Blog van hans

6 oktober 2017 Linzer Torte...toeërt

Je wordt tachtig, je buren weten dat je cadeau's niet zo nodig vindt.
Dus een aantal verjaardagen gingen voorbij met een felicitatie en dat was 't.
Maar deze keer hadden we iets bedacht waar hij geen "nee!" of "stout!" tegen zeggen kan.
Hij verkondigt voor wie het horen wil dat hij de Linzer Torte zoals ik die bak de lekkerste vindt.
Even smiespelen met de vrouw des huizes levert deze verrassing op.
 

En omdat ik wat meer deeg gekneed had, valt er voor ons ook wat te smikkelen.
Zó doen wij dat!

Stilletjesaan wordt het weer eens tijd dat ik aan het getouw op zolder ga werken.
Na de vakantie is alweer een week voorbij zonder dat een spoel lijzig door de garens gevaren is.
Nu de linnen combinatiegarens op zijn, ga ik verder met linnen dat ik ooit kocht in Brugge, bij Mandela.
En zo probeer ik de voorraden weg te werken, weg te weven.

3 oktober 2017 vakantie

De laat-zomervakantie die we dit jaar genomen hebben, was er één van de betere soort.
Helaas was de Almabtrieb weer erg nat, de Viehscheid daardoor behoorlijk flatterig.
De dagen daarna knapte het weer zienderogen op en we hebben dan ook volop kunnen lopen.
Wat kortere routes door het dal, wat zwaardere op halve hoogte en een aantal heel pittige op 
de hoogste paden.
Eén dagtocht hebben we gemaakt onder leiding van een Bergführer.

onderweg beauty auf der Alm

Freibergsee, van Sollereck naar Oberstdorf

het oudste huis in het dal, opgeknapt een feestdag, 46 jaar, 3 maanden,        26 dagen getrouwd naar Ochsenkopfscharte, met gids (nr 2 in de rij)
"geschafft!!" beloning Kuhgehrenspitze mit Kreuz

 

23 september 2017 moorddadig

  

Ben je eens een paar dagen druk bezig met opruimen, ja de woede woedt verder
en je komt niet in de tuin, dan vind je op een dag het slachtoffer van een moordpartij.
Van een afstand weet je nog niet zo direct wat je ziet, maar dichterbij gekomen is het een gruwelijke slachtpartij!
Ragfijne botjes, kaalgevreten door larfjes.
Ik heb het maar gauw opgeruimd.

15 september 2017 weven

Toen ik de voorbereidingen maakte voor mijn wade had ik alle garen op klossen gedraaid.
Dat was in 2013. 21 Augustus 2013 heb ik foto geplaatst van het klossenrek met volle klossen.
Steeds combinaties van 3 verschillende materialen. In de praktijk was dat niet uitvoerbaar. Al binnen 10 minuten liep de hele boel vast  toen ik de ketting op het getouw wilde brengen.
Om het garen niet te verspillen heb ik toen uren zitten doorrijgen op een ondergrond van cottoline. Er bleef nog heel wat garen over.
Om geen verspilling te hebben, weefde ik al die garens op, en gebruikte daar een smalle ketting voor. Eventueel om er stoffen tassen van te maken, waar gekochte weefwerken in verpakt konden worden. 
Dat plan ging ook al de mist in.
Maar vandaag heb ik een gesteld doel bereikt. Het klossenrek is leeg.
Voordat ik onder het mes ga met een tunnel carpaal syndroom wilde ik dat garen opweven.
En dat is nu bereikt. Tweede doel was om dan de 3 meter grens te overschrijden.
En daar heb ik ook mijn doel gehaald.

15 september 2017 lekkernijen

Het ging over opruimen, een paar dagen geleden.
En over de ijverige ontvangster van allerlei garens en draden.
Om wat terug te doen werden we getrakteerd op een zak zelfgebakken wafels.
Niet nodig, maar wel lekker.
 
Het gescheurde papiertje hoort bij een Mozart Kugel. Vrienden waren in zijn stad en brachten
de genie-gebonden lekkernij mee. Dit is het laatste papiertje van de laatste Kugel.
Arme Amadeus! Hij had niet alleen een Zauberflöte, hij toverde ook nog met Kugel.
Naarmate je verder naar binnen knabbelde kwam je diverse smaken en kleuren tegen.

15 september 2017 opruimen

De opruimwoede heeft plaats gemaakt voor zorg om een lekkend syphon.
Met veel moeite heb ik de kap, die de afvoer van de wastafel beschermt,
los kunnen maken om vast te stellen dat het water op de vloer uit de overloop
druppelt.
Dat moet al lang aan de gang zijn, de opvang in de beschermkap was tot de rand vol water.
Nu is het wachten op de installateur, druk, druk, druk!
 

9 september 2017 opruimen

Er waait een opruimgeest door het huis.
Bekenden, buren zijn verhuisd naar kleinere woningen, met kleinere tuinen en dat drukt ons weer eens met de neus op de feiten, we kunnen niet eeuwig hier blijven wonen. We zeggen wel eens:"De tuin wordt ieder jaar groter!" Om maar niet te zeggen:"En wij ieder jaar ouder!" Ja, dan kijk je eens rond, schrikt bij de gedachte dat dit allemaal méé zou moeten of weg moet of achter moet blijven. Ik durf niet aan verhuizen te denken. Voor sommige voorwerpen heb ik al iemand, andere zaken wil ik niet kwijt. Maar vandaag heb ik toch weer wat spul over gedaan aan een enthousiaste knutselaar, die er heel blij mee is. En handboeken voor Windows 2000, windows XP, (wat is dat eigenlijk?) en nog wat van dat achtehaalde spul.
In sommige klossen garen zit duidelijk mot. Rigoureus wég ermee!

6 september weven, maar dan...

Categorie: 

Al heel vroeg, misschien wel de eerste bezoeker van het open weekend, ontmoette ik de klant van de geboortedoeken.
Hij vertelde dat de beide doeken, ook die voor Afrika, heel enthousiast ontvangen waren.
De jonge ouders zijn er heel blij mee.
Dat is goed om te horen.

4 september 2017. feest bij Venne

Zo mag je het wel noemen.
Het was een groot feest. Veel bezoekers, veel belangstelling, veel vragen, uitstekend weer,
de catering was royaal verzorgd, het was een groot succes.
De reden van dit alles was vooral het 35-jarig bestaan van het bedrijf, de verhuizing naar een groter pand, nieuw directielid.
En ook wel om eens naar buiten te treden om te tonen wat voor bedrijf het is.
Hoe het meegegroeid is met de tijd, de digitalisering, internet, automatisering en toch met een hart voor hoge kwaliteit.
Daar wordt niet aan getornd.
Verbazing, bewondering, verrassing. Heel veel positieve reacties. 
Mijn aandeel was maar klein, maar ik heb het met veel plezier gedaan.
Plantaardig verven, verdeeld over drie pannen, drie kwaliteiten, drie kookplaten.
Op een uitstekende plek, in de schaduw, lekker onder een breed afdak kon ik mijn gang gaan.
 

Overleg met de directeur. Belangstelling van een bezoeker. Kijken hoe diep de kleur is.
Resultaat van de eerste dag. Mijn werkplek. Tweede controle op kleur. Designscheuren!
Zorgen dat je alles bij elkaar hebt. Het beitsen van de garens. Het volledig resultaat na twee dagen.

 

29 augustus 2017 drukke week 2

Vanmorgen zoals gewoonlijk onze fitnessmorgen. Feestelijk moment was het aanbieden van het bij elkaar gebracht bedrag
voor Sina die jarig is geweest. "Ja, ik weet 't, 41!"
Daarvoor had ik gisteravond nog een doosje gevouwen, ik hou niet van envelopjes, een koordje gedraaid en een toespraak voorbereid.
Behalve het doosje was er een kei, een kaars, met het motto: Sina, je bent een kei!

Vanmiddag verder gegaan met strengen draaien. Etiketten maken, opplakken, sorteren.
Onze buurman zorgde voor walnoten, zelf hebben onze bomen geen enkele noot opgebracht.
Deze week zal voor een groot deel opgaan aan het verder gereedmaken van wat nodig is om te verven.
Vrijdag ben ik al bij Venne om alles in te richten, zodat ik zaterdag snel aan de slag kan.
Een hele organisatie, geloof het maar.

Pagina's