Overige onderwerpen

17 oktober 2017 zo maar een dinsdag...

Middernacht, van maandag op dinsdag, zat ik aan de pc en logde in op DB.de.
De bedoeling was het om de heenreis naar Oberstdorf te reserveren en te boeken.
Natuurlijk was de website weer eens aangepast en vernieuwd. Ten goede, dat wel.
Ik kon nu ook al de retourreis bestellen en boeken, downloaden en printen.
Bovendien kon ik zelf de zitplaatsen kiezen. Zoveel eigen inbreng was nieuw.
En ook nog eens tegen een goeie prijs.

Om half tien had ik een afspraak geboekt in het gemeentehuis van Nuth. Ja, ja, zo maar binnenlopen is er niet meer bij.
Via internet mag je zelf kiezen op welke dag, hoe laat en, vooral, wat je komt doen.
We hadden onze fitnessmorgen, ik ben vandaar te voet naar het centrum gelopen.
Was naturlijk veel te vroeg. Mijn volgnummer was het eerst volgende. Ondanks dat ik veel te vroeg was mocht ik
toch aan de balie plaatsnemen. De vriendelijke ambtenaar wist al dat het om het rijbewijs ging, dat had ik vermeld.
Ook al was het nog geen half tien, ik werd toch geholpen. Volgende week ben ik al ingepland om het bewijs af te halen.
Dat ging in de jaren 50 en 60 wel anders. " Ich vroag Fien waal!" 
Om dan in beleefdere vorm verder te gaan:
"Juffrouw Beckers, zou U mijn rijbewijs willen meebrengen als U naar huis gaat?"
Dat is meer dan geschiedenis, dat is pre-historie!

Teruglopend naar Gitek zag ik de zon tussen twee huizen schijnen. Een zon met een vreemde rode rand.
 
Het verschijnsel werd al uitgelegd in het nieuws. De bosbranden in Portugal zorgden voor de rode gloed. 
Een kennis op straat stond ook al vol verwondering te kijken. " Zo ver weg, en dan zie je dat hier."
Ja, heel wonderlijk.

Natuurlijk moest ik de geopereerde hand laten zien. En hoe het ging en wat goed dat je weer komt.
Nou ja, dat valt wel mee. Ik heb alleen maar op de band gelopen, 35 minuten, met een oplopende snelheid
van 6,2 km naar 7.0 km. Daarbij de helling oplopend van 3.5% naar 11.5% en dat allemaal zonder grote moeite.
Mijn betere helft verraste me met de uitnodiging om ergens een stuk vla te gaan eten.
Waarom?
Omdat ik het rijbewijs verlengd kreeg voor vijf jaar. Het kostte wat meer moeite deze keer,
door een opmerking van de huisarts, die vond dat ik minder  dan gemiddeld zie.
Heerlen werd gekozen als koffiedrinkpunt. Gecombineerd met wat noodzakelijke boodschappen was dat
een lekker uitje. Helemaal fout, ik weet het, maar af en toe mag dat toch.

Gezien mijn tijdelijke manuele beperking kookt Tiny in deze dagen. Ze heeft het nog niet verleerd.

15 oktober 2017 warme zondag

We hebben een stevige wandeling gemaakt. De nieuwe wandelschoenen van Tiny moeten ingelopen worden.
Vorige zaterdag gekocht in Aken, vandaag voor het eerst op pad.
Het was een warme dag. 23 Graden, half oktober!
We kozen een route vanaf het huisadres. 
Vooral bospaden, holle wegen, veldweggetjes.
Langs het oude mijnspoor naar pleisterplek Naamse Steen, in het buurtschap Laar.
En vandaar achter Hellebroek om naar de Isidoruskapel in Swier.
  
El camino d'Isidore

De kapel is gewijd en opgedragen aan Isidorus, patroonheilige van de landbouwers.
Zoals overal, waar het kan, steken we een kaars aan, voor iedereen die ons lief is.
Naast de kapel staat één van de vele paaltjes met daarop een gedicht, aanhakend bij het punt waar je staat.
Tot groot verdriet van de initiatiefnemers worden deze cortenstalen paaltjes en de tekstplaten meer dan eens beschadigd!
zinloos en heel jammer!!

We waren drie en een half uur onderweg.

11 oktober 2017 verplichte rust!

Vanmorgen ben ik geholpen aan het tunnel carpaal syndroom.
Een veel voorkomende kwaal in de pols. De tunnel waar de zenuwen door lopen naar de hand
knelt die zenuwen af. Dan moet het bandje, de tunnel, doorgeknipt worden.
En dat gebeurde vandaag.

Het ziet veel erger uit dan het is. Maar op bevel van de chirurg mag ik enkele dagen geen belasting hebben.
Over twaalf dagen gaan de hechtingen eruit en dan mag ik weer alles doen, zij het....met mate!
Ik weet zeker dat ik nauwlettend in de gaten gehouden ga worden.

6 oktober 2017 Linzer Torte...toeërt

Je wordt tachtig, je buren weten dat je cadeau's niet zo nodig vindt.
Dus een aantal verjaardagen gingen voorbij met een felicitatie en dat was 't.
Maar deze keer hadden we iets bedacht waar hij geen "nee!" of "stout!" tegen zeggen kan.
Hij verkondigt voor wie het horen wil dat hij de Linzer Torte zoals ik die bak de lekkerste vindt.
Even smiespelen met de vrouw des huizes levert deze verrassing op.
 

En omdat ik wat meer deeg gekneed had, valt er voor ons ook wat te smikkelen.
Zó doen wij dat!

Stilletjesaan wordt het weer eens tijd dat ik aan het getouw op zolder ga werken.
Na de vakantie is alweer een week voorbij zonder dat een spoel lijzig door de garens gevaren is.
Nu de linnen combinatiegarens op zijn, ga ik verder met linnen dat ik ooit kocht in Brugge, bij Mandela.
En zo probeer ik de voorraden weg te werken, weg te weven.

3 oktober 2017 vakantie

De laat-zomervakantie die we dit jaar genomen hebben, was er één van de betere soort.
Helaas was de Almabtrieb weer erg nat, de Viehscheid daardoor behoorlijk flatterig.
De dagen daarna knapte het weer zienderogen op en we hebben dan ook volop kunnen lopen.
Wat kortere routes door het dal, wat zwaardere op halve hoogte en een aantal heel pittige op 
de hoogste paden.
Eén dagtocht hebben we gemaakt onder leiding van een Bergführer.

onderweg beauty auf der Alm

Freibergsee, van Sollereck naar Oberstdorf

het oudste huis in het dal, opgeknapt een feestdag, 46 jaar, 3 maanden,        26 dagen getrouwd naar Ochsenkopfscharte, met gids (nr 2 in de rij)
"geschafft!!" beloning Kuhgehrenspitze mit Kreuz

 

23 september 2017 moorddadig

  

Ben je eens een paar dagen druk bezig met opruimen, ja de woede woedt verder
en je komt niet in de tuin, dan vind je op een dag het slachtoffer van een moordpartij.
Van een afstand weet je nog niet zo direct wat je ziet, maar dichterbij gekomen is het een gruwelijke slachtpartij!
Ragfijne botjes, kaalgevreten door larfjes.
Ik heb het maar gauw opgeruimd.

15 september 2017 lekkernijen

Het ging over opruimen, een paar dagen geleden.
En over de ijverige ontvangster van allerlei garens en draden.
Om wat terug te doen werden we getrakteerd op een zak zelfgebakken wafels.
Niet nodig, maar wel lekker.
 
Het gescheurde papiertje hoort bij een Mozart Kugel. Vrienden waren in zijn stad en brachten
de genie-gebonden lekkernij mee. Dit is het laatste papiertje van de laatste Kugel.
Arme Amadeus! Hij had niet alleen een Zauberflöte, hij toverde ook nog met Kugel.
Naarmate je verder naar binnen knabbelde kwam je diverse smaken en kleuren tegen.

15 september 2017 opruimen

De opruimwoede heeft plaats gemaakt voor zorg om een lekkend syphon.
Met veel moeite heb ik de kap, die de afvoer van de wastafel beschermt,
los kunnen maken om vast te stellen dat het water op de vloer uit de overloop
druppelt.
Dat moet al lang aan de gang zijn, de opvang in de beschermkap was tot de rand vol water.
Nu is het wachten op de installateur, druk, druk, druk!
 

9 september 2017 opruimen

Er waait een opruimgeest door het huis.
Bekenden, buren zijn verhuisd naar kleinere woningen, met kleinere tuinen en dat drukt ons weer eens met de neus op de feiten, we kunnen niet eeuwig hier blijven wonen. We zeggen wel eens:"De tuin wordt ieder jaar groter!" Om maar niet te zeggen:"En wij ieder jaar ouder!" Ja, dan kijk je eens rond, schrikt bij de gedachte dat dit allemaal méé zou moeten of weg moet of achter moet blijven. Ik durf niet aan verhuizen te denken. Voor sommige voorwerpen heb ik al iemand, andere zaken wil ik niet kwijt. Maar vandaag heb ik toch weer wat spul over gedaan aan een enthousiaste knutselaar, die er heel blij mee is. En handboeken voor Windows 2000, windows XP, (wat is dat eigenlijk?) en nog wat van dat achtehaalde spul.
In sommige klossen garen zit duidelijk mot. Rigoureus wég ermee!

4 september 2017. feest bij Venne

Zo mag je het wel noemen.
Het was een groot feest. Veel bezoekers, veel belangstelling, veel vragen, uitstekend weer,
de catering was royaal verzorgd, het was een groot succes.
De reden van dit alles was vooral het 35-jarig bestaan van het bedrijf, de verhuizing naar een groter pand, nieuw directielid.
En ook wel om eens naar buiten te treden om te tonen wat voor bedrijf het is.
Hoe het meegegroeid is met de tijd, de digitalisering, internet, automatisering en toch met een hart voor hoge kwaliteit.
Daar wordt niet aan getornd.
Verbazing, bewondering, verrassing. Heel veel positieve reacties. 
Mijn aandeel was maar klein, maar ik heb het met veel plezier gedaan.
Plantaardig verven, verdeeld over drie pannen, drie kwaliteiten, drie kookplaten.
Op een uitstekende plek, in de schaduw, lekker onder een breed afdak kon ik mijn gang gaan.
 

Overleg met de directeur. Belangstelling van een bezoeker. Kijken hoe diep de kleur is.
Resultaat van de eerste dag. Mijn werkplek. Tweede controle op kleur. Designscheuren!
Zorgen dat je alles bij elkaar hebt. Het beitsen van de garens. Het volledig resultaat na twee dagen.

 

Pagina's