen gedoe met goedbedoelde kleurplaten en tekeningen, geen foute grappen over de leerkrachten, geen lio's die niet weten of de kinderen wel een liedje kunnen zingen, het is allemaal voorbij.

Mooi was de tijd....

Tja, dan wil je wel in je goeie goed wat pepernootjes strooien.
Maar ach, heb ik deze dames niet ook al gekraamd, zoveel jaren geleden?
Je moet wel goed heilig zijn!

30 november 2013. kussens

Het is weer even wennen.
Alweer maanden geleden dat ik achter het getouw zat en weefde.
De eerste centimeters zien er goed uit, ik zit met veel plezier te werken.
De inslag is een dubbele draad die ik zelf samenvoeg. 
Eerst een enkele draad overspoelen op een lege klos, dan die twee weer samen op een derde spoel.
Dat moet dan niet te snel gebeuren om lussen te voorkomen.
Het is wat meer werk, bij het weven heb je er profijt van. Je weeft meteen een mooi glad weefsel.
Bij een linnenbinding is dat een voorwaarde voor een professioneel uitzicht.
Vind ik.

Nog een keer over het katoen met het GOTS-label.
Het is een fantastisch garen om te verwerken. Er ligt een mooie glans over, is sterk en het voegt heel mooi.
Een heel goed initiatief van Venne om er mee in zee te gaan. 

Pagina's