Overige onderwerpen

18 februari 2015. wade

Ja, na lange tijd heb ik vanavond weer eens een drietal draden doorgehaald.
En daarmee was de aanwezige voorraad op.
De volgende serie heb ik al gesorteerd en wel klaar liggen om verder te werken.

Deels om mijn handen wat rust te gunnen, deels omdat ik toch ook verder wil met die doek.
Van een kennis-collega kreeg ik een aantal stukken vilt voorgelegd. Ik kan er één van kiezen.
Vandaag heb ik niet aan het getouw gezeten, en al is het maar heel weinig, ik voel minder pijn in de gewrichten.

 

17 februari 2015. Tapes en meer...

Vanmorgen een bezoek bij de huisarts gebracht.
Al eerder had ik het over last in mijn duimen en polsen en schouders.
Syndroom van De Quervain!
De kanalen waar de pezen van de hand door lopen, raken geïrriteerd bij veelvuldig herhaalde bewegeing.
Dat is wel duidelijk. En waar het vandaan komt evenzo.
Rust, of rust en behandeling.
Bij blijvende irritatie en pijnlijke momenten eventueel spuiten.
Het moet nog besproken worden met de huisarts. Foto's zijn al gemaakt.
Ik hou U op de hoogte.

En de pijn zit precies op de aangegeven plekken.

14 februari 2015. Valentijn

Tja..deze erbijgehaalde dag heb ik op een wel  heel speciale manier "gevierd".
Zo lang al als we hier wonen hebben we een paar kippen rondscharrelen.
Enkele waren alweer zó oud dat ze het niet lang meer zouden maken.
Te oud voor de leg, oud genoeg voor de soep.
En als dan met de botte bijl gehakt moet worden, dan is dat mijn taak.
Buurman zet ze apart in het nachthok, en vandaar neem ik ze mee op een enkele reis schapenstal.
Deze keer waren het er drie.
De eerste de beste droeg een volwaardig ei, die zou vandaag nog gelegd hebben.
Tja...ze rusten al in het water, waar ze gaargekookt worden om er ragout van te maken.
Het kan ook anders....

3 februari 2015. werk!

De afgelopen dagen waren er zoveel verschillende zaken die de tijd opeisten, ik ben nauwelijks aan welk getouw ook bezig geweest.
Zaterdagavond heb ik eindelijk, na bijna 20 jaar!, geleerd hoe je de bakoven/magnetroncombinatie kunt gebruiken om iets te bereiden.
Een attente spinningpartner met aanhang is komen demonstreren hoe dat werkt.
En het werkte!
We hebben een quiche gemaakt. De combinatie van oven en magnetron zorgde ervoor dat de bladerdeeg rondom een lekker knapperige
korst werd. Heel wat anders dan het natte papperige lapje dat je bij oven alleen vaak krijgt.
Zelfs als je de vorm met schijnvulling vóór bakt.
Zondag was het een heel stevige spinningles die we voorgeschoteld kregen van Gerard.
De rest van de dag hebben we zo'n beetje verlummeld, resten opgemaakt, meer niet.
Gisteren ook al geen tijd, allerlei bezoek.
En vandaag gingen we eerder uit de fitness weg, omdat we om één uur al in Sittard in de tandartsstoel mochten plaatsnemen.

Zeg niet dat we lui zijn, of ons vervelen.

30 januari 2015. creatief met kurk

Ergens in de jaren tachtig van de vorige eeuw, had Arjan Ederveen en Tosca Niterink een kinderprogramma Theo en Thea.
Die met de overgrote snijtanden en een bril met jampotbodemglazen. Die.
Een tijd later kwamen ze met een nieuw programma: creatief met kurk.
Het programma was net zo droog als het materiaal.
Daar moest ik aan denken toen ik vandaag aan de slag ging met onze brievenbus.
Door een of ander was ze overreden door een chauffeur die onze oprit niet kent.
Daarbij was de boven- en binnendeksel helemaal losgeschoten. Na een paar dagen los op de bus gelegen te hebben,
heb ik vandaag een simpele maar doeltreffende oplossing gevonden.

Wel pas na een stevige brainstormsessie met mijn betere helft.
Een niet langer gebruikte breinaald werd aan de voorraad onttrokken, een verbruikte kurk in tweeën gedeeld.
Met een eenvoudige handeling heb ik alles weer op zijn plaats zitten, de kleppen functioneren naar behoren.

26 januari 2015. zondagmiddag

Na een heel goeie spinningles van Gerard, koffie van Philip, lunch van Tiny en een spelletje op de i Pad,
gingen we naar een voorspeelmiddag, georganiseerd door de pianolerares van mijn betere helft.
Eens per jaar vraagt zij een aantal leerlingen die dan een stukje willen spelen.
Tiny was ook gevraagd, maar had voor de eer bedankt.
Aandoenlijk om het kleine grut te zien spelen en glimmen van trots.
Maar ook de volwassen leerlingen deden mee aan het huisconcert.
De ene keer was de vleugel het middelpunt, dan weer was hij de begeleiding van een andere solist.
Gitaar, stem, klarinet, cello speelden achtereenvolgens de hoofdrol in een stuk muziek.
Het was een geslaagde middag.
Tiny doet volgend jaar mee, quatremain!
Gastvrouw, gastheer en juf, bedankt!

24 januari 2015. een dagje sneeuw

Nadat ik vanmorgen, voor mijn doen, schandalig laat alle luiken opentrok, was de verrassing wel heel groot.
Een dik pak sneeuw!

Achterom....                                                                                        ....en vanuit het zolderraam..


Als er sneeuw ligt, zoals vandaag, en het is een beetje licht, dan weerkaatst het blauwe jasje van dit onderdanige vrouwtje
op zijn felst. Een van de eerste dingen die ik bekijk op zo'n moment.

5 januari 2015. het nieuwe jaar

Stilaan verdwijnen alle verlichte figuren, alle kerstverlichting in bomen, aan gevels, op daken en in huis weer terug in hun dozen.
Volgend jaar weer! De verbeelding van de geboorte heb ik al opgeruimd, de boom moet nog.
De goede wensen voor het nieuwe jaar zijn al of niet bezegeld met één, twee of drie al of niet kleffe zoenen, luchtgesmak of een simpele handdruk.
Het was zelfs een item in het acht uur journaal, met de passende voorbeelden erbij.

We kunnen weer aan de slag!
Mijn wensen vat ik steeds samen in "Zalig Nieuwjaar!"
Gisteren kreeg ik daar een opmerking over.
Zij  had het niet zo op dat  "zalig". Te veel kerksigheid.
Maar omdat ík het zei, accepteerde ze dat wel, wetend dat ik het niet verbond aan wierook en wijwater.
Meer aan: zalige sauna, zalig eten, zalige vakantie, zalig spinning, zalige vriendschappen.

"Dolce far niente."
Bij deze.

   "Kan ik lekker weer naar Lapland, een jaar rust!!"

1 januari 2015. nieuwjaarsdag

De goede wensen voor het nieuwe jaar vliegen je om de oren, vallen in de brievenbus, twitteren via mobiel, komen per e mail binnen.
Wij houden het nog steeds op de ouderwetse handgeschreven kaartjes met een weefseltje of iets dat het zou kunnen worden.
En, heel eerlijk, de moeite die het kost, loont nog steeds.
Zolang het nog kan blijf ik daar mee doorgaan. Er is voldoende voorraad aan zelfgeweven stof om door te gaan, tot ver voorbij het crematorium....
Voor iedereen die dit leest, wees gerust, of denk: hmmm, nóg al niet!, ik ben nog niet van plan om te gaan.
Maar het is wel de enige zekerheid die we hebben, iedereen moet er aan geloven.
En het komt steeds dichterbij, daar ontkom je ook niet aan.

Dus ook voor iedereen die dit leest: een zalig nieuwjaar!
 

27 december 2014. Toch nog...?

Terwijl ik dit schrijf lijkt het erop dat we, weliswaar verlaat, tóch nog een ietwat witte Kerst gaan krijgen. Gisteren al de waarschuwing van NS,
dat we moesten rekenen op zwaar weer en dat daarom treinen zouden uitvallen, de weersberichten voorspelling was ook al: hou er rekening mee dat het fors gaat sneeuwen.
Eerst nog wat lacherig, het zal wel meevallen, nu lijkt het er echt op. Brabant heeft al een flinke laag sneeuw over zich heen, kunnen wij niet achterblijven.
Onze kerstdagen zijn zeer rustig verlopen.
De verrassing van Tiny wat betreft het eten draaide uit op Casino Valkenburg.
Het was heel lekker, heel druk, heel gezellig.


Zó donker en grijs is het, rond half vier in de middag. De witte vlekken ...jawel, sneeuw

Pagina's