Overige onderwerpen

22 januari 2021wandeling en weven

Vanmiddag hebben we een kort rondje gedraaid, Nieuwhuis, Terstraten, Helle, Nelisweg, Nieuwhuis en dan weer richting Grijzegrubben naar de koffie met deze keer een stuk rijstevlaai met slagroom en chocoladekrullen! Dan weet je waar je voor loopt. 
Het is een welkome hobby aan het worden voor veel mensen. Geregeld kom je dezelfde groepen tegen, tegenwoordig zijn twee personen al een groep, en dan wissel je de geijkte beleefdheden uit. Dat het lekker is, dat het gisteren wel erg koud was, en dat het nu nog strenger gaat worden met de corona, maar ja, wat wil je, we houden ons echt aan de regels, ja, wij ook, ik heb de kleinkinderen al 14 weken niet meer gezien, ja, dan ga je ze toch missen, zo, dan maar weer verder, hou je taai.
Er zijn ook wandelaars en fietsers die geen krimp geven, stoer voor zich uit kijken en doorploegen, verwachtend dat de rest maar aan de kant moet.

Gistermiddag heb ik de ketting geschoren voor de wedstrijd van Weefnetwerk. 
Dat is dan de tweede, de eerste was als proeflap bedoeld en zal zo ook eindigen.

Woensdag maakten we een toer van 2 uur. Natuurlijk veel veldwegen, enkele verharde, andere modderig, maar steeds veel afwisseling. En dan zoeken we ook nog naar paden waar we nog niet liepen. Op deze tocht kozen we het pad achter de tuin waar vroeger het nonnenklooster stond aan de Stationstraat. Achter dat klooster lag een groot park, met vijver en bosschages. Je mocht er eigenlijk niet komen, Joep en Frits joegen je kwaad weg, voor de één was je bang, de andere "deed niks". Het klooster is al lang afgebroken, er staan nu appartementen, maar de tuin is gebleven. Heeft wel een aparte ingang en via trappen kom je dan op het pad dat op gegeven moment aansluit bij de wandelweg onder langs het kerkhof. En zo kom je uit op de Daelderweg. Steek over en volg de beek richting visvijvers, om de vijvers en de loze vissertjes heen vervolg je je wandeling weer langs de beek, "de Pletsjbèèk", richting Grijzegrubben.

En zo verglijden de dagen in domme regelmaat (Jacques Brel). Maar zonder excuus dat 't niet vlugger gaat.


Een nieuwe "uitdaging" om het klein grut te pushen mee te wandelen.
Kabouterhuisjes zoeken.
Deze muzikanten vonden we in een boomholte. "Daar hoorden zij d'engelen zingen!"

19 januari 2021 ..en krijg je de tijd om?....

Je zou de tijd niet om krijgen.
Een dag bij mijn zwager doorgebracht met het sorteren van gedichten, om in een bundel uit te geven.
Vermoeiend maar wel leuk werk.
Iedere dag dat het weer geschikt is, een flinke wandeling maken nu er geen fitness is.
Een ingewikkelde ketting geschoren om een proeflapje te weven voor Weefnetwerk, om te concluderen dat het geen goeie basis is.
De  diepvrieskast ontdooien en schoonmaken, voorraad op datum schikken, soort bij soort inruimen.
Zorgen voor het eten, dagelijks.
Een middag van de sauna genieten.
De genoemde ketting door hevels en riet halen. Achteraf blijkt de dichtheid niet dicht genoeg te zijn.
Kijken naar Heel Holland bakt, naar de mogelijke en onmogelijke opdrachten die gegeven worden.
Een appeltaartvariatie bedenken en bakken.
Boodschappen doen om verse spullen in voorraad te hebben.
Maak je geen zorgen, we krijgen de tijd wel om!
 

31 december 2020 oudjaar

De laatste "goede daad" voor dit jaar was een bezoekje bij mijn broer.
Het plan was er al langer, maar geen tijd of gelegenheid om uit te voeren.
Vanmorgen heb ik het plan ten uitvoer ebracht.
Alle ingrediënten waren voorradig, ik kon meteen aan de slag.

Omdat de hoeveelheid deeg voldoende was voor twee exemplaren kan ik zeggen dat het baksel zeker geen mis- geworden is.
Met het ene brood gewapend ging ik naar de naaste familie.
Werd met veel enthousiasme ontvangen en getrakteerd op....zelfgebakken wafels!
Tja, oudjaar, we wapenen ons voor het " heerlijk avondje dat nog gaat komen!".

27 december 2020 eindejaarsdagen

Zonder in droeve melancholie te vervallen, het was een vreemd jaar.
Wat is er niet door kunnen gaan? Het zou een lange lijst worden als ik het allemaal ga noteren.
Vakanties, theater, bioscoop, uiteten, sporten, spinning "Laten we dat maar niet doen!"
Je weet nooit wat er van kan komen. Nauwelijks ergens een bezoekje brengen, niemand die de deur plat loopt.
Verstrooiing zoeken bij de commerciëlen, films die je in verwondering in je stoel drukken.
"Waar hebben we nu toch naar gekeken?"

En dan heel af en toe een oplichtend extraatje.
Liv, van tegenover, die met twee koekjes en twee muffins, zélf gebakken ,"zo maar" aan de deur staat.
Nog net vóór het uitbreken van de pandemie op vakantie geweest.
Acht gehaakte sterretjes in een ring, een lieve sportvriendin, zegt ze zelf, doet dat even tussendoor. " zo maar".
En die sterretjes sieren onze kerstboom.
Een vriend en vriendin die "zo maar" met een boek en een fles wijn komen, om de dagen door te brengen.
Dat zal niet veel moeite kosten.
Een telefoon van een neef, die attent op verjaardagen reageert.
En nu "zo maar" eens opbelt om te weten hoe wij de hele coronamaanden zijn doorgekomen.
Wat is het dan goed om te zeggen "Heel goed!"
Van alle symptomen die er bij horen, hebben we niets meegekregen.
Een mail van de dochter van een te vroeg overleden weefvriendin. Zij wil gaan weven. En ik help haar graag op weg.
Een kaarsje branden in een veldkapel om je gedachten even te concentreren op dierbaren die ziek zijn of overleden.
Blij zijn als een andere vriend zijn nieuwe camper kan ophalen.
Tarwemeel kopen bij de ambachtelijke molenaar hier in het dorp en horen dat zijn dochter, oud-leerling, het heel goed doet in haar werk
Alle holle en veldwegen die we gelopen hebben en die weer als nieuw werkten na ze jaren niet bewandeld te hebben.

Als er wel iets vervelend is, dan zijn het de lussen van de mondkapjes die zich verstrengelen in de beugels van mijn bril, die weer vasthaakt aan de hoorapparaten die ik achter mijn oren draag. Soms bungelt het kostbaar kleinood nog net aan het draadje dat verbonden is met de schelp in het oor. Met uiterste voorzichtigheid peuter ik de ene lus uit de andere, controleer nauwgezet of ik alles nog heb, ga gerustgesteld verder. 

En nu is er dan het vaccin. 

24 december 2020 wandeling

Vanmiddag heb ik in mijn eentje een dorpswandeling gemaakt. In Nuth, door de regen.
Vertrokken vanuit ons huisadres, per auto, richting Boschweg. Daar ben ik te voet verder gegaan om op diverse plekken een jaarlijkse nieuwjaarsgroet te bezorgen.
De eerste kaart viel in de bus op ons eerste woonadres!
De rest van de route ging langs bekende punten, via een omweg terug naar de auto. Toen doorgereden naar een eind verder, een plek waar nog een brievenbus zich heldhaftig staande probeert te houden. Daar gingen alle gefrankeerde kaarten in de draaimolen van het bezorg- en sorteercentrum van de post. Toen ik vanuit die positie alle adressen had afgwerkt die te voet haalbaar waren, reed ik weer naar het centrum terug. Op diverse plekken werd de laatste groep kaarten bezorgd. Op de terugweg nog een stop om de laatste wens onder te brengen.
 
Dit is de voorkant van onze 2020-kaart.
Afwijkend van alle voorgaande jaren hebben we dit jaar dubbele kaarten gebruikt.
En zoals geschreven, het heeft de hele route minder of meer geregend.

5 december 2020 kijk wie rijdt daar....

 
Ja, het is de Sinterklaas van vroeger niet meer, gezeten op een wit paard, trouw terzijde gestaan door echte zwarte Pieten.
Geen roetveeg-, geen regenboog-, geen huis-, tuin-, of keukenpiet, neenee, het betere werk, rechtstreeks uit een pot zwarte schoensmeer.
En de baas zelf? Helemaal in de plooi, alle plakkerige vingers en handjes van de kinderen die vorig jaar de staf mochten vasthouden weggepoetst door de poetspiet, zodat de goedheiligman zijn witte handje wél loskreeg van zijn gouden staf.
Maar het goedgelovig volkje in Grijzegrubben was niet minder onder de indruk toen de verrassing langs de huizen kwam en met royale hand een cadeautje uitdeelde. En de kinderen? Wat een verrassing, wat een pret!

De goedheiligman bleek goed op de hoogte te zijn van de gewoonten en bezigheden van de kijkers langs de kant. Zo wist hij meteen dat ik aan fitness doe bij Gitek! 
Tja...zijn bril hè, zijn bril! op die kleine accenten moet je als sint heel goed letten. De kleine rakkers hebben het zó in de gaten wie er onder de fluwelen cape verstopt gaat.

 

23 november 2020 - 1970

Heel lang gold in het Limburg van het rijke roomse leven de uitspraak:
"Eerst voor de wet, dan voor het bed!" 

En daarmee werd dan gewezen op de regel dat je niet met je wettige echtgenoot of echtgenote het bed deelde vanaf de trouw voor die wet.
Alhoewel...menig paartje zocht een bedstede weg van de controlerende ogen van de clerus, de ouders, de sociale lijnen, het kerkelijk huwelijk. Maar er was steeds wel een korenveld in volle rijping, een maïsakker die beschutting bood, dichtbegroeide bossen waar je niet betrapt werd.
Berucht was een kapelaan in Nuth die op zijn scooter het veld in trok om zijn heilzame boodschap te onderstrepen met opgeheven vinger, om betrapte paartjes tot bekering te brengen. Je ging biechten en je was weer schoongewassen tot de volgende keer. Niet alleen het bloed kroop waar het niet gaan kon........

Vijftig jaar geleden gaven we voor de ambtenaar van de burgerlijke stand, "Jan va Cobbe", elkaar het ja-woord, met andere woorden, vandaag zijn we een gouden bruidspaar!
De kerkelijke bevestiging volgt volgend jaar. De viering ook, als, mits, eventueel, er niets tussen komt.
Om het gepast te vieren zaten we al om half negen bij de bloedprikdienst, onze jaarlijkse controle bij de huisarts.
Het feest verliep verder langs de bakker, en de slager om wat anders dan anders aan maaltijden te halen.
Het feestelijke ontbijt hebben we al genoten.

8 november 2020 routine

De dagelijks terugkerende wandeling van een uur of iets meer of iets minder is een aangename onderbreking van de dagen die door allerlei regels alleszins saai zouden kunnen worden. Als je niet zo veel te doen hebt als wij dat hebben. Nauwelijks verplichtingen, wel dagelijkse werkzaamheden, af en toe een shopping-uurtje, geen funshoppen, overigens, maar halen wat nodig is om de conditie op peil te houden. Genoeg winkels in de verdere omtrek. In onze straat is alleen een honingverkooppunt. Daar heb je niet iedere dag nieuwe voorraad van nodig. En voor de rest moet je er op uit. 
Soms lopen we dan naar het dorp, gewapend met rugzak en mondkapjes, kopen wat nodig is en lopen weer huiswaarts.
Vandaag was er veel bedrijvigheid op het modelvliegtuigveldje, hier in de buurt. Thermiek '58. Toen Nuth een industrieterrein ging aanleggen kreeg de club een perceel aangeboden, " waar ze ongestoord en zonder geluidsoverlast " hun hobby kon uitoefenen. Toch komt af en toe verzet van omwonenden...
 
En natuurlijk is de natuur in dit seizoen getooid in mooie kleuren en vormen. 
 
                                                                                                    Deze foto is geleend uit het archief van een natuurliefhebber. 

4 november 2020 herfst

Vandaag hebben we het dagelijkse wandelparcours weer eens gelopen. Na de tweede staar-operatie op maandag, de zelf opgelegde rustdag gisteren, was het vandaag een mooie dag om eropuit te gaan. Dat is dan te voet een ronde door het veld, over het plateau, een holle weg, meer zit er niet in.
Gisteren heb ik de tijd besteed met bladeren bijeenvegen en transporteren naar de wal in de wei en in de afvalcontainer.
En tussendoor gaat het huiswerk door. Boodschappen, zorgen dat er iets te eten is, je bent de hele dag bezig.
Deze week moet er vier keer gedruppeld worden, een karweitje van niks, maar het moet wel binnen de tijd gedaan worden en zo zit je vast aan een vreemd ritme. 

Morgen ga ik weer eens naar de fitness. Die is wel weer beknot vanwege het gevreesde virus, maar ja, het is niet anders, we maken er het beste  van.

1 november 2020 allerheiligen

De jaarlijkse herdenking van alle dierbaren die ons leven niet meer delen. Misschien een enkele keer in gedachten, maar zeker bij bepaalde (verjaar)dagen, en op een dag als deze. 
Gisteren waren we dan weer naar de graven van onze ouders gegaan om die op te knappen, onkruid verwijderen, en tenslotte een bloem neer te leggen.
Een groet?
Eerbetoon?
Een "we zijn jullie niet vergeten?"
Wat het ook is, het hoort bij de tijd van het jaar.

Pagina's