Overige onderwerpen

2 maart 2019 tussendoor..

Waar tussen door?
Het werk aan het vloerkleed vordert gestaag, nog vijf banen, in totaal zo'n 70 - 75 cm.
Dan nog een dag of twee afwerken, ja, en dan is het zover!
Ben heel benieuwd hoe het is geworden én hoe het ontvangen wordt.

Ook tussendoor weef ik verder aan de lap voor de theedoeken.
 Het blauw-oranje markeert de negen meter grens. 

Mijn verjaardag is alweer meer dan een week geleden. Eén van de kadootjes die ik mocht uitpakken is
nét wat meer dan een fles of zo.
 
De badeend is een apart verhaal. De kaart is met veel zorg geborduurd, één van de talrijke die we al ontvingen!
Ze worden zorgvuldig bewaard.

En tussendoor hebben we weer wat opgeruimd.
Een kast boven de klerenkast, vol electronisch en filmmateriaal. Na het inruimen zie je nauwelijks dat er wat meer plaats is.
Hier en daar maken we wat klappers leeg, spul dat al lang verouderd is.

 

26 februari 2019 77!

Alweer bijna een week geleden vierde ik mijn verjaardag.
77!
Niet dat het er wat toe doet, ik leef gewoon verder. De daagse zaken, wat sport, een wandeling, koken, bakken,
verder werken aan het vloerkleed, doorweven aan de 14 meter theedoekenstof, zoals gezegd, de daagse zaken.
Al drie zondagmorgens hebben we besteed aan een wandelng van pakweg 2 1/2 - 3 uur.
Steeds vertrokken van Grijzegrubben 73, direct in het veld, holle wegen, veldpaden en soms, noodgedwongen, een strook asfalt.
's Morgens hebben we ontbeten in Aken, nog een paar boodschappen gedaan,'s middags mocht ik bakken om het Gitek-volkje
te tracteren, en 's avonds hebben we gegeten in het Casino. 
Al met al een geslaagde dag.
 Dit is het centrale deel van het vloerkleed waar ik iedere dag wel aan werk.
Het wordt een heel stevig weefsel, zwaar en heel kleurig. Nog ongeveer een meter, dan ben ik aan het eind.
Dan zie ik het geheel voor het eerst.
Spannend.
 
Langs het Omloopad, aan de oever van de Platsbeek.      Verwennerij van PhilEsth.
 

9 februari 2019 den Bosch

De grote expositie met vroeg werk van Jan Sluyters wilden we niet missen. Overleg heen, overleg weer, laten we zaterdag gaan.
Zo gezegd, zo gedaan!
Deze dagreisjes doen we met de trein. En alles liep volgens het boekje, geen vertragingen, geen werkzaamheden, een zitplaats.
Meer mag een mens tegenwoordig bijna niet meer verwachten van de NS.
De wandeling naar het museum gaat dwars door het centrum, over de markt, langs een notenkraam, langs een stroopwafelbakker, voorbij aan een stoffenkraam, 
verleidingen die je bijna niet kunt weerstaan. Dat wilden we vandaag dan ook niet. 
  
De expositie was de moeite waard. Heel druk, 85 werken van Sluyters en tijdgenoten, daardoor was het wel eens wachten voor je een werk goed kon zien en bekijken.
En daardoor ook vermoeiend. we waren een uur of twee verder toen we weer buiten stonden.
Na de lunch bij Pilkington's, vlak bij de basiliek, brachten we daar ook een kaarsenbezoekje.
En dan de markt!

Twee pakjes wafels, vier verschillende zakjes met noten, géén stof deze keer belanden in de rugzak, die voor dit doel was meegebracht.
We zetten stevig de pas erin en haalden de trein van even over half vier.

4 februari 2019 wandeling

Zaterdag was weer eens een totaal verregende dag. Zo'n dag om binnen te werken. Dat heb ik dan ook volop gedaan.
De foto's tonen de vooruitgang na een dag miezerig weer.
Maar gisteren was het heel anders. Zon, niet koud, uitnodiging om te lopen. Ik mocht kiezen.
Dankzij de buitenring zijn er wat nieuwe wandelwegen aangelegd. Eén loopt langs de Geleenbeek vanaf "de AGA" naar Schinnen. 
Onderweg zijn al wat pleisterplaatsen, wat banken, een ruiterpad, en een breed wandel- en fietspad. 
We vertrokken vanuit ons adres door de beemde, langs de vijvers, onderlangs het kerkhof naar het kruispunt "iezere brök".
Via de fietstunnel naar Vaesrade, voorbij de AGA begint links een wandelpad. Je komt uiteindelijk uit bij pijler 5.
We hadden geluk, er kwam een tafel vrij, tot 14.00 uur. Voor koffie en vla was dat ruimschoots voldoende.
Via een iets kortere weg terug naar Grijzegrubben.
Heel aangenaam om te doen!

21 januari 2019 Sneeuw

We hebben de wintervakantie als vanouds doorgebracht in Mittelberg, Kleinwalsertal, Oostenrijk.
Dat mag bekend zijn.
Al meer dan 30 jaar gaan we naar deze plek, dit dal, om er te wandelen.
En dat was dit jaar niet echt te doen. Er waren heel wat wandelpaden niet vrijgemaakt, er dreigde lawinegevaar, er was te veel sneeuw.
Maar verveelen of alleen maar kamerzitten, dat toch echt niet. Ook toen het nog steeds sneeuwde trokken we er op uit.
En Woensdag trok de hemel open, de zon brak door, je zou zeggen: En nu Wandelen!, maar dat ging zo maar niet.
Volop ruimwerkzaamheden, vrachtwagens vol, die samengebrachte sneeuw naar onbeweoonde plekken brachten.
Zo werden de hoofdweg en de zijwegen vrijgemaakt voor het verkeer.
Dat heeft voorrang. Busverkeer bleef steeds mogelijk. Het is de enige manier van openbaar verkeer.

Een willekeurige greep uit een groot aantal foto's.

9 januari 2019 wafels

Gisteren werd de hoeveelheid bak-eens-een-wafel-voor-een-ander wafels met twee aangevuld.
Onze zwager en schoondochter wilden wafels bakken volgens een lang-in-de-familie recept.
Het ging niet direct van een leien dakje, er was wat boter in het eiwit gekomen. Dat betekent 
je kunt het niet stijfkloppen en dat is voor dit recept essentieel.
Maar na een ingreep, nog eens 13 eieren splitsen en kloppen, werd het wél een succes!
Schoondochter stond stralend op de stoep met een aluminiumfolie pakje.
Twee wafels, helemaal perfect.
 De eerste was al heel snel verorberd!
Die kreeg geen tijd om te acclimatiseren in huize Jongen. 
 

4 januari 2019 nieuwjaar

Na enkele dagen van "De beste Wensen!!!" gaat het alledaagse weer gewoon verder.
Bij de kassa van de supermarkt staat dezelfde rij als die van vorig jaar.
Druilerige dag, de zoveelste, die niet echt uitnodigt om buitenactiviteiten te ondernemen.
Gelukkig is er binnen volop werk te verrichten.
Wij vervelen ons niet.


Reeds uitgevoerde taken of nog onderhanden....

31 december 2018 oudjaar

Onze "beste wensen kaart" heeft geheel onverwachte gevolgen.
Nadat onze buurvrouw al met wafels aan de deur stond, was het even rustig.
Gisteravond ging de bel die ik normaal niet hoor, vanwege de toonhoogte.
Maar nu wel.
Staat Liv, ons overbuurmeisje van 6. 7 jaar aan de deur. Beetje verlegen wenst ze een zalig nieuwjaar.
En houdt een pakje in haar handen.
Mama Marielle staat aan de overkant te kijken en te lachen. 
Liv mag mee naar binnen. We maken het pakje "nieuwsgierig" open.
Nog een beetje warme wafels!
Als Liv naar huis gaat, loop ik even mee om te kijken of de weg vrij is. Terloops kijk ik in de brievenbus.
Een pakje, verpakt in draagtasjes. Grote stevige wafels!
De hartsvriendin van Cecile en man zijn langs gekomen en hebben goed geluisterd.
En vanmorgen stopt Silvia, een tasje in de handen.
"Ik heb gisteren een nieuw ijzer gekocht, ik dacht, nu ga ik wafels bakken. Ik vond het zó leuk."
Ze stopt me de draagtas in de handen en vliegt weer verder. Een zak vol!
 De oogst van een paar dagen!

23 december 2018 op weg naar kerstmis...

De winter heeft officieel zijn intrede gedaan. Nu gaan de dagen weer lengen, "mit eine hanesjrei per daag!"
Het is een druilerige dag, de zoveelste.
We hebben vanmorgen de Parkstad Buitenring richting Landgraaf gereden. Wat een verschil met nog maar een week geleden.
In Nuth, achter de "ijzeren brug", ga je op de nieuw aangelegde weg en dan laat je maar lopen. In ons geval tot
Landgraaf Noord, en vandaar ben je zo bij de familie die bij Op de Kamp woont.
Mijn broer dus.
Hij was deze week behoorlijk gevallen, een paar hechtingen in zijn achterhoofd.
We hebben een schaal pudding gebracht, Herrenpudding, officieel met rum verrijkt, maar dat laat ik weg.

Herrenpudding
Kook een halve liter vanillepudding volgens recept op het pakje dr Oetker.
Gebruik volle melk, dat is wat steviger.
Laat helemaal afkoelen.
Breek 200 gram pure chocolade in kleine stukjes, hagelslagdikte, meng die onder de pudding.
Klop 1/4 liter slagroom stijf.
Meng die massa onder de pudding.
Jamjam!

19 december 2018 weven

Alle extra werkzaamheden die te maken hebben met kerstmis belemmeren me om regelmatig te werken aan één van de getouwen.
Kaarten maken, schrijven, adressen zoeken, schrijven, zegels plakken of rechtstreeks bezorgen, een of ander bakken, het vraagt tijd.
Toch heb ik al één deel van het vloerkleed af, het tweede is in de maak.
De theedoeken staan even op een laag pitje, niet helemaal stop, maar even rustig aan.

Pagina's