Blog van hans

3 mei 2018

Het is vandaag alweer twee jaar geleden dat we afscheid namen van Ulla.
We werden overvallen door het bericht, een hersenbloeding maakte abrupt
een einde aan haar leven.
Ze wordt heel vaak herinnerd, door wat ze zei, door wat ze deed, hoe ze sprak,
hoe ze genoot van de goede en lekkere dingen van het leven.
Je blijft bij ons, als we lachen, als we serieus praten, als we je citeren.
Een dichtbundel wordt aan jou opgedragen.
                  bundel troost


 
 

3 mei 2018 beeld

Een jaar of zeven geleden exposeerde ik in Heerlen in een radio- en TVzaak.
Deze dame wilde meer dan in een kleine ruimte spartelen. Zij ging het zeegat uit!
En daarna heb ik haar nooit meer terug gezien.
 
 

30 april 2018 weven..pech II

Categorie: 

Zojuist heb ik de geweven lap losgeknipt en van het getouw gehaald. Er is geen eer aan te behalen.
Wat gebeurde?
De kettingdraden zijn per paar om de kettinglat gelegd. Als je gaat opbomen is dat geen probleem,
alle draden zijn nagenoeg even lang. En hebben ten slotte gelijke spanning.
Maar door de problemen met de draad die om andere heen gewikkeld was, moest ik de hele ketting losdraaien.
Dat was de oorzaak dat één draad van een paar "langer" werd ten koste van de andere.
Zo veel mogelijk al geprobeerd om alles weer gelijk te krijgen, het was geen succes!
Overal lussen of te strak getrokkken draden, breuk op drie verschillende plekken.
Dan blijft maar één ding over: afknippen en met de resterende ketting opnieuw aan de slag.
 
Van het getouw, niet afgewerkt, niet gewassen, niet gezoomd.

Gelukkig is er ook nog positief nieuws. Het gelijmde wiel houdt stand.
 

28 april 2018 pech

Categorie: 

We zijn heelhuids door koningsdag gekomen. Enkele flarden op televisie gezien.
Vanmiddag ben ik weer eens verder gegaan met weven.
Deze keer op zolder aan het grote getouw dat al veertig jaar dienst doet.
Het getouw waar ik op dit moment linnen weef. Het worden theedoeken, er zijn er al een paar besteld.
Het liep lekker, het schoot goed op, geen garenbreuk, geen losschietende schacht, gewoon het ging goed.
Totdat ik de ketting verder draaide om verder te weven. Het tandwiel met stevige pennen brak zo maar.
In twee stukken.
   
Het tandwiel zit met vier schroeven vast op het houten deel. Toen ik er twee had los gedraaid liet het ene stuk al los.
De houtlijm die ik wilde gebruiken was zó ingedikt dat er geen eer aan te behalen viel.
Maar in de voorraad had ik nog andere lijmsoorten.
En daarmee zette ik de twee stukken aan elkaar. Met een stevige lijmklem heb ik de twee delen aan elkaar gezet.
Dat moet drogen.

Ik zag aan de linkerkant van de ketting een draad die wel erg op spanning stond, dat moest mis gaan.
Hij zat zo verdraaid om de bundel heen dat er niets anders op zat dan de hele ketting los te draaien van de boom.
Linnen is een eigenwijs garen. Gaat graag zijn eigen gang, verknoopt in elkaar en wil niet meewerken.
Met heel veel passen en plukken en trekken en uit elkaar halen heb ik nu de ketting weer op orde.
We moeten ze nu alleen nog opnieuw op de kettingboom draaien.
En dat gaat pas als het tandwiel weer stevig verlijmd is.
Noodgedwongen rust.
Maar wel een uur of drie verder!

26 april 2018 weverijbezoek

Eindelijk is het er dan van gekomen. Al in december van vorig jaar was de bedoeling om te komen.
Door alle trammelant en vakantie verschoof de datum steeds weer.
Maar vanmiddag was het dan zover.
Veel belangstelling voor de techniek van het weven, bewondering ook voor de "producten" die ik kon tonen.
Begrip ook voor prijzen.
Helemaal leuk waren de attenties die de dames meebrachten.
Vier verschillende groenteplantjes om zelf te verbouwen. En te oogsten als de tijd rijp is.
Palmkool, ik heb er nog nooit van gehoord. Heel benieuwd hoe het verwerkt gaat smaken.
 
En dan ook nog twee plakken chocolade! Niet nodig, wel leuk. Serieuze belangstelling voor de techniek.

20 april ...de kleine dingen...

Vanavond stond asperges op het menu. Voor ons de eerste van het seizoen.
Klassiek met hardgekookt ei, geen ham, gebakken krieltjes.
Maar bij de eerste hap ei ging het al mis. De inhoud van de vork gleed op de grond.
En we aten buiten....
Toen we klaar waren, zagen we een grote bedrijvigheid rond een stukje dooier.
Tientallen mieren krioelden door en over elkaar, bezig met de onverwachte lekkernij.
Na veel passen en proberen kregen ze het stukje vervoerd, naar hun nest.
 

20 april 2018 wandeling

In de krant stond een aantrekkelijke wandeling aangeboden.
Een tocht van 12 km over het plateau van Margraten, St Geertruid, en een paar andere dorpjes.
Het ging vooral voor de bloesem van appels, peren, kersen, weinig hoogstam, wel pyramide-groei.
En inderdaad, er was volop bloei.

Helaas misten we een afslag, een vijfsprong en blauwe paaltjes.
Dat had tot gevolg dat we ietwat van de route afliepen en uiteindelijk in Ryckholt uitkwamen.
Op goed geluk zijn we toen maar rechtsaf gegaan, door het Savelsbos, en via een behoorlijke omweg
terug naar "Geetere". 
De dames uit Grijzegrubben, die hier "de Koekenpan" exploiteren, waren net de zaak aan het openen.
Er moest nog veel gebeuren, ik heb geholpen met het plaatsen van stoelen en kussens, er waren meteen klanten.
Met een koffie en thee en lekkere kersenvlaai met kruimels maakten we een pauze.
En omdat ik geholpen had kregen we een tweede kop aangeboden van het huis.
Toch aardig.
Het was heel warm, alleen in het bos bleef het aangenaam.

Een nieuwsgierige ezel wilde wel geaaid worden, maar Tiny trok er niet zo aan.
Om te knuffelen heeft ze een andere ezel!!??

19 april 2018 zomergasten

Waar over spraken zij, op het terras, op de straat, in de winkel, bij de kassa, bij de bushalte,
de wachtkamer, de pinautomaat, de slager, onderweg, tijdens het wandelen, het e-biken,
het tuinwerk, de bakker, de speelplaats en de fitness?
Inderdaad, over het weer!
We hebben al een paar dagen zomerweer, echt warm, je hoort al klagers dat het nú toch wel erg warm is,
zo vroeg in het jaar.

"En de ijsheiligen zijn nog niet eens geweest! Dat duurt nog tot half mei. Moet je denken!"
Onze zomergasten zijn gisteravond gearriveerd. Een stel volwassen schapen met hun lammeren.
Zij zorgen dat de wei kort gehouden wordt.
Het zijn mergellandschapen. 
Mooie beesten, vrolijke lammetjes, de meeste gebroken wit, een enkele zwarte.

Gisteravond heb ik weer eens een stuk verder geweven aan de linnen handdoeken.
Het liep als vanouds, ik ben het nog niet verleerd.

17 april 2018 weven

Categorie: 

We hebben de vierde maand van het jaar al voor de helft gehad.
En tot nu toe ben ik niet aan weven toegekomen. 
Griep, ontstekeing, vakantie met wat dagen ertussendoor.
Maar nu wil ik toch de draad oppakken en weer aan het werk gaan.
Daarom heb ik het aangekondigde bezoek opnieuw uitgenodigd, het zal volgende week worden.

17 april 2018 slakje

" 't Zijn de kleine dingen die het doen...."
Zo ongeveer was er in de jaren 70 of 80 een relipopgroep die daarmee succes had.
Vanmorgen bracht ik de resten van het ontbijt naar de GFT-bak. 
Om snel terug te lopen, mijn fotoapparaat te pakken en vast te leggen wat ik zag:
 
piepkleine slakjes, die toch al hun huis meedragen. Zo verdwaal je natuurlijk nooit, je hoeft nergens te reserveren.
En in alle nietigheid, het is geen afval, zij kwamen wel daar vandaan.

Pagina's