Weblog

19 maart 2017 marathon

Gisteren werd weer eens een keer een mini-marathon verreden bij Gitek. Het aantal deelnemers was royaal,
de spinningmasters en -miss hadden er duidelijk zin in. Het werd een heerlijke happening.
Ik had een paar keer verstek laten gaan, nu was ik er weer bij. 
En vanmorgen was dan bedoeld als hersteltraining, maar niet iedereen had dat nodig.
We namen afscheid van Bert. Niet voorgoed, hopen we, maar drie maanden gaat hij in zijn functie
naar het Griekse eiland Chio om daar te assisteren bij de registratie van vluchtelingen die op het eiland
een voorlopige opvang gevonden hebben.
We wensen hem veel succes en een veilige thuiskomst.

Bij wijze van afscheid had ik weer eens een Gitekstje geschreven, helemaal op zijn manier van lesgeven geënt.
Het was wel succesvol, toen ik het voorlas, ná de les, vóór de rek- en strekoefeningen.

17 maart 2017 weven, maar dan...

Categorie: 

Voorlopig zal deze titel niet meer gebruikt worden. Gisteren heeft mijn "klant" het tweede doek gehaald.
Vergezeld van zijn partner, vriendin, buurvrouw. Ze waren beiden zeer enthousiast over het resultaat.
Ook deze doek moet nu nog verder afgewerkt worden. Het wapen van de familie, de naam en de geboortdatum
worden er nog opgeborduurd.
En dan wil hij heel graag nog een keer komen om het eindresultaat te laten zien.
Bovendien zorg ik dan dat ik een beschrijving heb van wat ik geweven heb. 

6 maart 2017. weven

Categorie: 

Het geboortekleed is helemaal klaar. Mijn opdrachtgever mailde vanavond om een afspraak te maken.
Hij wil natuurlijk zo gauw mogelijk het resultaat zien.

Ondertussen ben ik alweer verder met de volgende "opdracht".
 De volgende ketting wordt geschoren.
Het is deze keer niet echt een opdracht van buitenaf, ik heb ze me zelf gegeven.
Een fleurige voorjaarssjaal in biokatoen en gemerceriseerd katoen in dezelfde kleur.

Het schiet goed op, linnenbinding met vijf draden op een cm.
Royaal van breedte en lengte. 

4 maart 2017. weven, maar dan...

De geboortedoek is van het getouw. 
Is al gewassen en Tiny zorgt voor een perfect gestreken eindresultaat.
Alle eindjes zijn weggewerkt, afgeknipt, nu alleen nog het logo.

Over het logo ben ik in onderhandeling met een hobbyist om er stoffen tassen mee te sieren.
Het zou eindelijk er van komen. Deze man maakt elk logo in vinyl en
kan dat op elke ondergrond hechten.
Volgende week krijg ik materiaal te zien.

4 maart 2017. archief...

Mijn neef Eric, nu 51, heeft bij mij in de eerste klas gezeten. Daar leerde hij rekenen,
lezen, schrijven. In een of andere les heb ik verteld over vissen, van allerlei soort.
Dat maakte kennelijk zoveel indruk dat hij er een tekening van maakte.
En die tekening heb ik ooit eens gebruikt als basis om er een " gobelin" van te weven.
Zelfgesponnen wol, deels plantaardig geverfd.
Dat weefsel hangt nog steeds op, op de plaats waar het ooit zijn bestemming kreeg. 
Ware grootte, een A-4 vel.

27 februari 2017. lege muren, kale vlakten..

Omdat een plaatje meer zegt dan duizend woorden, zeggen ze, zó ziet onze stulp er sinds de werkzaamheden uit.
Niet voor lang, morgen wordt er weer verder gewerkt, worden de kale plekken weer aangekleed.
Het was stevig aanpakken, de laatste dagen. Eerst alles naar boven, nu weer naar beneden, zo gaat dat.
Tussendoor nog twee keer een heftige griepaanval overleefd, vandaag was ik weer helemaal in orde.
We hebben vanmiddag, dwars tegen de wind in, een uurtje door het veld gelopen.
Een frisse neus halen, noemen ze dat.

De weverij ligt al ruim een week plat, gewoon geen tijd om te werken. Maar dat haal ik snel in.
Er is niet meer zo heel veel ruimte meer op de ketting. Een laatste serieuze sessie zou voldoende kunnen zijn.

 

25 februari 2017. een jaar ouder...

Er is niet aan te ontkomen, sinds maandag 20 februari ben ik 75 jaar!
Ik heb er weinig moeite mee.
We hebben de dag doorgebracht in Carolus Terme in Aken, om vandaar door te rijden naar 
Holland Casino Valkenburg. Daar hebben we gegeten, de eenarmige bandiet wat euro's afgetroggeld,
en op tijd naar huis.
De bediening had voor vuurwerk gezorgd bij het nagerecht.

Tja, en dinsdagmiddag was het goed mis. Alle lekkernijen kwamen retour!
Wat had ik het koud! Blij dat ik in bed kon kruipen, onder de veren om het wat warm te krijgen.
Dat heeft twee dagen geduurd, nu gaat het wel weer.

Van weven is al een week niets gekomen, dat zal vandaag ook niet, we hebben de schilder in huis.
Gisteren de kamer uitgeruimd, schilderijen naar boven gesjouwd, meubels aan de kant, 
het moet niet te vaak gebeuren. Over de schilder niets dan goeds.

18 februari 2017. foto's

Dankzij de hulp van de webmaster kan ik zo hier en daar weer wat foto's toevoegen.
Bijvoorbeeld van de overdracht van het boek voor Renate in Mittelberg.
Even opzoeken!

17 februari 2017. foto's

Het probleem met de foto's die niet op de goede manier getoond worden, lijkt opgelost.
Ten laatste heb ik de webmaster ingeschakeld. Die heeft me op een simpele manier
uitgelegd wat er aan de hand is en hoe ik het kan corrigeren. De foto van de vorige blog,
van het houtblok, is een eerste proberen of ik het nu wél kan tonen op de goede wijze.
 

Dit is een pláátje, in Kleinwalsertal in januari van dit jaar.        Met de kabinelift naar de top van de Söllereckbahn en dan te voet naar Riezlern.
 

17 februari 2017. stammetje

Waar kun je een mens al gelukkig mee maken?
Onze fitnessvriendin knutselt heel wat af met gevonden hout.
Takken, ze wordt al liefkozend " takkenwijf" genoemd, allerlei vondsten
die ze op haar wandel- en fietstochten vindt, gaan mee naar huis.
 

Dit stammetje vond ik in de bak met te stoken houtresten.
Een mailtje naar de zoekende en jawel, heel graag! Gistermiddag, na de spinning,
vond de overdracht plaats. Veel plezier ermee!
 

Pagina's