Overige onderwerpen

26 mei 2017 memorial weekend

Vandaag zijn we weer eens naar Margraten geweest om een bezoek met bloemen aan het graf van
"onze" soldaat te brengen. Om de echte drukte voor te zijn planden we het bezoek vandaag.
Dat idee hadden meer bezoekers.
 
Tiny heeft uit onze tuin een boeket bloemen gesneden. Een "wild" boeket, maar met liefde samengesteld.
Na het bezoek maakten we een ronde over de hele " akkers van Margraten". 
" Sag wo die Soldaten sind, wo sind sie geblieben....", zong Marlene Dietrich ooit. Hier wordt de waarheid getoond
in kruisen en sterren. Een mevrouw sprak ons aan, of we het kruis met bladgoud ook bezocht hadden.
Zij meende dat er drie kruisen staan, waar de naam van de gesneuvelde met bladgoud ingelegd was.
Die eer is voorbehouden aan een soldaat die de hoogste militaire orde verdiend heeft, the medal of honor.
En dat is dan ook ingekapt in het verticale deel van het kruis. 
Al pratend liepen we met haar naar dat kruis, dichtbij het graf dat zij bezocht.
Hoe vaak je er ook komt, het blijft een heel speciale plek, het stemt tot nadenken en bezinning.

22 mei 2017 kunstroute

Na de spinning, na enkele boodschappen, na de lunch, zijn we op pad gegaan om een deel van de kunstroute
in Wijnandsrade na te lopen.
Bij bekenden, bij oud-collega's, bij mensen waar je van weet dat er mooi werk staat.
Op twee adressen staat werk dat ik ooit maakte in opdracht.
  

Links een in memorie beeld, rechts een jubileumbeeld, vol verwijzingen naar de eigen interesses.

Het aanbod op de diverse adressen is nogal van verschillend niveau, de ene keer heel spannend,
de andere keer: wat jammer van het mooie materiaal.
Belangrijk is natuurlijk het plezier dat de maker of maakster heeft beleefd bij het vormen of schilderen.
Hier en daar zou wat zelfkritiek wel op zijn plaats zijn.

18 mei 2017 nepmail

Vandaag vond ik in de mailbox een brief van Ziggo.
Het handelt over een, jammer, jammer, sorry, sorry, een per abuis verkeerd geplaatst telefoonnummer.
Ons openbaar nummer, waar we al 45 jaar mee in de gids staan.
En al een paar jaar dus bij Ziggo.
Om het te herstellen moest ik een link aanklikken....
Er klopt iets niet, was het eerste wat ik dacht.

Ziggo gebeld.
En wat ik vermoedde bleek juist: het was nepmail waarmee men probeert gegevens los te peuteren.
Bij argeloze lezers.
Als dank mag ik nu een maand Film 1 kijken. 
Ik zou zeggen, let even op als je je mails nakijkt.

11 mei 2017 nieuwe glazen

Morgen krijg ik een controle van mijn ogen bij de opticien.
Zelf heb ik de indruk dat mijn ogen minder worden. Dan is een serieuze beurt heel zinnig.
Nu loop ik met de vorige bril, en dat valt heel erg mee.
Waarom?
Het huidige montuur is nog voldoende bij de tijd om weer wat jaren te dienen.
Trouwens, wie let er op een ouwe man?
Nou dan!
Dus...

7 mei 2017 jaardienst

Vanmorgen hebben we de eerste jaardienst bijgewoond in een andere kerk dan de kerk waar de uitvaart was. Alweer een jaar geleden moesten we onverwacht afscheid nemen van onze zus, Ulla. Het blijft nog steeds een lege plek, die niet op te vullen is. Er gaat nauwelijks een dag voorbij of er wordt even aan haar herinnerd, over haar gesproken, een zegswijze herhaald, even naar de foto gekeken. Een kaarsje brandt regelmatig bij de foto's van alle dierbare overledenen. 
Na de dienst zijn we naar hun woning gegaan om een kop koffie te drinken met een stuk vla of Linzer Torte. Die was vrijdag gebakken. Voor zover je kunt zeggen, het was best gezellig. Je ziet de andere familie weer eens en kunt dan bijpraten.

6 mei 2017 voorjaar

De herdenkingen, de verjaarspartij, de bevrijdingsfeesten, het is weer voorbij. De verhalen en drama's, de films en documentaires kunnen weer een jaar in de kast.
Volgend jaar worden ze afgestoft en, in een andere volgorde en met toevoegingen van "niet eerder getoonde beelden", opnieuw uitgezonden.
Met passend gezicht staat Nederland twee minuten stil bij het onvatbare van een holocaust, van vernietiging, van oorlog, van machtswaanzin.
En er verandert niets!

Vandaag is het een mooie voorjaarsdag.
We hebben koffie en thee in de tuin gedronken.
Weliswaar in de beschutting van een heg, met het gezicht in de zon, maar búiten!
Voor mij al heel wat, want ik ben niet zo'n buitenmens, maar dat mag bekend zijn.
Als we een rondje door de tuin maken, hoef ik slechts te bevestigen wat Tiny allemaal ziet en opmerkt.
"Ah, ja!"
"Mmm."
"Al flink uitgebreid."
En dat dan in willekeurige volgorde, al naargelang het nodig is.

 

2 mei 2017 de -r- uit de maand...

Vroeger, ik word oud, vroeger was mei de eerste maand zonder -r- in de naam.
En dat is niet veranderd!
Maar dat betekende dat je dan geen levertraan meer hoefde te slikken.
Een olieachtig, vettig drankje, soms met sinasappelsmaak, dat volgens de kenners,
opvoeders dus, tjokvol gezondheid zat. Het zou van walvissentraan gemaakt worden!?
Ik heb er nooit wat van gemerkt, van dat gezonde. Het was vooral vies, vettig en verplicht.

Tot september was je dan vrijgesteld van de dagelijkse portie, meestal een soeplepel vol!
   
Vooral dat stralend koppetje op die fles! Als je over de helft was, plakte etiket, fles, vingers,
alles aan elkaar, zó kleverig was levertraan.
Om de smaak weg te werken werd je getroost met een suikerklontje of een ander zoetigheidje.
In het circus krijgen de gedresseerde beesten ook een beloning in die vorm.

28 april 2017 bril

Het was wel eens mogelijk dat de eerste de beste bril bleek te zijn.
Die tijden hebben we gehad.
Je kunt uit 1300 monturen kiezen!
De een te smal, de tweede te donker, de volgende staat niet, zeven, acht en negen vallen al meteen af.
En onvermoeibaar gaat de verkoper, adviseur, verder met uitzoeken van nóg een andere vorm, of kleur, of zwaarder exemplaar.
En hij blijft er onverstoorbaar vriendelijk, behulpzaam en deskundig bij. 
Dan is het een hele vooruitgang dat er foto's gemaakt worden, die je thuis op je gemak,
met je eigen bril, kunt bekijken en eventueel uit de selectie er één uitkiest.
 

De keuze is gemaakt!

Het is maar een kleine selectie!

 

27 april 2017 koningsdag

We hebben deze dag besteed aan een stevige wandeling. Langs allerlei holle en veldwegen gingen we naar Valkenburg. De festiviteiten daar vielen nogal tegen. De gebruikelijke rommelmarkt, wat schreeuwerige standwerkers, meer was het niet. Misschien dat vanmiddag wat andere activiteiten te beleven zijn. Na op een terras een kop koffie en thee gedronken te hebben, wel lekker uit de wind en in de zon, hebben we in een ander eetcafé wat gegeten. Met een ijs op de vuist hebben we de terugweg aanvaard. Wel langs een andere route dan de heenweg.

We waren beiden blij dat we thuis waren.
Maar het was de moeite waard, een goeie dagbesteding.

21 april 2017 Mestreech..

 

We hebben het er maar op gewaagd. Nog steeds wachtend op een oproep van
Zuyderland voor darmonderzoek, toch niet voortdurend aan de telefoon zitten.
Je kunt beter iets ondernemen voor afleiding.

Dat werd dan de lang geleden al gemaakte afspraak met onze vrienden in Maastricht.
Een kleine wandeling, gevolgd door een hap eten, deze keer bij " de Perroen ".
De korte ronde liep een beetje uit, eigenlijk een heel groot beetje.
Gelukkig was er een rustpunt.

Via de Pietersberg kun je via een trappensysteem naar beneden om in de bijna leeggehaalde groeve te lopen. In de verte de wand die blijft staan, met de gaten waar de gangen uitkomen, of begonnen. Een regelmatige afwisseling van zandsteen en lagen silex, vuursteen, meters lang. 
Ik dacht meteen aan een weefsel.
Nu is het maalwerk nog actief, eind 2018 stopt alle activiteit. Dan wordt het terrein heringericht voor recreatie. Een dagstrand is al aangelegd.

Drie van de vier deelnemers.

Twee van de vier deelnemers.

 

Zoals gezegd, de wandeling liep flink uit. Dankzij een rustpunt met sanitair hebben we het gered. We zijn meteen doorgelopen naar het café om te eten.
Al met al een heel geslaagde wandeling en middag/avond.
Thuisgekomen hebben we al snel ons bed opgezocht.

 

Pagina's