Overige onderwerpen

3 december 2018 advent

Gisteren was het de eerste adventszondag.
Tijd om allerlei zaken van zolder te halen en de woonkamer op te vrolijken met Kerstspullen.
Een lichtje hier, een kaarsje daar, de muzikanten zijn weer op hun plek, enfin,
"de gezelligste tijd van het jaar" komt er weer aan.
Worden we weer verblijd met eeuwen- en jarenoude liedjes, al of niet in een nieuw jasje gestoken,
gezongen door, voor de tijd van het jaar, vrome artiesten, die het onderste uit hun keeltje halen om maar devoot te klinken.
 

12 november 2018 weven en meer...

Eerst maar eens dat meer...
Gisteravond waren we te gast bij jongelui die we al zo'n 20 jaar kennen. Zo heel af en toe komen we bij elkaar om samen bij te praten en een hap te eten.
Deze keer was er een bijzondere aanleiding.
Hij heeft de afgelopen maanden flink in zijn tuin geklust. Nieuw plaveisel gelegd, grind verdeeld en toppunt, een lantaarn geplaatst.
Een echte blikvanger!
Zij had haar best gedaan om een heel lekker etentje op tafel te toveren. En daar was helemaal niets mis mee. Lekker!!
Een fles Müller Thurgau van wijngoed Fromberg om het geheel te besproeien.
En het was weer als vanouds, "g'sellig!".

 Het veel besproken vloerkleed.

Nu is er weer wat tijd om de ketting door te halen op het 24-schachts getouw. Ik ben op de helft.
En verder ben ik bezig met ontwerpjes te tekenen, met potlood, voor een tweede vloerkleed.
Morgen worden die besproken, hoop ik.
Op één van de zolders staat een voorraad doeken en lakens die ik kan gebruiken om te verven.
Zaterdag en ook nog gisteren hebben we daar flink aan opgeruimd. En omdat we toch bezig waren,
gingen er ook nog wat kratten wintertruien door de ballotage. 
Er is aardig wat naar de kledingbox gegaan.

4 november 2018 rituelen

Gistermorgen hebben we de graven van onze ouders een beurt gegeven.
Gewapend met warm water, schrobber, doeken, borstels poetsen we eens per jaar de kruisen en zerk.
Een werk dat we hebben overgenomen van mijn zus, toen die dat niet meer echt kon doen.
Het sluitstuk is het leggen van een bloemstuk op de schoon geschrobde steen, of tussen de kruisen van
de ouders van Tiny.
 
Als het een beetje mooi weer blijft kan zo'n bloemstuk wel een week of twee blijven liggen.
Daarna ruimen we het op, in de container, en dat was het dan.

Een ander ritueel is, toevallig ook 3 november, de "viering" van het naamfeest van Tiny. Hubertus,
patroon van de jacht, het is de heilige die verdwaalde in een woud en die daar een verschijning had van een hert
dat tussen de takken van het gewei een kruis droeg. Hubertus op de knieën, beloofde nooit meer te jagen.
Ik vertelde dat verhaal aan de kinderen, leerlingen, van groep vijf. Terwijl wij nog in devotie zwegen, vroeg Ronald:
"Hoe is-t-ie uit dat woud gekomen?"
Toen wist ik dat "the times they are a-changing."

Maar het naamfeest hebben we rustig gevierd. In Maastricht. Een kaars gebrand in de OLV kapel, een film bezocht,
Bohemian Rhapsody, over Freddy Mercury en Queen, en tenslotte gegeten bij Vino and Friends, een Italiaans getint restaurant,
dat deels gedreven wordt door een oud-leerling van Tiny. Druk, heel lekker en "gezellig". 

31 oktober R & B

Rythm and Blues?
Vergeet het maar!
Redelijkheid en billijkheid.
Ik ben gestopt met tellen na de 34ste keer dat deze combinatie gebruikt werd door weer één van de raadsleden in ons dorp.
Gisteravond was een ingelaste raadsvergadering die alleen het agendapunt GITEK had.
Een hamerstuk zou je denken.
Niet dus.
Na ruim anderhalf uur gewauwel en gebreuzel over iets waarvan de uitslag toch al vast stond,
elke tweede zin gelardeerd werd met bovenstaande combinatie,
Europese aanbestedingswetten van stal gehaald werden,
de bemoeienis van ambtenaren ter discussie stond,
kwam de uiteindelijke stemming.
Op een enkel raadslid na stemden alle andere voor het voorstel van B&W om GITEK 
het fitnessdeel van het sportcomplex te verkopen.

17 oktober 2018 2028

Ja, dat kwam wel hard binnen.
Nietsvermoedend gingen we naar het gemeentehuis, nu nog in Nuth, om een nieuwe pas te bestellen.
We hadden nog wat charmante foto's liggen van vijf jaar geleden, we worden echt niet ouder...., maar,
helaas, ze werden niet goedgekeurd door de vriendelijke baliebloem.
"Het paspoort is nu 10 jaar geldig en met een foto die al 5 jaar oud is, is het moeilijk om dan nog enige gelijkenis te zien."
Dus door naar DIO.
Maar wat toen uit de machine rolde....oeioeioei, zonder bril, niet lachen, recht naar voren, dan is dit het resultaat.

Zelfs met een ludieke achtergrond, een beetje speels geschikt en wat schaduwhoekjes is hier niets van te maken.
Maar terug naar de balie werden ze wel goedgekeurd.
Toen nog vingerafdrukken. Dat was bij Tiny zó gefikst, bij mij lag dat weer wat moeilijker. Met het profiel dat ik op de duimen heb,
zou ik de APK niet halen. Uiteindelijk kregen we een acceptabele afdruk van de rechter middenvinger en de linker ringvinger!
 

14 oktober 2018 herfst, weven

Het zou zo maar de laatste warme herfstdag kunnen zijn, vandaag. In hemdsmouwen in de tuin dorre bladeren vegen.
Noten rapen, ze blijven vallen.
De ramen staan open, we leven met 24 graden en volop zon.

Maar de handjes moeten wapperen.
Daarom heb ik gisteren weer "les" gegeven aan mijn weefleerling. Zij heeft een 12-schachts getouw gekregen en wil daar resultaat op zien.
Voorlopig ketting scheren, opbomen en dan zien we wel verder.

Zoals gemeld hing het bestelde lont aan de deur, donderdag.
Vrijdag was mijn betere helft niet in huis, daar heb ik van geprofiteerd en heb een baan rose geweven.
En vanmorgen heb ik het begin gemaakt met de beige-wit combinatie, drie op een.
  

6 oktober 2018 terug van weggeweest

We waren een paar dagen in het Sauerland, in Bad Laasphe. 
Wandelmogelijkheden te over, we hadden het weer mee, iedere dag wel zo'n uur of vier gelopen.
 
De stad ligt in het zuidelijk deel van Sauerland.
Eén dag bezochten we Marburg, een oude stad met een "Schloss".
Tegen de berg aan was de Altstadt gebouwd, in lagen, steegjes, straatjes, nogal hobbelig.
Langzaamaan klom je naar de Burcht. We hebben ze niet bezocht.

Al met al een aangenaam tussendoortje.

21 september 2018 herfst

Eigenlijk twee dagen te vroeg. Leerden we vroeger op school niet dat de herfst op 23 september begon?
Maar alles gaat sneller. Vandaag hebben we de eerste serieuze regen na lange tijd. In combinatie met stevige wind
levert dat echte herfststemming op. 
Vivaldi componeerde er een prachtig stuk muziek bij.
We lopen wat vaker dan gewoonlijk naar de serre om te zien of de reparatie stand houdt.
Met veel zorg en moeite heeft een vakman uit de straat een afdekplaat gemaakt om regenwater buiten te houden.
Tot nu toe lijkt het te werken.
Dat zou geweldig zijn.

 

18 september 2018 mode

Zondag bezochten we in Rotterdam, in de Kunsthal de expositie Viktor & Rolf, 25 jaar wearable art.
Het was helemaal de moeite waard. 
Zogezegd een feest van kleuren, technieken, vondsten, ideëen, vakmanschap en verrassingen.
   
Het is niet echt te beschrijven, je moet het zien, besnuffelen, zoeken hoe het gedaan is.
We hebben er ruim twee uur doorgebracht.

De terugreis verliep met nogal wat hindernissen. Omdat een wissel niet werkte, werden we omgeleid. Nou ja.
Toen kwam het bericht dat er een persoon op de rails stond in Eindhoven. Alle verkeer stil gelegd.
Het binnenrijden in het station duurde daarom veel langer dan normaal en dat zorgde voor extra openthoud 
in Sittard, de aansluiting duurde een half uurtje zitten op het perron.
Het geplande bezoek bij mijn broer hebben we maar geannuleerd. Er moest ook nog gegeten worden.

Al met al een geslaagde dag.

Aan het eind van de route kon je een foto maken, een fotobooth, wat dat dan ook mag zijn.
Op voorgeschreven voetstappen staan, een bloem met masker kiezen, start en even wachten.
Je kon het laten doorsturen, bij deze.

15 september 2018 oogst

Het klinkt goed, oogst.
Zorgvuldig de wei doorkruisen in de buurt van de walnotenbomen om de schaarse vruchten te rapen.
Door de langdurige droogte zijn er heel veel lege doppen, je voelt het bij het oprapen.
Een andere oogst zijn de appels. Die hangen overvloedig te kleuren op de meest onbereikbare plekken.
Met de ladder, een emmer, een plukhaak, stevige schoenen, pet, klim ik in een van de bomen.
Binnen de kortste keren is de emmer helemaal vol.
En meestal moet dan ook de ladder verplaatst worden naar een andere gunstige plukplek.
Vanmorgen was de laatste boom aan de beurt. Een kleinere soort, ik kan geen naam noemen.

Pagina's