Blog van hans

2 maart 2018 struikelblokje

We hadden een paar boeken besteld. Die afgeleverd zouden worden in de brievenbus. Ik ga, als het al donker is, nog eens kijken of de bestelling er is. 
Dik ingepakt, niet zo'n goed zicht, een omhooggevallen blokje basalt, ik blijf hangen met de rechtervoet, schiet los en mijn linkerbeen houdt die snelheid niet bij. Dan weet je al dat dit niet goed gaat. En gelijk heb je, heb ik. Ik maak een schuiver over de stenen van de oprit, schaaf mijn handen, kom met de bril op de grond terecht, bril drukt op de wenkbrauwboog, bloeden als een rund, een knie knalt tegen de stenen, een paar ribben raken de grond, dit is serieus.
Gelukkig heeft mijn betere helft de tegenwoordigheid van geest om meteen met schone doeken het bloeden te stelpen.
Een gaasje op de wonden boven mijn oog wordt afgeplakt met Hansaplast. 
Mijn bölles klopt enigszins in een ander ritme. Dan maar wat pijnstillers. " Je moet de pijn voorblijven!", zegt een vriend.
En een andere zegt dat het toch te gek is dat we nog steeds het Calvinistisch idee hebben dat pijn lijden onze plek in het hiernamaals zal veraangenamen.
De dag daarna, donderdag, heb ik in overleg met de huisartsenpraktijk een tetanusspuit gehaald. Kan ik weer tien jaar vooruit.
En vandaag is het pleister weer vernieuwd.
 Een dag en een pleister later...

25 februari 2018 't Kan verkeren...

Dacht ik nog dat ik de snijdende wind kon laten voor wat het is, 
een kwartiertje later liep ik met mijn betere helft, dik ingepakt, te wandelen.
We kozen de route langs "Nuujhoes", want dan hadden we de wind voorlopig in de rug.
De vorige rondjes waren ofwel naar rechts, ofwel naar links, weer richting huis.
Vandaag hebben we er een flinke lus aan vastgeknoopt.
Naar Helle, "genHêl", Nelisweg.

Vandaar richting Horenweg, en verder door een stukje kerkpad terug door Grijzegrubben.
Al met al een uur.
Het ging heel goed, was aangenaam en alweer wat meer beweging.
 

De beloning was verdiend, goulashsoep, in de lekker zonverwarmde serre.
Een mens kan het slechter treffen.

25 februari 2018 winter

De Friezen worden iedere dag zenuwachtiger. Moeten we wel of niet voor koek en zopie zorgen?
Gaat de snert wel of niet op het vuur,
moeten de schaatsen toch maar alvast uit het vet en naar de slijper gebracht?

Een koude oostenwind zorgt voor winterse temperaturen, flink ingepakt met mutsen en dikke sjaals
trotseren wandelaars de snijdende kou.
Ik ga de goden niet verzoeken, blijf lekker binnen.

Op ondergelopen weilanden kan al "op natuurijs" geschaatst worden!
En dat schijnt dan toch de ware winterbeleving te zijn. Geen records, die gebroken worden, maar allé, 
dóórschaatsen, niet dringen, niet kluunen, niet in een wak terecht komen. 
Ik gun iedereen zijn plezier, ik hou het op sauna.

22 februari 2018 nog jarig

Vandaag hebben we getrakteerd bij Gitek vanwege mijn verjaardag, eergisteren.
Veel belangstelling, veel goede wensen, ook veel vragen over hoe het nu gaat.
En lekkere vla. 
Zelfs Philip had zijn klanten even aan het werk gezet om een stuk flambee te verorberen.
Voor we konden koffiedrinken heb ik weer wat training gehad op de apparatuur en de loopband.
En dat ging heel aardig. Zeer aangepast, dat wel.

21 februari 2018. beter!

Vanmorgen waren we al vroeg bij de huisartsondersteuning.
Zij heeft alle resultaten van het laatste bloed- en urineonderzoek met ons besproken.
Kort en bondig, behalve de bezinking zijn alle andere waarden weer terug op het niveau van een gezond mens.
Blij om te horen, goed om te weten.

Maar....

Dat wil niet zeggen dat ik nu ook weer helemaal hersteld ben.
(je zou denken dat we in Holland zijn...!)
Veel drinken om goed te spoelen, vooral zuur drinken, dan genezen blaas en urineweg sneller en beter.
Om het te vieren, jawel, verse broodjes, sap en alle tijd.

16 februari 2018 bloedafname

Vanmorgen zaten we al vroeg in de auto om bij Adelante bloed te laten afnemen. Bedoeld om te controleren of de antibiotica van de afgelopen veertien dagen hun werk gedaan hebben. En tegelijkertijd een nuchter plasje indienen met hetzelfde doel. De arts zal zeker zo spoedig mogelijk iets laten horen van de laboratoriumresultaten. 

Daarna hebben we ons getracteerd op verse broodjes, iets lekkers bij de koffie, en een stevige beker koffie en thee.
Voor vanmiddag heeft zich bezoek aangekondigd!

13 februari 2018. naar buiten

Het was een heel mooie zonnige dag vandaag.
Om er van te profiteren hebben we, in de middagzon een rondje over het plateau gelopen.
Naar " nuuj hoes", vandaar naar het vliegveldje "thermiek", richting Nuther Kruis en zo weer over de geasfalteerde weg terug naar huis.
Een klein uurtje, soms een felle koude wind in je gezicht of je oren, maar het was heel lekker om te doen.
  

De weg leek soms heel goed te begaan, maar af en toe waren we blij met een strook gras. 
Nuther Kruis, het hoogste punt van de gemeente.

10 februari 2018. over..

Het mooie weer van gisteren heb ik aangegrepen om een rondje door de tuin te maken. Onderweg kwam ik een oude bekende tegen, die ook vond dat het lekker weer was. En dat je van dat zonnetje moest profiteren. Een hart-onder-de-riem-app van een bezorgde en belangstellende vriendin doet wonderen, hier en daar wat dode takken wegruimen, je zou bijna zin krijgen om in de tuin te werken. Voor het zo ver was, ben ik naar binnen gegaan. Niet te veel tegelijk, dat kan niet.
 
Allebei niet te opgewekt, maar het was voor beiden best nog wel fris. Maar wel lekker!
Hopelijk morgen weer zo'n dag, kan ik weer naar buiten.

6 februari 2018. toch geen griep

Een stevige zware urineweginfectie, die in mijn lijf huis hield. Flinke koorts, aanvankelijk op spoedeisende hulp, verkeerd beoordeeld, met niet-werkend medicament, daarna een juiste diagnose met adequate antibiotica, ben ik nu na vijf dagen slikken duidelijk aan het herstel bezig.
Wat wordt een mens moe van zo'n infectie.
Op elk moment  van de dag....slapen.
Bezoek, kaartje, app-je, telefoon, dat zijn dan de bijkomende zaken die je helpen en die dan ook enorm gewaardeerd worden.
En het niet-aflatend zorgen van mijn betere helft, zij heeft steeds droge pyama-s bij de hand, let op dat alles braaf geslikt wordt, ik ben er heel dankbaar voor.

04 februari 2018. "griep"

Het wilde al niet vlotten met wat een griep zou kunnen zijn, nu is er een nieuwe boosdoener die mijn schriele lijfje attaqueert. 
Met veel te hoge temperatuur, met eindeloze slaapbehoefte, het wil niet echt vlotten.

Pagina's