Overige onderwerpen

29 juni 2018 visitekaartjes

"Heb je geen kaartjes?", is een vaak terugkerende vraag van mensen die wat meer willen weten over mijn werk.
Ja, die zijn er wel, maar ik vergeet steeds om er een aantal in voorraad te hebben om uit te delen.
Maar vandaag heb ik weer eens wat nieuwe gemaakt.
 Alle gegevens staan er op, en de voorkant wordt gesierd met een etiket met logo.
 

8 Juli heeft mijn betere helft voorspeelmiddag, samen met andere leerlingen van haar pianolerares.
Zij stelde voor of het niet een goed idee zou zijn om dan wat werk neer te zetten in het huis waar de middag is.
En dan moet je gaan sorteren, gaan uitzoeken, kiezen wat mee gaat, een lijst met namen en prijzen maken,
dat is voor één middag evenveel werk als voor een expo van vijf weken.
Maar, eerlijk is eerlijk, het is ook leuk werk.
Er komen wat beelden en wat weefwerken.

27 juni 2018 feest!

Gisteren was, zoals geschreven, onze trouwdag. De zevenenveertigste!
Geen grote feesten, we werden al gewezen op het feit dat over drie jaar... en dan nog langer.
We zien het wel.
Maar een feestelijk randje was er toch. Een snoeperij eigenlijk.
 Na een wandeling naar het dorp,

bij "aan hoes" een "ijsje" gekozen. Ze houden niet van dat benauwde, geven royale porties
En ook nog eens lekker ijs, vriendelijk geserveerd, op het terras was het goed toeven.
De avond verliep in alle rust.

25 juni 2018 "feest"

Gisteren was de dag van Johannes de Doper. Die geofferd werd voor de niet beantwoorde lusten van een vrouw.
Gevangen gezet, omdat hij het volk opruide tegen Herodus. 
Uiteindelijk onthoofd omdat Salomé dat hoofd als dank wilde, nadat ze met haar zeven sluierdans Herodus het hoofd op hol bracht. 
Als dank vroeg zij het hoofd van Johannes.
Aldus geschiedde.
En naar die Johannes ben ik genoemd en dat naamfeest werd gisteren gevierd.
Morgen zijn we toe aan het volgende feest. We zijn dan 47 jaar getrouwd. 
Dat heeft wel een bitter randje, Guus en Ulla zouden morgen hun gouden bruiloft hebben gevierd, als......
 

17 juni 2018 nuuj humme

Op vakantie in Kleinwalsertal bezoeken we ook een keer Oberstdorf.
Een wat grotere plaats, de meest zuidelijke "stad" van Duitsland.
En daar kocht ik in een kledingzaak een folklore-hemd in de bekende Beierse kleuren:
blauw-wit.
De verkoper vond dat bij zo'n hemd wél een Lederhose hoort! Nee dus.
Omdat het die dag heel warm was heb ik het meteen gedragen, in de winkel geruild voor de trui die ik droeg.
     
Deze foto appte (wat een Nederlands!) ik naar een vriend.
Commentaar: "Past good bie de blauw lôch!" Daar moet je het mee doen.
Na het dragen komt het wassen en strijken. Dat werd vanmorgen gedaan, ik kan weer een paar dagen vooruit!

11 juni 2018 terug van weggeweest

Gisteren in de namiddag reden we de oprit van nummer 73 op.
"Oeioeioei,moet je eens kijken, wat is alles gegroeid, het zit helemaal dicht!"
Ja, dat was het eerste wat we zagen.
Maar wat wil je? Veertien dagen groeizaam weer zijn gang laten gaan, dan krijg je dit.
Veel belangrijker is dat alles er nog is. Onze buren letten goed op als we weg zijn.
Dat is een bedankje waard, ook al wordt het slechts onder protest geaccepteerd.

En nu kunnen we aan de slag. Distels en netels in de wei bewerken met een goed middel, her en der uitdunnen, 
opharken, we hoeven ons niet te vervelen!
Maar we hadden een heel fijne vakantie op het bekende adres. Heel veel, heel intensief gelopen, genoten van bloeiende almen,
het vee liep al bimbambeierend in de wei, goed weer, geen ongelukken of autopech, voor herhaling vatbaar.

6 juni 2018 zomerglijbaan

Nou ja, zomer...
dit berichtje typ ik op een Oostenrijks toetsenbord.
Dat werkt weer eens heel anders dan dat waar ik gewoonlijk op werk.
Maar er moet toch eens geprobeerd worden zonder fouten te schrijven. 
Heel bewust zoeken naar waar de letters staan. En de plaatjes.
Maar een foto toevoegen lukt niet. Dat moet thuis gedaan worden.

 

Er zijn trouwens ook geen foto's gemaakt toen ik een schuiver maakte, niet ver van het bergstation Kanzelwand.
We wilden van hieruit naar Kuhgehrenplatte en -Kreuz, een bekende route, heel mooi, maar pittig.
Waar we geen rekening mee hielden was het feit dat er aan deze kant van de berg,de noordzijde, nogal wat oude sneeuw ligt.
Deels platgetreden, deels modderig en overal smal en glad.
En daar ging het mis.
Eén misstap en daar ging ik onderuit! Ik gleed wel een meter of vijtien omlaag, over gras en sneeuw tot ik tegen een graspol stootte 
en bleef liggen.
Ik merkte meteen dat er niets was blijven liggen onderweg, of dat ik iets gebroken, verstuikt had, of bloederig gewond was.
Nogal wat bezorgde blikken en vragen of het gaat. Ja, het gaat!
Ja, en dan opkrabbelen! Hakken in de sneeuw, stapje voor stapje omdraaien en dan zijwaarts naar boven klimmen.
Het kostte moeite, maar uiteindelijk was ik weer op het paadje, waar mijn betere helft bezorgd wachtte. 
 

20 mei 2018 opruimen, sorteren, verdelen.

Overal stevige dozen. Her en der stapels boeken, in dit speciale geval kinderboeken. En het helpt...er zijn al vier, vijf planken leeg.
Helaas niet voor lang. Wat tot nu toe geen plaats vond, wordt weggezet in de lege vakken. En de kinderboeken gaan naar 
belangstellenden, ouders, grootouders, sociale instellingen om kinderen hopelijk blij te maken met deze boeken.  

 

20 mei 2018 Rotterdam

We waren een dag naar Rotterdam. Het was heel lang geleden dat we er waren.
Toen was er heel veel "gesjravel" over bouwplaatsen nodig om in het centrum te komen.
Dat was nu allemaal klaar en heel mooi geworden.
Het eerste doel was de Kunsthal.
Na een stop in het café naar de expositie Hyperrealisme in beelden.
Het blijft een eigenzinnig gebouw met hellingbanen, trappen, ruimtes die aangepast worden aan wat nodig is voor de geldende expositie.
 

Enkele impressies van het geëxposeerde. Het meest beroemde beeld in Rotterdam, "Verwoeste stad", 
De kleurige overkapping van de foodmarket en weer naar huis in een praktisch lege treincoupé.

18 mei 2018 bundel troost

Woensdag hebben we het eerste exemplaar van de bundel gedichten gezien en gekeurd.
Er moest nog wat aangepast worden.
Elk gedicht moet op een eigen pagina, zonder buur.
Luc heeft dat snel gewijzigd, heeft nog wat toevoegingen gedaan en toen...
werd het weer teruggezonden naar de uitgever.

En nu is het afwachten...

14 mei 2018 Mit Pauken und Trompeten und Viel Harmonie

Zaterdagavond hebben we eindelijk onze "schuld" afgelost.
In 2017 hebben Simone en Luc ons naar Aken gebracht en een week later ook weer opgehaald, na en voor de wintervakantie.
Toen beloofden we een keer te gaan eten, zij zouden kiezen waar.
En zaterdagavond was het dan zover. Alle agenda's getrokken, een beschikbare dag gezocht en gevonden.
Het was een heel gezellige avond. En heel lekker. 
Maar je moet er wel voor naar Aken. Luc reed, dat leverde geen probleem op.

Unaniem waren we van mening: dat moeten we nog eens doen!

Pagina's