Overige onderwerpen

15 juni 2014. wade

We hebben een welbestede zondag achter de rug. Vanmorgen begonnen met een flinke wandeling.
Nuth heeft in de directe omgeving talrijke holle wegen. Je kunt uren lopen zonder drukke verkeerswegen.
Van bij ons kun je al na 100 meter de eerste holle weg pakken.
Vroeger de Bronkweg, de weg waar bij toerbeurt de "grote" processie trok. Op de Vink hebben we in de kapel een kaarsje aangestoken.
Via allerlei paden en veldwegen kwamen we tenslotte bij Gitek.

Wel zondagmorgen, geen spinning. Daar hebben we koffie gedronken, Philip bediende de bar.

Ik had toen al twee draden geregen. Na de boterham heb ik het werk weer opgepakt en met dubbele draad verder gewerkt.
Vanavond maak ik nog een draad, dan komt er weer een foto. Het zijn zelfs twee draden geworden.

  

Voor deze totaalopname werden de stoelen aan de kant geschoven. Het doek wordt behoorlijk zwaar.
 

10 juni 2014. wade

De witte vlek begint behoorlijk te krimpen. Het gaat snel vooruit en dat komt vooral door de geweven ondergrond.
Het is een stuk dat een heel regelmatig patroon heeft. Vierkanten in een keper 1/3 binding.
Dat maakt het opnemen van de lussen om te rijgen heel gemakkelijk. 

Passend bij het werk dat ik verricht, werd gisteren een loodzwarte lucht gepresenteerd.
Zó hadden we het al lang niet meer gehad. 
Onze straat met nieuwe riolering kon de waterstroom zonder probleem aan. Geen meldingen van ondergelopen kelders.

 

9 juni 2014.

Best mogelijk dat het de twee warmste dagen van deze zomer zullen worden. We zitten in de schaduw van de bomen bij de vijver.
De temperatuur zit boven dertig graden!
Echt van die dagen om loom te verlummelen, een gemakkelijke stoel, een drankje, iets te snoepen en de warmte over je heen laten komen.
Een oud-collega stuurt een foto van een giletje, waar ze mee bezig is.
Ook al aangepast. In het prieel, met water, zeep, wol lekker knoeëtzje. 

Het zou een kledingstuk voor hun kleindochter kunnen worden. 

Gekaarde alpaca, gecombineerd met andere wol.

8 juni 2014. tuin

Twee dagen hebben we intensief in de tuin gewerkt.
Vrijdag met z'n tweeën, zaterdag was er nog een extra kracht toegevoegd.
De buxushagen zijn weer eens bijgesnoeid, nadat ze twee jaar rust hadden. Ik had de paden gesproeid met ROUND UP.
Het middel dat naar nu bekend is, allerlei kwalijke bijwerkingen kan hebben. Het gaat verboden worden.
Het directe gevolg was dat ook de geraakte buxusstruiken het niet overleefden. En daarom had ik ze rust gegund.
Helaas heeft één haag het helemaal begeven, die moet vervangen worden. 
Tiny heeft ondertussen de rest van de perken aangepakt.

Zaterdag was Rob zo vriendelijk om de overige hagen te snoeien. 
Het was broeierig warm, om een uur of twee zijn we gestopt. Hij had de kar achter de auto gehangen, die hebben we 
volgeladen en alles naar het milieupark gebracht. Zo kun je veel kwijt op een betrekkelijk makkelijke manier.

 

6 juni 2014. Kröller Müller

Terwijl we wachtten op de komst van de koning, was een medebezoekster zo vriendelijk om een foto van ons te maken.
Als je al geen selfies wil hebben, ben je afhankelijk van de hulp van anderen.
Meestal geen probleem, het is vaak jij ons, wij jullie.
Maar deze keer ging het heel spontaan.

2 juni 2014.

Vanmiddag ben ik onder het mes geweest. 
Al maanden werd ik geplaagd door een stevige wrat onder mijn voet. Het werd steeds hinderlijker, lopen steeds moeizamer.
Nadat Tiny met salicylzalf het eeltkussen "geweekt" had, veertien dagen, twee keer daags, kon vanmiddag de huisarts er het mes in zetten.
Het viel mee, het losknippen van de wortel was wel pijnlijk, maar ik kan zonder moeite lopen.

Morgen zal ik wat rustiger aan doen tijdens de fitness.

2 juni 2014. Margraten

Omdat de spinning op zondag, helaas, al in de zomerpauze/vakantiestop gesneuveld is, hebben we wat tijd om met goeie dagen en goed weer te lopen.
We hadden gisteren een route gekozen die vanuit Gulpen in een rondje via Gulperberg weer terug kwam in het dorp.
Voor we dat deden zijn we naar het militair kerkhof in Margraten geweest.
Ooit adopteerde mijn vader een graf. Dat was helemaal in de vergetelheid geraakt.
Maar wat jaren geleden werd door jonge mensen uit Margraten de administratie overgenomen,
en zij zochten de oude adoptie-mensen weer op. Telefonisch.
Toen ze ons gevonden hadden, werd gevraagd of we dat graf nog wilden aanhouden. Daar hoefden we niet over te denken, dat hebben we meteen gedaan.
De bedoeling is dat je zo af en toe het graf bezoekt, er een bloem brengt en even stilstaat bij wat deze jongeman gegeven heeft.
Op 24 december 1944 sneuvelde hij in een zinloze oorlog. Limburg was toen al bevrijd!

Het blijft een heel aparte plek om te zijn, je bent er nooit alleen.
Nu waren er nog de bloemen van Memorial Day te zien. De kransen die gelegd waren. 
Indrukwekkend.

2 juni 2014.modem en meer...

Toen ik verleden donderdagmorgen wilde controleren of er mail was, kreeg ik de mededeling dat er geen verbinding met de provider mogelijk was.
Het bekende verhaal van nakijken, checken, resetten, niets hielp. Maar we wilden wandelen, het was mooie weer, geen fitness of spinning want Hemelvaartsdag<
ik heb het erbij gelaten.
's Avonds opnieuw geprobeerd. Ook geen telefoon! Alles in één, ja ja. Wel TV, we hoefden onze geliefde sterren niet te missen.
Per mobiel geprobeerd contact te krijgen met ZIGGO. Al het eerste pogen was vergeefs. De computer wist dat ik de verkeerde postcode intoetste!.
Na twee keer werd dat toch geaccepteerd. Keuzemenu, en de mededeling dat je ook via Ziggo.nl heel veel te weten kunt komen.
Ik maak mijn keuze, antwoord: U hebt de verkeerde keuze ingetoetst. Knappe kop, die computer.
Uiteindelijk heb ik via mijn burman contact gekregen met Ziggo. Een heel beschaafd meisje, dat ook nog eens van wanten weet.
Via haar zijn we weer alles nagegaan, maar niets hielp.
Pas maandag, vandaag dus, kon een monteur komen. Die is geweest en heeft het euvel verholpen. Niet het modem maar de adapter,
daar lag het aan.

En nu kan ik weer verder. Telefoon, alles werkt weer. Het is heel vreemd als je zo "afgesloten" bent van alles en iedereen.
Je hebt dan wel veel tijd om andere zaken te volbrengen.

De wade schiet nu echt op. Gisteren heb ik de bundel draden van  4 mei opgemaakt en nieuwe gedraaid.
De witte vlek wordt kleiner en kleiner.

26 mei 2014. wade

Na het korte verblijf op de Veluwe, de "ontmoeting" met de koning, het afwerken van het boek dat
mijn zwager geschreven heeft en dat nu bij de drukker ligt, wordt het hoogste tijd om weer eens aan de wade verder te gaan.

Dat boek.
Hij heeft een groot aantal jeugdherinneringen gebundeld onder de titel :"Ich bin oeet fitsig" , ik ben uit veertig.
En dat doelt dan op zijn geboortejaar. Omdat we beide welwillende amateurs zijn, heeft het nogal moeite gekost.
Maar met de hulp van zoonlief is het toch tot een goed einde gekomen.
Nu is het wachten op het eerste exemplaar.

23 mei 2014. Veluwe, Kröller Müller

Tiny had een verjaarscadeautje te goed. Ze had een verblijf van twee dagen op de Veluwe gekregen. Dat was van woensdag tot en met vandaag.
Een heel geslaagd verblijf. Woensdag meteen al een wandeling, donderdag de hele dag in Park Hoge Veluwe en Museum Kröller Müller.
We verbleven in hotel Bilderberg Wolfheze, niet zó groot, maar heel goed.
En we hadden goed wandelweer, het was heerlijk om in de beeldentuin te dwalen, oude en nieuwe bekenden weer te zien.
Helemaal nieuwe aanwinsten te bekijken, je verbazen over wat aan "kunst" gepresenteerd wordt.

  

Het verplichte selfie vóór de echo van de Veluwe, caravan van atelier van Lieshout,  rododendronlanen in bloei en Henri Moore.

De hele dag was er een nerveuze spanning te merken bij het suppoost en ander deel van het personeel. Om één uur was het restaurant gesloten, een deel van het museum was niet meer toegankelijk, er was iets of iemand op komst.
Het kon niet liggen aan de talrijke schoolklassen die het museum onveilig maakten. Ook niet aan een overmaat aan bezoekers.
In de namiddag, we wilden naar het hotel terug, werd Tiny terugverwezen naar de hal toen ze nog even naar het toilet wilde. Een politieagent met speurhond mocht wél in het afgezette deel. Steeds meer van die kleerkastfiguren met oortjes kwamen binnen.
Ook steeds meer heel belangrijke hotemetoten op veel te hoge hakken en niet zittende kostuums bevolkten de hal.
"Wat staat er te gebeuren, iemand heel belangrijk op bezoek?", vroeg ik een suppoost.
"Dat zou ik denken, de koning!" 
Toen zijn we naar buiten gegaan en hebben op de oprijlaan braaf gewacht tot hij  kwam.

  

Omringd door kasten en kinderen liep Willem Alexander vrolijk handenschuddend naar de ingang van het museum. 
Het doel: de  opening van de Seurat-expositie, die vanaf vandaag voor het publiek open is.

Pagina's