Weblog

25 februari 2017. een jaar ouder...

Er is niet aan te ontkomen, sinds maandag 20 februari ben ik 75 jaar!
Ik heb er weinig moeite mee.
We hebben de dag doorgebracht in Carolus Terme in Aken, om vandaar door te rijden naar 
Holland Casino Valkenburg. Daar hebben we gegeten, de eenarmige bandiet wat euro's afgetroggeld,
en op tijd naar huis.
De bediening had voor vuurwerk gezorgd bij het nagerecht.

Tja, en dinsdagmiddag was het goed mis. Alle lekkernijen kwamen retour!
Wat had ik het koud! Blij dat ik in bed kon kruipen, onder de veren om het wat warm te krijgen.
Dat heeft twee dagen geduurd, nu gaat het wel weer.

Van weven is al een week niets gekomen, dat zal vandaag ook niet, we hebben de schilder in huis.
Gisteren de kamer uitgeruimd, schilderijen naar boven gesjouwd, meubels aan de kant, 
het moet niet te vaak gebeuren. Over de schilder niets dan goeds.

18 februari 2017. foto's

Dankzij de hulp van de webmaster kan ik zo hier en daar weer wat foto's toevoegen.
Bijvoorbeeld van de overdracht van het boek voor Renate in Mittelberg.
Even opzoeken!

17 februari 2017. foto's

Het probleem met de foto's die niet op de goede manier getoond worden, lijkt opgelost.
Ten laatste heb ik de webmaster ingeschakeld. Die heeft me op een simpele manier
uitgelegd wat er aan de hand is en hoe ik het kan corrigeren. De foto van de vorige blog,
van het houtblok, is een eerste proberen of ik het nu wél kan tonen op de goede wijze.
 

Dit is een pláátje, in Kleinwalsertal in januari van dit jaar.        Met de kabinelift naar de top van de Söllereckbahn en dan te voet naar Riezlern.
 

17 februari 2017. stammetje

Waar kun je een mens al gelukkig mee maken?
Onze fitnessvriendin knutselt heel wat af met gevonden hout.
Takken, ze wordt al liefkozend " takkenwijf" genoemd, allerlei vondsten
die ze op haar wandel- en fietstochten vindt, gaan mee naar huis.
 

Dit stammetje vond ik in de bak met te stoken houtresten.
Een mailtje naar de zoekende en jawel, heel graag! Gistermiddag, na de spinning,
vond de overdracht plaats. Veel plezier ermee!
 

12 februari 2017. weven...

Categorie: 

Twee dagen na elkaar heb ik aan het getouw gezeten om eens goed dóór te werken.
Dat was goedgegaan, ik ben nu al op 145 cm. 
Afbeeldingen staan nog steeds op hun kop, erg vervelend en heel lastig om te bekijken.
Het opschieten betekent ook dat ik de kruislatten en de evenaar uit de ketting gehaald heb. 
Dan heb je weer wat meer ruimte om te werken.
  Een overzicht van getouw en werkplek.
 

7 februari 2017. weven, maar dan..

Categorie: 

Wat ik gisteren van plan was, heb ik vanmiddag uitgevoerd.
Het stuk dat ik via terugweven uitgehaald had, heb ik vanmiddag in een andere versie
opnieuw geweven.
 

De kleuren staan voor de Afrikaanse vlag, ingebed in een verbeelding van de Tafelberg.

7 februari 2017. lichtje

Een sportvriendin van bij Gitek is nogal bezig met hout. Wandelen betekent bijna altijd thuiskomen
met een mooie tak, een stronk, een grillig gevormde niet te zware struik.
Ze vroeg of wij in de wei misschien hout hadden liggen, waar we niets mee doen.
Hadden wij.
Bij haar bezorgd, ze zag al allerlei mogelijkheden. En ging meteen aan de slag.
Zondagmorgen, na de spinning, grabbelt ze in haar tas en haalt er een zelf-gebundelde koker uit.
Samengebonden met henneptouw. In de  bundel een kaars.
"Voor het hout.", klinkt het, bijna verlegen. " Het riet komt uit Spanje, daar sjouw ik ook steeds met van alles."
 
 

Dit is het lichtje, brandend op de vensterbank, naast een zeer slank, bijna niet te zien manspersoon.
 

6 februari 2017. weven, maar dan..

Categorie: 

Eindelijk weer eens een "vruchtbare" middag op zolder doorgebracht.
Na de reparatie van de gebroken kettingdraden heb ik een hele tijd lekker door kunnen weven.
Twee volle spoelen om en om door de ketting werpen,
nauwelijks lussen in de individuele draden, zó kun je opschieten.
En dat blijkt ook wel. Vandaag ben ik op de helft van de doek gekomen. 
Weliswaar waren er nog wat enkele draadjes gebroken, maar die heb ik redelijk snel hersteld.
   

De linker foto is een close up van het laatst geweven deel, rechts datzelfde stuk in zijn geheel.
Morgenmiddag hoop ik weer op deze manier verder te kunnen.
En dat opschieten? Zo'n 17 centimeter!

2 februari 2017. weven, maar dan...

Categorie: 

Ja, het werk aan de tweede geboortedoek heeft even een onderbreking nodig.
Zonder dat ik het merkte was er aan de linkerkant een draad volledig gebroken.
Pas na een centimeter of acht, negen zag ik wat er gaande was.
Er is maar een optie: een heel stuk uithalen, terugweven en de gebroken draad opnieuw aanknopen,
door de hevels halen en opnieuw verder werken. 
Ik heb meteen een verandering doorgevoerd. 

20 januari 2017 facebook

Een dag of wat geleden kreeg ik een mail van een fervente facebook gebruikster, ook nog eens een lieve Gitekse vriendin. "Op facebook stond dít bericht, leuk!!!!!"  Wat zie ik tot mijn verbazing? Een blog die ik op 26 november geplaatst had, op de dag dat " Mineke wordt sneeuwpop" gepresenteerd werd, was nu bijna letterlijk overgenomen door iemand die wél op dit medium zit. En waarom niet? Het is een leuk verhaal, mooie illustraties, er is met veel liefde aan gewerkt.

De Duitse vertaling die ik samen met Simone gemaakt heb, is ondertussen ook klaar en is al in Oostenrijk aangekomen. Het boek is bedoeld voor de enkelin van Renate, werkzaam in de Alte Krone, in Mittelberg, Kleinwalsertal, Oostenrijkse enclave in Duitsland.
 De trotse en blije " Grossmutter" met het voorlees- en kijkboek.

Zij was zichtbaar ontroerd en blij met het boek. Dankzij de vertaling kan ze met Hanna, de kleindochter, heel wat uurtjes doorbrengen, met voorlezen en met plaatjes kijken. Ze heeft vast beloofd een paar foto's te sturen als ze in Salzburg is. We zitten dan al in mei! Geduld!

Pagina's