Overige onderwerpen

30 juni 2015. auwt vel!

Vanmorgen was het weer eens raak. Goed raak!
Terwijl mijn spinningmaatje nog wat vertelde, wilde ik al op de stairs gaan staan en in beweging komen.
Omdat de apparatuur nogal dicht op elkaar staat, schoof ik heel even met mijn rechterarm, ter hoogte van de elleboog,
over de rubberen rand van het handvat van de stairs.
Raak!!
Mijn ouwe vel schoof zonder haperen twee centimeter naar boven.
En meteen bloeden als een rund.
Philip had gelukkig geen patiënt, hij kon meteen handelen en verbinden. Het snelverband lekte al gauw door.
Van training is weinig meer gekomen.
De dagen zijn heel warm, worden nog warmer, we zitten bij de vijver in de schaduw van de grote notenboom.

In de schaduw, het verband knelt af, maar met een lach verbijt ik de pijn, dat zie je. Toen het onhoudbaar werd, heb ik het verband snel eraf gehaald.
3 cm2 vel is losgescheurd.
Een medefitnessdeelneemster adviseerde een eilandverband. In de drogisterij gehaald en aangebracht. Dat voelt beter.


 

26 juni 2015. 44 jaar...

De dag is bijna voorbij.
Een lange, langzame, lome, leuke dag.
We zijn vandaag 44 jaar getrouwd, voor de kerk, zoals dat destijds heette.
Eerst voor de wet, dan voor het bed. Dat was een andere benadering van deze trouwdag.
Daar moet je nu mee aankomen! Men zou niet-begrijpend kijken en om uitleg vragen.
Tja...tijden veranderen, gebruiken ook.
Goed, 44 jaar delen delen we leed en lief, zijn we minder of meer verknocht aan elkaar, vangen we elkaar op,
staan klaar als dat nodig is en helpen als dat moet. En soms ook als het niet zo nodig is.

We hebben de dag doorgebracht in Maastricht. Een hele lijst die afgewerkt moest worden.
ANWB, B&O, Bonnefanten, Blanche Dael, OnzeLieveVrouweBasiliek, Museum aan het Vrijthof, nog wat winkels.
En tussendoor de nodige stops op terrassen om wat te drinken of te eten.
In het Bonnefantenmuseum gingen we speciaal voor een nieuwe aankoop.
Een wandkleed van Grayson Perry, geweven, zo'n 7 meter lang. Het stelt een levensloop voor,
van de geboorte tot aan het moment dat we in de muil van satan op het geboortebloed binnenstromen.
Dat bloed loopt als een rode rivier door het hele werk, van links naar rechts.
Je kunt blijven kijken, je ontdekt steeds weer nieuwe zaken, spullen, figuren, daden,
het zou zó een middeleeuws Breugheliaans schilderij kunnen zijn.
De moeite waard.
Het is geen klassiek gobelin, het moet geweven zijn op een stelsel van kettingen,
het zou op een Jacquard-getouw gemaakt kunnen zijn.
In ieder geval in een weverij in een van de gemeenten rond Kortrijk. Biesegem?

14 juni 2015. wandeling

Vandaag heb ik de schoenen weer opnieuw ingelopen. Met succes!
We vertrokken weer van huis, naar Helle, vandaar naar Aalbeek. Oversteken, richting Haasdal, Ravensbos en zo, langs het klooster
naar Valkenburg. Twee uur nadat we vertrokken waren zaten we bij Botterweck op het terras.
Geen vla, geen ijs, alleen thee en koffie.
Na een bezoekje in de parochiekerk begonnen we aan de wandeling terug naar Grijzegrubben.
Helaas een flink stuk langs de verkeersweg naar Klimmen.
Bij de eerste mogelijkheid sloegen we links in en kwamen uit bij het viaduct onder de autoweg in Hulsberg.
Op de Kersboomkesweg de eerste gelegenheid links, langs de manege Blauwe Steen, door naar Sjtèveshuuske,
dan richting Valkenburgerweg,
om bij de molen links in te slaan en zo door de Bronkweg in Grijzegrubben aan te komen.

Richting Sjtèveshuuske       ..een bank als gedenkmonument...de eeuwige jachtvelden van....         ..bij Sjtèveshuuske..Stephanuskapel..

10 juni 2015. gladjannes

Nog het vorig jaar, op 25 november heb ik een foto toegevoegd aan de serie gladjannes.
En vandaag heb ik weer geluk gehad.

Toch mooi van Schwinn!

10 juni 2015. wandelen, cap

Vorige week kochten we in Aken een paar nieuwe wandelschoenen. Stevig profiel, brede leest, zaten meteen lekker.
Vandaag heb ik ze voor het eerst gedragen. Een wandeling van ruim drie en een half uur, met een onderbreking van veertig minuten.
Van huis uit, richting Spaubeek, doo naar Genhout, Printhagen, Hubertusmolen. Daar een pauze van bijna drie kwartier.
Verder naar Schimmert, langs Mareveld naar Aalbeek. Om daar via het Omloo(p)pad naar Helle te lopen.
Dan is het niet ver meer om langs "gen Dreesj" door de holle weg in Grijzegrubben terug te keren.

Het was zonnig en dan is een cap onvermijdelijk. Deze keer had ik gekozen voor een "krijgertje" van goede kwaliteit.

Er is slechts één ding jammer, de cap is een wintercap. En dat is op den duur warm!!
Ik moet mijn man bij Schwinn eens vragen of er ook zomercaps te krijgen zijn.
Wat de  nieuwe schoenen betreft, ik heb zonder probleem gelopen. Geen blaren, geen loszittende huid, het liep prima.
 

 

7 juni 2015. processie

Om vijf uur vanmorgen gingen ze al aan de slag, de mannen en vrouwen van Grijzegrubben.
Het hele dorpke moest er piekfijn bijliggen voor als om half tien of zo de processie zou trekken.
Met zand werden lopers gelegd, versierd met gekleurd poederzand. Daartussen met groen en bloemen een loper.
Bedoeld om straks een weg te bereiden voor de kapelaan die met het allerheiligste van beneden in de straat naar de kapel zal lopen.

Het is een stralende dag, volop zon, strakblauwe lucht, langs de kant van de weg versieren bewoners met manden en potten vol bloemen de route.
Bij de kapel staan stoelen en banken gereed. Hier wordt de Mis opgedragen.


Een paar foto's vóór de processie langs trok.
Hevige verontwaardiging bij de  werkers toen een amateur renfietsridder zich niets aantrok van de verkeersregelaar
en toch door de straat fietste. Daarbij stak hij de weg over, precies op de plek waar een zandloper lag.
Dat is bijna een doodzonde.
En na de zegen trok de hele vrome schare naar hoeve Dewez, de tap open, de koffie bruin, de vlaaien gesneden in royale stukken,
de broodjes dubbel belegd met goeie kaas en ham,
de fanfare liet zich zodanig goed horen dat alleen in de schaarse pauzes iets verstaanbaars gezegd kon worden!
Het was een ouderwetse opening van de zomerkermis in Nuth.

3 juni 2015. wrat

Als het allemaal goed zit, is er vanmorgen een einde gekomen aan de ellende met de hardnekkige wrat.
Ik liep al zonder klachten, de therapeute heeft vanmorgen vergeefs gezocht naar de boosdoener!
Dat betekent dat er geen laserstraalbehandeling nodig is, geen chemospuiten, alleen nog een controle over twee maanden.
Het enige wat ik nu voel is het wondje, veroorzaakt door te diep wegsnijden van eelt.
Het kost wat, maar dan heb je ook wat!

De eeltlaag die stilaan los laat....                                                  helemaal weg!
 

1 juni 2015. weven, opruimen

De duimen in de braces, de spoel vol opgedraaid, het getouw ingeschakeld, programma gekozen, en weer aan de slag.
Raar, dat het steeds weer opnieuw even wennen is, na een tijdje rust. Maar ik heb toch alweer 11,5 cm geweven.
Belangrijk is dat je niet ziet waar je stopte en waar je nu opnieuw aangezet hebt.

De wandelschoenen zijn weer eens schoongemaakt, alle zand en steentjes zijn tussen de richels weggehaald, nu moeten ze nog drogen
en dan gaan ze voor even in de dozen. Die van mij moeten naar de schoenmaker. De zolen laten los. Misschien is er wel niets aan te doen.
Dan hebben we een reden om Aken onveilig te maken!

Vooral de stukken waar veel los gesteente ligt, "Geröll", vragen nogal wat van de zolen.
 

1 juni 2015. terug

Het leek zo lang, twee weken naar Kleinwalsertal. En het ging zo snel voorbij.
We hebben alle soorten weer gehad, zelfs nieuwe sneeuw.
Maar ook zon.   en combinatie
We hadden een voorspoedige reis, zowel heen als terug.
En nu weer aan het werk.

27 mei 2015. Wrat

Vanmorgen had ik de eeltring in mijn handen. Na de douche, en tijdens het drogen van mijn voeten liet hij los. En nu loop ik zonder pijnlijk gevoel, zonder hulp van plakringen, zonder zooltjes, crême of wat dan ook. Een heel prettige ervaring na weken moeilijk lopen.

Pagina's