Blog van hans

17 februari 2017. stammetje

Waar kun je een mens al gelukkig mee maken?
Onze fitnessvriendin knutselt heel wat af met gevonden hout.
Takken, ze wordt al liefkozend " takkenwijf" genoemd, allerlei vondsten
die ze op haar wandel- en fietstochten vindt, gaan mee naar huis.
 

Dit stammetje vond ik in de bak met te stoken houtresten.
Een mailtje naar de zoekende en jawel, heel graag! Gistermiddag, na de spinning,
vond de overdracht plaats. Veel plezier ermee!
 

12 februari 2017. weven...

Categorie: 

Twee dagen na elkaar heb ik aan het getouw gezeten om eens goed dóór te werken.
Dat was goedgegaan, ik ben nu al op 145 cm. 
Afbeeldingen staan nog steeds op hun kop, erg vervelend en heel lastig om te bekijken.
Het opschieten betekent ook dat ik de kruislatten en de evenaar uit de ketting gehaald heb. 
Dan heb je weer wat meer ruimte om te werken.
  Een overzicht van getouw en werkplek.
 

7 februari 2017. weven, maar dan..

Categorie: 

Wat ik gisteren van plan was, heb ik vanmiddag uitgevoerd.
Het stuk dat ik via terugweven uitgehaald had, heb ik vanmiddag in een andere versie
opnieuw geweven.
 

De kleuren staan voor de Afrikaanse vlag, ingebed in een verbeelding van de Tafelberg.

7 februari 2017. lichtje

Een sportvriendin van bij Gitek is nogal bezig met hout. Wandelen betekent bijna altijd thuiskomen
met een mooie tak, een stronk, een grillig gevormde niet te zware struik.
Ze vroeg of wij in de wei misschien hout hadden liggen, waar we niets mee doen.
Hadden wij.
Bij haar bezorgd, ze zag al allerlei mogelijkheden. En ging meteen aan de slag.
Zondagmorgen, na de spinning, grabbelt ze in haar tas en haalt er een zelf-gebundelde koker uit.
Samengebonden met henneptouw. In de  bundel een kaars.
"Voor het hout.", klinkt het, bijna verlegen. " Het riet komt uit Spanje, daar sjouw ik ook steeds met van alles."
 
 

Dit is het lichtje, brandend op de vensterbank, naast een zeer slank, bijna niet te zien manspersoon.
 

6 februari 2017. weven, maar dan..

Categorie: 

Eindelijk weer eens een "vruchtbare" middag op zolder doorgebracht.
Na de reparatie van de gebroken kettingdraden heb ik een hele tijd lekker door kunnen weven.
Twee volle spoelen om en om door de ketting werpen,
nauwelijks lussen in de individuele draden, zó kun je opschieten.
En dat blijkt ook wel. Vandaag ben ik op de helft van de doek gekomen. 
Weliswaar waren er nog wat enkele draadjes gebroken, maar die heb ik redelijk snel hersteld.
   

De linker foto is een close up van het laatst geweven deel, rechts datzelfde stuk in zijn geheel.
Morgenmiddag hoop ik weer op deze manier verder te kunnen.
En dat opschieten? Zo'n 17 centimeter!

2 februari 2017. weven, maar dan...

Categorie: 

Ja, het werk aan de tweede geboortedoek heeft even een onderbreking nodig.
Zonder dat ik het merkte was er aan de linkerkant een draad volledig gebroken.
Pas na een centimeter of acht, negen zag ik wat er gaande was.
Er is maar een optie: een heel stuk uithalen, terugweven en de gebroken draad opnieuw aanknopen,
door de hevels halen en opnieuw verder werken. 
Ik heb meteen een verandering doorgevoerd. 

20 januari 2017 facebook

Een dag of wat geleden kreeg ik een mail van een fervente facebook gebruikster, ook nog eens een lieve Gitekse vriendin. "Op facebook stond dít bericht, leuk!!!!!"  Wat zie ik tot mijn verbazing? Een blog die ik op 26 november geplaatst had, op de dag dat " Mineke wordt sneeuwpop" gepresenteerd werd, was nu bijna letterlijk overgenomen door iemand die wél op dit medium zit. En waarom niet? Het is een leuk verhaal, mooie illustraties, er is met veel liefde aan gewerkt.

De Duitse vertaling die ik samen met Simone gemaakt heb, is ondertussen ook klaar en is al in Oostenrijk aangekomen. Het boek is bedoeld voor de enkelin van Renate, werkzaam in de Alte Krone, in Mittelberg, Kleinwalsertal, Oostenrijkse enclave in Duitsland.
 De trotse en blije " Grossmutter" met het voorlees- en kijkboek.

Zij was zichtbaar ontroerd en blij met het boek. Dankzij de vertaling kan ze met Hanna, de kleindochter, heel wat uurtjes doorbrengen, met voorlezen en met plaatjes kijken. Ze heeft vast beloofd een paar foto's te sturen als ze in Salzburg is. We zitten dan al in mei! Geduld!

16 januari 2017. Foto's

Omdat het nog steeds niet lukt om foto's op een behoorlijke manier in de blog in te voegen, heb ik hulp ingeroepen van SeniorWeb. Een heel uitgebreide uitleg kreeg ik gistermorgen. Helaas, met zó veel informatie kan ik geen kant op. Het laatste advies dat de vriendelijke mevrouw gaf zal ik waarschijnlijk opvolgen. Vraag je webmaster om advies! 

Een en ander betekent dat ik slechts verslag kan doen zonder afbeeldingen. Het tweede doek vordert gestaag. Ik heb alweer bijna 60 cm geweven. Vrijdag heb ik nog wat andere kleuren gekocht, die iets meer in dit doek passen.

8 januari 2017.winter

Het was gisteren en het is vandaag ook nog zo winters dat we vanmorgen niet naar Gitek zijn geweest om te spinnen.
Limburg had nog fase oranje, een voet buiten de deur leverde al heel gauw slip- en glijtaferelen op.
Het probleem met het plaatsen van foto's, waarvoor je niet op je kop moet staan om ze goed te zien, is nog niet opgelost.
Dus nog even geen foto's.

Dat wil niet zeggen dat ik niet gewerkt heb aan het tweede doek. Gelukkig wel, niet zo snel, maar het gaat vooruit.
De reacties van de ouders waren al even positief als die van opa.
En dat is wel bemoedigend. Ik ben daar heel blij om.

Het is een grijze winterse dag, geschikt om alle kerstspullen op te ruimen. Lampjes, ballen, emmer, kleed, kruk,
het is weer terug op de plaats waar ieder jaar gewacht wordt op het grote moment van uitpakken.
Ook de engelen zijn opgeborgen in hun repetitielokalen. 
En de boom? Die had zijn finest hour en wacht nu op de ophaaldienst.

2 januari 2017. nieuw....

Categorie: 

Een nieuwe maand, een nieuw jaar, een nieuwe geboortedoek, een nieuwe pc,
je zou niet weten waar te beginnen met alles wat in de afgelopen week voorbij gekomen is.
We hebben de wisseling van de jaren heel rustig afgewacht en passend toegedronken.
Op 1 januari hebben we, zoals dat hoort, een bezoek aan mijn broer gebracht. Volle bak!
Kinderen, kleinkinderen, iedereen maakt zijn opwachting tijdens de " receptie".

Nog in december is de eerste doek afgeleverd aan mijn opdrachtgever. Hij was heel blij,
en ook heel tevreden. Ik ben benieuwd hoe de doek ontvangen wordt door de kleinzoon.

Ja, en dan werk ik vanaf nu op een nieuwe pc. Een hele verandering, veel nieuws, er moet nog een en ander geïnstalleerd worden.
Daar krijg ik hulp bij van mijn gewaardeerd familielid, uit " Grijzegrubben onder".

En ondertussen ben ik alweer begonnen aan de tweede doek. Helaas staat de foto op zijn kop, dat moet ik nog verbeteren!

Pagina's