Overige onderwerpen

14 juni 2019 bezoek op zolder

Als er al iemand eens komt kijken op zolder waar de twee grote getouwen staan, dan hoor je steeds heftige verbazing.
Nooit gedacht dat die apparaten zo groot kunnen zijn.
Daar moet je wel veel ruimte voor hebben.
Je hebt twee van die machines!
Beneden staat er nog één!
Ouw mögk!
En als dan een korte demonstratie volgt dan is de volgende opmerking steevast: wat een geduldswerk!
Ik zou er gek van worden!
En ten slotte de mening over het gewevene.
Dat was in dit geval heel positief.

12 juni 2019 weven

Weer een ijkpunt.
De brede gele baan is op het hoogste punt aangekomen. ± 80 cm!
Nu ga ik de andere,aansluitende banen tot gelijke hoogte weven, deels met spoel, deels met naald.
Bij de rechte stukken moet de aansluitende kleur op gelijke afstand door een keerpunt gehaald worden.
Op die manier blijft het geheel in model en er ontstaan geen grote openingen die het geheel geen goed doen.
 
Op het ontwerp is te zien dat ik net over de helft van dit kleed ben gekomen. 

En verder... Vrienden zijn verhuisd naar een stadswoning. Ze wilden graag een macramé-geknoopt vliegengordijn voor de keukendeur.
EN wat is toeval? Ooit knoopte ik samen met mijn moeder, die in 1986 overleed zo'n gordijn.
Toen was macramé helemaal hot, nu is die techniek weer terug. 
Wij kunnen dat gordijn niet benutten, wat is dan logischer en vanzelfsprekender dan dat het naar de verhuizenden gaat.
Natuurlijk was er een probleem. Het gordijn is te breed voor de bedoelde deur. 
Het geheel moet enigszins in elkaar geschoven worden.
Dus "Packen wir's an! Es gibt Vieles zu tun!", schuiven met de handel.
 
Elke knoop moet apart naar links of rechts geschoven worden. Dat scheelt steeds een paar mm. En in totaal win je zo ± 10 cm!
Dat proces herhaalt zich een paar keer en dat levert uiteindelijk de goeie breedte op!

4 juni 2019 cadeau

Vanmiddag heeft mijn betere helft een sierrandje gestikt langs het weefsel dat ik maakte voor de jongelui in Kleinwalsertal, bij gelegenheid van hun trouwen. Diana en Florian, beiden in dienst bij Alte Krone, zijn ondertussen al lang getrouwd, maar ik was nog niet klaar met het weven van deze lap.
 
De garens heb ik plantaardig geverfd op de jubileumdagen van VenneColcoton.
Ik gebruikte uienschillen, meekrap en walnootblad en -bolster.
De ketting is afwisselend katoen, linnen en cottolin, een menggaren.
De inslag is wol.
Ik hoop dat ze het waarderen.

26 mei 2019 vrije dag

We waren in Maastricht.Wanneer het voor mij de laatste keer was, ik weet het niet, maar er was weer heel wat veranderd, afgebroken, bijgebouwd, omgelegd, het gaat maar door en het gaat maar door. We gingen eerst naar Lumiere, het filmhuis annex café. We adden een arrangement geboekt, ontbijt, rondleiding en film.
Een alles-op-één-bord-ontbijt, nogal klungelig geserveerd door studentikoos personeel. Maar niet slecht van kwaliteit en voor ons was het voldoende.
De rondleiding stelde echt niks voor, na tien minuten was de rondleider aan het eind van zijn verhaal.
Tenslotte de film. The man who stole Banksy. Een documentaire-achtig verhaal over de graffiti-kunstenaar Banksy, die in Bthlehem diverse werken op de muren achterliet. En een groot werk, een soldaat controleert de papieren van een ezel, werd uit de muur gezaagd en verscheept naar overzee, galerie, om tenslotte niet verkocht te worden via een venduhuis. Al met al, vooral ook het verhaal van winstbejag door galeriehouders.

In Valkenburg was een klein popfestival: pop on top.
En waar kun je dat beter meebeleven dan on top? Juist, via het terras van het casino keek je zó uit over het hele terrein.
Daar hebben we dan ook even van "genoten".

24 mei 2019 weven

Vandaag werd de bestelling bezorgd! Ik kan aan de slag.

Maar tussendoor waren er tuinwerkzaamheden, die ik dank zij het goede weer gedaan heb.
Gesjouw met grote grindtegels van achter uit de tuin naar voren om onder het zijraam te leggen.
Dat was al weer heel lang geleden dat ik zoiets deed.
Maar dankzij een ijzeren conditie verloopt zo'n werkje "of je 'n emmer leeg gooit!" 
En dat heb ik ook letterlijk gedaan. Er was zand nodig om het pad te effenen. En die moest eveneens
van achter naar voren gedragen worden.

Zo'n karwei wekt de indruk dat de tuin steeds groter wordt!


 

12 mei 2019 moederdag

Om nog één keer iets over de wedstrijd te zeggen.
Het is ze, AJAX,  niet gelukt om de finale te halen. In de allerlaatste minuut van blessuretijd maakt de tegenpartij de beslissende goal.
Droom spat uiteen.
Zo gaat dat.

We waren een paar dagen aan zee, in Zeeland, op Walcheren, vlak bij Vlissingen.
Het verwachte en voorspelde minder goede weer werd volledig aan de kant geveegd.
Het was zonnig, wel fris, in de zon achter glas was het zelfs warm. 
Donderdag was een heel mooie dag. We vertrokken om kwart voor tien uit ons hotel, om kwart voor vijf stapten we weer naar binnen. Twee pauzes van samen een dik uur was alles wat we ons gunden. 

Tja, en dan moederdag.
Dat gaat aan onze deur voorbij. Zelfs het oubollige rijmpje, "niet gebaard, toch een taart!" was niet van toepassing.
 

8 mei 2019 voetbal

Vanavond gaat het weer spannend worden. Al dagenlang wordt over weinig anders gefilosofeerd dan over de wedstrijd van vanavond. De heren worden weer geknuffeld, godenzonen genoemd, de hemel in geprezen, het kan niet op. Mijn zeer beperkte kennis en nog beperktere belangstelling voor het evenement verhindert het volgen van de wedstrijd. In ieder geval AJAX tegen een Engelse club. En het gaat om een finaleplaats. Ik wens ze succes, meer kan ik niet doen.

4 mei 2019 4 mei 2019

Ieder jaar opnieuw een wat vreemde dag. Op TV word je volgestopt met interviews, films, documentaires, verslagen
die over de tweede wereldoorlog gaan. Dan nog wat speelfilms die jaarlijks herhaald worden.
En mijn betere helft is zeer geïnteresseerd in dat stuk geschiedenis en volgt het vol belangstelling.
Ik heb dat veel minder.
Eén ding hebben we gemeenzaam, we gaan naar Margraten naar het graf van onze soldaat en brengen een bloemenhulde.
  

Het was al aardig druk. Alle adoptanten voelen datzelfde in deze herdenkingsdagen, even stilstaan bij een verspild leven.

Ik heb de tijd anders beteed. Na de Nationale herdenking heb ik op zolder verder gewerkt aan het gobelin.
Een belangrijk punt bereikt.
 
Deze punt is de scheidslijn tussen twee weilanden. Naar links glooiend omlaag, naar rechts komt een geploegde akker
in een bruin melangekleur.

22 april pasen

Twee zomerse dagen hebben van deze paasdagen een geweldig weekend gemaakt.
Alle activiteiten konden zo maar doorgaan, geen buitje, geen rukwinden, geen overstromingen,
alles liep volgend het boekje.
Er is zelfs een nieuwe messias opgestaan. De wielerwereld aanbidt een nieuwe god.
Winnaar op alle fronten.
Zondag reeg hij de Amstel Gold Race aan zijn zegekar.
We zullen nog veel van hem horen, volgens de voorspellingen.

 
Terwijl mijn betere helft een programma op televisie volgt, heb ik acht klosjes wol gewonden.
Plantaardig geverfd, gebruik ik die om de inslag te vormen in het weefsel dat nu op getouw staat.
Acht?
Jawel! Nummer 1 zit al op de werpspoel.

20 april 2019 pasen

Zomerse dagen, veel tuinwerk, een en ander koken voor zondag en maandag, een koordje draaien, tussendoor wat weven,
aan alles kun je ruiken, zien, voelen, dat de zomer op komst is.
De paashaas een handje helpen...
De gesnoeide bomen in de wei leverden heel wat houtsnippers op. Stilaan zijn de voorraden aan het slinken.
Maar dat is dan wel zo'n 100 kruiwagens verder.
Vandaag was weer de jaarlijkse passage van zo'n 15000 amateurfietsers, die als voorproef van de Amstel Gold Race delen van het parcours mogen rijden.
Morgen starten de echte mannen en vrouwen.
Met wat geluk kun je op zo'n dag zonder mankeren in- en uitrijden om wat nodige boodschappen te doen.
 
..de eerste......                                               ...en ongeveer de laatsten.....

Pagina's