Overige onderwerpen

10 juli 2015.june

Vandaag kreeg ik een reactie op het kraamcadeau voor June.

9 juli 2015. auwt vel

Na de douche, wel echt nodig na de spinning, hebben we het eilandpleister weer vervangen.
De wond was zo goed als droog en daarom kozen we voor een "gewoon" hansaplast pleister.

 

6 juli 2015. June

Toen Olive geboren werd bij Jantine en Dimitri hebben we ze verblijd met een kameelzadeltas.
De zoveelste in een lange rij. Leuk om te maken, ook leuk om te geven, en, ook leuk om te zien dat ze hergebruikt worden.
Olive heeft een zusje gekregen, June, en die mag nu haar spullen in het oude kameelzadel stoppen.
Ze zal er niet zo heel veel van merken, nog te klein.

Vanmiddag heeft June haar cadeautje gekregen, althans de trotse grootouders.
 

4 juli 2015. auwt vel

Het eilandpleister houdt de boel goed op zijn plaats.
We hebben het sinds donderdagmorgen niet verschoond.
Zo kan de wonde verder stabiliseren.
Ook gisteravond, tijdens de spinning bij Gerard, bleef alles zitten.
De hoognodige douche, ná de les, veranderde daar niets aan.

auwt vel! eilandpleister

Wanneer je op een eiland opgesloten wordt, zit er niets anders op dan berusten in je lot.
Je kunt geen kant uit, ja, je kunt in een bootje klimmen en dobberend ergens stranden.
In mijn geval kan het bloed niet kruipen waar het wil.
Het deed me denken aan Iphigenie op Tauris,
".....und am Ufer steh ich lange Tage, das Land der Griechen mit der Seele suchend.
Es gewöhnt sich nicht mein Geist hierher."

Omdat Johann Wolfgang von Goethe dit al bedacht, neem ik het over.
Mooier kun je heimwee niet onder woorden brengen.

De eerste van een aantal voorspelde hete dagen hebben we goed doorgebracht. Buiten was het te heet om iets te doen,
hebben we de gordijnen van slaapkamer en bibliotheek gewassen, opgehangen om te drogen en gestreken en opgehangen.
Het heeft geloond.

30 juni 2015. auwt vel!

Vanmorgen was het weer eens raak. Goed raak!
Terwijl mijn spinningmaatje nog wat vertelde, wilde ik al op de stairs gaan staan en in beweging komen.
Omdat de apparatuur nogal dicht op elkaar staat, schoof ik heel even met mijn rechterarm, ter hoogte van de elleboog,
over de rubberen rand van het handvat van de stairs.
Raak!!
Mijn ouwe vel schoof zonder haperen twee centimeter naar boven.
En meteen bloeden als een rund.
Philip had gelukkig geen patiënt, hij kon meteen handelen en verbinden. Het snelverband lekte al gauw door.
Van training is weinig meer gekomen.
De dagen zijn heel warm, worden nog warmer, we zitten bij de vijver in de schaduw van de grote notenboom.

In de schaduw, het verband knelt af, maar met een lach verbijt ik de pijn, dat zie je. Toen het onhoudbaar werd, heb ik het verband snel eraf gehaald.
3 cm2 vel is losgescheurd.
Een medefitnessdeelneemster adviseerde een eilandverband. In de drogisterij gehaald en aangebracht. Dat voelt beter.


 

26 juni 2015. 44 jaar...

De dag is bijna voorbij.
Een lange, langzame, lome, leuke dag.
We zijn vandaag 44 jaar getrouwd, voor de kerk, zoals dat destijds heette.
Eerst voor de wet, dan voor het bed. Dat was een andere benadering van deze trouwdag.
Daar moet je nu mee aankomen! Men zou niet-begrijpend kijken en om uitleg vragen.
Tja...tijden veranderen, gebruiken ook.
Goed, 44 jaar delen delen we leed en lief, zijn we minder of meer verknocht aan elkaar, vangen we elkaar op,
staan klaar als dat nodig is en helpen als dat moet. En soms ook als het niet zo nodig is.

We hebben de dag doorgebracht in Maastricht. Een hele lijst die afgewerkt moest worden.
ANWB, B&O, Bonnefanten, Blanche Dael, OnzeLieveVrouweBasiliek, Museum aan het Vrijthof, nog wat winkels.
En tussendoor de nodige stops op terrassen om wat te drinken of te eten.
In het Bonnefantenmuseum gingen we speciaal voor een nieuwe aankoop.
Een wandkleed van Grayson Perry, geweven, zo'n 7 meter lang. Het stelt een levensloop voor,
van de geboorte tot aan het moment dat we in de muil van satan op het geboortebloed binnenstromen.
Dat bloed loopt als een rode rivier door het hele werk, van links naar rechts.
Je kunt blijven kijken, je ontdekt steeds weer nieuwe zaken, spullen, figuren, daden,
het zou zó een middeleeuws Breugheliaans schilderij kunnen zijn.
De moeite waard.
Het is geen klassiek gobelin, het moet geweven zijn op een stelsel van kettingen,
het zou op een Jacquard-getouw gemaakt kunnen zijn.
In ieder geval in een weverij in een van de gemeenten rond Kortrijk. Biesegem?

14 juni 2015. wandeling

Vandaag heb ik de schoenen weer opnieuw ingelopen. Met succes!
We vertrokken weer van huis, naar Helle, vandaar naar Aalbeek. Oversteken, richting Haasdal, Ravensbos en zo, langs het klooster
naar Valkenburg. Twee uur nadat we vertrokken waren zaten we bij Botterweck op het terras.
Geen vla, geen ijs, alleen thee en koffie.
Na een bezoekje in de parochiekerk begonnen we aan de wandeling terug naar Grijzegrubben.
Helaas een flink stuk langs de verkeersweg naar Klimmen.
Bij de eerste mogelijkheid sloegen we links in en kwamen uit bij het viaduct onder de autoweg in Hulsberg.
Op de Kersboomkesweg de eerste gelegenheid links, langs de manege Blauwe Steen, door naar Sjtèveshuuske,
dan richting Valkenburgerweg,
om bij de molen links in te slaan en zo door de Bronkweg in Grijzegrubben aan te komen.

Richting Sjtèveshuuske       ..een bank als gedenkmonument...de eeuwige jachtvelden van....         ..bij Sjtèveshuuske..Stephanuskapel..

10 juni 2015. gladjannes

Nog het vorig jaar, op 25 november heb ik een foto toegevoegd aan de serie gladjannes.
En vandaag heb ik weer geluk gehad.

Toch mooi van Schwinn!

10 juni 2015. wandelen, cap

Vorige week kochten we in Aken een paar nieuwe wandelschoenen. Stevig profiel, brede leest, zaten meteen lekker.
Vandaag heb ik ze voor het eerst gedragen. Een wandeling van ruim drie en een half uur, met een onderbreking van veertig minuten.
Van huis uit, richting Spaubeek, doo naar Genhout, Printhagen, Hubertusmolen. Daar een pauze van bijna drie kwartier.
Verder naar Schimmert, langs Mareveld naar Aalbeek. Om daar via het Omloo(p)pad naar Helle te lopen.
Dan is het niet ver meer om langs "gen Dreesj" door de holle weg in Grijzegrubben terug te keren.

Het was zonnig en dan is een cap onvermijdelijk. Deze keer had ik gekozen voor een "krijgertje" van goede kwaliteit.

Er is slechts één ding jammer, de cap is een wintercap. En dat is op den duur warm!!
Ik moet mijn man bij Schwinn eens vragen of er ook zomercaps te krijgen zijn.
Wat de  nieuwe schoenen betreft, ik heb zonder probleem gelopen. Geen blaren, geen loszittende huid, het liep prima.
 

 

Pagina's