Blog van hans

29 juni 2018 visitekaartjes

"Heb je geen kaartjes?", is een vaak terugkerende vraag van mensen die wat meer willen weten over mijn werk.
Ja, die zijn er wel, maar ik vergeet steeds om er een aantal in voorraad te hebben om uit te delen.
Maar vandaag heb ik weer eens wat nieuwe gemaakt.
 Alle gegevens staan er op, en de voorkant wordt gesierd met een etiket met logo.
 

8 Juli heeft mijn betere helft voorspeelmiddag, samen met andere leerlingen van haar pianolerares.
Zij stelde voor of het niet een goed idee zou zijn om dan wat werk neer te zetten in het huis waar de middag is.
En dan moet je gaan sorteren, gaan uitzoeken, kiezen wat mee gaat, een lijst met namen en prijzen maken,
dat is voor één middag evenveel werk als voor een expo van vijf weken.
Maar, eerlijk is eerlijk, het is ook leuk werk.
Er komen wat beelden en wat weefwerken.

27 juni 2018 feest!

Gisteren was, zoals geschreven, onze trouwdag. De zevenenveertigste!
Geen grote feesten, we werden al gewezen op het feit dat over drie jaar... en dan nog langer.
We zien het wel.
Maar een feestelijk randje was er toch. Een snoeperij eigenlijk.
 Na een wandeling naar het dorp,

bij "aan hoes" een "ijsje" gekozen. Ze houden niet van dat benauwde, geven royale porties
En ook nog eens lekker ijs, vriendelijk geserveerd, op het terras was het goed toeven.
De avond verliep in alle rust.

25 juni 2018. weven

Categorie: 

Soms komt er van alles tegelijk aan de deur.
Nu is het een vloerkleed dat eventueel geweven gaat worden.
Daarvoor worden proefjes gemaakt op het klein getouwtje dat ik ooit kocht op een rommelmarkt.
Zo simpel als het maar kan, twee schachten, alleen linnenbinding, maar het werkt.
 

Je kunt er slechts 15 cm breed op weven.
Voor het doel wel erg weinig, maar je krijgt toch een idee hoe het geheel kan worden.
En je hoeft geen grote hoeveelheden materiaal te gebruiken.
Nu valt het met dat laatste wel mee. De opdracht gaat over een voddenkleed.
En dat kan "authentiek" zijn, je kunt ook een "Salonfähiges" exemplaar weven.
In het eerste geval scheur je repen van oud materiaal, in het tweede gebruik je gekocht band.
Wat je maar wil...

Het was zo'n lauwe, aangename zomeravond, te mooi om naar binnen te gaan,
teneinde de dagelijkse portie ellende aan te horen via " d'r iesjte Hollender".

Maar waarom komt er van alles tegelijk aan de deur?
We moeten een paar shawls afwerken, ik moet hoognodig de oude ketting gaan doorhalen op het getouw op de weefkamer,
een nieuwe ketting ga ik scheren voor het getouw op zolder, de tuin moet hulp krijgen, we willen toch wel eens wandelen,
een bezoek aan de audicien is gepland, de agenda staat vol.

25 juni 2018 "feest"

Gisteren was de dag van Johannes de Doper. Die geofferd werd voor de niet beantwoorde lusten van een vrouw.
Gevangen gezet, omdat hij het volk opruide tegen Herodus. 
Uiteindelijk onthoofd omdat Salomé dat hoofd als dank wilde, nadat ze met haar zeven sluierdans Herodus het hoofd op hol bracht. 
Als dank vroeg zij het hoofd van Johannes.
Aldus geschiedde.
En naar die Johannes ben ik genoemd en dat naamfeest werd gisteren gevierd.
Morgen zijn we toe aan het volgende feest. We zijn dan 47 jaar getrouwd. 
Dat heeft wel een bitter randje, Guus en Ulla zouden morgen hun gouden bruiloft hebben gevierd, als......
 

19 juni 2018 weven

Categorie: 

Vanmiddag, na de boterham, ben ik maar weer eens naar de zolder vertrokken. Aan het opruimen was ik nog niet verder toegekomen.
Een koker, vol met allerlei stokken, schachten, weeflatten, metalen staven, opgerold papier heb ik helemaal leeg gemaakt.
Om daarna rigoureus te sorteren en wég te gooien.
Wat blijven mag heb ik in kokers bij elkaar gezet, in de aanwezige buis.
Het ziet er heel wat opgeruimder uit.
Het doel van alle werk is twee schachten toevoegen aan de werkzame vier in het getouw.
Dat lukte nog wel, maar nu bleken talloze hevels in elkaar verstrikt te zijn.
Er zit niets anders op dan ze één voor één los te plukken en opnieuw op de schachtlat rijgen.
Monnikenwerk!
    

Om het uitzoeken en opnieuw rijgen iets gemakkelijker te maken, ben ik er bij gaan zitten.
Dat scheelt een hele hoop rugpijn.

17 juni 2018 nuuj humme

Op vakantie in Kleinwalsertal bezoeken we ook een keer Oberstdorf.
Een wat grotere plaats, de meest zuidelijke "stad" van Duitsland.
En daar kocht ik in een kledingzaak een folklore-hemd in de bekende Beierse kleuren:
blauw-wit.
De verkoper vond dat bij zo'n hemd wél een Lederhose hoort! Nee dus.
Omdat het die dag heel warm was heb ik het meteen gedragen, in de winkel geruild voor de trui die ik droeg.
     
Deze foto appte (wat een Nederlands!) ik naar een vriend.
Commentaar: "Past good bie de blauw lôch!" Daar moet je het mee doen.
Na het dragen komt het wassen en strijken. Dat werd vanmorgen gedaan, ik kan weer een paar dagen vooruit!

16 juni 2018 weven

Categorie: 

De lap die geweven heb om er een stel linnen handdoeken van te maken, is van het getouw.
Ik maak van de gelegendheid gebruik om twee schachten bij te plaatsen.
Die zijn nodig voor het volgende werk: een 15-tal katoenen handdoekjes in 10 kleuren.
Zogezegd als relatiegeschenk gedacht.
Het ziet op zolder een beetje rommelig uit, het bijplaatsen was veel meer werk dan ik dacht.
De schachten had ik zorgvuldig opgeborgen, er kan niets mee gebeuren, maar het is als met 
kerstboomlampjes, volgend jaar zitten ze hopeloos in de war.

Overal, waar plaats is, staan en liggen onderdelen van het getouw.
En dan zul je net onverwacht bezoek krijgen om een opdracht te bespreken aan dit apparaat.

De lappen heb ik gisteren gewassen, "op de hand", in zo heet mogelijk water met veel wasmiddel.
Linnen moet "wreed" behandeld worden, deste mooier wordt het.
Strijk het zo heet mogelijk, het gaat steeds mooier glanzen.

Zigzaggen om rafelen te voorkomen. Twee keer in het hete sop. Na wassen, drogen en strijken.
Toen ik gisteravond terugkwam van een uur spinning, hingen de twee lappen gestreken over een stoelleuning. 
Mijn betere helft zorgde voor die verrassing!

11 juni 2018 terug van weggeweest

Gisteren in de namiddag reden we de oprit van nummer 73 op.
"Oeioeioei,moet je eens kijken, wat is alles gegroeid, het zit helemaal dicht!"
Ja, dat was het eerste wat we zagen.
Maar wat wil je? Veertien dagen groeizaam weer zijn gang laten gaan, dan krijg je dit.
Veel belangrijker is dat alles er nog is. Onze buren letten goed op als we weg zijn.
Dat is een bedankje waard, ook al wordt het slechts onder protest geaccepteerd.

En nu kunnen we aan de slag. Distels en netels in de wei bewerken met een goed middel, her en der uitdunnen, 
opharken, we hoeven ons niet te vervelen!
Maar we hadden een heel fijne vakantie op het bekende adres. Heel veel, heel intensief gelopen, genoten van bloeiende almen,
het vee liep al bimbambeierend in de wei, goed weer, geen ongelukken of autopech, voor herhaling vatbaar.

6 juni 2018 zomerglijbaan

Nou ja, zomer...
dit berichtje typ ik op een Oostenrijks toetsenbord.
Dat werkt weer eens heel anders dan dat waar ik gewoonlijk op werk.
Maar er moet toch eens geprobeerd worden zonder fouten te schrijven. 
Heel bewust zoeken naar waar de letters staan. En de plaatjes.
Maar een foto toevoegen lukt niet. Dat moet thuis gedaan worden.

 

Er zijn trouwens ook geen foto's gemaakt toen ik een schuiver maakte, niet ver van het bergstation Kanzelwand.
We wilden van hieruit naar Kuhgehrenplatte en -Kreuz, een bekende route, heel mooi, maar pittig.
Waar we geen rekening mee hielden was het feit dat er aan deze kant van de berg,de noordzijde, nogal wat oude sneeuw ligt.
Deels platgetreden, deels modderig en overal smal en glad.
En daar ging het mis.
Eén misstap en daar ging ik onderuit! Ik gleed wel een meter of vijtien omlaag, over gras en sneeuw tot ik tegen een graspol stootte 
en bleef liggen.
Ik merkte meteen dat er niets was blijven liggen onderweg, of dat ik iets gebroken, verstuikt had, of bloederig gewond was.
Nogal wat bezorgde blikken en vragen of het gaat. Ja, het gaat!
Ja, en dan opkrabbelen! Hakken in de sneeuw, stapje voor stapje omdraaien en dan zijwaarts naar boven klimmen.
Het kostte moeite, maar uiteindelijk was ik weer op het paadje, waar mijn betere helft bezorgd wachtte. 
 

24 mei 2018 bundel troost

Gisteren hebben we de definitieve uitgave van de dichtbundel in handen gehad.
Een handzaam boekje, bewust met "pocketkaft", het geeft iets vertrouwds aan de inhoud. 
Je neemt hem sneller weer eens ter hand dan een gebonden uitgave.
Guus is er heel blij en gelukkig mee.
Nieuwe exemplaren zijn besteld, ze zullen vandaag of morgen bezorgd worden.

Nogal symbolisch, maar dat past wel bij de inhoud.
Voor- en achterkant van de bundel. 
Helaas krijg ik de afbeelding niet duidelijker.
Ik ben heel benieuwd hoe het ontvangen wordt.

Pagina's