Weblog

1 april 2017 trio hellenique

Na de marathon heb ik een foto geplaatst van de drie spinningmasters die de drie uur leidden.
Aan het eind van de laatste tocht, richting Griekenland, had Bert het trio Hellenique op laten draven.
Met hun wel bekendste nummer, " ev'rijbody dance the sirtaki!"
En daarom leek het me wel gepast om onder de foto de naam van het trio te zetten. In aangepaste vorm.
Vandaag heb ik er nog een letter aan toegevoegd.
20 maart.....

28 maart 2017 logo

Categorie: 

Tot nu toe heb ik niets meer gehoord van het uitvoeren van mijn logo om dat op draagtassen te bevestigen.
Wat ik wel al weet, dat is het materiaal dat ik kies voor deze tassen.
Toen ik aan mijn wade begon, koos ik voor een samengestelde draad voor de ketting.
Dat werd meteen een miskleun. Maar dat garen heb ik nog steeds op klossen in de voorraad.
Als de sjaal van het getouw is, en dat duurt niet meer zó lang, dan ga ik die klossen leegmaken.

26 maart 2017 zaterdag

Het is alweer zondag, we leven weer in zomertijd, de nacht was een uurtje korter.
De zin van deze operatie zorgt steeds voor veel discussie tussen voor- en tegenstanders van de verschuiving.
Zelf heb ik geen last van het nieuwe ritme, je moet even wennen aan de langere lichtere avond.

We waren gisteren in den Bosch, het museum lokte met een aantal tentoonstellingen die we wilden zien.
" Verspijkerd en verzaagd" is de eerste. Het gaat over het "hergebruik" van heiligenbeelden.
Jacques Frenken was de eerste die de beelden ging hergebruiken. In de tijd na het eerste Vaticaans Concilie 
was deze bewerking van zo'n beeld heiligschennis. Hij vertelde in een filmpje hoeveel kritiek en modder over hem heengingen.
Het is geenszins spottend bedoeld, het zet wel aan tot nadenken en relativeren. 

  
In zijn spoor hebben jongere kunstenaars op allerlei manieren beelden bewerkt tot, soms, grote installaties.  

De tweede expo was werk van twee jonge designers, Kranen/Gille.
Hun uitgangspunt is zwaar industrieel materiaal, kranen, heftrucks, zeppelins, tot booreilanden toe.
Het lijnenspel brengen zij terug tot dragers, poten, altijd samengesteld onder een hoek van 45 graden.
Zo ontstaan banken, tafels, luchters, lampen en meer.
 

Een derde presentatie was een jonge kunstenares, die met deze expo gelegenheid kreeg zich in een museum te presenteren.
Pleunie Buyink. Ze heeft al diverse presentaties gehad, ook in het buitenland.

Een ingewikkeld proces leidde tot "juwelen" van groot formaat die onder invloed van het licht wisselden van kleur en stemming.
Boeiend om te zien, niet om te hebben. Vonden wij.

Tenslotte ook nog een heel ander onderwerp. Archeologie uit de wereldoorlog. Vondsten uit schuilplaatsen, opgravingen, afbraak.
Veel alledaagse gebruiksvoorwerpen, maar ook helmen, geweren en ook kostbaarheden die in de grond begraven waren.

20 maart 2017 marathon

De eerste foto's die beschikbaar waren, kan ik onmogelijk plaatsen. 
Jammer.
Vandaag kreeg ik via Spanje twee duidelijkere plaatjes.

 
De spinningmasters die de marathon regelden......                     ...tableau de la troupe, ná drie uur trappen.
          Trio Helleniquex 3.0

19 maart 2017 marathon

Gisteren werd weer eens een keer een mini-marathon verreden bij Gitek. Het aantal deelnemers was royaal,
de spinningmasters en -miss hadden er duidelijk zin in. Het werd een heerlijke happening.
Ik had een paar keer verstek laten gaan, nu was ik er weer bij. 
En vanmorgen was dan bedoeld als hersteltraining, maar niet iedereen had dat nodig.
We namen afscheid van Bert. Niet voorgoed, hopen we, maar drie maanden gaat hij in zijn functie
naar het Griekse eiland Chio om daar te assisteren bij de registratie van vluchtelingen die op het eiland
een voorlopige opvang gevonden hebben.
We wensen hem veel succes en een veilige thuiskomst.

Bij wijze van afscheid had ik weer eens een Gitekstje geschreven, helemaal op zijn manier van lesgeven geënt.
Het was wel succesvol, toen ik het voorlas, ná de les, vóór de rek- en strekoefeningen.

17 maart 2017 weven, maar dan...

Categorie: 

Voorlopig zal deze titel niet meer gebruikt worden. Gisteren heeft mijn "klant" het tweede doek gehaald.
Vergezeld van zijn partner, vriendin, buurvrouw. Ze waren beiden zeer enthousiast over het resultaat.
Ook deze doek moet nu nog verder afgewerkt worden. Het wapen van de familie, de naam en de geboortdatum
worden er nog opgeborduurd.
En dan wil hij heel graag nog een keer komen om het eindresultaat te laten zien.
Bovendien zorg ik dan dat ik een beschrijving heb van wat ik geweven heb. 

6 maart 2017. weven

Categorie: 

Het geboortekleed is helemaal klaar. Mijn opdrachtgever mailde vanavond om een afspraak te maken.
Hij wil natuurlijk zo gauw mogelijk het resultaat zien.

Ondertussen ben ik alweer verder met de volgende "opdracht".
 De volgende ketting wordt geschoren.
Het is deze keer niet echt een opdracht van buitenaf, ik heb ze me zelf gegeven.
Een fleurige voorjaarssjaal in biokatoen en gemerceriseerd katoen in dezelfde kleur.

Het schiet goed op, linnenbinding met vijf draden op een cm.
Royaal van breedte en lengte. 

4 maart 2017. weven, maar dan...

De geboortedoek is van het getouw. 
Is al gewassen en Tiny zorgt voor een perfect gestreken eindresultaat.
Alle eindjes zijn weggewerkt, afgeknipt, nu alleen nog het logo.

Over het logo ben ik in onderhandeling met een hobbyist om er stoffen tassen mee te sieren.
Het zou eindelijk er van komen. Deze man maakt elk logo in vinyl en
kan dat op elke ondergrond hechten.
Volgende week krijg ik materiaal te zien.

4 maart 2017. archief...

Mijn neef Eric, nu 51, heeft bij mij in de eerste klas gezeten. Daar leerde hij rekenen,
lezen, schrijven. In een of andere les heb ik verteld over vissen, van allerlei soort.
Dat maakte kennelijk zoveel indruk dat hij er een tekening van maakte.
En die tekening heb ik ooit eens gebruikt als basis om er een " gobelin" van te weven.
Zelfgesponnen wol, deels plantaardig geverfd.
Dat weefsel hangt nog steeds op, op de plaats waar het ooit zijn bestemming kreeg. 
Ware grootte, een A-4 vel.

27 februari 2017. lege muren, kale vlakten..

Omdat een plaatje meer zegt dan duizend woorden, zeggen ze, zó ziet onze stulp er sinds de werkzaamheden uit.
Niet voor lang, morgen wordt er weer verder gewerkt, worden de kale plekken weer aangekleed.
Het was stevig aanpakken, de laatste dagen. Eerst alles naar boven, nu weer naar beneden, zo gaat dat.
Tussendoor nog twee keer een heftige griepaanval overleefd, vandaag was ik weer helemaal in orde.
We hebben vanmiddag, dwars tegen de wind in, een uurtje door het veld gelopen.
Een frisse neus halen, noemen ze dat.

De weverij ligt al ruim een week plat, gewoon geen tijd om te werken. Maar dat haal ik snel in.
Er is niet meer zo heel veel ruimte meer op de ketting. Een laatste serieuze sessie zou voldoende kunnen zijn.

 

Pagina's