Weblog

3 juli 2012.

Vanmorgen hebben we de draad weer opgepakt.
Op tijd opstaan, naar Gitek voor de fitness en fysiotherapie, weer aan de slag op de apparaten,
bijgepraat met heel veel terugkomers, het bekende deuntje.
We zijn eens voorzichtig in de tuin gaan kijken hoe alles er bij staat. Dat wordt werken!
Bij de post zaten verdrietige onderwerpen, maar ook leuke uitnodigingen. Voor een feest van iemand die pas 60 wordt! 
't Zou wat, wacht maar af als je 70 bereikt.

Vakantiegroeten, het gebruikelijke spul.
En als alles aan de kant is, kan ik weer aan het getouw. Ik wil verder, er kwam een vraag of ik een draagdoek kan weven.
Daar moet natuurlijk over gesproken worden, hoe en wat.
Er willen mensen komen kijken, die nieuw zijn met weven, een ander vraagt of ik gesponnen garen wil weven.
Ik krijg het druk als het door gaat.

2 juli 2012.

Gisteren zijn we teruggekomen van vakantie. Volop genoten van alle mooie landschappen en mogelijkheden die er waren om te lopen.
Zowel in de Franse als in de Zwitserse Alpen was het vaak adembenemend mooi. In Frankrijk hebben we diverse passen gereden die
de mannen in de Tour zeker ook al een keer genomen hebben, getuige de herinneringsbeelden die her en der in dorpen staan.
Zoals deze koe:                                                                                                 

 

 

 

 

 

 

 

 

24 juni 2012. feest!

Hoeveel feest is het tegenwoordig nog als je naamfeest hebt?
Mijn heilige, Johannes de Doper, is het niet zó goed vergaan aan het eind van zijn leven.

Omdat er een jaloerse vrouw in het spel was, die meer dan zijn genegenheid alleen wilde,
moest de dochter een sluierdans uitvoeren en als beloning voor het hitsig maken van haar (STIEF)vader
het hoofd van Johannes vragen.
Die wens werd ingewilligd.
Zo ver komt het bij mij waarschijnlijk niet, ik stoot mijn hoofd alleen maar geregeld maar ik heb dan ook geen dochters die sluieren.

Feest was het ook in d'Engelensael in Hoensbroek.

De galerie bestaat vijf jaar.
Bij die gelegenheid exposeer ik beelden.

21 juni 2012. zomertijd

De tuin, en vooral de buxushagen vragen zó veel tijd, dat ik nauwelijks aan ander werk toe kom.
Een oud gezegde zegt dat je de buxus vóór 24 juni geknipt moet hebben. Daar moet ik dan hard voor werken.
Bovendien wil ik dat op mijn naamfeest alles er picobello bij staat. Tiny doet haar deel van de tuin, meer dan genoeg.

16 juni 2012. aan het werk!

De voorbije dagen zijn besteed aan het uit elkaar pluizen van garen, dat hopeloos verstrikt was geraakt.
Een groot kluwen onontwarbaarheid. Een deel heb ik weggeknipt.
Hoe zoiets ontstaat is onduidelijk.
Nu oogt de ketting weer werkbaar.
En na de ontknoping heb ik toch ook weer geweven.
105 centimeter is al op de doekboom opgewonden.

       Omdat de ketting niet op de kettingboom gewonden was, er staat en ligt en hangt nog steeds een "oude" ketting op afwerking te wachten,
       moest ik ze met gewichten verzwaard laten hangen. Een ketting van 5 meter kun je onmogelijk helemaal ordelijk bewaren.
       Als je moet doordraaien op de doekboom, moet er aan de achterkant bijgegeven worden.
       En daar zit 'm de kneep!
       Handmatig strak trekken van de ketting levert steeds verschillende lengtes van draden op.
       Dan een lus leggen, de haak erdoor en laten uitzakken. Het restant van de ketting ligt op de vloer. En stilletjesaan, door de herhaalde toegift en
       doordraai raakt de zaak steeds meer in de war. Tot dat het opeens helemaal een warboel is geworden waar geen begin en geen einde aan 
       lijkt te komen.
       Met veel uitpluiswerk heb ik toch voldoende lengte kunnen redden, zodat ik de shawl wel kan afweven in de gekozen technek.
 

;       En daarom heb ik nu het resterend stuk afgeknipt.

 

 

14 juni 2012. expositie

De kast in de serre staat er met een leeg bovenblad, de beelden uit de tuin zijn vertrokken.
Vanmiddag hebben we alle te exposeren werk naar de galerie gebracht. Dat was nog een hele klus.
Met wat passen en meten lukte het om alles in één keer in de auto te krijgen, zonder mankementen te vervoeren en uit te laden aan de achterkant van de ruimte.
We hoefden niet alles met zijn tweeën te doen, een zoon hielp mee.
De uitnodiging is verstuurd naar een groot aantal adressen.

12 juni 2012. aan het werk!

Alsof het niet genoeg is: ik ben tussen alle bedrijven door al gevorderd tot 86 cm op het getouw.
Het tussenstuk, ook in dubbelweefsel, schiet wel aardig op.

Op de linker foto het aanzicht van de shawl aan de voorkant.
De bolling ontstaat door de twee lagen die met elkaar verbonden worden door de smalle streepjes, op de plekken waar de onderketting naar boven gehaald is. 
De onderlaag is te zien op de rechterfoto. Hier zijn de smalle verbindingsstreepjes in de kleur van de bovenlaag geweven.

 

 

 

 

 

 

 

 

12 juni 2012. expositie

Het ene werk is klaar, het volgende wacht alweer.
Nu ben ik volop bezig met het bijwerken van de beelden die naar de galerie moeten.
Hier wat kleur, daar wat schoonmaken.

Vooral de dames die buiten hebben liggen rollebollen
om het laatste restje uitverkoop te bemachtigen, hebben het zwaar te verduren gehad.
Behalve ruzie om niks, moesten ze ook nog eens allerlei gevogelte verjagen. En die lieten dan duidelijke sporen achter.
Lijsten maken met titels, naamkaartjes, kijken of er voldoende visitekaartjes zijn, de lijst met uitnodigingen bijwerken.

En dat moet dan allemaal vóór 17 juni ter plekke zijn.
 

 

12 juni 2012. voeëgel

Nog eens gezocht naar het begin van het werk. Dit stuk boomstronk vond ik in de tuin.

 

 

 

 

 

 

 

 

12 juni 2012. voeëgel

Eindelijk tijd om een paar foto's te maken van het eindproduct van hout, was en veren.
En natuurlijk, tenslotte, een mooie steen. Met veel zorg bewerkt en op kleur gebracht mag hij voorlopig in de serre pronken. Al zal hij al snel verhuizen, voor een paar weken.

       

  De keuze die ik maakte, om hem niet op één van zijn poten te laten rusten, of staan, is een heel goede geweest.
  Natuurlijk kun je op deze manier niet staan of opvliegen, maar het verhoogt wel het dramatisch effect.
  Daardoor wint het geheel aan zeggingskracht.
  Nu poets ik dagelijks zijn snavel, die vooral in de eerste zon die in de serre komt, blikvanger is.
  Om de verenpracht nog wat meer glans te geven, ga ik er af en toe met wat blanke was overheen, of, veel prozaïscher,
  met de schoenborstel. Dat levert dan net genoeg extra kleur op.

 

 

 

 

 

 

Pagina's