Blog van hans

1 augustus 2020 weven

Categorie: 

Het was een warme dag. Ik zit achter een raam waar de hele dag de zon schijnt, op het zuiden.
Maar desondanks heb ik vandaag een theedoek geweven. Zonder mankeren en zonder breuk of zo doe ik daar 2 uur over. Daar tel ik 45 minuten bij voor de voorbereiding die voor alle doeken dient. En daar tel ik nog evenveel tijd bij voor het afwerken, zigzaggen, afknippen, wassen, strijken, zomen en etiketteren. Het op de klosjes draaien van het garen vanaf de cone is daar niet bij opgeteld.
Ik reken zo ongeveer 3 uur per doek! Mag ik  € 5,00 per uur rekenen? En dan koop ik ook nog eens het garen, in totaal 15 km voor het hele werk!

Maar het wordt wel mooi.

31 juli 2020 weven

Categorie: 

De eerste theedoek van deze serie is klaar. Nog op de doekboom, dat spaart behoorlijk veel materiaal.
Wat rekenwerk levert altijd verbazing op.
Het totaal aantal inslagen voor deze , en de volgende, doeken is 484.
Elke inslag is 52 cm garen, dat betekent ruim 250 meter per doek.
De ketting voor 1 doek is samengesteld uit 520 x 75cm garen, 390 meter.
Per doek vraagt dat 740 meter.
Als er 20 theedoeken geweven kunnen worden is dus 14800 meter linnen garen nodig.
Aan de voor en achterkant blijven resten over, dat is niet nauwkeurig te berekenen.
Maar 15 km garen ga ik wel verwerken.

Hoe lang ik over 1 doek doe heb ik nog niet bij elkaar opgeteld, dat komt nog.

30 juli 2020 weven

Categorie: 

Nadat ik het programma, nodig voor een theedoek, in de computer ingevoerd had, volgde het controleren. Heel nauwkeurig nakijken of de juiste volgorde aangehouden was. Dat is dan niet meteen het geval. Je slaat een commando over, je typt een dubbele opdracht, en dan wordt het weefsel niet wat je in gedachten hebt. Maar na een keer of drie alles nagekeken en gecorrigeerd te hebben kon ik aan het werk.
 Het begin van de eerste doek.
 

26 juli 2020 weven

Categorie: 

Alle garens zijn door de hevels gehaald, door het riet, en in eerste aanbinding aan de doekrol bevestigd.
Nu het op spanning brengen en dan controleren of alles op de goeie plek zit.
  

Op één plek had ik 4 in plaats van 2 draden door een rietopening gehaald. Gelukkig was dat bijna aan het eind/begin van de doekboom. Ik hoefde slechts 24 draden uit te halen om die 2 op de juiste plaats te krijgen en door te rijgen.
 
Om eventuele fouten gemakkelijker te ontdekken heb ik een stukje proefgedraaid met blauw linnen in dezelfde dikte als het witte.
Altijd een opluchting als je ziet dat het hele werk in orde is.
De rechter foto is een stukje doek geweven met het "officiële" linnen. Wit in wit, de verschillende inslagen vormen door lichtinval het blokjespatroon.

25 juli 2020 "Mann gönnt sich......"

In de vorige blog schreef ik dat je op het bankje achter in de tuin, tegen het hekwerk van de wei ook met een alcoholische versnapering mocht gaan zitten. Daar kwam een aardige reactie via app op. 
"Al bijna 7 mnd 0,0%".
En om het te onderstrepen ook nog een foto van Reinier Paping die in 1963 de elfstedentocht won.
Diehards!

22 juli 2020 weven tuin

De ketting zit op het getouw.
 
Nu is het wachten op de doorhaling op de schachten door de hevels.
Daarvoor moet ik eerst een ontwerp tekenen zodat ik weet welke schachten welk patroon weven.
Dat is, alweer, een heel puzzlewerk. Maar ook "leuk" om te doen. Kruisjes en streepjes verbeelden wat je wil gaan weven.
Een deel heb ik al bedacht, nu moet dat vertaald worden naar het getouw.

Vanmiddag hebben we enige uren in de tuin gewerkt. Een aantal heesters en bomen moesten stevig aangepakt worden.
Daar is zwaar materiaal voor nodig. Mijn betere helft kan dat niet alleen af. En dan help ik graag, gewapend met snoeischaar en takkenschaar gaan we de wildgroei te lijf. En met succes! Het werk is niet voor niets geweest. Hier en daar groeien spontaan gezaaide laurierkersbeginners. Die heb ik uitgegraven en daar moet op den duur een haag uitgroeien die je uit de wind houdt als je op het bankje bij de wei wil zitten.
Al of niet met een glas alcoholische versnapering!
"Mann gönnt sich ja sonst nichts!" 

17 juli 2020 weven

Categorie: 

Het scheren van de ketting is een heel werk. Zestien meter heen, zestien meter weer, in totaal 520 keer.
De helft is nu geschoren, opgedraaid in een vlecht, en wacht op verdere verwerking, opbomen, veilig opgeborgen in een plastic zak.
Morgen en overmorgen komen de twee volgende kwarten aan de beurt, dan kan ik volgende week beginnen met opbomen en door de hevels halen.
Dan bepaal ik ook hoe het armelui's damastpatroon gaat worden.
Dat wordt eerst tekenen en dan overbrengen op de schachten. 

15 juli 2020 weven

Categorie: 

Vanmorgen heb ik afspraken gemaakt met de opdrachtgeefster van de theedoeken in wit linnen.
Het exemplaar dat ze nu gebruikt valt zó in de smaak dat ze heel graag nog een aantal wil hebben.
Daar doet zij zichzelf en mij een groot plezier mee. Haar andere helft, een oud-leerling, kwam op het idee om het te vragen.
Nu begint het werk.
Ketting scheren, opbomen op de kettingboom, doorhalen door de hevels, doorhalen door het riet, aanbinden, programma invoeren, en dan aan de slag,
handmatig 20 theedoeken weven, vastzetten met zigzag, wassen op 70 graden, drogen, strijken, op maat knippen, zomen, weer strijken, etiket innaaien, mooi vouwen, inpakken in een draagtas, afleveren, afrekenen!
Maar dan zijn we wel een maand of twee, drie verder.
 

14 juli 2020 weefgetouwen

Momenteel mail ik met een mevrouw die belangstelling heeft voor het getouw op zolder.
Daarom ging ik weer eens naar de rubriek "weefgetouwen".
De meeste informatie is nog actueel, enkele nieuwigheden heb ik toegevoegd.
De foto's zijn ietwat verplaatst en in formaat aangepast.

12 juli 2020 wandeling

Vandaag hebben we een niet zo verre wandeling gemaakt, weer vanuit Grijzegrubben.
Een tip van een fitnesskennis maakte ons attent op een gebied bij het industrieterrein in Nuth, de Horsel.
We lopen naar de Wiëenweg, dan linksop een veldweggetje, door een smalle poort, en je betreedt een wilde begroeide helling.
Je weet niet waar je kijken moet. Duizende planten en bloemen, allerlei grassen, en in de diepte zelfs een klein vennetje, te klein om meertje te noemen.

Het meertje is omzoomd met lisdodde, we noemden die vroeger anders, maar dat zou me nu in opspraak brengen. Er waren geen paden, zoek je weg maar door de begroeiing, kijk uit dat je niet mis trapt in de zachte bodem. Een tractor met maaier was bezig een breder pad te maken. De toegang is met opzet heel smal, je komt er met een fiets niet in, honden zijn niet toegestaan, open van zonsopgang tot zonsondergang.
Maar het verblijf is niet echt heel lang, maar wel de moeite waard. Aanrader!

En na gelopen wandeling is het goed verpozen in de tuin, bij de vijver, met uitzicht op de achtergevel.

Pagina's