Blog van hans

1 september 2012. Opnieuw!

Jammer dan!
Alles loopt zoals het hoort, controle van het geweven stuk tafelkleed levert een foutloos geheel op, ik werk met veel plezier aan mijn opdracht,
wat denk je?
Metaalmoeheid op de spanschroef die de verbinding vormt tussen kettingboom en hefboom om te lossen en er voor zorgt dat de ketting op spanning blijft.
Meer dan twintig jaar hield die schroef met oog en haak, die tegengesteld aan elkaar draaien en zo de spanning erin houden, stand.
Gisteren heeft hij de geest gegeven. De schroefdraad was volledig weggesleten, er zat geen grip meer op, en daarmee viel de spanning op de ketting weg.
Vanmorgen ben ik op pad gegaan om een nieuwe te vinden. Uiteindelijk, na drie winkels, heb ik er een gevonden, dezelfde maat, maar een gesloten ring in plaats van een open haak.
De oplossing: maandag wordt met de flex een stukje weggezaagd, ja, en dan hoop ik dat ik weer verder kan.

29 augustus 2012. Opnieuw!

En dat "opnieuwe"  werk gaat in de goede richting. Vandaag heb ik twee blokken geweven. Dat is omgerekend ruim 20 cm, en dat dan dubbel, boven en onderketting.
Voor zo ver ik het kan controleren zijn er geen fouten te ontdekken.Het patroon loopt goed door, kettingkeper naast inslagkeper, ook waar het doek de hoek omgaat.
Pas als ik wat verder ben kan ik bekijken of ook het onderste gedeelte foutloos is.
Daar zal ik van berichten.

26 augustus 2012. Amsterdam

Vanmorgen kreeg ik per mail een aantal foto's van het werk in Amsterdam.

 
doorhalen                                                                                 aanknopen aan doekboom op spanning brengen         het werkt!

Een paar momenten in het proces. Om geen last van weerkaatsend licht te hebben, is het getouw omgedraaid. Met de rug naar het raam werkt prettiger.
Mijn "klanten" waren heel blij dat ze nu aan het werk kunnen.
Met het gekozen materiaal, Bio-katoen van VenneGarens, moet het een mooie shawl worden.

25 augustus 2012. Amsterdam

Het is al bijna een week geleden dat we twee dagen in Amsterdam waren.
Het waren twee heel bijzondere dagen.
De eerste reden was het concert van Leonard Cohen. Een belevenis! Kippenvel bij tal van songs. 15000 bezoekers die zogezegd ademloos luisterden en meezongen, neurieden, klapten en dansten.
Zijn stem was beter dan wat ik gewend ben van CD's, een klein orkest met gepassioneerde muzikanten, drie achtergrondzangeressen met precies de goeie stemmen om de begeleiding te doen.
Hij begon om acht uur, om half tien was er een pauze van twintig minuten en dan, weer verder. Om half twaalf moest hij stoppen, om geen last te krijgen met voorschriften van geluidsoverlast.
Bijna verlegen nam hij de hulde in ontvangst, die hem gebracht werd aan het einde.



 

 

 

 

 

 

 

 

 Een andere reden was het bezoek aan familie IJff. De vriendelijke mensen die hier op bezoek waren en die problemen hadden met hun getouw.
Wat ben ik blij dat ik ze heb kunnen helpen.
Na het  "werkbezoek" bezochten we de Portugeesche Synagoge.

En wat een geweldige tegenprestatie kregen we aangeboden. We hebben een rondvaart door de grachten gemaakt van ruim twee en een half uur.
Op plekken waar een reguliere rondvaartboot nooit zal komen en soms niet kán komen, omdat de brug te laag is.
Achter het Centraal Station werden we afgezet, om dan gemakkelijk naar de trein te kunnen.
Omdat het nog vroeg was, hebben we een bezoek gebracht aan de bibliotheek. Vanuit het café op de hoogste etage heb je een fantastisch uitzicht over de stad.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Onze gastheer en gastvrouw.

Rond acht uur waren we weer thuis, de reis verliep zonder haperen. Twee heel bijzondere dagen.
 

 

13 augustus 2012.

Zaterdag waren we in Maaseik, België.
In een oude kerk, in het centrum, loopt nog tot in oktober een kleine expositie over China's gouden eeuw, tijdens de Tang-Dynastie.
Het was er heel rustig, je hebt alle tijd om de tentoongestelde werken te bekijken en te bewonderen.
Met de koptelefoon op de oren en van een recorder voorzien kon je heel op je eigen tempo alles beluisteren.
Het commentaar was in het Belgisch Limburgs, met voldoende luchtigheid om het aantrekkelijk te houden.
Veel terra cotta beelden, al of niet beschilderd of geglazuurd, sieraden, en veel informatie over de wisselwerking tussen China en het Westen.
Ook de zijderoute kwam ter sprake.
Daarna hebben we aan de Maas op een terras een koffie en een Grimbergen genomen.

Leuke middag!

7 augustus 2012. Opnieuw!

 

 

 

 

 

Nadat ik gisteren de werktekening op papier had uitgeteld en heel vaak gecontroleerd had, is het er vandaag eindelijk van gekomen.
De eerste inslagen van de keperbinding 1 / 3 of 3 / 1 zijn gemaakt. Omdat ik blauw garen gebruikte is goed te controleren of alle inslagen volgens plan uitgevoerd worden.
Het is maar een klein stukje, maar het is zonder fout!
Epke kan niet blijer zijn!

5 augustus 2012. Opnieuw!

Terwijl de gazellen en hinden in de regen zich een weg zochten door een druilerig London om de marathon af te leggen,
heb ik een ander soort marathon afgewerkt.
Ik heb 2000 draden twee keer één voor één in mijn handen gehad. Eerst door de hevels, toen met bundels van vier door het riet.
De ketting is aangeknoopt, de linnenbinding is geprogrammeerd en de eerste inslagen zijn gelegd.
Zo te zien: foutloos!
Dat geeft de burger moed.

Het garen kleeft wel wat, dat betekent dat je iedere nieuwe sprong moet controleren of er geen draad blijft haken aan de onderlaag.
Ik verwacht dat dit euvel gaandeweg zichzelf zal opheffen.

 

3 augustus 2012. Opnieuw!

2000 draadjes zijn door even zovele hevels gehaald. Na de beginstrubbelingen liep het weer als vanouds.
Nu ben ik al bezig met bundels van 4 draden door het riet te halen.
Dat wordt dan werk voor de komende dagen.

30 juli 2012. Opnieuw!

Vanmiddag ben ik dan eindelijk begonnen met het opnieuw doorhalen van 2000 draadjes door de hevels van 16 schachten.

Met andere woorden, het veelgenoemde tafelkleed is aan de beurt. En het lijkt wel of je een heleboel handelingen weer opnieuw moet leren.
Ik was al op gang toen ik bedacht dat ik op de gehanteerde manier geen blokken kan weven. Dus: uithalen en opnieuw aan de slag.
Gaandeweg komen de handelingen wel weer terug in het geheugen en worden ze routine.
Ik heb twee keer tien centimeter doorgehaald, plus twee keer één centimeter voor de zelfkanten, links en rechts.
In dit tempo zou ik er gedurende tien dagen aan moeten werken, dat kan sneller. Maar dan moet het weer meewerken.
Meewerken voor mij is tegenwerken voor iedereen anders, een buitje is een goed excuus om binnen te blijven en door te halen.
We zien wel.
Ik hou U op de hoogte.

Pagina's