Weblog

2 april 2012. voeëgel.

Het gaat ergens op lijken. Ter ere van de nieuwe naam enkele foto's.

De detailfoto's tonen dat er met verschillende materialen gewerkt wordt. Hoe dat gegoten moet worden, is de taak voor de gieter.

 

 

 

.

2 april 2012. voeëgel.

 

 

Leuk bericht.
Terwijl ik aan de vogel werk, speelt steeds een dialectliedje door mijn hoofd.
Voeëgel in d'r wink..
Om zeker te gaan heb ik een mail gestuurd naar Paul Weelen om te vragen of ik die titel mag gebruiken.
Als naam voor mijn werk.
Vanmorgen kwam al antwoord. Het is een lied van Ger Bertholet.
Maar ik mag de titel zonder enig probleem gebruiken.

Daarom staat het relaas over het werk onder de nieuwe titel: voeëgel..
Paul en Ger, bedankt.

29 maart 2012. vogel.

Als je eenmaal weer aan de slag bent gegaan met was, blijft het werk steeds weer terugkomen.
Bij alle andere bezigheden speelt dat voortdurend in je gedachten.
Vanmiddag heb ik de tuinmeubelen schoongemaakt, ondertussen vorm ik verder.
Om "goeie" vleugels te krijgen, ga ik in de wei op zoek naar veren.
Onze ene kip wil ik niet vleugellam maken, ze heeft toch al zo weinig.
De oogst is niet erg groot, maar Tiny wist dat er een voorraadje moest liggen, in een blauwe plastic zak.
En die weet zij dan ook te vinden.

27 maart 2012. vogel.

Vanavond heb ik weer eens een uur of wat langer aan de vogel gewerkt.
Was smelten, kwast soepel maken in de was en dan wordt de stronk ingesmeerd, om vervolgens de onderdelen aan elkaar te "plakken".
Ik had al geschreven dat er brokken afvielen, die heb ik nu naar eigen inzicht gehergroepeerd.
Snoeihout van de duivelswandelstok werd zodanig geknipt dat ik er poten van kon vormen.
Voorlopig staat er een kop op, om de richting aan te geven.
Ik geef het toe: hij/zij lijkt voorlopig nog op een twijfelachtig soort kip, met drakenkopje.
   

27 maart 2012. getouw IX

Het enige nieuws over het getouw is dat er geen nieuws is!!
Helaas.
Misschien moeten de mannekes uit het Gentse weer eens aangespoord worden.
Ik ga er nog steeds van uit dat ze hun best doen om zo snel mogelijk te repareren wat gerepareerd moet worden.
En als niets meer helpt,  helpt een kaarsje bij de patroonheilige van de wevers vast en zeker wel.
         

Of het zo moet zijn: de patroon van de wevers is Johannes de Doper! Dat is de heilige aan wie ik mijn naam te danken heb.
Maar...het was oorlog, 1942, dus schaarste. En daarom heet ik slechts Hans, punt uit.
Maar mijn naamfeest werd vroeger op 24 juni gevierd, dat dan weer wel.
Deze Johannes is van veel meer ambachtslieden de patroon.
En, omgekeerd, de wevers hebben meer schutspatronen.
Vind dan maar eens de goede!
De keuze tussen een ikoon en een speelkaart is wel heel gauw gemaakt.....

25 maart 2012. geweven wandtapijt.

We hadden nog een vrije reis! En daar moet je gebruik van maken.
In tegenstelling tot alle negatieve berichten, we hebben, zonder wat voor obstakels en belemmeringen ook,
punctueel gereden.
Naar Amsterdam.
Tiny wilde naar een tentoonstelling in de nieuwe kerk.
Het had niet helemaal mijn voorkeur, maar eenmaal binnen was het een heel mooie presentatie.
Hoogtepunt voor mij was een wandtapijt, geweven door Grisha Bruskin: the alefbet tapestry.
Daar word je stil en nederig van!
Vijf doeken, samen 1050 cm lang en 280 cm hoog.Een werk waar twee (!) jaar aan gewerkt is. Wol, zijde en katoenen garens.

Klik met de rechtermuisknop op de foto, kies afbeelding bekijken en U hebt een vergrote presentatie.
Klik op de pijl rechts boven om terug te keren in de weblog.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

19 maart 2012. vogel.

Dat valt nog behoorlijk tegen. Misschien moet ik de heilige van deze dag aanroepen om wat steunwerk te verlenen.
Josef was toch timmerman, hij kan zeker wat verbindingen leggen.
Want was is gebeurd?
Ik was bezig om het geheel met was te versterken, om daar dan weer op verder te bouwen.
Een beetje te hard geduwd, breekt een stuk af. Even later nog een brok.
De stronk is veel verder in staat van ontbinding dan ik gedacht had.
Met touw en was moet ik het geheel aan elkaar zien te construeren.
Dat wordt heel spannend!

19 maart 2012. vogel.

Soms heb je stomweg geluk. We werkten in de tuin, alle restanten van de winter werden bij elkaar geharkt
en op de composthoop gegooid. Daar kan het dan verder vergaan en tot stof wederkeren.
Ik schopte tegen een oude stronk van een fruitboom die hier ooit stond.
Stronk breekt af, valt op zijn kant... en het wás er!

Het woog bijna niks, maar toen ik hem op de verlaten steen legde, de steen waar een van de dames zat,
werd de stronk een vogel in de laatste vlucht.
Een beetje een gewonde, klauwende vogel.
Nu staat hij binnen, ik ga er aan werken om het beeld dat ik had, tot bééld te vormen.
Na lange tijd staat het pannetje was weer op de kookplaat.

      

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

11 maart 2012. De nieuwe voordeur, voor het laatst.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit is het beste:
wagenwijd open naar het nieuwe tiental jaren!! 

Gesloten houden...toch maar niet.   Of op een  kiertje......misschien..                                                                           

Tja, die voordeur.. Ik heb er veel reacties op gehad. Niet zo zeer per weblog, als wel direct.
Vooral veel vragen wat dat betekent. Ik heb het al uitgelegd.
Ik kies de derde mogelijkheid en daarmee kan ik starten aan een nieuw blok van tien jaar.
Hoe het me vergaat, ik hou U op de hoogte.

10 maart 2012. getouw VIII

Stipt om negen uur stond de rooie bus van en met Thomas voor de deur.
Met twee kisten gereedschap toog hij direct naar boven. Ik heb het probleem gedemonstreerd en hij ging aan het werk.
Niet zo heel lang, té complex om hier aan te werken.
We hadden beiden slechts een uurtje tijd, om heel verschillende redenen.
Om het verhaal kort te maken: het clavier en een deel van de electronica is mee naar Gent.
Het gaat zeker veertien dagen duren, afhankelijk van hoeveel tijd Peter heeft.
     

Het getouw staat er een beetje onttakeld bij, in afwachting van betere tijden. De magneetspoelen weg, 24 veertjes hangen doelloos te treuren.

Pagina's