Weblog

18 november 2012.

Een welbestede dag in Rotterdam, in Kunsthal en Boymans-van Beuningen, hield me een dag van het weven af.
Vandaag, na een stevige spinningles, heb ik wel wat gedaan. Een paar klossen garen gedraaid met vooral groene garens.
En een paar inslagen in weer een andere binding. Het is te weinig om er wat van te laten zien. Dat zal nog even duren.

Er is een begin.  

16 november 2012. wade

Voor en na de vergadering heb ik hard gewerkt om de ketting door het riet te halen. Het liep heel gemakkelijk.
Daarna heb ik ook nog aangeknoopt aan de doekboom en proefgedraaid.
We kunnen geen weeffouten ontdekken, een hele opluchting.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

16 november 2012. Webertreffen.

Eens per twee maanden, ongeveer, treffen we ons met zes wevers en weefsters. Vier uit Duitsland, twee uit Nederland, en één van die twee ben ik.
Vandaag was de vergadering bij ons in "dem Ort mit dem nicht auszusprechendem Namen Grijzegrubben.
Dankzij de Navi geen probleem.
Doel van de bijeenkomst is te komen tot een enigszins gelijkgestemde kwaliteitsbeoordeling van het geweven goed. 
Ook samen exposeren en verkopen is een doel.
Er komen wel nieuwe inzichten naar voren, ook hoe je een reeële prijs berekent.

Ik zal van tijd tot tijd verslag doen.  

14 november 2012. wade

Deze foto is al gepasseerd. Ik ben al verder, bezig met doorhalen. Maar ze geeft wel een aardig beeld van de kleuren in de ketting.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

14 november 2012. wade

De ketting is geschoren, de laatste draden onder het belangstellend oog van geïnteresseerden.
Ik heb ze overgebracht naar het getouw, verdeeld over de gewenste breedte met behulp van de evenaar en vandaag wordt ze
opgewonden op de kettingboom.
En dan kan het weven starten. Dat wil zeggen, eerst nog door de hevels, dan door het riet en aanknopen aan de doekbo

14 november 2012. opnieuw!

Er is weer heel wat werk verzet.
Het tafelkleed en de lap voor de servetten zijn gewassen en gestreken.
Het ziet er goed uit.
Nu volgt het op maat knippen voor de morslappen en het zomen van het laken.
En dan de bezorging aan huis.

10 november 2012. wade

Na een dag niet op zolder gewerkt te hebben, de uren al tellend en scherend doorbrengen, was ik vandaag weer ter plekke.
Streng nummer zes ligt bij de voorraad.
Vanmorgen waren we al meteen bij de opening in de galerie van Gerda van der Venne in Eijserheide. Dat was dan om elf uur.
Zij heeft een kleine expositie van haar eigen werk, weefsels en sieraden, gecombineerd met schilderijen en beelden van een bevriende kunstenares.
Wel de moeite waard om even te gaan kijken.
We hebben een sieraad gekocht.

9 november 2012. wade

Vijf strengen ketting liggen al gereed. Genummerd, vastgelegd met vissersgaren, nog even doorwerken.
Het telwerk wordt enigszins veraangenaamd door een muziekje te kiezen. Op mijn werkzolder staat een platenspeler uit de jaren '60.
Dual, het beste wat toen te krijgen was. Hij vertoont wel wat nukken, slaat niet af aan het eind, maar begint vrolijk opnieuw aan dezelfde LP.
En stereo!
Uit de opgeslagen voorraad langspeelplaten kan ik kiezen. Schlager, James Last, the Cats, Liebeth List, John Denver, ze zitten allemaal te wachten op een draaibeurt.
Ook het vroege werk van the Boss is erbij. Beatles en Stones, Charles Aznavour en BeeGees........
Nebraska, een solo-album van Bruce Springsteen. En na zoveel jaren niet gehoord te hebben is dat een  heel aangename verrassing.
Dan scheert het heel wat meer ontspannen.

De volgende LP die ik uit de dozen koos: La Messe Des Morts, Gregoriaans op zijn best, gekocht in Assisi in de winkel van Franciscus' opvolgers.
Ik herinner me nog de adem van die padre: alsof de mis voor hém gezongen werd. Niet te harden.
Het is natuurlijk wel een passende muziek. 

6 november 2012. wade

De eerste tien centimeter van de ketting, die de wade gaat worden voor mijn betere helft zijn geschoren.
We hebben alle tinten blauw die in de voorraad zijn bij elkaar gelegd en gekozen.
En met die garens ben ik naar de zolder gegaan, heb het scheerraam in orde gemaakt om er 10.50 meter op te scheren.
Ik neem telkens 3 draden, en ga dan één keer heen en weer. Dan afknopen, en afknippen.
Met één oude draad en twee nieuwe worden de volgende twee draden geschoren. Het is een tijdrovend werk, maar zó krijg je wel een heel gemeleerde ketting.
En dat willen we graag.


 Op de bovenste foto is het geschoren segment van de ketting al van het scheerraam genomen. In lussen gelegd, zodat er geen verwarring kan optreden. Er komt nog een kaartje met een nummer aan te hangen. In dit geval nummer 1. Met wit vissersgaren is de ketting op vele plaatsen afgebonden. Dat levert straks het voordeel van probleemloos opbomen op.

De andere foto toont het scheerraam, met daarop het tweede segment van de ketting. Dit stuk is zó ver dat het afgebonden kan worden en dan evenals nummer 1 in lussen wordt gelegd en moet wachten op nog zes van die strengen.

Het opbomen op deze manier, met veel wisseling van garens, vraagt heel veel tijd. Eén streng per avond is haalbaar, dan is het echt genoeg. 

 

 

 

5 november 2012. even bijpraten.

Categorie: 

Vrijdagmiddag was onze veranda een ware fotostudio. Lampen, rollen zwart papier, standaarden, uitgeruimde locatie, camera's,
afgestofte beelden, alles was in staat van paraatheid gebracht.
Alle beelden, die ik in huis heb en die ik zelf vormde, zijn in beeld gebracht op professionele manier.
Het ziet er heel anders uit dan "even wat foto's maken".
Het eindresultaat is nog niet te zien, maar ik hou U op de hoogte.

Zondagmiddag waren de mannen van de lokale TV weer op bezoek, om vast te leggen dat het geweven werk van het getouw gehaald werd.
Ik heb de laatste inslagen gedaan, de spanning van de doekboom gehaald, en tenslotte de ketting doorgeknipt.
Om als finale de doek van de boom te rollen.
Drie meter geweven, veertig centimeter breed.
Deze lap heb ik al een beetje verder afgewerkt. Dikke franjes gedraaid van de overgebleven ketting, hier en daar wat weggehaald.
Tenslotte een zeer geweldadige behandeling: in de wasmachne op 95 graden wassen!
En alsof het niet op kan, daarna ook nog eens in de droogtrommel. Weliswaar gecontroleerd gedroogd, maar de afmetingen liegen er niet om.
De lengte is gekrompen tot 180 centimeter, in de breedte heeft de lap 12 centimeter ingeleverd.
Nu komt de ploeg nog een keer om dit eindresultaat vast te leggen. Dan komen de laatste handelingen aan de beurt. 

 

Dit is dan het resultaat van een weekje ijverig doorwerken. De kleine eindjes, die nog te zien zijn, worden weggeknipt onder het toeziend oog van de camera.
Door de krimpbehandeling is het doek minstens verdubbeld in dikte. Dat kan nooit als shawl gebruikt worden,
de wol is veel te ruw.

Maar heel zeker levert het een mooie tafelloper op.
Mijn andere helft suggereerde al dat het ook wel geschikt zou zijn om er een handtas van te maken.
Meer mogelijkheden dan materiaal. Voorlopig blijft het zo, later zien we wel wat het gaat worden.
Het getouw is leeg, het wordt nu gezuiverd van alle pluis en draadjes, om dan het volgende werk te torsen.
En ook daar hou ik U van op de hoogte.

Pagina's