Weblog

11 mei 2018 bundel troost

Gistermiddag hebben we, als hulpjes van Luc, de laatste hand gelegd aan de gebundelde gedichten die Guus in de voorbije twee jaar schreef naar aanleiding van het overlijden van Ulla en het langzaam weer opkrabbelen daarna.
We hebben de bundel "bundel troost" genoemd.
Met de hoop en verwachting dat lezers in deze bundel gedichten troost vinden en herkenning lezen van hun eigen gevoelens toen een dierbare overleed.
Op de voorkant staat een foto van een half verwaaid pluizebolleke van de paardenbloem.

6 mei 2018 verven

Zondagmiddag.
Op een heel ongebruikelijk tijdstip staat er een jonge man aan de deur.
Uit zijn verhaal begrijp ik dat hij op bezoek is bij opa en oma en dat ze wafels willen bakken!
Of ik misschien 4 eieren heb? En of ik straks een wafel wil proeven?
Op beide vragen is het antwoord bevestigend.

Niet veel later weer de bel. Weer die jonge man, nu met een bordje met daarop een hartenwafel, mooi gebakken.
Ik vraag hem even binnen omdat ik het bordje wil afwassen. 
Dan vertelt hij dat ze bij opa en oma zijn, jarig, en daarom kwamen ze allerlei klussen opknappen als cadeau.
Maar veel leuker vond ik wat hij nog mee bracht.
Een "schriftje" met verfrecepten van een atelier ergens in het noorden.
Mét grondstoffen om te verven. Een jaar of twee geleden heb ik bij opa en oma een kleed geverfd, met walnootblad.
Daarover heb ik bericht, destijds. En ook over het feest bij Vennecolcoton, 4 september 2017.
En nu was ik bezig met een verslag te schrijven voor het blad WEVEN.
Zij willen in augustus een nummer wijden aan verven met plantaardig materiaal.
Toeval of gewoon leuk, de moeite waard?

4 mei 2018 Margraten

Toen mijn vader in 194.. een soldatengraf adopteerde op het kerkhof van Margraten,
wist hij niet dat deze adoptie tot op vandaag nog geldig is.
En voor de toekomst heb ik al gezorgd, onze adoptie gaat over naar een kleinzoon van één van de landbouwers die een akker afstonden aan het initiatief om hier de gesneuvelden bij elkaar te brengen.
Hij kon ook niet weten dat het een steeds groeiende traditie zou worden om jaarlijks een paar keer een bezoek te brengen aan het graf. 
Vandaag waren we er weer naar toe gereden met een boeket bloemen.
Heel veel mensen hadden hetzelfde idee. 
 

Bij het informatiecentrum was het een drukte van belang.
De speciale puntvazen waren niet aan te slepen.
En iedere keer weer is het een plek en een moment om stil te worden....

3 mei 2018

Het is vandaag alweer twee jaar geleden dat we afscheid namen van Ulla.
We werden overvallen door het bericht, een hersenbloeding maakte abrupt
een einde aan haar leven.
Ze wordt heel vaak herinnerd, door wat ze zei, door wat ze deed, hoe ze sprak,
hoe ze genoot van de goede en lekkere dingen van het leven.
Je blijft bij ons, als we lachen, als we serieus praten, als we je citeren.
Een dichtbundel wordt aan jou opgedragen.
                  bundel troost


 
 

3 mei 2018 beeld

Een jaar of zeven geleden exposeerde ik in Heerlen in een radio- en TVzaak.
Deze dame wilde meer dan in een kleine ruimte spartelen. Zij ging het zeegat uit!
En daarna heb ik haar nooit meer terug gezien.
 
 

30 april 2018 weven..pech II

Categorie: 

Zojuist heb ik de geweven lap losgeknipt en van het getouw gehaald. Er is geen eer aan te behalen.
Wat gebeurde?
De kettingdraden zijn per paar om de kettinglat gelegd. Als je gaat opbomen is dat geen probleem,
alle draden zijn nagenoeg even lang. En hebben ten slotte gelijke spanning.
Maar door de problemen met de draad die om andere heen gewikkeld was, moest ik de hele ketting losdraaien.
Dat was de oorzaak dat één draad van een paar "langer" werd ten koste van de andere.
Zo veel mogelijk al geprobeerd om alles weer gelijk te krijgen, het was geen succes!
Overal lussen of te strak getrokkken draden, breuk op drie verschillende plekken.
Dan blijft maar één ding over: afknippen en met de resterende ketting opnieuw aan de slag.
 
Van het getouw, niet afgewerkt, niet gewassen, niet gezoomd.

Gelukkig is er ook nog positief nieuws. Het gelijmde wiel houdt stand.
 

28 april 2018 pech

Categorie: 

We zijn heelhuids door koningsdag gekomen. Enkele flarden op televisie gezien.
Vanmiddag ben ik weer eens verder gegaan met weven.
Deze keer op zolder aan het grote getouw dat al veertig jaar dienst doet.
Het getouw waar ik op dit moment linnen weef. Het worden theedoeken, er zijn er al een paar besteld.
Het liep lekker, het schoot goed op, geen garenbreuk, geen losschietende schacht, gewoon het ging goed.
Totdat ik de ketting verder draaide om verder te weven. Het tandwiel met stevige pennen brak zo maar.
In twee stukken.
   
Het tandwiel zit met vier schroeven vast op het houten deel. Toen ik er twee had los gedraaid liet het ene stuk al los.
De houtlijm die ik wilde gebruiken was zó ingedikt dat er geen eer aan te behalen viel.
Maar in de voorraad had ik nog andere lijmsoorten.
En daarmee zette ik de twee stukken aan elkaar. Met een stevige lijmklem heb ik de twee delen aan elkaar gezet.
Dat moet drogen.

Ik zag aan de linkerkant van de ketting een draad die wel erg op spanning stond, dat moest mis gaan.
Hij zat zo verdraaid om de bundel heen dat er niets anders op zat dan de hele ketting los te draaien van de boom.
Linnen is een eigenwijs garen. Gaat graag zijn eigen gang, verknoopt in elkaar en wil niet meewerken.
Met heel veel passen en plukken en trekken en uit elkaar halen heb ik nu de ketting weer op orde.
We moeten ze nu alleen nog opnieuw op de kettingboom draaien.
En dat gaat pas als het tandwiel weer stevig verlijmd is.
Noodgedwongen rust.
Maar wel een uur of drie verder!

26 april 2018 weverijbezoek

Eindelijk is het er dan van gekomen. Al in december van vorig jaar was de bedoeling om te komen.
Door alle trammelant en vakantie verschoof de datum steeds weer.
Maar vanmiddag was het dan zover.
Veel belangstelling voor de techniek van het weven, bewondering ook voor de "producten" die ik kon tonen.
Begrip ook voor prijzen.
Helemaal leuk waren de attenties die de dames meebrachten.
Vier verschillende groenteplantjes om zelf te verbouwen. En te oogsten als de tijd rijp is.
Palmkool, ik heb er nog nooit van gehoord. Heel benieuwd hoe het verwerkt gaat smaken.
 
En dan ook nog twee plakken chocolade! Niet nodig, wel leuk. Serieuze belangstelling voor de techniek.

20 april ...de kleine dingen...

Vanavond stond asperges op het menu. Voor ons de eerste van het seizoen.
Klassiek met hardgekookt ei, geen ham, gebakken krieltjes.
Maar bij de eerste hap ei ging het al mis. De inhoud van de vork gleed op de grond.
En we aten buiten....
Toen we klaar waren, zagen we een grote bedrijvigheid rond een stukje dooier.
Tientallen mieren krioelden door en over elkaar, bezig met de onverwachte lekkernij.
Na veel passen en proberen kregen ze het stukje vervoerd, naar hun nest.
 

20 april 2018 wandeling

In de krant stond een aantrekkelijke wandeling aangeboden.
Een tocht van 12 km over het plateau van Margraten, St Geertruid, en een paar andere dorpjes.
Het ging vooral voor de bloesem van appels, peren, kersen, weinig hoogstam, wel pyramide-groei.
En inderdaad, er was volop bloei.

Helaas misten we een afslag, een vijfsprong en blauwe paaltjes.
Dat had tot gevolg dat we ietwat van de route afliepen en uiteindelijk in Ryckholt uitkwamen.
Op goed geluk zijn we toen maar rechtsaf gegaan, door het Savelsbos, en via een behoorlijke omweg
terug naar "Geetere". 
De dames uit Grijzegrubben, die hier "de Koekenpan" exploiteren, waren net de zaak aan het openen.
Er moest nog veel gebeuren, ik heb geholpen met het plaatsen van stoelen en kussens, er waren meteen klanten.
Met een koffie en thee en lekkere kersenvlaai met kruimels maakten we een pauze.
En omdat ik geholpen had kregen we een tweede kop aangeboden van het huis.
Toch aardig.
Het was heel warm, alleen in het bos bleef het aangenaam.

Een nieuwsgierige ezel wilde wel geaaid worden, maar Tiny trok er niet zo aan.
Om te knuffelen heeft ze een andere ezel!!??

Pagina's