Blog van hans

8 november 2021 Kirchrao, jet jevreks!

We waren naar de appeltaartmatinee op zondagmiddag in het theater in Kerkrade. Het was lang geleden dat we er voor het laatst waren. In de krant werd wel zo af en toe verslag gedaan van de totale renovatie en opknapbeurt van het centrum, je leest dat en denkt bij gelegenheid zien we het wel. En dat was gisteren.
Het theater maakt deel uit van een complex waarin ook de bibliotheek ondergebracht is, waar je terecht kunt voor VVV vragen, waar je binnenkomt in een volledig nieuw interieur. Je moet echt zoeken waar gebleven is wat vroeger was. De statige trap naar boven, naar de theaterzaal, is gebleven. Het café is gehandhaafd, nu maakt het deel uit van de benedenhal. 
 
De foyer/café/leeszaal biedt ruim plaats om te zitten, te lopen, koffie en zo te drinken. De rusticale uitstraling doet het wonderlijk goed. Niets verstopt achter pleisterwerk, leidingen op de muren,
het geheel oogt heel fraai.
Geen wonder dat de bibliotheek gekozen is tot mooiste bibliotheek van Nederland.
Adiee wah!

3 november 2021 "verhuizing"

Gistermiddag was er bezoek, opnieuw, van de fotograaf die een paar weken geleden foto's maakte van de witte linnen ketting die toen op het getouw stond. Hij wilde heel graag nog wat meer opnames maken. Of dat mogelijk was. Vanzelfsprekend. Er was één maar...een andere ketting, die van de filmopnames is nog niet af. En omdat er te veel kleuren zijn  gebruikt, voor zijn plannen en doeleinden, kon hij niet fotograferen wat hij in gedachten had. Jammer.
En vanmorgen ben ik een flink stuk opgeschoten met het leegruimen van de kamer die een grote beurt gaat krijgen. De rekken zijn grotendeels leeg, de planken krijgen een stevige schoonmaak te verduren, het klinkt al aardig hol als je wat zegt.
  

30 oktober 2021 nieuwe vloer

Nadat een hevige regenbui, gepaard gaand met zuid-westerstorm zó veel water onder de pannen had gejaagd dat daardoor de vloer van de werkkamer/weefgetouw deels blank stond, moest de expert er aan te pas komen om de ontstane schade te bepalen. Plafond en muren vertonen watervlekken, de vloerbedekking was voor een deel omhooggekomen, er was nogal wat gevolgschade. Gisteren kregen we de bevestiging dat de ingediende offertes gehonoreerd worden. 
  
Dat betekent dat in december gewerkt wordt. Voordat herstel binnen plaatsvindt, moet eerst de buitenkant meer waterbestendig gemaakt worden. Werk voor de dakdekker. Pas daarna komen achtereenvolgens de schilder en de woninginrichters hun kunsten vertonen. Dan zal het wel 2022 zijn.
En al die werkzaamheden betekenen dat de kamer helemaal leeg moet worden gemaakt. Vooral mijn betere helft is daar al volop mee bezig. Verhuisdozen stapelen zich op, zolders raken verstopt, alles wordt gerubriceerd en soort bij soort in dozen gelegd. 
Stilaan zie je dat er ruimte komt. Ruimte die elders dan wel weer ingenomen wordt.

24 oktober 2021 herfst

Het was weer zo'n zondag dat men vond dat het wel eens de laatste mooie zondag zou kunnen zijn van het jaar. En dat je daar dan van moet profiteren. Dat vonden wij ook. Daarom vertrokken we om elf uur voor een langere wandeling over bekende paden. De deur uit naar links, weer links, de Bronkweg, links en rechtdoor Hole weg. Aan het eind links, Bergerverbindingsweg, oversteken, rechts het voetpad nemen. Op de splitsing weer links, zo links zijn we zelden, langs de Platsbeek. Oversteken, verder langs de beek naar de visvijvers. Rechts om de vijvers in een bocht naar links, bij een blauw paaltje naar rechts over een knuppelpad. Platsmolenweg oversteken, rechts, langs een paar huizen, het paadje langs de beek weer oppakken, de drukkere Daelderweg oversteken, links is het kerkhof, we volgen het pad langs de beek. Halverwege ongeveer over een bruggetje, naar rechts. Aan het eind naar links, ietwat stijgend, parallel aan de autoweg. Aan het eind van dit pad rechts. Voor het tankstation oversteken, over de spoorbrug, achter de brug een steil trappetje af, naar rechts,Geitenweg. Een brede weg volgen, hier was vroeger het overlaadpunt van het suikerbietentransport, nu braakliggend terrein. Rechtdoor. Een paar zijpaadjes negeren totdat je bij een hek komt, aan de rechterkant van de straat. Door het hek, de weg daalt en loopt door een weiland. Weer een hek. Naar rechts, in de verte ligt een boerderij, Naamse Steen, een uitspanning, goed om even te rusten. En dat hebben we ook gedaan, in een fraai opgeknapte schuur koffie en thee gedronken met zelfgebakken vla erbij.
We laten de Steen achter ons, lopen richting autoweg, niet onder de tunnel door maar naar rechts, de weg volgen naar de volgende boerderij. Daar wel onder de tunnel naar links, aan het eind weer links en iets verderop naar rechts. Je loopt achter Hellebroek richting Wijnandsrade. Op het kruispunt rechtdoor, je komt uit bij de Wijnnadsrader weg, steekt over en gaat de Lieverkenszandweg in. 
De naam is een verbastering van Lieuwerikszangk, een paar grote velden waar je, alweer vroeger, veelvuldig leeuweriken zag en hoorde. Volg deze weg, ietwat stijgend naar een kruispunt met een devotiekapelletje, gewijd aan Stefanus, de eerste martelaar, Sjtèèveshuuske in het dialect. Neem de rechter weg, door de velden, richting Provinciale weg. Voor de speklagenboerderij naar rechts, je kunt al oversteken en vervolgt naar rechts. Dit is de Valkenburgerweg. Sla de eerste weg links in, Bergerweg, langs de molen. Deze holle weg mondt uit op een kruispunt dat je oversteekt, het blijft Bergerweg. Neem de eerste afslag links naar "Gen Dreesj", een boerderij, en neem de weg rechts, weer een holle weg. Bij een splisting volg je de weg naar links, even verder naar rechts en dan kom je uit bij de Maastrichter weg. Even naar rechts: Grijzegrubben! We zijn weer op het vertrekpunt.
Ongeveer 12 km, we liepen pakweg twee en een half uur. De pauze niet meegerekend.
  

22 oktober 2021 room at the top

Categorie: 

In 1992, bijna 30 jaar geleden, werd mijn broer directeur van het bedrijf waar hij jarenlang werkte.
  
Bij die gelegenheid boden wij, mijn zus en ik en onze andere helften, hem een beeldje aan. Passend bij de gelegenheid. Room at the top. Een volledig leeg bureaublad, enigszins uitgesleten waar de hand van de baas ligt. En verder...? Niets! Mijn werkwijze en uitvoering volgend leunt de bazin achterover, zorgvuldig haar kapsel verzorgend. Een lachje, "dat heb ik goed geregeld!". Het aanbieden van het "kunstwerk" gebeurde tijdens een eten in kleine kring, in Geleenhof in Heerlen. Omdat het hem allemaal totaal onverwacht overviel, was de feestelijke overdracht en onthulling een heel geslaagde gebeurtenis. 
Nu heeft het beeldje een volgende betekenis gekregen...

20 0ktober 2021 weven!

Categorie: 

Mijn besluit om te stoppen met weven, na een periode van pakweg bijna 50 jaar, werd abrupt teniet gedaan.
Wat is het geval?
Een regionaal huis-aan-huis-weekblad heeft een mooi idee om krant en digitaal te koppelen. Bijzondere onderwerpen, hobby's, verzamelingen wil het blad in het zonnetje zetten. Met een artikel/interview in de krant en dat wordt dan gesteund of geïllustreerd met een film op youtube! Via vrienden werd ik benaderd met de vraag of ik daar aan mee wilde werken. Het bloed dat kruipt... ik had niet lang nodig om mijn besluit terug te draaien. Reclame voor mijn ambacht, anderen misschien inspireren om ook te weven, hoe mooi kan het lopen?
Welnu, verleden zaterdag was het zover. "Moeder en zoon" belden om elf uur aan met de vraag of ze naar het weefgetouw van mevrouw mochten komen kijken, want ze hadden gehoord dat......
Grote verbazing dat mevrouw niet de aangewezen persoon is, maar de dienstdoende portier!

Dat was het begin van een opnamesessie van enkele uren. De cameraman had gaandeweg steeds nog betere ideeën om te filmen. Ingewikkelde lenzen werden tevoorschijn gehaald om weer een speciaal shot te maken. 
En omdat het bezoek heel graag een getouw in werking wilde zien had ik in de voorgaande week een ketting geschoren, op het getouw gezet, doorgehaald door hevels en riet, aangebonden, twee patronen ingevoerd en een stuk geweven om het spontaan te doen lijken!
  
En dit armbandje moest "zoon" wat enthousiaster maken, hij had geen zin om met mam mee te komen. Maar met dit bandje wilde hij scoren bij zijn vriendinnetje! Hopelijk heeft hij succes.
Maar...
omdat nu een ketting van drie meter op het getouw staat, moet ik weer aan de slag, want ik gooi dat mooie materiaal echt niet weg. Houdt mijn andere helft een leuke shawl over.

13 oktober 2021. 't kan verkeren...

Vanmorgen zou de ramenwasser komen. Gepland was dat we de eerste klant zouden zijn, 09.00 uur. Om 08.50 pingde de phone. Jawel, hij was niet in orde, vreesde een griepje of zo en of we een nieuwe afspraak kunnen maken. Dat moet nog gebeuren. Mijn betere helft wilde de auto al wegzetten, dan kan hij gemakkelijker bij de zijramen. Wat denk je? De linkervoorband is helemaal plat. Er steekt een schroefje in het rubber, bijna dezelfde plek als waar het zo'n veertien dagen ook al raak was! Met net zo'n schroefje. Toen konden we nog naar de garage, nu dus niet. ANWB gebeld. Wat een correcte bediening. De mensen aan de telefoon worden vast en zeker getraind om rust in hun stem te leggen. Vriendelijk, kalm, goeie afspraak. Met een uur zou de monteur er zijn. Al veel eerder stond hij op de oprit. Even vriendelijk als de telefonist, geruststellend, maakt hij het euvel in orde. Geen noodbandje omleggen, maar een prop in de opening schieten. Met de tip om meteen naar de bandenman te gaan en daar een definitieve afsluiting laten aanbrengen. 
Als de monteur weg gaat zeg ik nog:" Jullie zijn in het echt net zo vriendelijk als in de reclamefilmpjes! Dank je wel!" "Dat vind ik een echt leuke opmerking, dat maakt mijn dag nu al goed." 
Direct daarna ga ik naar de garage. Baas ziet dat er een bult uitpuilt. "Dat gaan we anders aanpakken en oplossen. Daar kunnen we met een prop niets meer aan doen."
De beste oplossing is een vervroegde bandenwisseling. Bijna half oktober en we rijden al met winterbanden. En in het voorjaar bij de wisseling twee nieuwe voorbanden.
En nu moeten we maar zien of er geen kwade geesten rondwaren in Grijzegrubben.

11 oktober 2021 kermis

Zaterdagavondkonden we eindelijk de tickets inwisselen die ik in april 2019(!) gekocht had in het theater in Heerlen. Een concert van een Corsicaanse groep, I Muvrini. Het eas de vierde keer dat we gereserveerd hadden, maar corona, enfin, dat is bekend. Niet helemaal uitverkocht, maar wel goed bezet. Binnenkomen via QR code, legitimatie, een lange rij meer of minder geduldig wachtenden voor de entree. Je hoefde je niet te vervelen, want buiten draaide de kermis. Al weer heel lang geleden dat we dat spektakel van dichtbij meemaakten.
 Het bekende werk, maatschappij-betrokken, hard, ook wat folklore, en steeds weer de moeite waard om te beleven. Nog bijna vóór hij een noot gezongen heeft, houdt de leadzanger al een hand achter zijn oor om het applaus en gestamp en gejuich aan te moedigen! Dat mag wel een onsje minder. Planmatig was het rond 22.00 uur afgelopen, het liep uit tot 22.30 uur. 

Toen we weer buiten waren, draaide de kermis nog steeds. Van dat spul waar we nog nooit gebruik van maakten, als je nog niet misselijk van een paling, een wijnstok, een suikerspin, een rit in de botsauto's was, dan kon je in deze slingerende attracties je hart ophalen. Kers op de taart was een zakje Montelimar noga! Jeugdsentiment van de hoogste plank! De smaak van vroeger! 
Al met al een avond die echt wel het "dat-was-toch-weer-eens-een-andere-dan-anders-dag" gevoel gaf.

5 oktober 2012 I D D N B

Vanmiddag kwam het bericht van de opticien dat mijn bril klaar was en afgehaald kon worden.
We wilden net boodschappen gaan doen, maar verlegden de route toen naar Hoensbroek om zo snel mogelijk het nieuwe geval te dragen. Het aanpassen verliep gemakkelijk en snel, het zit goed en het wennen aan het prisma verliep zonder problemen. 
 En hier ga ik dan weer een paar jaar mee door het leven, hoop ik. Vanavond hadden we de eerste les van de nieuwe luistercursus, vanmiddag gingen we dus na de bril onze boodschappen halen, brachten een slachtoffer van een orthodentist een bloemetje, twee implantaten waren nodig, naar huis voor een koffie en thee, snel een avondhap genoten en alweer op weg naar genoemde cursus. En zo gaan de dagen met allerlei activitieiten voorbij. Hopelijk is het morgenvroeg droog, dan kan ik noten rapen. We hebben al een behoorlijke voorraad, maar onze vaste klant zit momenteel in Tsjechië om een "KUR" te volgen. Een zeer Duits verschijnsel, " In Kur, zur Erhaltung der Arbeitskräfte.". Een paar weken volg je een programma van oefeningen, baden, massages om het lijf weer op te krikken. APK zogezegd.  

3 oktober 2021 letters

Er kwamen een paar vragen naar de lettercombinaties die ik gekozen had. Of dat wel bestaande reeksen waren bij een opticien. Of zat er een betekenis achter? Ja, er zit een betekenis achter.
De eerste betekent : "op zoek naar een bril" , de tweede staat voor : "ik heb een bril gevonden!" Zo simpel is het, kan het zijn. Zelfs de verkoper bij de opticien vond dit wel heel snel gaan. Hij had er niet echt vrede mee en kwam met een assortiment mogelijkheden. Maar omdat ik noch Elton John, noch Bernhard jr, noch Dame Edna ben, bleef de keuze voor de eerste staan.

Pagina's