Weblog

14 juni 2012. expositie

De kast in de serre staat er met een leeg bovenblad, de beelden uit de tuin zijn vertrokken.
Vanmiddag hebben we alle te exposeren werk naar de galerie gebracht. Dat was nog een hele klus.
Met wat passen en meten lukte het om alles in één keer in de auto te krijgen, zonder mankementen te vervoeren en uit te laden aan de achterkant van de ruimte.
We hoefden niet alles met zijn tweeën te doen, een zoon hielp mee.
De uitnodiging is verstuurd naar een groot aantal adressen.

12 juni 2012. aan het werk!

Alsof het niet genoeg is: ik ben tussen alle bedrijven door al gevorderd tot 86 cm op het getouw.
Het tussenstuk, ook in dubbelweefsel, schiet wel aardig op.

Op de linker foto het aanzicht van de shawl aan de voorkant.
De bolling ontstaat door de twee lagen die met elkaar verbonden worden door de smalle streepjes, op de plekken waar de onderketting naar boven gehaald is. 
De onderlaag is te zien op de rechterfoto. Hier zijn de smalle verbindingsstreepjes in de kleur van de bovenlaag geweven.

 

 

 

 

 

 

 

 

12 juni 2012. expositie

Het ene werk is klaar, het volgende wacht alweer.
Nu ben ik volop bezig met het bijwerken van de beelden die naar de galerie moeten.
Hier wat kleur, daar wat schoonmaken.

Vooral de dames die buiten hebben liggen rollebollen
om het laatste restje uitverkoop te bemachtigen, hebben het zwaar te verduren gehad.
Behalve ruzie om niks, moesten ze ook nog eens allerlei gevogelte verjagen. En die lieten dan duidelijke sporen achter.
Lijsten maken met titels, naamkaartjes, kijken of er voldoende visitekaartjes zijn, de lijst met uitnodigingen bijwerken.

En dat moet dan allemaal vóór 17 juni ter plekke zijn.
 

 

12 juni 2012. voeëgel

Nog eens gezocht naar het begin van het werk. Dit stuk boomstronk vond ik in de tuin.

 

 

 

 

 

 

 

 

12 juni 2012. voeëgel

Eindelijk tijd om een paar foto's te maken van het eindproduct van hout, was en veren.
En natuurlijk, tenslotte, een mooie steen. Met veel zorg bewerkt en op kleur gebracht mag hij voorlopig in de serre pronken. Al zal hij al snel verhuizen, voor een paar weken.

       

  De keuze die ik maakte, om hem niet op één van zijn poten te laten rusten, of staan, is een heel goede geweest.
  Natuurlijk kun je op deze manier niet staan of opvliegen, maar het verhoogt wel het dramatisch effect.
  Daardoor wint het geheel aan zeggingskracht.
  Nu poets ik dagelijks zijn snavel, die vooral in de eerste zon die in de serre komt, blikvanger is.
  Om de verenpracht nog wat meer glans te geven, ga ik er af en toe met wat blanke was overheen, of, veel prozaïscher,
  met de schoenborstel. Dat levert dan net genoeg extra kleur op.

 

 

 

 

 

 

10 juni 2012.

We heben een aantal hectische dagen achter ons. Om de herdenking een gepast kader te geven, was besloten om zelf voor een hap en een drank te zorgen.
En dat is het geworden, een heel verzorgde brunch, waar niets aan ontbrak.

Middelpunt van de dag was het onthullen van het beeld dat ik gemaakt had.
Het staat nu op de sokkel. Tot volle tevredenheid van mijn opdrachtgever.
De genodigden waren zeer te spreken en vroegen vol belangstelling om uitleg.
En die heb ik met veel plezier gegeven.

Zo staat het beeld op zijn steen en op de sokkel.
Deze foto is in de vroege morgen genomen,
toen de eerste zonnestralen door de bladeren vielen.

                                                                              Vanuit een heel andere hoek,
                                                                              krijg je een heel andere blik.
                                                                              Een beetje mysterieus.
                                                                              Nu moet er regelmatig gepoetst worden,
                                                                              dan krijgt het extra licht.  

 

 

 

 

 

 

 

5 juni 2012. expositie

Via Frans, een vriend sinds vele jaren, kreeg ik de tip dat een galeriste in Hoensbroek nog iemand zocht die beelden wilde exposeren.
Hijzelf heeft geen tijd om zijn werk neer te zetten. Na wat heen en weer gemail is de galeriehoudster woensdag op bezoek geweest om te kijken naar wat ik te bieden heb.
Ze was wel enthousiast. En ik heb de knoop doorgehakt: ik doe mee!
Dat wordt dan van 23 juni tot en met 15 juli.
Galerie d'Engelensael, Hoofdstraat 214, Hoensbroek.

Het zijn deze keer beelden, en als binnenkomer een mooie kleurige aandachttrekker, het geknoopte wandkleed dat al menige expositie heeft overleefd.

Ik hou U op de hoogte.

5 juni 2012. voeëgel

Dinsdag was het zover!
Even na drieën waren we bij Custers in Grathem. Daar kon ik dan voor het eerst een blik werpen op d'r voeëgel.
Het was helemaal geworden zoals ik gehoopt had. De vleugels een beetje vlerkerig door het verbranden van de veren.
De keuze om zwart te patineren heb ik na overleg met de gieter gewijzigd in "laat hem zoals hij nu is".
Vooral als er wat water overheen stroomt zijn er heel veel kleuren te onderscheiden. Zodra er wat meer tijd is, komen er foto's.
 

De andere opdracht is eveneens zó geworden als we gehoopt hadden. Inmiddels staan ze beide op hun steen.

2 juni 2012. aan het werk!

Zojuist heb ik het getouw weer uitgeschakeld.
Ik had de tijd opgenomen. Soms moet je eens meten hoelang je werkt aan een paar luttele centimeters.
Er waren 30 minuten verstreken, en ik kon 5 centimeter bijtellen!
Dat is dus ongeveer 10 centimeter per uur. En deze "hoeveelheid" is in het platte stuk. De uiteinden met doorschuiven en vastzetten
duren heel wat langer.
Als je dan bedenkt dat zo'n shawl 180 cm lang wordt, dan wil dat zeggen dat je zeker 25 uur zit te weven.
Tel daarbij op het voorbereidend werk, scheren, opbomen, doorhalen, daar kun je wel hetzelfde aantal uren voor tellen.

Mag zo'n shawl dan € 160 - € 180 kosten? Bovendien heb je een uniek exemplaar, enig in zijn soort!
In twee perioden heb ik vandaag 13 cm geweven. Een draad brak bij het doordraaien van de ketting, extra tijd!
De eerste klos garen is op, verwisseld.

1 juni 2012. aan het werk!

"De helft zit er op.", zei vanmorgen een winkelierster in Nuth. Ze doelde op het feit dat we 1 juni hadden.
Ik heb niet geprobeerd om uit te leggen dat we pas vijf maanden achter ons gebracht hadden en er nog zeven te gaan hebben.
Het gaat wel heel snel, daar heeft ze wel gelijk in.
Zó snel kom ik niet vooruit met mijn werk. Het kruipt met millimeters verder.
Maar het werkt!

Op de foto is met hulp van een kopspeld de achterkant zichtbaar gemaakt. Om te tonen dat er een heel verschil tussen beide lagen is.
Op enkele plaatsen wissel ik de lagen, om zo een verbinding te krijgen van die twee. In de onderlaag laat ik een kettingvlotter meewerken aan de soepelheid van het weefsel.
Op de vergroting is de vlotter duidelijk te zien. (klik met rechterknop, kies afbeelding bekijken)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Het roze stuk dat te zien is, wordt het middenstuk van de shawl. Aan het eind van het geheel herhaal ik de golfpartij.

Pagina's