Overige onderwerpen

2 juni 2014.

Vanmiddag ben ik onder het mes geweest. 
Al maanden werd ik geplaagd door een stevige wrat onder mijn voet. Het werd steeds hinderlijker, lopen steeds moeizamer.
Nadat Tiny met salicylzalf het eeltkussen "geweekt" had, veertien dagen, twee keer daags, kon vanmiddag de huisarts er het mes in zetten.
Het viel mee, het losknippen van de wortel was wel pijnlijk, maar ik kan zonder moeite lopen.

Morgen zal ik wat rustiger aan doen tijdens de fitness.

2 juni 2014. Margraten

Omdat de spinning op zondag, helaas, al in de zomerpauze/vakantiestop gesneuveld is, hebben we wat tijd om met goeie dagen en goed weer te lopen.
We hadden gisteren een route gekozen die vanuit Gulpen in een rondje via Gulperberg weer terug kwam in het dorp.
Voor we dat deden zijn we naar het militair kerkhof in Margraten geweest.
Ooit adopteerde mijn vader een graf. Dat was helemaal in de vergetelheid geraakt.
Maar wat jaren geleden werd door jonge mensen uit Margraten de administratie overgenomen,
en zij zochten de oude adoptie-mensen weer op. Telefonisch.
Toen ze ons gevonden hadden, werd gevraagd of we dat graf nog wilden aanhouden. Daar hoefden we niet over te denken, dat hebben we meteen gedaan.
De bedoeling is dat je zo af en toe het graf bezoekt, er een bloem brengt en even stilstaat bij wat deze jongeman gegeven heeft.
Op 24 december 1944 sneuvelde hij in een zinloze oorlog. Limburg was toen al bevrijd!

Het blijft een heel aparte plek om te zijn, je bent er nooit alleen.
Nu waren er nog de bloemen van Memorial Day te zien. De kransen die gelegd waren. 
Indrukwekkend.

2 juni 2014.modem en meer...

Toen ik verleden donderdagmorgen wilde controleren of er mail was, kreeg ik de mededeling dat er geen verbinding met de provider mogelijk was.
Het bekende verhaal van nakijken, checken, resetten, niets hielp. Maar we wilden wandelen, het was mooie weer, geen fitness of spinning want Hemelvaartsdag<
ik heb het erbij gelaten.
's Avonds opnieuw geprobeerd. Ook geen telefoon! Alles in één, ja ja. Wel TV, we hoefden onze geliefde sterren niet te missen.
Per mobiel geprobeerd contact te krijgen met ZIGGO. Al het eerste pogen was vergeefs. De computer wist dat ik de verkeerde postcode intoetste!.
Na twee keer werd dat toch geaccepteerd. Keuzemenu, en de mededeling dat je ook via Ziggo.nl heel veel te weten kunt komen.
Ik maak mijn keuze, antwoord: U hebt de verkeerde keuze ingetoetst. Knappe kop, die computer.
Uiteindelijk heb ik via mijn burman contact gekregen met Ziggo. Een heel beschaafd meisje, dat ook nog eens van wanten weet.
Via haar zijn we weer alles nagegaan, maar niets hielp.
Pas maandag, vandaag dus, kon een monteur komen. Die is geweest en heeft het euvel verholpen. Niet het modem maar de adapter,
daar lag het aan.

En nu kan ik weer verder. Telefoon, alles werkt weer. Het is heel vreemd als je zo "afgesloten" bent van alles en iedereen.
Je hebt dan wel veel tijd om andere zaken te volbrengen.

De wade schiet nu echt op. Gisteren heb ik de bundel draden van  4 mei opgemaakt en nieuwe gedraaid.
De witte vlek wordt kleiner en kleiner.

26 mei 2014. wade

Na het korte verblijf op de Veluwe, de "ontmoeting" met de koning, het afwerken van het boek dat
mijn zwager geschreven heeft en dat nu bij de drukker ligt, wordt het hoogste tijd om weer eens aan de wade verder te gaan.

Dat boek.
Hij heeft een groot aantal jeugdherinneringen gebundeld onder de titel :"Ich bin oeet fitsig" , ik ben uit veertig.
En dat doelt dan op zijn geboortejaar. Omdat we beide welwillende amateurs zijn, heeft het nogal moeite gekost.
Maar met de hulp van zoonlief is het toch tot een goed einde gekomen.
Nu is het wachten op het eerste exemplaar.

23 mei 2014. Veluwe, Kröller Müller

Tiny had een verjaarscadeautje te goed. Ze had een verblijf van twee dagen op de Veluwe gekregen. Dat was van woensdag tot en met vandaag.
Een heel geslaagd verblijf. Woensdag meteen al een wandeling, donderdag de hele dag in Park Hoge Veluwe en Museum Kröller Müller.
We verbleven in hotel Bilderberg Wolfheze, niet zó groot, maar heel goed.
En we hadden goed wandelweer, het was heerlijk om in de beeldentuin te dwalen, oude en nieuwe bekenden weer te zien.
Helemaal nieuwe aanwinsten te bekijken, je verbazen over wat aan "kunst" gepresenteerd wordt.

  

Het verplichte selfie vóór de echo van de Veluwe, caravan van atelier van Lieshout,  rododendronlanen in bloei en Henri Moore.

De hele dag was er een nerveuze spanning te merken bij het suppoost en ander deel van het personeel. Om één uur was het restaurant gesloten, een deel van het museum was niet meer toegankelijk, er was iets of iemand op komst.
Het kon niet liggen aan de talrijke schoolklassen die het museum onveilig maakten. Ook niet aan een overmaat aan bezoekers.
In de namiddag, we wilden naar het hotel terug, werd Tiny terugverwezen naar de hal toen ze nog even naar het toilet wilde. Een politieagent met speurhond mocht wél in het afgezette deel. Steeds meer van die kleerkastfiguren met oortjes kwamen binnen.
Ook steeds meer heel belangrijke hotemetoten op veel te hoge hakken en niet zittende kostuums bevolkten de hal.
"Wat staat er te gebeuren, iemand heel belangrijk op bezoek?", vroeg ik een suppoost.
"Dat zou ik denken, de koning!" 
Toen zijn we naar buiten gegaan en hebben op de oprijlaan braaf gewacht tot hij  kwam.

  

Omringd door kasten en kinderen liep Willem Alexander vrolijk handenschuddend naar de ingang van het museum. 
Het doel: de  opening van de Seurat-expositie, die vanaf vandaag voor het publiek open is.

18 mei 2014

Een heel bijzondere onderbreking van het alledaagse. We waren in Rotterdam en voor het eerst in De Doelen.  Met een bus meegereisd om daar het requiem van Verdi te ondergaan. Anders kan ik het niet noemen. Onder de inspirerende en bezielende leiding van hun chef- dirigent Yannick Nézet-Séguin werd een uitvoering ten beste gegeven die je overrompeld in je stoel deed blijven zitten. Hij dirigeerde zonder partituur, maar met zijn hele lijf.

Het koor uit Gent, Collegium Vocale Gent, ik denk tachtig leden sterk, het Rotterdams Philharmonisch, vier solisten en één dirigent. We kenden het werk helemaal niet, maar we hebben genoten. 

Ook weer ervaren dat Rotterdam een stad is die lééft. Het nieuwe station was een bezoek meer dan waard, we reden over de Erasmusbrug. Het was een heel geslaagde dag. We lagen pas om kwart voor twee in bed, om acht uur rinkelde de wekker, de slotles spinning van Bert moest gefietst worden. Hij had een compilatie gemaakt van de marathon-uren. Succes verzekerd! En ten slotte was er een heerlijk zelfgebakken luxe brood.

12 mei 2014. Wade

Na een druk weekend met bezoek en op bezoek, met eters en met koffiedrinken, had ik gehoopt dat ik vandaag weer eens een flink stuk zou kunnen doorrijgen. Maar het liep alweer anders. 
Eerst zijn we op zoek gegaan naar een nieuwe koffiezetmachine, zo een waar je alle variaties in kunt zetten, ja, dan weet je het even niet meer.
Daarna moest ik mijn kookkunsten demonstreren, ook al voor morgen.
Want morgenmiddag, na de fitness, ga ik naar mijn zwager, assistentie verlenen bij het corrigeren en opmaken van een boek, hij heeft zijn jeugdherinneringen tot twaalf dertien jaar in boekvorm gevat.
En nu moet dat doorgestuurd worden naar de uitgever/drukker.
Al met al was het na half negen, voor dat ik aan het werk kon. 
Maar ik heb wel een heel lange draad verwerkt. 

24 april 2014.

De goede week, Pasen, de dagen erna, het liep als vanzelf, het was voorbij voor je er erg in had.
Dit jaar hoefden we geen eieren te verven, niet te verstoppen, wel te tikken.
En dat deden we op ons adres in Mittelberg.
We hadden een heel afwisselende week met veel zon, nieuwe sneeuw, heel veel rust, een lekkere massage,
en dat allemaal in de Alte Krone.

Bij de foto's,
van links naar rechts bovenste rij: langs de Höhenweg naar Schöntal een platform met banken; een rage, gestapelde stenen; Auenhütte;
Tweede rij: kapel MariaHilf bij Leidtobel, vaste prik; een selfie bij die kapel; de Breitach, die zich een weg zoekt richting Breitachklamm;
Onderste rij: op Walmendingerhorn;  zicht op de bergen vanaf diezelfde plek; bij een gesloten Gemsteltalhütte.

4 april 2014. marathon

Een foto zegt meer dan 1000 woorden.

Een overzicht van de groep die minstens viereneenhalf uur in de pedalen ging.
Met een geluksgevoel ná de happening.

Overigens, het kreeg nog een carnavalesk tintje.
En dat betreft niet de verkleedpartij van Karina en Bert.....

De fotograaf zag het meteen, het Kölner Dreigestirn was, in disguise, ook aanwezig.

                                  Van links: Prinz, Bauer, Jungfrau 

2 april 2014. open deur dag crematorium

Gisteren kreeg ik de definitieve mail dat de geplande dag in Schifferheide doorgaat.
Vanaf elf uur zijn belangstellenden welkom.
Ik mag prominent in de ontvangsthal zitten met mijn handel....
Eén van de waden die ik kan laten zien zal op een "baarplank" gevouwen worden.
Mijn eigen lap neem ik mee om er aan te werken. Kunnen geïnteresseerden zien dat een prijs niet zo maar bedacht wordt.
Dat er heel veel uren in zitten.

Ik ben heel benieuwd.

Pagina's