Weblog

19 maart 2012. vogel.

Dat valt nog behoorlijk tegen. Misschien moet ik de heilige van deze dag aanroepen om wat steunwerk te verlenen.
Josef was toch timmerman, hij kan zeker wat verbindingen leggen.
Want was is gebeurd?
Ik was bezig om het geheel met was te versterken, om daar dan weer op verder te bouwen.
Een beetje te hard geduwd, breekt een stuk af. Even later nog een brok.
De stronk is veel verder in staat van ontbinding dan ik gedacht had.
Met touw en was moet ik het geheel aan elkaar zien te construeren.
Dat wordt heel spannend!

19 maart 2012. vogel.

Soms heb je stomweg geluk. We werkten in de tuin, alle restanten van de winter werden bij elkaar geharkt
en op de composthoop gegooid. Daar kan het dan verder vergaan en tot stof wederkeren.
Ik schopte tegen een oude stronk van een fruitboom die hier ooit stond.
Stronk breekt af, valt op zijn kant... en het wás er!

Het woog bijna niks, maar toen ik hem op de verlaten steen legde, de steen waar een van de dames zat,
werd de stronk een vogel in de laatste vlucht.
Een beetje een gewonde, klauwende vogel.
Nu staat hij binnen, ik ga er aan werken om het beeld dat ik had, tot bééld te vormen.
Na lange tijd staat het pannetje was weer op de kookplaat.

      

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

11 maart 2012. De nieuwe voordeur, voor het laatst.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit is het beste:
wagenwijd open naar het nieuwe tiental jaren!! 

Gesloten houden...toch maar niet.   Of op een  kiertje......misschien..                                                                           

Tja, die voordeur.. Ik heb er veel reacties op gehad. Niet zo zeer per weblog, als wel direct.
Vooral veel vragen wat dat betekent. Ik heb het al uitgelegd.
Ik kies de derde mogelijkheid en daarmee kan ik starten aan een nieuw blok van tien jaar.
Hoe het me vergaat, ik hou U op de hoogte.

10 maart 2012. getouw VIII

Stipt om negen uur stond de rooie bus van en met Thomas voor de deur.
Met twee kisten gereedschap toog hij direct naar boven. Ik heb het probleem gedemonstreerd en hij ging aan het werk.
Niet zo heel lang, té complex om hier aan te werken.
We hadden beiden slechts een uurtje tijd, om heel verschillende redenen.
Om het verhaal kort te maken: het clavier en een deel van de electronica is mee naar Gent.
Het gaat zeker veertien dagen duren, afhankelijk van hoeveel tijd Peter heeft.
     

Het getouw staat er een beetje onttakeld bij, in afwachting van betere tijden. De magneetspoelen weg, 24 veertjes hangen doelloos te treuren.

7 maart 2012. getouw VII

Vanmorgen al heel vroeg kwam een mail van Thomas uit Gent. Hij wil zaterdag het clavier komen halen.
Het bevestigend antwoord is al gestuurd, ik hoop dat het nu zal lukken.

En van Thomas kreeg ik de mededeling dat hij er rond 09.00 uur zal zijn, om dan tegen 10.00 uur weer te vertrekken.
Het lijkt allemaal niets, voor mij is het wel heel belangrijk dat het zaakje weer naar behoren functioneert.
Er staan nieuwe opdrachten te wachten van, gelukkig maar, geduldige mensen, die vooral zeggen,
"Jaag maar niet, zorg eerst maar dat alles in orde komt."
En dan hebben ze het ook over de ongemakken die met de oude dag(!) komen.
Wel fijn om zo veel ruimte te krijgen.

5 maart 2012. jarig!

Voor wie de foto's  niet kan vinden: rechts bij het bericht staat: lees verder.
Door daar te klikken komen de foto's in beeld.
Daar kunnen dan ook reacties geschreven worden.
Onze dierbare burenvrienden vonden het kennelijk aan de tijd om mij met een oppepper te verblijden:

een prachtig boek met heftig-erotische prenten van Aad de Haas.
Je zou niet meer aan slapen toekomen!
En een andere vriendin wil graag het dagelijks huiselijk geluk ondermijnen of bevestigen.
Zij brengt het nieuwe boek van H.Voskuil: de buurman. Na alle delen het bureau kan het bijna niet meer erger.
Gekissebis op de vierkante millimeter!

En het cadeau dat ik van mijn betere andere helft kreeg, spande helemaal de kroon.
Een stiertje van Wim Steins!!

Daar word je graag 70 voor.

5 maart 2012. jarig!

En dat was nog niet alles.
Eén van de meest trouwe medespinners, in dit geval spinsters, had vóór gezorgd.
Op de dag van mijn verjaardag, ergens in de sneeuw van de Kleinwalsertaler Alpen, verraste Tiny me
in alle vroegte met een klein pakje.
Toen ik het openmaakte, was al gauw duidelijk wie hier weer heel vlijtig geweest was.
Een washandje xl, geschikt voor mijn grote kwanten, met ingeborduurde naam!

En het gaat maar door. Weer terug bij Gitek kwam diezelfde vlijtige bloem met een groot cadeau.
Een bijpassend badlaken voor na de douche.
Ik ben er erg blij mee.

       

5 maart 2012. nieuwe voordeur.

Een lid van het Vredeskoor in Nuth gebruikte eens de uitdrukking:   Ik krijg een nieuwe voordeur."
Daarmee bedoelde hij dat hij een een nieuw tiental jaren begon, een kroonjaar beleefde.
Ik heb die uitdrukking overgenomen en de medesporters bij Gitek hebben dat heel letterlijk genomen.
Vandaar deze foto's. Het was een heel gezellige after-sport party.
 

Diezelfde borduur-ster had samengespannen met een even fanatieke als creatieve Gitekker.
Hij had nog wel wat liggen om er deze fraaie deur van te maken!
Dank je wel Angelien en Herman.
En Thilde voor de foto's.

 

 

 

 

 

 

 

 

26 februari 2012. getouw VI

Het had zo mooi kunnen zijn! Maar van alle plannen met het clavier is uiteindelijk niets terecht gekomen.
Een samenloop van omstandigheden, niet thuis, een cursus, direct contact willen, te veel factoren die niet overeen kwamen.
En daarom staat er nog steeds een getouw dat niet werkt, zit er een wever die niet verder kan,
ook als 70 - jarige is het leven niet gemakkelijk.
Gelukkig maar dat zó veel mensen aan me gedacht hebben op 20 februari.
Toen werd ik zeventig!
Kuchend, hoestend, snotterend, koortsig, een gemankeerde spier, het leven gaat niet over rozen.
Er kwam zelfs een Facharzt aan te pas om het ouwe lijf op te poetsen.

Met een vracht pillen en tabletten, een spuit, een warmtebehandeling, een urine-onderzoek, het bloedbeeld nagekeken,
kan ik aan het nieuwe levensjaar beginnen.
 

22 februari 2012. getouw V

Eindelijk een mail van Thomas!
Hij wil zaterdag komen om het clavier op te halen. Hij is dan in Eindhoven en kan dan in een bocht langs Nuth rijden.
Ik heb onmiddellijk gemaild dat het accoord is, hoe eerder hoe beter.
Ik wil toch echt weer aan de slag.
Als zijn computerman er ook wat vaart achter wil zetten, kan het niet al te lang duren, maar je weet het nooit.

Ik ben al blij dat er weer wat schot in komt.

Pagina's