Blog van hans

17 juli 2012. zomer

Er wordt te veel over het weer gepraat, vind ik. Maar na enkele dagen van alleen maar regen, was het vandaag een hele dag droog!
Bijna uitzonderlijk te noemen, deze zomer.
We hebben de morgen goed besteed . Er is zó veel tuinwerk dat je nauwelijks ziet dat er wat gedaan is.
En dan heb je toch met z'n tweeën enkele uren gewerkt. De GFT-bak is al vol en wordt pas over ruim een week weer geleegd.

Maar goed.

Vrijdag komt er bezoek uit Amsterdam. Een contact dat via e mail tot stand gekomen is.
Ik hoop dat ik de beiden kan helpen met de problemen die ze met hun getouw hebben.
Omdat ik toch ook wil demonstreren hoe mijn getouw werkt, heb ik een korte werkpauze ingelast.
Aan de hand van het getouw op zolder kan ik misschien duidelijk maken hoe strak de aanbinddraden moeten gebonden zijn.

16 juli 2012. expositie

Gistermiddag, na het sluiten van de expositie in Hoensbroek, heb ik het eerste deel van de beelden al opgehaald.
Het was weer een verregende zondag, een dag om binnen door te brengen.
De grootste stukken, het wandkleed, tuinbeeld en sokkel, en het serpentijnen beeld pasten royaal in de auto.
En vanmorgen heb ik het kleiner werk naar huis terug gebracht. De dames staan weer te stralen op hun vertrouwde plaats.
Female Buddha rust weer op haar groene meditatieplek.


 

Iedereen blij dat ze er weer zijn.
Maar het was wel leuk om mee te doen, dat wel.

Het zedig takje klimop was verwijderd, alvorens naar Hoensbroek te gaan.
En het is nog niet volledig aangegroeid.
Of het zo moest...het regende pijpenstelen toen ik haar weer op haar plek terug plaatste.
Regen en brons, het blijft een mooie combinatie.

 

 

 

 

12 juli 2012. aan het werk!

De proeflap die ik begonnen ben toen de mannen uit Gent hun werk gedaan hadden, schiet lekker op.
Ik ben al tot 152 cm gevorderd. Nog een centimeter of tien en dan komt het stukje golfjes weer aan de beurt.
Dat worden 25 cm extra doorwerk-werk.
Tja, en dan zou eindelijk het tafelkleed aan de beurt komen.

9 juli 2012. expositie

Het was een regenachtige middag. Die kun je dan heel goed besteden aan een bezoek bij
galerie d'Engelensael in Hoensbroek.
Je werk in een andere locatie te zien heeft steeds wat verrassends, ook iets afstandelijks.
Je bekijkt het met andere ogen.
Er is voldoende aandacht geweest, de belangstelling was royaal, er is nog één weekend te gaan.
Volgende maandag haal ik weer alles op.
"Dan zijn ze weer thuis." 

8 juli 2012. floriade

Vandaag waren we naar Venlo om de Floriade te bezoeken.
Het was zeker de moeite waard. Behalve een flinke vertegenwoordiging aan Nederlanders, waren er ook van heinde en verre buitenlanders op bezoek.
Het was een vermoeiende dag, het was warm, het was druk, maar toch beslist een bezoek waard.

 

 

Een overzicht van een deel van het terrein.
De hoge entreepoort, de innovatoren, die als kantorenflat bewaard zal blijven.
Verder een deel van de kabelbaan, die een leuk overzicht biedt van het hele aanbod aan paviljoens.
De foto is genomen vanaf het dak van het Rabo-paviljoen.

Rechts op de voorgrond een klein paviljoen, waar je je eigen toneelstuk kunt opvoeren.
Maximaal vier personen, lezen de teksten die op blokken hout gegraveerd zijn.
De rolverdeling is aangegeven met 1, 2, 3 of 4 driehoekjes.
In vier talen.
Het is bedoeld om een moment meditatief rust te vinden.

 

 

 

 

 

3 juli 2012.

Vanmorgen hebben we de draad weer opgepakt.
Op tijd opstaan, naar Gitek voor de fitness en fysiotherapie, weer aan de slag op de apparaten,
bijgepraat met heel veel terugkomers, het bekende deuntje.
We zijn eens voorzichtig in de tuin gaan kijken hoe alles er bij staat. Dat wordt werken!
Bij de post zaten verdrietige onderwerpen, maar ook leuke uitnodigingen. Voor een feest van iemand die pas 60 wordt! 
't Zou wat, wacht maar af als je 70 bereikt.

Vakantiegroeten, het gebruikelijke spul.
En als alles aan de kant is, kan ik weer aan het getouw. Ik wil verder, er kwam een vraag of ik een draagdoek kan weven.
Daar moet natuurlijk over gesproken worden, hoe en wat.
Er willen mensen komen kijken, die nieuw zijn met weven, een ander vraagt of ik gesponnen garen wil weven.
Ik krijg het druk als het door gaat.

2 juli 2012.

Gisteren zijn we teruggekomen van vakantie. Volop genoten van alle mooie landschappen en mogelijkheden die er waren om te lopen.
Zowel in de Franse als in de Zwitserse Alpen was het vaak adembenemend mooi. In Frankrijk hebben we diverse passen gereden die
de mannen in de Tour zeker ook al een keer genomen hebben, getuige de herinneringsbeelden die her en der in dorpen staan.
Zoals deze koe:                                                                                                 

 

 

 

 

 

 

 

 

24 juni 2012. feest!

Hoeveel feest is het tegenwoordig nog als je naamfeest hebt?
Mijn heilige, Johannes de Doper, is het niet zó goed vergaan aan het eind van zijn leven.

Omdat er een jaloerse vrouw in het spel was, die meer dan zijn genegenheid alleen wilde,
moest de dochter een sluierdans uitvoeren en als beloning voor het hitsig maken van haar (STIEF)vader
het hoofd van Johannes vragen.
Die wens werd ingewilligd.
Zo ver komt het bij mij waarschijnlijk niet, ik stoot mijn hoofd alleen maar geregeld maar ik heb dan ook geen dochters die sluieren.

Feest was het ook in d'Engelensael in Hoensbroek.

De galerie bestaat vijf jaar.
Bij die gelegenheid exposeer ik beelden.

21 juni 2012. zomertijd

De tuin, en vooral de buxushagen vragen zó veel tijd, dat ik nauwelijks aan ander werk toe kom.
Een oud gezegde zegt dat je de buxus vóór 24 juni geknipt moet hebben. Daar moet ik dan hard voor werken.
Bovendien wil ik dat op mijn naamfeest alles er picobello bij staat. Tiny doet haar deel van de tuin, meer dan genoeg.

16 juni 2012. aan het werk!

De voorbije dagen zijn besteed aan het uit elkaar pluizen van garen, dat hopeloos verstrikt was geraakt.
Een groot kluwen onontwarbaarheid. Een deel heb ik weggeknipt.
Hoe zoiets ontstaat is onduidelijk.
Nu oogt de ketting weer werkbaar.
En na de ontknoping heb ik toch ook weer geweven.
105 centimeter is al op de doekboom opgewonden.

       Omdat de ketting niet op de kettingboom gewonden was, er staat en ligt en hangt nog steeds een "oude" ketting op afwerking te wachten,
       moest ik ze met gewichten verzwaard laten hangen. Een ketting van 5 meter kun je onmogelijk helemaal ordelijk bewaren.
       Als je moet doordraaien op de doekboom, moet er aan de achterkant bijgegeven worden.
       En daar zit 'm de kneep!
       Handmatig strak trekken van de ketting levert steeds verschillende lengtes van draden op.
       Dan een lus leggen, de haak erdoor en laten uitzakken. Het restant van de ketting ligt op de vloer. En stilletjesaan, door de herhaalde toegift en
       doordraai raakt de zaak steeds meer in de war. Tot dat het opeens helemaal een warboel is geworden waar geen begin en geen einde aan 
       lijkt te komen.
       Met veel uitpluiswerk heb ik toch voldoende lengte kunnen redden, zodat ik de shawl wel kan afweven in de gekozen technek.
 

;       En daarom heb ik nu het resterend stuk afgeknipt.

 

 

Pagina's